Ο Jimmy Jump σκιαγραφεί τον νέο προπονητή του Παναθηναϊκού στο SportPortal2014.blogspot.gr. Το αγαπημένο του σύστημα, η θητεία του σε Ίντερ και Ουντινέζε, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που διαθέτει και τι πρέπει να περιμένει η ελληνική ομάδα από αυτόν, σε μια ανάρτηση-οδηγός για τον Ιταλό κόουτς...
Μια νέα εποχή για τον Παναθηναϊκό ξεκινά. Ο Γιάννης Αναστασίου εδώ και λίγες μέρες αποτελεί παρελθόν από την ελληνική ομάδα, με τον Αντρέα Στραματσόνι να τον διαδέχεται στον ''πράσινο'' πάγκο. Η είδηση της πρόσληψής του βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τις τελευταίες μέρες, με τις αναλύσεις και τις προβλέψεις για τη θητεία του στην χώρα μας να είναι πάμπολλες. Όντας φίλος του ιταλικού πρωταθλήματος κι έχοντας μια ιδιαίτερη συμπάθεια προς την Ίντερ, γνωρίζω αρκετά καλά τον Ιταλό κόουτς και όλα όσα έκανε στον πάγκο των νερατζούρι, αλλά και σε αυτόν της Ουντινέζε. Αρχικά, θα αναλύσουμε τα μέχρι τώρα πεπραγμένα του κι έπειτα θα πω τις σκέψεις μου σχετικά με την επιλογή του Παναθηναϊκού...
Τα πρώτα βήματα
Ο Στραματσόνι έκανε τα πρώτα του βήματα στα τμήματα υποδομής της Ρόμα. Στους τζιαλορόσι παρέμεινε για έξι χρόνια (2005-2011), με την αποχώρησή του να οφείλεται στη δελεαστική πρόταση που δέχτηκε από την Ίντερ για να αναλάβει τη 2η ομάδα της. Η εξαιρετική δουλειά που πραγματοποίησε εκεί (κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ νέων), οδήγησε τον πρόεδρο των νερατζούρι Μάσιμο Μοράτι στο να τον προσλάβει ως προπονητή της 1ης ομάδας τον Απρίλιο του 2012. Γκασπερίνι και Ρανιέρι είχαν αφήσει καμμένη γη πίσω τους, ωστόσο ο Ιταλός κόουτς κατάφερε να οδηγήσει την Ίντερ στην 6η θέση, η οποία και της εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Europa League της επόμενης περιόδου. Κόσμος, διοίκηση και ποδοσφαιριστές ήταν απόλυτα ικανοποιημένοι από τη σύντομη θητεία του κι όπως ήταν αναμενόμενο του προτάθηκε νέο τριετές συμβόλαιο, με σκοπό να δημιουργήσει τη νέα Ίντερ...
Η δική του Ίντερ και το αγαπημένο του
4-3-2-1, που γρήγορα εγκαταλείφθηκε
Εκείνο το καλοκαίρι, η ιστορική ομάδα του Μιλάνου μπήκε οριστικά σε μια νέα εποχή. Οι παίκτες που την είχαν οδηγήσει στην κορυφή της Ευρώπης πριν από δύο χρόνια, είτε αποχώρησαν (Σέζαρ, Μαϊκόν, Λούσιο, Πάντεφ, Κόρντομπα), είτε πλέον είχαν περάσει στα τελευταία χρόνια της καριέρας τους (Σάμουελ, Ζανέτι, Καμπιάσο, Στάνκοβιτς, Μιλίτο). Η ομάδα άλλαξε ολοκληρωτικά, με τον άπειρο Στραματσόνι να ξεκινά το έργο του κάτω από όχι και τόσο ευνοϊκές συνθήκες.
Ο Ιταλός κόουτς έχτισε τη δική του Ίντερ, με βάση το αγαπημένο του σύστημα. Το 4-3-2-1 τουλάχιστον στα χαρτιά, μπορούσε να λειτουργήσει σωστά με τις προσθήκες των Κασάνο, Γκουαρίν, Παλάσιο, Γκαργκάνο και Κοουτίνιο, αλλά και με την παραμονή του Σνάιντερ. Οι Μιλανέζοι προκρίθηκαν ''σβηστά'' στους ομίλους του Europa League, ωστόσο έκαναν μέτριο ξεκίνημα στη SerieA, καθώς σε 4 αγώνες είχαν δύο νίκες και δύο εντός έδρας ήττες από Ρόμα και Σιένα. Το κύριο πρόβλημα εντοπιζόταν στο κέντρο της άμυνας, καθώς Ρανόκια και Ζέσους δεν είχαν προσαρμοστεί. Κάπου εκεί, οΣτραματσόνι πήρε την απόφαση να αφήσει προσωρινά το 4-3-2-1 και να παίξει τη ''ζαριά'' του 3-4-2-1...
