Το μεταγραφικό ντεμαράζ του Παναθηναϊκού μπαίνει στο μικροσκόπιο του Analysis Portal. Διαβάστε το αγωνιστικό πορτραίτο των Emanuel Insúa, Yacouba Sylla, Anthony Mounier και Oscar Hiljemark, όσα μπορούν να προσφέρουν στον Μαρίνο Ουζουνίδη και τα δεδομένα του υπάρχοντος πράσινου ρόστερ στο SportPortal2014.blogspot.gr.
Η πώληση του Κάρλος Ζέκα στην Κοπεγχάγη αποδείχθηκε πολύ σημαντική για την ολοκλήρωση του φετινού σχεδιασμού του Παναθηναϊκού. Οι πράσινοι μπορεί να έχασαν τον-κατά τη γνώμη μου-πολυτιμότερο παίκτης τους την τελευταία πενταετία, όμως το χρηματικό όφελος που αποκόμισαν τους βοήθησε να κλείσουν αρκετές από τις ''τρύπες'' που υπήρχαν στο ρόστερ τους. Οι μεταγραφές των Yacouba Sylla, Anthony Mounier και Oscar Hiljemark τις τελευταίες μέρες των καλοκαιριού ήρθαν να προστεθούν σε αυτή του Emanuel Insúa και έβαλαν τέλος σε μια σειρά προσθαφαιρέσεων με πολλές ανατροπές.
Όπως σας είχα υποσχεθεί σε πρόσφατη ανάρτησή μου, το Analysis Portal θα προσπαθήσει να βάλει στο μικροσκόπιο τις ακροτελεύτιες κινήσεις των δύο αιωνίων. Θα ξεκινήσουμε από τον Παναθηναϊκό, γιατί προχώρησε σε περισσότερες αλλαγές σε σχέση με τον Ολυμπιακό στο φινάλε της μεταγραφικής περιόδου. Για τους Björn Engels και Uros Djurdjevic δεν πρέπει να ανησυχείτε, καθώς θα περάσουν από τα...ραντάρ της στήλης πολύ σύντομα. Πάρτε μια βαθιά ανάσα και ξεκινάμε...
Ιδανικότερος από τον Gabriel Silva για παρτενέρ του Hult
Ο Emanuel Insúa είναι ένα κλασικό αριστερό μπακ, που όταν πρωτοξεκίνησε την καριέρα του είχε δοκιμαστεί και σε πιο προωθημένο ρόλο. Αποτελεί γέννημα-θρέμμα της Μπόκα Τζούνιορς και θα μπορούσε να κάνει μεγαλύτερη καριέρα αν δεν επέλεγε να πάρει μεταγραφή στη Γρανάδα πριν από περίπου 2,5 χρόνια (μετακινήθηκε στην έτερη ομάδα του Πότσο-Ουντινέζε-όταν άρχισε να προσαρμόζεται στην Ισπανία). Από τον Ιανουάριο του 2016 και μέχρι να έρθει στην Ελλάδα αγωνίστηκε ως δανεικός σε Νιούελς Ολντ Μπόις και Ράσινγκ Κλουμπ, όπου κατέγραψε γενικά μια καλή παρουσία (ιδιαίτερα στην ''La Academia'')...
