''Παρά τις μαύρες προβλέψεις των...ειδικών αναλυτών, ακόμα δεν έχω καταλήξει στο πού θα καθίσει η μπίλια, όμως είναι ξεκάθαρο ότι φτάνουμε στο φινάλε του έργου''. Ο Jimmy Jump γράφει στο SportPortal2014.blogspot.gr...
Νομίζω, ότι ελάχιστοι φίλαθλοι του ελληνικού ποδοσφαίρου (πέραν από αυτών της Α.Ε.Κ.) ασχολήθηκαν σοβαρά με το αθηναϊκό ντέρμπι του Ολυμπιακού Σταδίου. Η εξασφάλιση του πρωταθλήματος από τους κιτρινόμαυρους μετά τα όσα κωμικοτραγικά συνέβησαν στην Τούμπα πριν από τρεις εβδομάδες και η υπόθεση αδειοδότησης του Παναθηναϊκού ουσιαστικά εξαφάνισαν το όποιο ενδιαφέρον υπήρχε για τον αποψινό αγώνα και το μόνο πράγμα που θύμισε κάτι από προηγούμενα ελληνικά ντέρμπι ήταν η εμετική διαιτησία του Θάνου (από εδώ και πέρα πρέπει να σφυρίζει μόνο για...να φεύγουν τα τρένα). Παρά τις ανόητες κραυγές ορισμένων, η Α.Ε.Κ. θα κατακτήσει απόλυτα δίκαια το φετινό τίτλο και φυσικά οι οποιεσδήποτε εξισώσεις με το παρελθόν που εκπορεύονται από μια συγκεκριμένη κατεύθυνση έχουν ως μοναδικό σκοπό τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης κι αποτελούν μέρος πολιτικών και επιχειρηματικών παιχνιδιών. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο...
Σήμερα θα ήθελα να σταθώ στον Παναθηναϊκό. Σαφώς και δεν περιμένατε από εμένα να ακούσετε πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα, αφού καθημερινά ενημερώνεστε με...ακρίβεια για όλα όσα συμβαίνουν στην οικονομική ζωή του πράσινου οργανισμού. Όσοι με διαβάζετε συχνά, θα γνωρίζετε την άποψή μου... Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο τριφύλλι έχει στηθεί 100% από συγκεκριμένους ανθρώπους και η πορεία των γεγονότων έχει σκηνοθετηθεί με κάθε ακρίβεια από το περασμένο καλοκαίρι. Το μόνο ερωτηματικό που είχα όλο αυτό το διάστημα είχε να κάνει με το φινάλε του σεναρίου και αν αυτό επιφύλασσε υποβιβασμό στη Γ' Εθνική κατηγορία (αν δεν εξασφαλίσει άδεια συμμετοχής στη Superleague, η Π.Α.Ε. δεν μπορεί να σταθεί με αυτές τις υποχρεώσεις και χωρίς συγχώνευση στη Football League) ή την εμφάνιση κάποιου ''σωτήρα'' μετά το τέλος της χρονιάς. Παρά τις μαύρες προβλέψεις των...ειδικών αναλυτών, ακόμα δεν έχω καταλήξει στο πού θα καθίσει η μπίλια, όμως είναι ξεκάθαρο ότι φτάνουμε στο φινάλε του έργου. Η ευθύνη του Αλαφούζου είναι τεράστια και αν το καράβι τελικώς πέσει στα βράχια, ο ίδιος πρέπει να ετοιμάζει βαλίτσες για κάποιο εξωτικό προορισμό όπως η μαγευτική Ταϊλάνδη που κάτι μου λέει ότι το όνομά της ηχεί πολύ οικεία στα αυτιά του...
Όπως έχω γράψει και στο παρελθόν, ο μόνος τρόπος να καταστραφούν τα σχέδια ορισμένων κεφαλών είναι η πλήρης συσπείρωση του κόσμου του Παναθηναϊκού. Η διχόνοια δεν γίνεται να βάζει ακόμα και τώρα στην άκρη την κοινή αγάπη, καθώς σε διαφορετική περίπτωση το μερίδιο ευθύνης θα είναι ίδιο για όλους. Ακόμα και αν προκύψει η πιο μαύρη σελίδα του ποδοσφαιρικού τμήματος του τριφυλλιού, ο σκληρός πυρήνας των οπαδών του μαζί με τον απλό φίλαθλο της ομάδας πρέπει να καταστήσουν σαφές προς όλες τις κατευθύνσεις πως μετά το θάνατο δεν υπάρχει ''σωτηρία'', ιδιαίτερα αν αυτή προέλθει από ανθρώπους που έχουν ήδη αναμειχθεί σε σενάρια συνωμοσίας. Μετά τη διάλυση δεν υπάρχει ''σωτήρας'', αλλά τυχοδιώκτης, ο οποίος μπορεί να δράσει μόνο αν βρει πρόσφορο έδαφος καλλιέργειας κουτόχορτου. Ένα πράγμα είναι λοιπόν ξεκάθαρο. Για ακόμα μία φορά, ο κόσμος του Παναθηναϊκού οφείλει να βγει μπροστά για το καλό του συλλόγου του...
ΥΓ. Οι ''μπαμπούλες'' καμιά φορά βρίσκονται μπροστά μας, δεν κρύβονται... (το είχα γράψει και παλιότερα, αλλά το επαναλαμβάνω)
ΥΓ2. Η δήθεν προσπάθεια αποφυγής μιας δυσάρεστης κατάστασης μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί και ως ''στάχτη στα μάτια''...
ΥΓ3. Ο Αλαφούζος πρέπει κάποια στιγμή να βγει και να λογοδοτήσει δημοσίως για όλα...