Θύμισε Μουρίνιο...
Η συγκεκριμένη απόφαση αποδείχτηκε κίνηση-ματ. Ο Ιταλός κόουτς είχε δοκιμάσει το συγκεκριμένο σύστημα και στην καλοκαιρινή προετοιμασία της ομάδας, συνεπώς τα πράγματα ήταν σχετικά οικεία για τους παίκτες του. Ο έμπειρος Σάμουελ έδωσε ''σιγουριά'' στα μετόπισθεν, Καμπιάσο και Ζανέτι βρήκαν τα ''πατήματά'' τους και η τριάδα Κασάνο-Παλάσιο-Μιλίτο ''έδεσαν'' για τα καλά στο μεσοεπιθετικό κομμάτι. Η Ίντερ πέτυχε 10 συνεχόμενες νίκες σε όλες τις διοργανώσεις, με χαρακτηριστικότερες αυτές επί της Μίλαν με 0-1 στις 7 Οκτωβρίου και επί της Γιουβέντους με 1-3 στις 3 Νοεμβρίου (της τερμάτισε αήττητο σερί 49 αγώνων). Ο Μοράτι ένοιωθε ήδη δικαιωμένος για την επιλογή του, ενώ παίκτες όπως ο Ζανέτι κι ο Σνάιντερ επαινούσαν δημοσίως τον προπονητή τους. Οι νερατζούρι για πρώτη φορά στη μετά Μουρίνιο εποχή έδειχναν έτοιμοι να χτυπήσουν με αξιώσεις και τους τρεις στόχους τους...
Τραυματισμοί, ''θέμα'' Σνάιντερ, χάσιμο των αποδυτηρίων
και το πωλητήριο του Μοράτι
Aν και στη ζωή τίποτα δεν είναι τυχαίο, η μοίρα κάπου εδώ του έπαιξε άσχημο παιχνίδι. Σχεδόν όλοι οι παίκτες της Ίντερ έπαθαν τραυματισμούς, κατάσταση που οδήγησε τον Ρωμαίο προπονητή στο να καλέσει συνολικά 52 ποδοσφαιριστές σε αποστολές της ομάδας! Οι λύσεις ολοένα και μειώνονταν και το τρένο του πρωταθλήματος χάθηκε πρόωρα. Εξαιτίας των απουσιών, ο Στραματσόνι αναγκάστηκε να δοκιμάσει κι άλλα συστήματα, ωστόσο τίποτα δεν μπορούσε να αλλάξει την εικόνα της ομάδας του. Όπως ήταν αναμενόμενο, τα άσχημα αποτελέσματα έφεραν κρίση και στα αποδυτήρια, με τον άπειρο κόουτς να αδυνατεί να διαχειριστεί τις ''βεντέτες'' του ρόστερ. Ένα επεισόδιό του με τον Κασάνο μετά το τέλος μιας προπόνησης, έχει μείνει ακόμα στις μνήμες όσων το έζησαν.
Επιπλέον, η Ίντερ εκείνης της περιόδου αντιμετώπισε και προβλήματα διοικητικού χαρακτήρα. Ο Σνάιντερ, αν και ξεπέρασε έναν τραυματισμό του πριν τα Χριστούγεννα, με απόφαση της διοίκησης των Μιλανέζων βρισκόταν εκτός ομάδας. Ο Ολλανδός δεν απαντούσε στην πρόταση ανανέωσης του συμβολαίου του και τελικά πουλήθηκε στη Γαλατά τον Ιανουάριο του 2013. Μέσα σε όλα, ήρθε και η πώληση του συλλόγου από τον Μάσιμο Μοράτι (ο κύριος υποστηρικτής του νέου τεχνικού του Παναθηναϊκού εκείνη την εποχή), με αποτέλεσμα η θητεία του Στραματσόνι στον πάγκο των νερατζούρι να τελειώσει άδοξα. 9η θέση στο πρωτάθλημα, αποκλεισμός στα ημιτελικά του Κυπέλλου από την Ρόμα και πορεία μέχρι τους ''16'' του Europa League, όπου δεν ξεπέρασε το εμπόδιο της Τότεναμ...
