Η Στάλα Κοτσιρέα στο SportPortal2014.blogspot.gr! Η παλιότερη παίκτρια της Εθνικής ομάδας Κωφών Γυναικών μιλά στη σελίδα μας για την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες Deaflympics, την προπονήτρια και τις συμπαίκτριές της, τη ζωή και τις δυσκολίες της, την οικογένεια και τα όνειρά της. Απολαύστε την!
Το φετινό καλοκαίρι είναι μαγικό για το ελληνικό μπάσκετ! Στις σπουδαίες πορείες της Εθνικής Γυναικών (4η θέση) και των Νέων Ανδρών (1η θεση) στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, πριν από λίγες μέρες προστέθηκε η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου από την Εθνική ομάδα Κωφών Γυναικών στο τουρνουά των Ολυμπιακών Αγώνων Deaflympics. Μετά τον περσινό ευρωπαϊκό τίτλο, τα ''χρυσά'' κορίτσια κατάφεραν να φτάσουν και στην κορυφή του κόσμου και να κάνουν ακόμα πιο υπερήφανους όλους τους Έλληνες.
Στάλα, συγχαρητήρια για τη νέα τεράστια επιτυχία σας! Πώς νιώθεις αυτές τις πρώτες μέρες μετά την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου;
Ευχαριστώ πάρα πολύ! Νιώθω πραγματικά πολύ ευτυχισμένη! Μια μεγάλη επιτυχία που ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο με την κατάκτηση του Πανευρωπαϊκού, ολοκληρώθηκε φέτος με το Χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες Deaflympics. Είναι η απόλυτη δικαίωση για τους κόπους όλης της ομάδας και για μένα προσωπικά... Ήρθε μετά από πολλές θυσίες και πολύ κόπο και όπως λέω συνήθως, ζω αυτό το διάστημα σε ένα σύννεφο γλυκών αναμνήσεων. Αυτό είναι κάτι που θα κρατήσω μέσα μου για όλη τη ζωή μου!
Που αφιερώνεις αυτό το σπουδαίο επίτευγμα;
Πρώτα από όλους το αφιερώνω στην προπονήτρια μας την Αθηνά Ζέρβα. Ήταν η επιμονή της, που με έκανε να γυρίσω στα γήπεδα μετά από μεγάλη απουσία. Πίστεψε σε μένα με ένα μαγικό τρόπο, που με έκανε κι εμένα να πιστέψω πως και μπορώ και θέλω! Τα καλύτερα ήρθαν χάρη σε αυτόν τον απίθανο άνθρωπο! Επίσης το αφιερώνω στην οικογένειά μου, τον άντρα μου και τα δύο παιδιά μας, που με στερήθηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς και σε όσους ανθρώπους βοήθησαν κατά την απουσία μου στις προπονήσεις και στους αγώνες.
Ποιο είναι το μυστικό αυτής της ομάδας;
Νομίζω ότι το βασικό μυστικό είναι οι ανθρώπινες σχέσεις... Είμαστε μια πολύ δεμένη και αγαπημένη ομάδα. Υπάρχει σεβασμός και αλληλοβοήθεια. Μετά από τόσα χρόνια ξέρουμε να εντοπίζουμε τα προβλήματα και να τα διορθώνουμε, ενώ είναι ακόμα στη αρχή και πριν γίνουν μεγάλα. Με τις παλιές παίκτριες είμαστε ήδη δεμένες... Ανοίξαμε την αγκαλιά μας και στα νέα κορίτσια και όλα αυτά κάτω από τη σκέπη της τρομερής προπονήτριάς μας. Και βέβαια, η δίψα και το πάθος για τη νίκη είναι αυτά που μας σπρώχνουν πάντα μπροστά.
Στο τουρνουά των Ολυμπιακών Αγώνων πήγατε ως πρωταθλήτριες Ευρώπης. Όταν ξεκινήσατε την προετοιμασία σας, τι στόχους είχατε οριοθετήσει;
Εννοείται ότι υπήρχε ένα κάποιο βάρος λόγω της επιτυχίας μας το προηγούμενο καλοκαίρι, αλλά προσπαθήσαμε να είμαστε προσγειωμένες. Κάναμε δύο μήνες σκληρή προετοιμασία μόνες μας, σχεδόν χωρίς καμία βοήθεια από την πολιτεία. Είπαμε να το πάμε βήμα-βήμα. Δε θα πω ψέματα όμως... Βαθιά μέσα μας πιστεύαμε, ότι είμαστε σε καλή κατάσταση και ότι μπορούμε να ανέβουμε σε μια θέση στο βάθρο.