Το κύριο αγωνιστικό προσόν του 26χρονου μπακ είναι οι ανεξάντλητες φυσικές δυνάμεις που διαθέτει. Την περσινή σεζόν κάλυψε όλη την αριστερή πλευρά στο 3-4-2-1 της ομάδας του, χωρίς να αντιμετωπίζει προβλήματα στον τομέα της αντοχής. Είναι ένας πολύ παθιασμένος και σκληρός παίκτης (όχι ''βρώμικος'' όπως διάβασα κάπου) και είναι καλύτερος στον αμυντικό τομέα, παρά στον επιθετικό. Δε φοβάται να βάλει τα πόδια του στη ''φωτιά'' και θα προτιμήσει να αντικρίσει κίτρινη κάρτα, παρά να επιτρέψει να δημιουργηθεί κίνδυνος στην εστία της ομάδας του. Δεν έχει τρομερή τεχνική κατάρτιση ή σέντρα, όμως το επίπεδο του είναι ok για τις ανάγκες του ελληνικού πρωταθλήματος. Διαθέτει καλό άλμα και μπαίνει πολύ δυνατά στις μονομαχίες, αλλά παράλληλα είναι αρκετά πιο αργός από τον Hult. Συνήθως πασάρει ''σίγουρα'', ενώ οι μακρινές μεταβιβάσεις του είναι καλύτερες όταν προορίζονται για κάποιον συμπαίκτη του που βρίσκεται στην ίδια ευθεία με αυτόν και όχι διαγώνια ή πλάγια.
Νομίζω, ότι για αυτό που έψαχνε ο Παναθηναϊκός στην αγορά προκειμένου να συμπληρώσει τον εξαιρετικό Niklas Hult, η επιλογή Insúa κινείται σε πιο ορθολογικά μονοπάτια σε σχέση με αυτή του Gabriel Silva που απασχόλησε νωρίτερα. Ο Βραζιλιάνος μπορεί να είναι ίσως πιο ποιοτικός ποδοσφαιριστής από τον Αργεντινό, όμως δε θα μπορούσε να προσφέρει διαφορετικά πράγματα από αυτά που δίνει ο νυν βασικός αριστερός μπακ των πρασίνων. Ο πρώην παίκτης της Μπόκα έχει αντίθετα χαρακτηριστικά από τον Σουηδό (καλύτερος αμυντικά, ψηλότερος) και όταν προσαρμοστεί και καταλάβει τι του ζητά ο νέος του προπονητής, θα συντελέσει στο να δημιουργηθεί ένα πλήρες (από άποψης χαρακτηριστικών) δίδυμο στη συγκεκριμένη θέση. Επίσης, πολύ καλό βαθμό παίρνει και το deal με την Ουντινέζε, αφού παραχωρήθηκε μόνο ένα ποσοστό μεταπώλησης και κανένα χρηματικό αντίτιμο...
Yacuba Sylla: Ενδιαφέρουσα επιλογή, γιατί ήρθε κι ο Hiljemark
Ο Sylla είναι ένα παιδί που γεννήθηκε στο Παρίσι από Αφρικανούς μετανάστες. Είναι αρχηγός της Εθνικής ομάδας του Μάλι και η βασική θέση του είναι αυτή του αμυντικού μέσου. Η μεταπήδησή του στο ανώτερο ποδοσφαιρικό επίπεδο έγινε κάπως απότομα, καθώς μετά τις γεμάτες χρονιές του με την Κλερμόν της Ligue2, προέκυψε η πρόταση από την Άστον Βίλα της Premier League τον Ιανουάριο του 2013. Έχει περάσει ως δανεικός από την Τουρκία (Καϊσερί), ενώ τις δύο τελευταίες σεζόν πραγματοποίησε αξιόλογες εμφανίσεις στο Championnat με τις φανέλες των Ρεν και Μονπελιέ (η πρώτη έδωσε 1,5 εκ. ευρώ στη Βίλα για να τον αποκτήσει το καλοκαίρι του '15).
Ο Μαλέζος άσος αποτελεί μια ενδιαφέρουσα περίπτωση χαφ. Τέτοιου είδους αμυντικούς μέσους εδώ στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει να τους βαφτίζουμε ως ''κόφτες'', ενώ οι συγκρίσεις του με τον Simao Mate Junior δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Ο Sylla διαθέτει εξαιρετική σωματοδομή (1,84μ. το ύψος του), διακρίνεται για την απλότητα και την ηρεμία που έχει στο παιχνίδι του (σχεδόν πάντα πασάρει χωρίς να ρισκάρει), ενώ είναι αρκετά καλός στο να κλείνει τους χώρους, χωρίς να κάνει πολλά χιλιόμετρα μέσα στο γήπεδο. Μπαίνει πολύ δυνατά στις μονομαχίες (είναι αρκετά αλτικός), όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι τόσο αποδοτικός στα κλεψίματα της μπάλας όσο ο Ζέκα. Η τεχνική του κατάρτιση δεν κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα και είναι σπάνιες οι φορές που τον έχω δει να σουτάρει ή να σεντράρει στην αντίπαλη περιοχή.
