Μετά το πρώτο μέρος, σήμερα η αξιολόγηση των 32 ομάδων του φετινού Μουντιάλ από τον Jimmy Jump μπαίνει στο...κυρίως πιάτο. Ποια χώρα βρίσκεται στην κορυφή;
Να 'μαστε πάλι εδώ... Τα είπαμε χθες για τις θέσεις 17-32 και τώρα ήρθε η σειρά των κορυφαίων. Θυμίζουμε, ότι τα...power rankings του SportPortal2014.blogspot.gr δεν προβλέπουν την πορεία ενός συνόλου, αλλά αξιολογούν την παρούσα κατάστασή του. Για αυτό το λόγο στην πρώτη δεκαεξάδα μπορεί να δείτε τρεις ομάδες που βρίσκονται στον ίδιο όμιλο της πρώτης φάσης. Για πάμε να αρχίσουμε...
16. Ελβετία
Οι Ελβετοί απέδειξαν ακόμα μία φορά για ποιους λόγους θεωρούνται ως μία από τις πιο σταθερές ομάδες της τελευταίας 15ετίας, καθώς προκρίθηκαν στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου μετρώντας συνολικά δέκα νίκες, μία ισοπαλία και μόλις μία ήττα. Ο Βλάντιμιρ Πέτροβιτς έχει εκμεταλλευτεί πλήρως το νέο αίμα του ποδοσφαίρου της χώρας κι έχει χτίσει ένα σύνολο με επιθετική φιλοσοφία και ένταση στο παιχνίδι του. Στα φιλικά έδειξαν καλό πρόσωπο (νίκησαν εύκολα την Ιαπωνία με 2-0 και ήρθαν ισόπαλοι εκτός έδρας με την Ισπανία) και κατά τη γνώμη μου ξεκινούν ένα βήμα πιο μπροστά από Σέρβους και Κοσταρικανούς στη μάχη για την κατάληψη της δεύτερης θέσης του 5ου ομίλου (πίσω από τους Βραζιλιάνους). Προσωπική αδυναμία από το ρόστερ τους αποτελεί ο Εμπολό της Σάλκε, ενώ από εξαιρετικά πρωταθλήματα προέρχονται οι νεαροί Ακάντζι και Ζακάρια, αλλά και ο 26χρονος μέσος Φρέουλερ της Αταλάντα. Επίσης, μην ξεχνάτε ότι στο πλάι των συγκεκριμένων θα βρίσκονται παίκτες όπως οι Σακίρι, Λιχτστάινερ, Μπεχράμι, Τσάκα, Ροντρίγκες και ο τερματοφύλακας της Ντόρτμουντ, Μπούρκι. Not bad...
15. Κροατία
Η συμπάθειά μου προς την Κροατία είναι γνωστή στους φανατικούς αναγνώστες του SportPortal2014.blogspot.gr, επομένως καταλαβαίνετε ότι η αξιολόγησή της εκ μέρους μου δεν θα είναι πολύ...αντικειμενική. Η Hrvatska μπορεί να μην έχει τη φρεσκάδα των προηγούμενων χρόνων, ωστόσο εξακολουθεί να ανήκει στους κορυφαίους της Ευρώπης. Ο ερχομός του Ζλάτκο Ντάλιτς λειτούργησε ''πυροσβεστικά'' στο εσωτερικό της ομάδας και η πρόκριση επί της Ελλάδας στα μπαράζ ήρθε σχετικά εύκολα, σε μια εποχή που η αποτυχία έμοιαζε πιο πιθανή από ποτέ. Ο Λούκα Μόντριτς έχει αποσυμπιεστεί με την τοποθέτησή του σε ρόλο δεκαριού (η τριπλέτα των χαφ συμπληρώνεται με δύο εκ των Μπαντέλι, Μπρόζοβιτς, Κόβασιτς και Ράκιτιτς) και παρότι δείχνει καταπονημένος, θα βρίσκεται ξανά σε θέση να κάνει τη διαφορά. Λόβρεν, Πέρισιτς, Μάντζουκιτς, Τσόρλουκα, Βρσάλικο και Σούμπασιτς θα αποτελέσουν για ακόμα μία φορά τις σταθερές του κροατικού συγκροτήματος, ενώ ελλείψει άλλης αξιόπιστης λύσης, ερωτηματικό αποτελεί η χρησιμοποίηση του Βίντα στο αριστερό άκρο της άμυνας (ο Στρίνιτς αντιμετώπιζε μικροπρόβλημα τραυματισμού). Ο όμιλός της θέλει προσοχή...
