Η θητεία του Τσάβι Πασκουάλ στον πράσινο πάγκο, η ορθότητα ή όχι της απόλυσής του, η επικείμενη αντικατάστασή του με τον Ρικ Πιτίνο και η επόμενη μέρα. Ο Jimmy Jump βάζει στο μικροσκόπιο τις ραγδαίες εξελίξεις στον Παναθηναϊκό...
Εκεί που περιμέναμε να δούμε με αγωνία πώς θα εξελιχθεί το δεύτερο μέρος της ''γιορτινής'' διαβολοβδομάδας της σεζόν, οι ραγδαίες εξελίξεις στον Παναθηναϊκό και οι σημαντικότατες αλλαγές που προκάλεσε (και) η συντριβή στη Μαδρίτη ήρθαν να αλλάξουν την ατζέντα της μπασκετικής επικαιρότητας. Ο χαμός που έγινε στο messenger του προφίλ του SportPortal2014.blogspot.gr στο Facebook μετά την ανακοίνωση της αποχώρησης του Τσάβι Πασκουάλ δεν έχει προηγούμενο και πραγματικά θέλω να σας ευχαριστήσω μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου για την αγάπη και την εμπιστοσύνη που μου δείχνετε. Για πάμε να καταθέσουμε τις σκέψεις μας γύρω από την επόμενη πράσινη μέρα (κι όχι μόνο), γιατί αρκετά σας ζαλίσαμε με τις περιαυτολογίες μας...
Η εποχή Πασκουάλ τελείωσε στη Μαδρίτη (την άνοιξη όμως)...
Προτού εκφράσω την άποψή μου για τις μέρες και τα έργα του Τσάβι Πασκουάλ, θα ήθελα να κάνουμε ένα μικρό flashback και να θυμηθούμε ποια ακριβώς ήταν η κατάσταση που βρήκε στον Παναθηναϊκό, όταν ανέλαβε τα ηνία της ομάδας (Οκτώβριος 2016, λίγο μετά την έναρξη εκείνης της περιόδου):
1) Οι πράσινοι προέρχονταν από δύο συνεχόμενες απώλειες του ελληνικού πρωταθλήματος από τον Ολυμπιακό και φυσικά είχαν να αντιμετωπίσουν την αποχώρηση του ηγέτη τους (βλ. Δημήτρη Διαμαντίδη) από την ενεργό δράση.
2) Ο Αργύρης Πεδουλάκης είχε σχεδιάσει το ρόστερ πάνω στο δικό του στυλ παιχνιδιού (απόλυτα λογικό), έχοντας διαχειριστεί το-μέχρι τότε-υψηλότερο μπάτζετ της μετά-Ομπράντοβιτς εποχής. Η εικόνα στους πρώτους αγώνες ήταν απογοητευτική (με αποκορύφωμα τη συντριβή στο Σ.Ε.Φ. από τον Ολυμπιακό), ενώ είχε μεσολαβήσει κι ο ''επεισοδιακός'' τραυματισμός του Μάικ Τζέιμς μετά από διαμάχη που είχε με τον προπονητή του (η γνωστή υπόθεση με τη σπασμένη τζαμαρία). Μετά από όλα αυτά, οι περισσότεροι παρότρυναν τη διοίκηση να συμφωνήσει με τον τότε ''ελεύθερο'' Πασκουάλ, καθώς αποτελούσε μακράν του δευτέρου την καλύτερη επιλογή για ένα club τέτοιων απαιτήσεων.
3) Εκείνη τη χρονιά καθιερώθηκε το νέο σύστημα διεξαγωγής της Ευρωλίγκα. Αυτό σήμαινε, ότι εξαιτίας των συνεχόμενων παιχνιδιών, ο Καταλανός κόουτς δεν είχε αρκετό χρόνο να δουλέψει πάνω στις πτυχές τις δικής του φιλοσοφίας.
4) Η αύξηση του μπάτζετ είχε...δυναμώσει την ένταση των φωνών, που ζητούσαν πρόκριση στο Final Four (παρότι το επίπεδο των αντιπάλων ανέβαινε συνεχώς)...