Όταν ανακοινώθηκε ο δανεισμός του και πριν προκύψει η μεταγραφή του Hiljemark, δε σας κρύβω ότι δεν είδα με πολύ καλό μάτι το ενδεχόμενο να πορευθεί ο Παναθηναϊκός με βασικό δίδυμο κεντρικών χαφ τους Κουρμπέλη και Sylla. Τα χαρακτηριστικά του Μαλέζου ''τρακάρουν'' με αυτά του Έλληνα διεθνή, ενώ η παραγωγή φάσεων μέσω της υψηλής πίεσης που υπήρχε με τον Ζέκα στο γήπεδο, δε θα ήταν δυνατό να συνεχιστεί κάτω από τις νέες συνθήκες. Μετά την προσθήκη του Σουηδού, ο Αφρικανός μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμος για τον Μαρίνο Ουζουνίδη τόσο ερχόμενος από τον πάγκο σαν αλλαγή, όσο και τοποθετούμενος στο πλευρό του πρώην παίκτη της Τζένοα. Παρά τα όσα γράφονται και λέγονται τις τελευταίες μέρες, ο Κουτρουμπής παραμένει βασική επιλογή στο μυαλό του Έλληνα τεχνικού κι ο Κουρμπέλης θα χρησιμοποιηθεί στα στόπερ μόνο σε ειδικές περιπτώσεις. Αυτός που ουσιαστικά θα αντικαταστήσει τον Ζέκα (κι εκτός αγωνιστικού χώρου) θα είναι ο πρώην αρχηγός του Αστέρα Τρίπολης κι ο Sylla θα αποτελέσει μια ικανοποιητική εναλλακτική λύση του...
Όταν ανακοινώθηκε ο δανεισμός του και πριν προκύψει η μεταγραφή του Hiljemark, δε σας κρύβω ότι δεν είδα με πολύ καλό μάτι το ενδεχόμενο να πορευθεί ο Παναθηναϊκός με βασικό δίδυμο κεντρικών χαφ τους Κουρμπέλη και Sylla. Τα χαρακτηριστικά του Μαλέζου ''τρακάρουν'' με αυτά του Έλληνα διεθνή, ενώ η παραγωγή φάσεων μέσω της υψηλής πίεσης που υπήρχε με τον Ζέκα στο γήπεδο, δε θα ήταν δυνατό να συνεχιστεί κάτω από τις νέες συνθήκες. Μετά την προσθήκη του Σουηδού, ο Αφρικανός μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμος για τον Μαρίνο Ουζουνίδη τόσο ερχόμενος από τον πάγκο σαν αλλαγή, όσο και τοποθετούμενος στο πλευρό του πρώην παίκτη της Τζένοα. Παρά τα όσα γράφονται και λέγονται τις τελευταίες μέρες, ο Κουτρουμπής παραμένει βασική επιλογή στο μυαλό του Έλληνα τεχνικού κι ο Κουρμπέλης θα χρησιμοποιηθεί στα στόπερ μόνο σε ειδικές περιπτώσεις. Αυτός που ουσιαστικά θα αντικαταστήσει τον Ζέκα (κι εκτός αγωνιστικού χώρου) θα είναι ο πρώην αρχηγός του Αστέρα Τρίπολης κι ο Sylla θα αποτελέσει μια ικανοποιητική εναλλακτική λύση του...
Καλύτερος από τον M'Poku αν...