13. Μαρόκο
Ομολογώ πως ήταν η ομάδα που με εξέπληξε περισσότερο κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας. Βλέποντάς το στα φιλικά απέναντι σε Σλοβακία και Εσθονία σκεφτόμουν πόσο άτυχο είναι που κληρώθηκε στον ίδιο όμιλο με Ισπανία και Πορτογαλία. Ο Γάλλος τεχνικός Ερβέ Ρενάρ έχει δημιουργήσει ένα επιθετικογενές σύνολο, που στηρίζεται σε ποδοσφαιριστές με σπουδαία τεχνική κατάρτιση, όπως είναι οι Ζίγετς, Μπελχαντά και Αρίτ. Αρχηγός του είναι ο Μεντί Μπενάτια της Γιουβέντους (έχει ''δέσει'' στο κέντρο της άμυνας με τον αξιόπιστο Σαϊς της Γουλβς), ενώ ενέσεις εμπειρίας προσφέρουν οι μέσοι Αλ Αχμαντί και Μπουσουφά και o πλάγιος χαφ Άμραμπατ (δοκιμάζεται και σαν δεξιός μπακ-βασικός εκεί ή αριστερά ξεκινά ο άσος της Ρεάλ Χακίμι). Υστερούν σημαντικά στη θέση του φορ (δεν έχουν το εύκολο γκολ), αλλά να είστε σίγουροι πως δεν θα αγωνιστούν φοβισμένα απέναντι στα μεγαθήρια.
-. Σενεγάλη
Μαζί με το Μαρόκο αποτελούν τις πιο ταλαντούχες ομάδες από την αφρικανική ήπειρο. Η Σενεγάλη έχει υψηλές προσδοκίες, καθώς μετά από αρκετά χρόνια διαθέτει ένα ρόστερ που είναι ικανό να επαναλάβει τα...μαγικά του 2002. Ο προπονητής της Αλίου Σισέ (ήταν παίκτης της τότε χρυσής γενιάς της) είναι μόλις 42 χρονών, όμως έχει ήδη συμπληρώσει τρεις σεζόν στον πάγκο της και κατάφερε να την οδηγήσει στα τελικά της διοργάνωσης (για δεύτερη φορά στην ιστορία της) με μόλις μία ήττα στα προκριματικά. Το μεγάλο της αστέρι Σαντιό Μανέ τοποθετείται πίσω από το μοναδικό επιθετικό (Σακό) στο 4-2-3-1 του Σενεγαλέζου κόουτς και στα άκρα αγωνίζονται οι Νιάνγκ και Σαρ (είναι 20 χρονών, η λογική λέει ότι θα πάρει σύντομα μεταγραφή από τη Ρεν). Για τις δύο θέσεις του άξονα ''κοντράρονται'' οι Γκουέγ (έχει το προβάδισμα να ξεκινήσει βασικός), Κουγιατέ και οι δύο Εντιαγέ, ενώ στην άμυνα ξεχωρίζει η παρουσία του Κουλιμπαλί της Νάπολι και του Σαλίφ Σανέ της Σάλκε. Της αρέσει να χτυπά στην κόντρα και για μένα θα είναι μία από τις πιο ''fun to watch'' ομάδες του φετινού Μουντιάλ...