Προσωπικά, ακόμα και τους τελευταίους μήνες που του άσκησα έντονη κριτική, δεν έπαψα να τον θεωρώ έναν από τους καλύτερους προπονητές στην Ευρώπη. Η προσωπικότητά του, το ήθος του, ο τρόπος δουλειάς του, η νοοτροπία του, οι ιδέες του γύρω από το άθλημα ταιριάζουν απόλυτα με ένα σύλλογο που έχει κατακτήσει έξι ευρωπαϊκά πρωταθλήματα κι εξακολουθεί να έχει υψηλούς στόχους. Παρόλα αυτά, με ΌΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ κι αν εξελίχθηκαν τα πράγματα το προηγούμενο καλοκαίρι, η κύρια ευθύνη για το φετινό χάλι ανήκει σε αυτόν, αφού είτε οι επιλογές ήταν δικές του, είτε δέχθηκε να υποχωρήσει σε κάποια θέματα και δεν αντέδρασε όπως πρέπει να κάνει ένας κόουτς αυτού του επιπέδου. Με βάση την πορεία των γεγονότων, πιστεύω ότι η εποχή Πασκουάλ στον Παναθηναϊκό ουσιαστικά τελείωσε μετά τον περσινό αποκλεισμό από τη Ρεάλ Μαδρίτης, καθώς σε ένα ακόμα μεγάλο ραντεβού ο Καταλανός δεν μπόρεσε να δώσει το κάτι παραπάνω και δεν ανταποκρίθηκε στις αυξημένες απαιτήσεις που υπήρχαν. Η απόλυτη εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του εξασθένισε δραματικά, ενώ οι όποιες σκέψεις για πρόωρη ανανέωση της συνεργασίας από πλευράς διοίκησης (κι όμως, κάποια στιγμή υπήρχαν τέτοιες) εξαφανίστηκαν.
Ο κόουτς βοήθησε τους πράσινους να αποκτήσουν ξανά μερική από τη χαμένη τους αίγλη, επανέφερε το σύλλογο στην κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος (θυμάστε τι πήγε να γίνει μετά την ιστορία ''πούλμαν''), όμως τελικά αποδείχθηκε μη ικανός να οδηγήσει την ομάδα του σε ευρωπαϊκή υπέρβαση. Το ερώτημα που θα μείνει για πάντα (;) αναπάντητο έχει να κάνει με το γιατί δεν προσπάθησε να περάσει εξ ολοκλήρου την αγωνιστική του φιλοσοφία στον Παναθηναϊκό. Ο τρόπος παιχνιδιού που ακολουθούσε η δική του Μπαρτσελόνα είχε ελάχιστη σχέση με αυτό που είδαμε στο Ο.Α.Κ.Α. τα τελευταία (περίπου) 2,5 χρόνια, ενώ παρότι στο ξεκίνημα της περσινής περιόδου έγινε μια προσπάθεια αλλαγής προς αυτή την κατεύθυνση, κάπου στην πορεία το εγχείρημα διακόπηκε απότομα. Αργά ή γρήγορα, πιστεύω πως θα τον ξαναδούμε σε κάποιον πάγκο top ευρωπαϊκού club, γιατί το αξίζει πραγματικά. Ο ερχομός του αποτέλεσε μεγάλη τιμή για το ελληνικό μπάσκετ κι ευρύτερα για τον ελληνικό αθλητισμό και μακάρι κάποια στιγμή να ξαναβρεθεί (για επαγγελματικούς λόγους) στα μέρη μας...