Για τον Anthony Mounier οι πολλές συστάσεις είναι περιττές. Ο Γάλλος εξτρέμ αποτελεί ''προϊόν'' των διάσημων ακαδημιών της Λιόν, έχει καταγράψει περισσότερες από 200 συμμετοχές στη Ligue1 (με τους ''λιονέ'', τη Μονπελιέ και τη Νις), ενώ τα τελευταία δύο χρόνια αγωνίστηκε στη SerieA με τα χρώματα των Μπολόνια (το καλοκαίρι του '15 έδωσε δύο εκ. για τον αποκτήσει) και Αταλάντα. Τον περασμένο Ιανουάριο αν και ανακοινώθηκε επίσημα ο δανεισμός του στη Σεντ Ετιέν, αναγκάστηκε να αποχωρήσει άμεσα, καθώς οι οπαδοί του συλλόγου δεν είχαν ξεχάσει κάποιες δηλώσεις του μετά από ένα παιχνίδι με τη Νις, όπου είχε σημειώσει δύο τέρματα. Ο Mounier ποτέ δεν έκρυψε ότι είναι οπαδός της Λιόν, γεγονός που ήταν πολύ δύσκολο να γίνει αποδεκτό από τους φανατικούς φίλους των πρασίνων (δέχτηκε απειλές μέχρι και για τη ζωή του μετά την υπογραφή του εξάμηνου συμβολαίου του).
Αγωνιστικά, πρόκειται για έναν πλάγιο μεσοεπιθετικό που μπορεί να αγωνιστεί με την ίδια ευχέρεια και στις δύο πλευρές του γηπέδου (επειδή είναι πολύ καλός τεχνικά, δεν έχει πρόβλημα να συγκλίνει προς τον άξονα όταν τοποθετείται δεξιά). Το καλό του πόδι είναι το αριστερό, εκτελεί εξαιρετικά τις στημένες φάσεις (ειδικά τα κόρνερ και αυτά που ''απαιτούν'' γέμισμα στην αντίπαλη περιοχή), ενώ είναι ταχύτατος ΚΑΙ με τη μπάλα στα πόδια. Του αρέσει να συνεργάζεται με τους συμπαίκτες του και σπάνια θα τον δείτε να μην κάνει κίνηση στον κενό χώρο μετά την πάσα του. Δε φοβάται την επαφή και τη μονομαχία, ωστόσο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα απέναντι σε ψηλούς και δυνατούς αμυντικούς. Επίσης, αν και η Γαλλία δε μας έχεις συνηθίσει στην ''παραγωγή'' ιδιαίτερα παθιασμένων ποδοσφαιριστών (ο Cisse αποτελούσε μία από τις εξαιρέσεις αυτού του κανόνα), στην περίπτωση του Mounier τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η ένταση και η δίψα που βγάζει σε κάθε παιχνίδι είναι κάτι το ξεχωριστό και να είστε σίγουροι ότι θα αποτελέσει έναν από τους παίκτες που δεν θα διστάσουν να πάρουν πρωτοβουλίες κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού.
Το μεγάλο μείον που συναντάμε στην περίπτωση του Γάλλου, αφορά την έλλειψη αγωνιστικού ρυθμού που τον διακρίνει. Ο δανεισμός του σε μια ομάδα με ισχυρό βασικό κορμό όπως η περσινή Αταλάντα δεν του ''επέτρεψε'' να βρει αρκετό χρόνο συμμετοχής, μετατρέποντάς του παράλληλα σε δύσκολη υπόθεση την αναζήτηση ομάδας το φετινό καλοκαίρι. Εφόσον κι αν λυθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα, κατά τη γνώμη μου ο Mounier θα προσφέρει περισσότερα πράγματα από τον πολύτιμο M'Poku, καθώς είναι ποιοτικότερος παίκτης από τον Κονγκολέζο. Στην ανάρτηση-παρουσίαση του Bryan Cabezas πριν από λίγο καιρό, η στήλη είχε προβλέψει ότι ο Ουζουνίδης θα αναζητούσε στη συνέχεια έναν αριστεροπόδαρο εξτρέμ που θα αγωνιζόταν κυρίως στα δεξιά. Όπως βλέπετε, οι εξελίξεις επιβεβαίωσαν πλήρως τις εκτιμήσεις μας. Ικανοποιητική συμφωνία επιτεύχθηκε και σε αυτή την περίπτωση, με τη Μπολόνια να αφήνει ελεύθερο τον ποδοσφαιριστή χωρίς αποζημίωση...