12. Κολομβία
Οι ''Los Cafeteros'' θέλουν να ξαναπετύχουν όσα έκαναν στη Βραζιλία πριν από τέσσερα χρόνια (έφτασαν μέχρι τα προημιτελικά), έχοντας αυτή τη φορά τον Ραδαμέλ Φαλκάο στη σύνθεσή τους. Στον πάγκο τους παραμένει Χοσέ Πέκερμαν και όπως είναι φυσιολογικό δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα από τον τρόπο παιχνιδιού που ακολουθούσαν τότε. Ο Χάμες Ροντρίγκες βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα, Σάντσες και Μίνα έχουν αποκτήσει χημεία στο κέντρο της άμυνας και το μοναδικό ερωτηματικό έχει να κάνει με την κατάσταση του Κουαδράδο (πρέπει να θυμηθεί τον παλιό του εαυτό). Προσέξτε τα βασικά τους μπακ Αρίας και Φάμπρα και τον κεντρικό χαφ Ουρίμπε. Ο όμιλός τους κρύβει παγίδες και η πρόκρισή τους δεν είναι σε καμία περίπτωση δεδομένη.
11. Αγγλία
Η Αγγλία μπορεί να μην γεμίζει το μάτι στους περισσότερους, όμως με τη φετινή σύνθεσή της ίσως παρουσιαστεί πιο σοβαρή από τις τελευταίες της συμμετοχές σε μεγάλες διοργανώσεις. Ο 47χρονος Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ έχει κάνει καλή δουλειά από τότε που ανέλαβε τις τύχες των λιονταριών και προσαρμοζόμενος στα νέα-πιο χαμηλής δυναμικότητας-δεδομένα του ρόστερ τους, θα προσπαθήσει να εμφανίσει ένα σύνολο που θα φανεί ανταγωνιστικό απέναντι στους διεκδικητές του τίτλου. Πλέον, στηρίζονται στο 3-5-2 (ή στο 3-4-3 αν θέλουν να παίξουν πιο επιθετικά), το οποίο δείχνει να ''κολλάει'' με τα χαρακτηριστικά των παικτών τους. Στέρλινγκ και Κέιν είναι σε θέση να προκαλέσουν ζημιές σε όλες τις άμυνες του τουρνουά, Χέντερσον, Ντάιερ και Άλι δημιουργούν έναν ποιοτικό άξονα στη μεσαία γραμμή, όμως θα χρειαστούν σπουδαίες βραδιές από την άμυνά τους (Κέιχιλ, Στόουνς) αν θέλουν να κάνουν την υπέρβαση. Μην τους ξεγράφετε τελείως...
9. Πολωνία
Αν το Μουντιάλ ξεκινούσε πριν από είκοσι μέρες, θα σας την παρουσίαζα ως μια από τις σοβαρότερες διεκδικήτριες του τίτλου του ''μαύρου αλόγου'' της διοργάνωσης, όμως η αμφίβολη κατάσταση του Γκλικ έχει αλλάξει κάπως τα δεδομένα. Οι Πολωνοί έχουν κάνει ραγδαία βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια και περιμένουν με μεγάλη ανυπομονησία την επιστροφή τους στη μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου. Με καθοδηγητή τον Άνταμ Νάβαλκα και ηγέτη τον killer Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι φιλοδοξούν να κάνουν σπουδαίο τουρνουά, ωστόσο η συμμετοχή τους στον πιο ισορροπημένο όμιλο της πρώτης φάσης και το ''ανακάτεμα'' που έφερε ο τραυματισμός του βασικού τους αμυντικού (υπάρχει σκέψη για αλλαγή του 4-3-3 σε 3-4-3), μπορεί να τους δημιουργήσουν σοβαρότατα προβλήματα. Αν καταφέρουν να βρουν λύσεις άμεσα, θα κάνουν πολλούς να τρίβουν τα μάτια τους. Βαρόμετρο οι εμφανίσεις των Κρικόβιακ, Πίστσεκ, Γκροσίσκι, ενδιαφέρουσα περίπτωση μέσου είναι ο Λίνετι της Σαμπντόρια, ενώ ερωτηματικό είναι η ετοιμότητα του Μίλικ.