Η Λιθουανία είναι μία από τις καλύτερες ομάδες στον κόσμο. Ναι, την είχαμε βρει και πέρυσι απέναντί μας στον τελικό του Πανευρωπαϊκού. Δε μας φόβισε... Την είχαμε νικήσει ήδη δύο φορές... Στην αρχή τα πράγματα ήταν δύσκολα. Έπρεπε να έρθει το δεύτερο ημίχρονο και κυρίως το τελευταίο δεκάλεπτο που με τις οδηγίες της προπονήτριάς μας, την ευστοχία μας και την θέλησή μας τα καταφέραμε.
Σαν μέλος αυτής της ομάδας από το 2000, ένιωθες κάποιο επιπλέον βάρος στις πλάτες σου;
Δε θα το έλεγα βάρος... Περισσότερο ευθύνη... Προσπάθησα να είμαι εκεί για όλες. Ήθελα να βοηθήσω κυρίως στο ψυχολογικό κομμάτι, λόγω της εμπειρίας μου στην ομάδα τόσα χρόνια. Ήθελα όλες οι κοπέλες, οποιοδήποτε πρόβλημα κι αν αντιμετώπιζαν προσωπικό ή μπασκετικό, να έχουν στήριξη. Να μπορούν να μιλήσουν και να βρουν λύσεις στους προβληματισμούς τους. Ελπίζω να τα κατάφερα...
Περιέγραψέ μας με λίγα λόγια την προπονήτρια και τις συμπαίκτριές σου...
Την προπονήτριά μας την Αθηνά Ζέρβα την εκτιμώ, την αγαπώ και τη σέβομαι απεριόριστα! Μας δένει μια ιδιαίτερη σχέση που δεν περιγράφεται... Φέτος είχα την τύχη να την έχω roomie και την έζησα πολύ παραπάνω και σε προσωπικό επίπεδο. Το μόνο που με εκνευρίζει είναι ότι έχει ένα κινητό εποχής ''Μπουμπουλίνας'' και ψάχνω να βρω τρόπο να της το πετάξω! Επίσης, εδώ θα ήθελα να αναφερθώ και στη βοηθό προπονήτρια Μάρθα Αργυρίου, η οποία ήρθε φέτος στην ομάδα μας. Είναι ένα υπέροχο κορίτσι που μας βοήθησε πάρα πολύ σε όλους τους τομείς. Με εντυπωσίασε το γεγονός ότι δέθηκε πολύ μαζί μας και έγινε ένα σημαντικό κομμάτι της ομάδας. Οι συμπαίκτριες μου είναι σπουδαίες, είναι εξαιρετικές. Θα πω μια λέξη για την κάθε μία: Κοτσιάφτη - η Θεότητά μας, Χαϊνά - η Ανάσα μας, Σαρακατσάνη - η Σταθερή μας, Βουδούρη - ο Βράχος μας, Αγαγιώτου - η Πολύτιμή μας, Μελλίνη - η Βοήθειά μας, Μπάλκογλου - η Λύση μας, Πατέρα - ο Μάγος μας, Σπίνου - η Δύναμή μας, Βεράνη - Η Στήριξή μας!
Επόμενος στόχος της ομάδας;
Ο στόχος μας είναι να είμαστε φορμαρισμένες με κάποιο τρόπο, διότι η επόμενη διοργάνωση θα γίνει σε δύο χρόνια. Είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Λιθουανία. Ελπίζω να μπορέσω να είμαι κι εγώ εκεί!
Ναι, δεν έχω πρόβλημα... Είναι κάτι που συζητάω άνετα. Γεννήθηκα κωφή. Μεγάλωσα σε οικογενειακό περιβάλλον με πολλή αγάπη και πάντα λέω ότι ο Θεός μού έδωσε αυτήν την ιδιαιτερότητα γιατί μου ταιριάζει.
Πώς έζησες τα παιδικά σου χρόνια; Υπήρξαν στιγμές που δέχτηκες άσχημη αντιμετώπιση από άτομα που δε μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τη διαφορετικότητά σου;
Βεβαίως, σαν μικρό παιδί πέρασα πολλά. Υπήρξε bullying κι απόρριψη, κυρίως στα σχολικά μου χρόνια. Αλλά κι αργότερα έχω έρθει μπροστά σε δύσκολες καταστάσεις και στην προσωπική μου ζωή.
Σε ποια ηλικία άρχισες να ασχολείσαι με το μπάσκετ;
Το μπάσκετ μπήκε στη ζωή μου πολύ νωρίς. Άρχισα να μπαίνω στα γήπεδα από 9 ετών...