Αγωνιστικά, πρόκειται για έναν πλάγιο μεσοεπιθετικό που μπορεί να αγωνιστεί με την ίδια ευχέρεια και στις δύο πλευρές του γηπέδου (επειδή είναι πολύ καλός τεχνικά, δεν έχει πρόβλημα να συγκλίνει προς τον άξονα όταν τοποθετείται δεξιά). Το καλό του πόδι είναι το αριστερό, εκτελεί εξαιρετικά τις στημένες φάσεις (ειδικά τα κόρνερ και αυτά που ''απαιτούν'' γέμισμα στην αντίπαλη περιοχή), ενώ είναι ταχύτατος ΚΑΙ με τη μπάλα στα πόδια. Του αρέσει να συνεργάζεται με τους συμπαίκτες του και σπάνια θα τον δείτε να μην κάνει κίνηση στον κενό χώρο μετά την πάσα του. Δε φοβάται την επαφή και τη μονομαχία, ωστόσο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα απέναντι σε ψηλούς και δυνατούς αμυντικούς. Επίσης, αν και η Γαλλία δε μας έχεις συνηθίσει στην ''παραγωγή'' ιδιαίτερα παθιασμένων ποδοσφαιριστών (ο Cisse αποτελούσε μία από τις εξαιρέσεις αυτού του κανόνα), στην περίπτωση του Mounier τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η ένταση και η δίψα που βγάζει σε κάθε παιχνίδι είναι κάτι το ξεχωριστό και να είστε σίγουροι ότι θα αποτελέσει έναν από τους παίκτες που δεν θα διστάσουν να πάρουν πρωτοβουλίες κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού.
Το μεγάλο μείον που συναντάμε στην περίπτωση του Γάλλου, αφορά την έλλειψη αγωνιστικού ρυθμού που τον διακρίνει. Ο δανεισμός του σε μια ομάδα με ισχυρό βασικό κορμό όπως η περσινή Αταλάντα δεν του ''επέτρεψε'' να βρει αρκετό χρόνο συμμετοχής, μετατρέποντάς του παράλληλα σε δύσκολη υπόθεση την αναζήτηση ομάδας το φετινό καλοκαίρι. Εφόσον κι αν λυθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα, κατά τη γνώμη μου ο Mounier θα προσφέρει περισσότερα πράγματα από τον πολύτιμο M'Poku, καθώς είναι ποιοτικότερος παίκτης από τον Κονγκολέζο. Στην ανάρτηση-παρουσίαση του Bryan Cabezas πριν από λίγο καιρό, η στήλη είχε προβλέψει ότι ο Ουζουνίδης θα αναζητούσε στη συνέχεια έναν αριστεροπόδαρο εξτρέμ που θα αγωνιζόταν κυρίως στα δεξιά. Όπως βλέπετε, οι εξελίξεις επιβεβαίωσαν πλήρως τις εκτιμήσεις μας. Ικανοποιητική συμφωνία επιτεύχθηκε και σε αυτή την περίπτωση, με τη Μπολόνια να αφήνει ελεύθερο τον ποδοσφαιριστή χωρίς αποζημίωση...