Ο κόουτς βοήθησε τους πράσινους να αποκτήσουν ξανά μερική από τη χαμένη τους αίγλη, επανέφερε το σύλλογο στην κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος (θυμάστε τι πήγε να γίνει μετά την ιστορία ''πούλμαν''), όμως τελικά αποδείχθηκε μη ικανός να οδηγήσει την ομάδα του σε ευρωπαϊκή υπέρβαση. Το ερώτημα που θα μείνει για πάντα (;) αναπάντητο έχει να κάνει με το γιατί δεν προσπάθησε να περάσει εξ ολοκλήρου την αγωνιστική του φιλοσοφία στον Παναθηναϊκό. Ο τρόπος παιχνιδιού που ακολουθούσε η δική του Μπαρτσελόνα είχε ελάχιστη σχέση με αυτό που είδαμε στο Ο.Α.Κ.Α. τα τελευταία (περίπου) 2,5 χρόνια, ενώ παρότι στο ξεκίνημα της περσινής περιόδου έγινε μια προσπάθεια αλλαγής προς αυτή την κατεύθυνση, κάπου στην πορεία το εγχείρημα διακόπηκε απότομα. Αργά ή γρήγορα, πιστεύω πως θα τον ξαναδούμε σε κάποιον πάγκο top ευρωπαϊκού club, γιατί το αξίζει πραγματικά. Ο ερχομός του αποτέλεσε μεγάλη τιμή για το ελληνικό μπάσκετ κι ευρύτερα για τον ελληνικό αθλητισμό και μακάρι κάποια στιγμή να ξαναβρεθεί (για επαγγελματικούς λόγους) στα μέρη μας...
PitiNO...or Yes?
Πρωταγωνιστής της επόμενης μέρας των πρωταθλητών Ελλάδας (κατά πάσα πιθανότητα) θα είναι ο Ρικ Πιτίνο. Ένα από τα πιο ''βαριά'' ονόματα στην ιστορία του κολεγιακού μπάσκετ των Η.Π.Α. έρχεται στην Αθήνα, προκειμένου να δοκιμάσει την τύχη του και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Τις τελευταίες ώρες τα αθλητικά μέσα ενημέρωσης έχουν φιλοξενήσει αμέτρητα αφιερώματα σχετικά με την καριέρα του, τα μοναδικά επιτεύγματα που έχει σημειώσει στο NCAA και τους...λόγους που ουσιαστικά έχει ''αποβληθεί'' από τις τάξεις του, επομένως θεωρώ ότι εμείς από την πλευρά μας πρέπει να εστιάσουμε στο τι ακριβώς σημαίνει για την ελληνική ομάδα ο ερχομός του. Αρχικά, δείτε τα παρακάτω βίντεο και πάρτε μία γεύση από τις τακτικές ιδέες του Αμερικανού κόουτς (το πρώτο κάτι μου θυμίζει και θα φανεί χρήσιμο άμεσα)...
Όπως καταλαβαίνετε, είναι αστείο να συζητάμε για το προπονητικό μέγεθος του Πιτίνο. Πολλά από αυτά που έχει καταφέρει ίσως να μην επαναληφθούν στο μέλλον, ενώ αποτελεί έναν από τους ανθρώπους που με τη δουλειά και τις ιδέες του άλλαξαν το άθλημα και τον τρόπο σκέψης ανθρώπων του χώρου. Οι match up ζώνες που χρησιμοποιεί (''3-2'', ''2-1-2'' και ''1-3-1'' οι πιο συνηθισμένες αρχικές μορφές τους-αγαπάει αυτές που ξεκινούν με πίεση στα 4/4 του παρκέ) έχουν εμπνεύσει πάρα πολλούς τεχνικούς ανά τον κόσμο, ενώ οι ''παραστάσεις'' που έχει δώσει σε μεγάλα παιχνίδια των Final Four του κολεγιακού πρωταθλήματος απαιτούν λεπτομερή ανάλυση για να γίνουν κατανοητές. Πρόκειται για μπασκετική διάνοια κι αναμφίβολα μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες που θα πατήσουν το πόδι τους στην Ευρώπη. Τα θετικά όμως, κάπου εδώ τελειώνουν...