-. Δανία
Άλλη μία ανερχόμενη δύναμη του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου... Όποιος έχει δει έστω κι έναν αγώνα αυτής της Δανίας, θα έχει εντυπωσιαστεί από την εικόνα και τον τρόπο παιχνιδιού της. Οι Σκανδιναβοί του έμπειρου Άγκε Χαρέιντε επιστρέφουν στο Μουντιάλ πιο ανανεωμένοι από ποτέ και φαίνονται έτοιμοι να κάνουν τη ζημιά σε οποιοδήποτε αντίπαλο. Έχουν καταφέρει να ''παντρέψουν'' την ποιότητα με την ενέργεια, τη φρεσκάδα και την ταχύτητα κι έχοντας ένα μαέστρο σαν τον Έρικσεν στο ρόστερ τους, μπορούν να στοχεύουν ψηλά. Ο προπονητής της φαίνεται να έχει καταλήξει εδώ και καιρό στους βασικούς έντεκα και μόνο αν προκύψουν τραυματισμοί ή τιμωρίες θα προχωρήσει σε αλλαγή των πλάνων του. Προσέξτε τους πλάγιους εξτρέμ Σίστο και Πόουλσεν, τον επιθετικό Γιόργκενσεν και το νέο μέσο της Ντόρτμουντ Ντιλέινι. Θα είναι must watch πιθανή συνάντησή τους με την Αργεντινή στην επόμενη φάση...
8. Ουρουγουάη
Με τον Όσκαρ Ταμπάρες να συμπληρώνει δώδεκα χρόνια στον πάγκο της, η Ουρουγουάη ταξιδεύει στη Ρωσία με στόχο την πρόκρισή της-τουλάχιστον-μέχρι τους ''16''. Ο 71χρονος τεχνικός στηρίζεται στο κλασικό 4-4-2, προκειμένου να εκμεταλλευτεί το φονικό δίδυμο των Σουάρεζ-Καβάνι στην επίθεση (''ρεζέρβα'' τους αποτελεί ο Γκόμεζ, που φέτος τα πήγε περίφημα με τη φανέλα της Θέλτα), ενώ εξακολουθεί να δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην αμυντική λειτουργία και στην τήρηση μικρών αποστάσεων μεταξύ των γραμμών. Έχοντας δεδομένη την καλή παρουσία του αρχηγού Γοδίν και του Χιμένες στο κέντρο της άμυνας, το στοίχημα για τους Λατινοαμερικάνους θα είναι η ανεύρεση μιας αξιόπιστης τετράδας στο κέντρο που θα προσφέρει ισορροπία και ηρεμία στο παιχνίδι τους. Δίπλα στους Μπεντανκούρ, Βεσίνο και Αρρασκαέτα θα ήθελα να δω τον Τορέιρα, που ετοιμάζεται να πάρει μεταγραφή για την Άρσεναλ. Μόνο εάν αυτοκτονήσουν θα χάσουν την πρωτιά στον όμιλο, αλλά στη συνέχεια θα χρειαστεί να κάνουν υπέρβαση...
Όπως και για την περίπτωση της Κροατίας, οι μόνιμοι θαμώνες της σελίδας θα γνωρίζουν την...αγάπη που τρέφω για το ποδόσφαιρο της Αργεντινής. Με βάση τα όσα έχει δείξει τα τελευταία χρόνια, τους τραυματισμούς που αντιμετωπίζει (ο Λαντσίνι είχε σημαντικότατο και σύνθετο ρόλο στη μεσαία της γραμμή), την ελλειπή προετοιμασία της (ακύρωσε τον αγώνα με το Ισραήλ και θα πάει στη Ρωσία έχοντας παίξει μόνο ένα φιλικό κόντρα στην αδύναμη Αϊτή) και τη γκρίνια που δημιουργήθηκε μετά το περιστατικό που ενεπλάκη ο Σαμπαόλι πριν από λίγες μέρες και τη μη κλήση του Ικάρντι, η έβδομη θέση που την έχω τοποθετήσει ίσως να είναι και...τιμητική. Το συγκεκριμένο Μουντιάλ κατά πάσα πιθανότητα θα είναι η τελευταία ευκαιρία του Λιονέλ Μέσι να πετύχει κάτι μεγάλο με τα χρώματα της χώρας του, όμως για να τα καταφέρει θα χρειαστεί τη βοήθεια των συμπαικτών του. Η προσαρμογή ή όχι του προπονητή της στα δεδομένα του ρόστερ της και η δυνατότητα εξεύρεσης 1-2 παικτών (π.χ. Μέζα, Σάλβιο, Λο Σέλσο) που θα προσφέρουν λύσεις που αυτή τη στιγμή δεν περιμένει η πλειονότητα του κόσμου, θα κρίνουν την πορεία της αλμπισελέστε στο τουρνουά. Η αργεντίνικη επιχείρηση ''Παγκόσμιο Κύπελλο 2018'' θα μπορούσε να έχει τίτλο ''Όλα ή τίποτα''...