Επιπλέον, η Ίντερ εκείνης της περιόδου αντιμετώπισε και προβλήματα διοικητικού χαρακτήρα. Ο Σνάιντερ, αν και ξεπέρασε έναν τραυματισμό του πριν τα Χριστούγεννα, με απόφαση της διοίκησης των Μιλανέζων βρισκόταν εκτός ομάδας. Ο Ολλανδός δεν απαντούσε στην πρόταση ανανέωσης του συμβολαίου του και τελικά πουλήθηκε στη Γαλατά τον Ιανουάριο του 2013. Μέσα σε όλα, ήρθε και η πώληση του συλλόγου από τον Μάσιμο Μοράτι (ο κύριος υποστηρικτής του νέου τεχνικού του Παναθηναϊκού εκείνη την εποχή), με αποτέλεσμα η θητεία του Στραματσόνι στον πάγκο των νερατζούρι να τελειώσει άδοξα. 9η θέση στο πρωτάθλημα, αποκλεισμός στα ημιτελικά του Κυπέλλου από την Ρόμα και πορεία μέχρι τους ''16'' του Europa League, όπου δεν ξεπέρασε το εμπόδιο της Τότεναμ...
Ξεκούραση με...διάβασμα και το πείραμα ''Ουντινέζε''
Η επόμενη σεζόν βρήκε το νέο τεχνικό του Παναθηναϊκού στα...θρανία. Αρχικά, απέκτησε το δίπλωμα προπονητικής Uefa Pro κι έπειτα έζησε στις Η.Π.Α. για περίπου 4 μήνες, κάνοντας ταχύρυθμα μαθήματα αγγλικών. Προς τα τέλη Μαΐου του 2014, η Ουντινέζε του έκανε πρόταση συνεργασίας, με τον ιδιόρρυθμο πρόεδρό της Τζίνο Πότσο να του προσφέρει ένα αρκετά υψηλό συμβόλαιο για τα δεδομένα της ομάδας του. Οι πολλές μετακινήσεις ποδοσφαιριστών, εξαιτίας των πολλών ''πάρε-δώσε'' μεταξύ Ουντινέζε, Γρανάδας και Γουότφορντ (και οι τρεις ανήκουν στον Πότσο), έκαναν τη δουλειά του Στραματσόνι άνω κάτω. Και στο Ούντινε, ο νεαρός κόουτς χρησιμοποιούσε είτε το 4-3-2-1, είτε το 3-4-2-1 με διάφορες παραλλαγές πίσω από το μοναδικό προωθημένο. Ο βασικός στόχος της ομάδας του Φρίουλι μπορεί να επιτεύχθηκε σχετικά άνετα, (16η θέση, με 7 βαθμούς διαφορά από την επικίνδυνη ζώνη), ωστόσο καμία από τις δύο πλευρές δεν επιθυμούσε τη συνέχεια της συνεργασίας τους. Ο Στραματσόνι αποχώρησε, γνωρίζοντας ότι δεν κατάφερε να κάνει το step up στην καριέρα του ούτε αυτή τη φορά...
Τι να περιμένει ο Παναθηναϊκός
Ο Παναθηναϊκός (σύμφωνα με τους διοικούντες του) αναζητούσε ένα νέο ηλικιακά τεχνικό, ο οποίος θα έβλεπε τους πράσινους ως ευκαιρία ανάδειξής του στον ευρωπαϊκό χώρο. Επιπλέον η λογική λέει, ότι οι πράσινοι αναζητούσαν έναν προπονητή που ακολουθεί μια τακτική προσέγγιση, ταιριαστή με το υπάρχον ρόστερ της ομάδας. Για παράδειγμα ο Παούνοβιτς, που συγκαταλεγόταν ανάμεσα στους βασικούς υποψήφιους, με την ομάδα Νέων της Σερβίας ακολουθούσε το 4-2-3-1, που αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει ελλείψει ακραίων μεσοεπιθετικών από το δυναμικό του. Με βάση αυτά τα δύο χαρακτηριστικά λοιπόν, κατά τη γνώμη μου η ελληνική ομάδα κινήθηκε στο σωστό δρόμο με την πρόσληψη του Ιταλού...
Παρόλα αυτά, όλοι πρέπει να είναι πλήρως συνειδητοποιημένοι για το τι επέλεξαν. Μπορεί οι γνώσεις και η δουλειά του Στραματσόνι να βρίσκονται σε ένα πάρα πολύ καλό επίπεδο για τα ελληνικά δεδομένα (σας διαβεβαιώ για αυτό), ωστόσο δεν είναι αυτό που λέμε ''έτοιμος προπονητής''. Εξαιτίας της απειρίας του, πολλές φορές δεν κατάφερε να ''περάσει'' στους παίκτες τα θέλω του, ενώ αν και στις δύο προηγούμενες ομάδες του πραγματοποίησε εξαιρετικό ξεκίνημα, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει πετυχημένα τη χρονιά.