Ήμουν άνθρωπος δυνατός και δυναμικός. Έβλεπα και βλέπω τη ζωή από τη θετική της πλευρά. Άφηνα πίσω τα αρνητικά και κοιτούσα πάντα πως θα γίνω καλύτερος άνθρωπος... Οι μίζερες συμπεριφορές άρχισαν να με αφήνουν αδιάφορη. Έκανα την ιδιαιτερότητά μου προτέρημα και βρήκα διεξόδους. Ο αθλητισμός είναι το καλύτερο πράγμα που συνέβη στη ζωή μου από αυτήν την άποψη... Πάντα πίστευα, ότι δε μπορείς να ελέγξεις όλα τα γεγονότα που θα σου συμβούν, αλλά μπορείς να επιλέξεις να μη σε αγγίζουν.
Υπήρξε κάποιος στόχος, που δε μπόρεσες να πραγματοποιήσεις;
Εξαιτίας της κώφωσης όχι. Δε μου στέρησε τίποτα... Μικρή ήθελα να γίνω σχεδιάστρια μόδας, απλά η ζωή με οδήγησε σε άλλα μονοπάτια.
Αν κάποιος σου ζητούσε να περιγράψεις με τρεις λέξεις τον εαυτό σου, ποιες θα ήταν αυτές;
Νομίζω οι τρεις λέξεις που με χαρακτηρίζουν περισσότερο είναι Πάθος, Πίστη, και Δύναμη.
Νομίζω οι τρεις λέξεις που με χαρακτηρίζουν περισσότερο είναι Πάθος, Πίστη, και Δύναμη.
Όπως όλες οι εργαζόμενες γυναίκες... Δύσκολα, αλλά κι ωραία ταυτόχρονα. Προσπαθώ πάντα να βρίσκω χρόνο για το μπάσκετ που αγαπώ πολύ. Είμαι πολύ τυχερή γιατί έχω ένα σύζυγο που με βοηθάει πάρα πολύ. Με στηρίζει στις αποφάσεις μου, αλλά κι είναι ουσιαστικά παρών στην καθημερινότητα του σπιτιού μας. Όταν χρειάζεται να λείπω λόγω προπονήσεων κι αγώνων επωμίζεται όλο το βάρος... Τον ευχαριστώ βαθιά για αυτό.
Τι σημαίνει για σένα η λέξη ''οικογένεια'';
Η οικογένεια είναι τα πάντα για μένα. Ο άντρας μου και τα δύο παιδιά μας είναι όλος ο κόσμος μου. Προσπαθώ να τους δείχνω την αγάπη μου μέσα από τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Τα γέλια κι οι αγκαλιές των παιδιών είναι η δύναμή μου για όλα... Ο Γρηγόρης, ο σύζυγός μου, είναι ο ήρωάς μου...
Υπάρχει κάποιο όνειρο που δεν έχεις πραγματοποιήσει ακόμα;
Έχω κάνει κάποιες σκέψεις να γράψω ένα βιβλίο... Η ζωή μου, η πίστη κι η επιμονή μου να τα καταφέρω παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες, ίσως μπορούν να αποτυπωθούν σε ένα βιβλίο και να βοηθήσουν ανθρώπους που δεν τολμούν. Είναι κάτι που το θέλω πολύ κι έχω αρχίσει να δουλεύω πάνω σε αυτό.
Τι θα άλλαζες στη συμπεριφορά και την αντιμετώπιση της σημερινής κοινωνίας;
Θα ήθελα να υπάρχει περισσότερος σεβασμός στη διαφορετικότητα. Από την εμπειρία μου σαν Α.Μ.Ε.Α., πιστεύω ότι όλα ξεκινούν από το σπίτι μας. Οι γονείς έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη να μεγαλώσουν ανοιχτόμυαλα παιδιά, παιδιά που να μην πληγώνουν παιδιά. Μετά, τη σκυτάλη παίρνουν οι δάσκαλοι στα σχολεία. Θα πρέπει εκτός από τα μαθήματα του σχολείου, να βρίσκονται εκεί και να βλέπουν τη ζωή αυτών των μικρών κοινωνιών... Κανένα παιδί να μη μένει στο περιθώριο για κανένα λόγο. Όλοι αισθανόμαστε πιο όμορφα και μπορούμε να τα καταφέρουμε καλύτερα, όταν είμαστε μέσα σε μια ζεστή αγκαλιά.
Τι μήνυμα στέλνεις σε όσους διαβάσουν αυτήν την συνέντευξη;
Μην αφήνεις τίποτα να σε κρατήσει μακριά από τα όνειρά σου. Κυνήγησέ τα... Κι αν ακόμη στο τέλος δεν καταφέρεις τον απόλυτο στόχο, η διαδρομή θα είναι το κέρδος σου...