Ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του Αμερικανού γκαρντ Μπράιαν Ρόμπερτς, ο οποίος επιστρέφει στην Ευρώπη μετά από πέντε χρόνια θητείας στο μαγικό κόσμο του NBA. Ο Jimmy Jump αναλύει την κίνηση των ερυθρολεύκων στο SportPortal2014.blogspot.gr.
Τελικά, Μπράιαν Ρόμπερτς! Αφού προηγήθηκε έντονο ''σκανάρισμα'' της αγοράς και πολλές αρνητικές απαντήσεις από υποψήφιους στόχους, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος αποφάσισε να επιλέξει τον πρώην άσο των Χόρνετς, για να συμπληρώσει τη θέση ''1'' του νέου ρόστερ του Ολυμπιακού. Μετά από πέντε χρόνια θητείας στο NBA (πέρασε επίσης από Πέλικανς και Μπλέιζερς), ο 31χρονος point guard επιστρέφει στο κορυφαίο επίπεδο της Ευρώπης, για να συμμετάσχει σε Final Four και να διεκδικήσει το τρόπαιο της Ευρωλίγκα. Είναι όμως αυτό που λείπει την παρούσα χρονική στιγμή από την backcourt της ελληνικής ομάδας;
Ο Ρόμπερτς είναι ξεκάθαρα ένας παίκτης ''ευρωπαϊκού μπάσκετ'' όπως συνηθίζουμε να λέμε. Ταιριάζει απόλυτα στη φιλοσοφία των συλλόγων μας και θα μας απασχολούσε πολύ νωρίτερα, αν δεν κατάφερνε να βρει συμβόλαια στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Έχει αρχές και κατεύθυνση στο παιχνίδι του, δεν εκβιάζει προσπάθειες και είναι πάντα πιστός στις επιλογές και τις εντολές του προπονητή του. Βάζει πάνω από όλα το καλό του συνόλου και δεν θα δημιουργήσει προβλήματα, αν χρειαστεί να αγωνιστεί λίγα λεπτά σε μία αναμέτρηση.
Αγωνιστικά, αποδίδει καλύτερα σαν άσος. Έχει καλό χειρισμό της μπάλας, μπορεί να ''τρέξει'' καταστάσεις pick n' roll, έχει εξαιρετικό σουτ μέσης απόστασης (πολύ εύστοχος μετά από ντρίμπλα), ''βλέπει'' γήπεδο, ενώ αν και δεν είναι φοβερός σουτέρ, μπορεί να γίνει αρκετά απειλητικός από το τρίποντο (την περσινή χρονιά κατέγραψε το καλύτερο ποσοστό του τα τελευταία τρία χρόνια-38,6%). Πλέον, δεν του αρέσει ιδιαίτερα η επαφή και δεν δοκιμάζει να διεισδύσει στο αντίπαλο καλάθι, αν και στην Ευρώπη θα βρει λιγότερους αθλητικούς αντιπάλους σε σχέση με την Αμερική.
Αμυντικά, δεν είναι ο παίκτης που θα κοιτάξει να κερδίσει ανάσες προκειμένου να εμφανιστεί φρέσκος στην επίθεση. Προσπαθεί πάντα για το καλύτερο, ωστόσο σίγουρα θα αποτελέσει ''στόχο'' αντίπαλων προπονητών είτε σε καταστάσεις ''1-1'', είτε στο low post (έχει ύψος 1,85μ. κι όχι τόσο δυνατό κορμό)...
Αγωνιστικά, αποδίδει καλύτερα σαν άσος. Έχει καλό χειρισμό της μπάλας, μπορεί να ''τρέξει'' καταστάσεις pick n' roll, έχει εξαιρετικό σουτ μέσης απόστασης (πολύ εύστοχος μετά από ντρίμπλα), ''βλέπει'' γήπεδο, ενώ αν και δεν είναι φοβερός σουτέρ, μπορεί να γίνει αρκετά απειλητικός από το τρίποντο (την περσινή χρονιά κατέγραψε το καλύτερο ποσοστό του τα τελευταία τρία χρόνια-38,6%). Πλέον, δεν του αρέσει ιδιαίτερα η επαφή και δεν δοκιμάζει να διεισδύσει στο αντίπαλο καλάθι, αν και στην Ευρώπη θα βρει λιγότερους αθλητικούς αντιπάλους σε σχέση με την Αμερική.