Γενικότερα, η επιλογή ''Στραματσόνι'' έχει πάρα πολλά κοινά στοιχεία με την επιλογή ''Αναστασίου'' πριν από 2,5 χρόνια (εννοείται ότι υπάρχουν διαφορές σε πολλά επίπεδα, καθώς ο Ιταλός παραλαμβάνει την ομάδα σε καλύτερη κατάσταση από ό,τι ο προκάτοχός του). Ωστόσο, αυτή τη φορά δεν υπάρχει η λεγόμενη πίστωση χρόνου. Ο 39χρονος τεχνικός θα το καταλάβει γρήγορα και σε αυτόν τον τομέα θα δώσει το πρώτο του αληθινό τεστ στον ελληνικό χώρο. Αν ο οργανισμός που ονομάζεται Παναθηναϊκός δείξει αληθινή εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του και τον ''προστατέψει'' με τον κατάλληλο τρόπο εντός κι εκτός αγωνιστικού χώρου, τα αποτελέσματα θα είναι αρκετά καλά. Σε διαφορετική περίπτωση, η παραμονή του στη χώρα μας θα είναι σύντομη και η ''ζημιά'' εξίσου σημαντική και για τις δύο πλευρές...
ΥΓ. Η αποχώρηση του Γιάννη Αναστασίου από τον Παναθηναϊκό είναι ''απώλεια'' για το ελληνικό πρωτάθλημα. Η λίγκα μας υποβαθμίζεται περισσότερο με τη φυγή σοβαρών ανθρώπων, που μέσω της δουλειάς τους βελτιώνουν του ''προϊόν''. Ο Έλληνας τεχνικός μπορεί να απέτυχε στη φετινή προσπάθειά του, αλλά παραδίδει την ομάδα του σε πολύ καλύτερη κατάσταση από αυτή που την βρήκε. Κι αν γυρίσουμε λίγο πίσω στο παρελθόν, σπάνια έχουν συναντηθεί ανάλογα παραδείγματα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου...
Παρόλα αυτά, όλοι πρέπει να είναι πλήρως συνειδητοποιημένοι για το τι επέλεξαν. Μπορεί οι γνώσεις και η δουλειά του Στραματσόνι να βρίσκονται σε ένα πάρα πολύ καλό επίπεδο για τα ελληνικά δεδομένα (σας διαβεβαιώ για αυτό), ωστόσο δεν είναι αυτό που λέμε ''έτοιμος προπονητής''. Εξαιτίας της απειρίας του, πολλές φορές δεν κατάφερε να ''περάσει'' στους παίκτες τα θέλω του, ενώ αν και στις δύο προηγούμενες ομάδες του πραγματοποίησε εξαιρετικό ξεκίνημα, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει πετυχημένα τη χρονιά.
Γενικότερα, η επιλογή ''Στραματσόνι'' έχει πάρα πολλά κοινά στοιχεία με την επιλογή ''Αναστασίου'' πριν από 2,5 χρόνια (εννοείται ότι υπάρχουν διαφορές σε πολλά επίπεδα, καθώς ο Ιταλός παραλαμβάνει την ομάδα σε καλύτερη κατάσταση από ό,τι ο προκάτοχός του). Ωστόσο, αυτή τη φορά δεν υπάρχει η λεγόμενη πίστωση χρόνου. Ο 39χρονος τεχνικός θα το καταλάβει γρήγορα και σε αυτόν τον τομέα θα δώσει το πρώτο του αληθινό τεστ στον ελληνικό χώρο. Αν ο οργανισμός που ονομάζεται Παναθηναϊκός δείξει αληθινή εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του και τον ''προστατέψει'' με τον κατάλληλο τρόπο εντός κι εκτός αγωνιστικού χώρου, τα αποτελέσματα θα είναι αρκετά καλά. Σε διαφορετική περίπτωση, η παραμονή του στη χώρα μας θα είναι σύντομη και η ''ζημιά'' εξίσου σημαντική και για τις δύο πλευρές...
ΥΓ. Η αποχώρηση του Γιάννη Αναστασίου από τον Παναθηναϊκό είναι ''απώλεια'' για το ελληνικό πρωτάθλημα. Η λίγκα μας υποβαθμίζεται περισσότερο με τη φυγή σοβαρών ανθρώπων, που μέσω της δουλειάς τους βελτιώνουν του ''προϊόν''. Ο Έλληνας τεχνικός μπορεί να απέτυχε στη φετινή προσπάθειά του, αλλά παραδίδει την ομάδα του σε πολύ καλύτερη κατάσταση από αυτή που την βρήκε. Κι αν γυρίσουμε λίγο πίσω στο παρελθόν, σπάνια έχουν συναντηθεί ανάλογα παραδείγματα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου...
Kάντε like στην σελίδα μας στο facebook:https://www.facebook.com/pages/Sportportal-2014/299778470179807?ref=hl