Ο Jimmy Jump γράφει για την πρόκριση της Εθνικής στα προημιτελικά του Eurobasket στο SportPortal2014.blogspot.gr.
Τι πανέμορφη βραδιά ήταν η χθεσινή... Η Εθνική ομάδα παρουσιάστηκε μεταμορφωμένη απέναντι στη Λιθουανία και παίζοντας εντυπωσιακό μπάσκετ, πήρε την πρόκριση για τα προημιτελικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Η σχετικά εύκολη επικράτησή μας και (κυρίως) ο τρόπος που φτάσαμε σε αυτή, δημιουργούν πολύ υψηλές προσδοκίες για τη συνέχεια του τουρνουά και μας γεμίζουν με ανυπομονησία για το μεγάλο ραντεβού της Τετάρτης απέναντι σε Κροατία ή Ρωσία...
Η ομάδα μας διαθέτει δύο από τους καλύτερους γκαρντ των ευρωπαϊκών γηπέδων, οι οποίοι εκτός από την αδιαμφισβήτητη ποιότητά τους, διαθέτουν και χαρακτήρα νικητή. Κώστας Σλούκας και Νικ Καλάθης οδηγούν εκ του ασφαλούς την Εθνική, με τη συνεργασία τους να αποκτά ολοένα και ισχυρότερους δεσμούς με το πέρασμα των ημερών. Μετά την αποχώρηση του Γιάννη, το τεχνικό σταφ στράφηκε σωστά στο βασικό δίδυμο της περιφέρειάς μας και του παρέδωσε ολοκληρωτικά τα κλειδιά της οργάνωσης του παιχνιδιού μας. Η χθεσινή εμφάνιση του γκαρντ της Φενέρ θύμισε κάτι από τις-όχι και τόσο μακρινές-χρυσές εποχές μεγάλων Ελλήνων παικτών, ενώ η άμυνα του Νικ πάνω στον Καλνιέτις αποτέλεσε έναν από τους κύριους παράγοντες της εξαιρετικής άμυνάς μας. Προσωπικά, απολαμβάνω να τους βλέπω μαζί στο παρκέ και θεωρώ ότι στο πρόσωπό τους βρήκαμε τους επόμενους ηγέτες της επίσημης αγαπημένης...
Όπως γράφαμε τις προάλλες, το ταβάνι και οι στόχοι αυτής της ομάδας θα οριοθετηθούν από το επίπεδο της απόδοσης των ψηλών της. Τα defensive stops του Παπαγιάννη στον Βαλαντσιούνας στο ξεκίνημα του αγώνα διαμόρφωσαν (μαζί με την ευστοχία μας από το τρίποντο) τους ψυχολογικούς κανόνες του παιχνιδιού και μετέφεραν την πίεση και το φόβο στην άλλη πλευρά. Η καταπληκτική άμυνα του νεαρού σέντερ στο χαμηλό ποστ απέναντι στον Λιθουανό NBAer, άφησε στα...συρτάρια κάθε πλάνο ''βοήθειας'' που είχε επεξεργαστεί το τεχνικό σταφ και έκανε ευκολότερο το έργο μας. Όσον αφορά τον αρχηγό, τα σημαντικά καλάθια που πέτυχε και η διάθεση που (επιτέλους)
έβγαλε στην άμυνα στο δεύτερο ημίχρονο, ουσιαστικά ήταν τα στοιχεία που ''κλείδωσαν'' την πρόκρισή μας στην επόμενη φάση. Πολλά credits και στον Παπανικολάου, που δείχνει ότι βρίσκει για τα καλά τα πατήματά του...
Πέρα από τη νίκη και την πρόκριση, αυτό που εγώ κράτησα από τη χθεσινοβραδινή αναμέτρηση, είναι η επιστροφή του ομαδικού κλίματος στην επίσημη αγαπημένη. Ο τρόπος που πανηγύριζε τα καλάθια ο πάγκος μας, οι αλληλοκαλύψεις και οι-εκτός πλάνου, αλλά απαραίτητες-βοήθειες στην άμυνά μας, οι αγκαλιές των παικτών μετά την πρόκριση, ακόμα και το ''σας γαμ...με με τον Μίσσα'' που γράφτηκε στον πίνακα τακτικής, φανερώνουν ότι το ελληνικό σύνολο έχει αφήσει πίσω του όλα όσα συνέβησαν τις προηγούμενες μέρες και βαδίζει πλέον ΕΝΩΜΕΝΟ για την επίτευξη των στόχων του. Το ψυχολογικό αβαντάζ που είναι με το μέρος μας, η σταδιακή απόκτηση αγωνιστικής ταυτότητας και τα υψηλά ποιοτικά επίπεδα του ρόστερ μας καθιστούν την Ελλάδα ως το απόλυτο ''Dark Horse'' του φετινού Eurobasket. Μπροστά μας παρουσιάζεται μια μεγάλη ευκαιρία να βάλουμε τέλος σε μια μακρόχρονη πορεία χωρίς κατάκτηση μεταλλίου και θα είναι κρίμα να μην την εκμεταλλευτούμε...
ΥΓ1. Τα...σαλιγκάρια κρύφτηκαν και χθες. Δεν πειράζει παιδιά, με τις υγείες σας (δεν αναφέρομαι στον απλό φίλαθλο, αλλά σε εκείνους που πολεμούν την ομάδα μας για ''εξωαγωνιστικούς λόγους'' από την αρχή της προετοιμασίας)...
ΥΓ2. Η έλλειψη σεβασμού προς την Εθνική ξεκίνησε από την Ελλάδα.
ΥΓ3. Ο Κώστας Μίσσας δεν έγινε ξαφνικά μέσα σε μια νύχτα ''Ομπράντοβιτς'' . Παρόλα αυτά, είναι άτιμο κάποιοι να μην παραδέχονται ότι κατέχει σημαντικό μερίδιο από το χθεσινό θρίαμβο.