Oscar Hiljemark: Η πράσινη έκπληξη του καλοκαιριού
Θεωρώ ότι ελάχιστοι περίμεναν από τον Παναθηναϊκό να αποκτήσει έναν ποδοσφαιριστή του επιπέδου και της αξίας του Oscar Hiljemark την τελευταία μέρα της μεταγραφικής περιόδου. Ίσως πολλοί από εσάς να μην τον γνωρίζετε, όμως σας διαβεβαιώ ότι πρόκειται για έναν εξαιρετικό box to box μέσο, ο οποίος προέρχεται από δύο γεμάτες χρονιές στο ιταλικό πρωτάθλημα. Δε μπορώ να γνωρίζω για ποιους λόγους δεν κατάφερε να βρει συμβόλαιο από κάποιο σύλλογο της γειτονικής χώρας (ίσως να κρίθηκαν υπερβολικές οι απαιτήσεις της Τζένοα), αλλά η απόκτησή του αποτελεί σημαντική μεταγραφική επιτυχία για τους πράσινους.
Αρχικά, ο 25χρονος χαφ ξεχωρίζει για τη φυσική του κατάσταση και για τα τρομερά σωματικά προσόντα που διαθέτει. Παρά το ύψος του (1,84μ.) είναι αρκετά ταχύς και για αυτό το λόγο είχε δοκιμαστεί και σαν ακραίος μεσοεπιθετικός στο παρελθόν. Λατρεύει να πρεσάρει στα όρια του φάουλ, ενώ αποτελεί πολύ δύσκολο αντίπαλο για οποιονδήποτε θελήσει να σηκωθεί μαζί του στον αέρα. Δεν ξεφεύγει ποτέ από τις τακτικές εντολές του προπονητή του και πολλές φορές θα τον δείτε να συμβουλεύει τους συμπαίκτες του για τις θέσεις που πρέπει να έχουν μέσα στο γήπεδο. Όταν δοκιμάζει τη ντρίμπλα του (όχι συχνά), συνήθως επιλέγει τη δεξιά πλευρά και στηρίζεται κυρίως στην επιτάχυνσή του. Η τεχνική του κατάρτιση μπορεί να κινείται σε υψηλότερα επίπεδα από εκείνην του Ζέκα, όμως ξεχωρίζει όταν πασάρει ή σεντράρει, επειδή το κάνει σχεδόν πάντα στο σωστό timing και στον κατάλληλο χώρο. Μέχρι τώρα δεν έχει κάνει το παραπάνω βήμα στην καριέρα του εξαιτίας της αδυναμίας του στο να φανεί άμεσα απειλητικός για την αντίπαλη άμυνα. Αν βελτιωθεί στο συγκεκριμένο τομέα και δεν αντιμετωπίσει κάποιον άλλο τραυματισμό (δεν έχει υποστεί πολλούς, αλλά αυτός στη λεκάνη τον άφησε αρκετά πίσω πριν από τέσσερα χρόνια) αργά ή γρήγορα θα καταφέρει να επανέλθει στο υψηλότερο επίπεδο.
Ο Hiljemark είναι ακριβώς αυτό που έλειπε από τον Παναθηναϊκό, ακόμα και πριν την πώληση του Κάρλος Ζέκα στην Κοπεγχάγη. Μαζί με τον Κουρμπέλη μπορούν να συνθέσουν ένα πλήρες δίδυμο στον άξονα της μεσαίας γραμμής, ενώ παράλληλα ταιριάζει απόλυτα και με το γενικότερο αγωνιστικό πλάνο του Μαρίνου Ουζουνίδη. Λογικά δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα προβλήματα προσαρμογής στο νέο του περιβάλλον και μαζί με τον Andrés Chávez θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό τη φετινή πορεία των πρασίνων. Παρά την αποχώρηση αρκετών σημαντικών ποδοσφαιριστών, ο Παναθηναϊκός φαίνεται να βγαίνει ενισχυμένος από το μεταγραφικό παζάρι, όμως θα χρειαστεί σημαντικότατο χρόνο δουλειάς, προκειμένου να μπορέσει να αποδώσει ωραίο και συγκροτημένο ποδόσφαιρο.