Ο 66χρονος τεχνικός έρχεται λίγο πριν την έναρξη μιας σειράς συνεχόμενων κρίσιμων αναμετρήσεων, οι οποίες εν πολλοίς θα κρίνουν την ευρωπαϊκή συνέχεια της ομάδας του. Τα βαθμολογικά περιθώρια έχουν στενέψει επικίνδυνα, επομένως η περίοδος που θα χρειαστεί για να προσαρμοστεί στο νέο του περιβάλλον πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο μικρή κι...αναίμακτη (κάτι εξαιρετικά δύσκολο, καθώς έχουμε να κάνουμε με έναν άνθρωπο που μέχρι πρότινος δεν είχε καμία σχέση με το ευρωπαϊκό μπάσκετ). Αν στη ζυγαριά προσθέσουμε και το διάστημα που θα χρειαστούν οι παίκτες του προκειμένου να αντεπεξέλθουν ικανοποιητικά στις ανάγκες ενός ολοκληρωτικά νέου αγωνιστικού πλαισίου λειτουργίας, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος του Παναθηναϊκού. Φυσικά, περιμένω να δω με ανυπομονησία το είδος και τον αριθμό των αλλαγών που θα γίνουν στο ρόστερ (το μεγαλύτερο μέρος του δεν ταιριάζει με τη φιλοσοφία του Πιτίνο), όμως κατά τη γνώμη μου η παρούσα διοικητική ηγεσία του οργανισμού πήρε μια απόφαση που αποτελεί τον ορισμό της λέξης ''ρίσκο''. Η κατάσταση μπορεί να έχει φτάσει σε ένα τέτοιο σημείο, που οποιαδήποτε επιλογή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ωστόσο σίγουρα υπήρχαν κάποιες λύσεις που θα είχαν (λίγο ή πολύ) περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Καλώς ή κακώς, το πρότζεκτ ''Παναθηναϊκός 2018-19'' πλέον θα μπορούσε να αντιπροσωπεύεται από το νόημα μόνο μίας φράσης. Όλα ή τίποτα...
Όσον αφορά τα ''ελληνικά'' παιχνίδια της 14ης αγωνιστικής, ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε όπως έπρεπε και κέρδισε εύκολα τη Γκραν Κανάρια στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Παρά την κούραση και το σχετικό ψυχολογικό ''άδειασμα'' μετά το ''διπλό'' στη Βαρκελώνη, οι παίκτες του Ντέιβιντ Μπλατ ήταν σοβαροί σε σχεδόν όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης και συνέχισαν αλώβητοι την πορεία τους προς τις πρώτες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα (MVP του αγώνα και συνολικά του δεύτερου διημέρου της ''διαβολοβδομάδας'' ο Βασίλης Σπανούλης, ο οποίος συγκέντρωσε 31 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης). Για το ματς του Παναθηναϊκού δεν μπορούν να γίνουν ιδιαίτερες αναλύσεις. Χάρη στην ποιότητα του συγκινητικού Νικ Καλάθη και το πάθος ορισμένων παικτών τους, οι πράσινοι κατάφεραν να δείξουν ανταγωνιστικό πρόσωπο απέναντι στη Μιλάνο, όμως γνώρισαν ακόμα μία ''κακή'' ήττα. Η κλεψύδρα αδειάζει επικίνδυνα...
ΥΓ. Το 2015 ο Ρικ Πιτίνο πέρασε από τον πάγκο της εθνικής ομάδας του Πουέρτο Ρίκο. Αυτή ήταν η πρώτη (σχετικά πετυχημένη) επαφή του με ένα είδος μπάσκετ που ταιριάζει αρκετά (όχι απόλυτα) με το στυλ που ακολουθείται στον ευρωπαϊκό χώρο. Πραγματικά, θέλω πολύ να δω τις αντιδράσεις ενός παθιασμένου ανθρώπου σαν αυτόν σε ένα ντέρμπι του δικού μας κόσμου...
ΥΓ2. Όποιοι είναι μπασκετικά τρελοί, μπορούν να δουν την τότε κόντρα του Αμερικανού κόουτς με την Αργεντινή στο παρακάτω βίντεο...
ΥΓ2. Όποιοι είναι μπασκετικά τρελοί, μπορούν να δουν την τότε κόντρα του Αμερικανού κόουτς με την Αργεντινή στο παρακάτω βίντεο...