Αμυντικά, δεν είναι ο παίκτης που θα κοιτάξει να κερδίσει ανάσες προκειμένου να εμφανιστεί φρέσκος στην επίθεση. Προσπαθεί πάντα για το καλύτερο, ωστόσο σίγουρα θα αποτελέσει ''στόχο'' αντίπαλων προπονητών είτε σε καταστάσεις ''1-1'', είτε στο low post (έχει ύψος 1,85μ. κι όχι τόσο δυνατό κορμό)...
Καλός παίκτης, αλλά (ξανά) όχι αυτό
που έλειπε από τον Ολυμπιακό
Ο Ρόμπερτς είναι ένας πολύ καλός παίκτης, που όπως γράψαμε παραπάνω ταιριάζει απόλυτα στη νοοτροπία και το στιλ παιχνιδιού των ελληνικών ομάδων. Ωστόσο, οι προπονητές δεν πρέπει να επιλέγουν την ποιοτικότερη λύση που υπάρχει στην αγορά, αλλά αυτή που θα τους δώσει τα στοιχεία που λείπουν από τα ρόστερ τους...
Όπως είχα γράψει τις προάλλες, η απουσία ενός κάθετου παίκτη που μπορεί να δημιουργήσει για τον εαυτό του είναι κάτι παραπάνω από ορατή στην περιφέρεια του Ολυμπιακού. Όπως θα έχετε παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια, το ευρωπαϊκό μπάσκετ κατευθύνεται όλο και περισσότερο σε εκδήλωση προσωπικών επιθέσεων, εξαιτίας (κυρίως) της κυριαρχίας των ''αλλαγών'' στα σκριν. Στα καλά χρόνια του Βασίλη Σπανούλη, οι ερυθρόλευκοι δεν είχαν τόσο πολύ ανάγκη ένα τέτοιο γκαρντ, όμως τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο κόουτς Σφαιρόπουλος βρέθηκε σε δύσκολη θέση μετά το ναυάγιο των περιπτώσεων του Τζάκσον και του ΜακΚόλουμ και ίσως επέλεξε τον Ρόμπερτς, επειδή έχει εμπειρία από τα ευρωπαϊκά παρκέ και θα προσφέρει σίγουρες λύσεις στην ομάδα του. Η προσθήκη του Αμερικανού αποτελεί σίγουρα αναβάθμιση σε σχέση με τον Ντόμινικ Ουότερς, όμως διατηρώ σοβαρές επιφυλάξεις σχετικά με τη λειτουργικότητα της ερυθρόλευκης περιφέρειας...
ΥΓ. Τα χαρακτηριστικά των παικτών που έχει επιλέξει ο κόουτς Σφαιρόπουλος μέχρι στιγμής, καθιστούν απαραίτητη την αλλαγή της αγωνιστικής φιλοσοφίας του Ολυμπιακού. Ρόμπερτς, Στρέλνιεκς και ΜακΛιν δεν πρόκειται να προσφέρουν πολλά σε ανάλογο των δύο τελευταίων χρόνων επιθετικό πλάνο, ενώ η αποχώρηση παικτών όπως ο Χάκετ κι ο Μπιρτς και η μη αντικατάστασή τους με παίκτες ανάλογων χαρακτηριστικών, θα επηρεάσουν και την αμυντική λειτουργία. Το ερυθρόλευκο τεχνικό σταφ βαδίζει σε κάπως άγνωστα μονοπάτια και θα έχει πολύ δουλειά τους επόμενους μήνες...