6. Βέλγιο
Η βελγική μηχανή του Ρομπέρτο Μαρτίνεθ αποτελείται από υλικά που θα ζήλευαν όλες οι ομάδες του πλανήτη, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως ξεκινά ως φαβορί για την κατάκτηση μιας εκ των πρώτων τεσσάρων θέσεων της διοργάνωσης. Η άφιξη του Ισπανού προπονητή πριν από δύο χρόνια σηματοδότησε την αλλαγή τακτικής και τη μονιμοποίηση ενός πολύ επιθετικού 3-4-3, κίνηση που υπό προϋποθέσεις μπορεί να τους προσφέρει το boost που χρειάζονταν για να κάνουν το βήμα παραπάνω. Ο Ντε Μπρούινε βρίσκεται σε εκπληκτική κατάσταση, η τριπλέτα Αζάρ-Μέρτενς-Λουκάκου μπορεί να διαλύσει οποιαδήποτε άμυνα, ενώ ένας υγιής Κομπανί δίπλα στους Βερτόνγκεν και Αλντερβέιρελντ θα τους πρόσφερε περισσότερη σιγουριά. Το μόνο ερωτηματικό που έχει να κάνει με τον καταρτισμό της βελγικής ενδεκάδας, αφορά τη χρησιμοποίηση του Καράσκο σε ρόλο αριστερού μπακ-χαφ. Ο άσος της Ατλέτικο μπορεί να σταθεί ικανοποιητικά σε αυτή τη θέση απέναντι σε αντιπάλους του επιπέδου της Βραζιλίας (είναι πολύ πιθανό να συναντηθούν μαζί της στην οχτάδα); Η απάντηση προσεχώς...
4. Πορτογαλία
Μετά το θαύμα της Γαλλίας πριν από δύο χρόνια, οι πρωταθλητές Ευρώπης του Φερνάντο Σάντος φιλοδοξούν να κάνουν θόρυβο και στα γήπεδα της Ρωσίας. Αυτή τη φορά θα στηριχθούν κυρίως στις ορέξεις της επιθετικής τους γραμμής, της οποίας η σύνθεση θα αποτελέσει δύσκολο εγχείρημα για τον προπονητή τους (εκτός από τον Ρονάλντο, διαθέτουν παίκτες όπως οι Γκέδες, Μαρτίνς, Μπερνάρντο Σίλβα, Αντρέ Σίλβα, Μπρούνο Φερνάντες, Ζοάο Μάριο και Κουαρέσμα). Τα προβλήματα της Πορτογαλίας αντοπίζονται στο κέντρο της άμυνάς της, καθώς οι ''γερασμένες'' λύσεις των Πέπε, Άλβες και Φόντε και του άπειρου αμυντικού της Μπενφίκα Ρούμπεν Ντίας δεν είναι ανάλογης ποιότητας με αυτές των υπόλοιπων θέσεων. Περιμένω μεγάλο τουρνουά από τον αμυντικό μέσο Καρβάλιο και τα πλάγια μπακ Σοάρες και Γκερέιρο.
-. Ισπανία
Οι Ισπανοί θα βρίσκονταν πιο ψηλά στη λίστα, ωστόσο το μπάχαλο που δημιουργήθηκε μετά την αποχώρηση του Λοπετέγκι για τη Ρεάλ Μαδρίτης είναι λογικό να τους ρίχνει κάποια σκαλιά παρακάτω. Ο Φερνάντο Ιέρο δεν θα χρειαστεί χρόνο προσαρμογής, ούτε πρόκειται να αλλάξει τη φιλοσοφία της ομάδας του (και να ήθελε, πλέον δεν προλαβαίνει), όμως αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα τα καταφέρει. Αυτή τη στιγμή κανείς δεν μπορεί να πει κάτι παραπάνω, εκτός από το να υπενθυμίσει τα απίστευτα επίπεδα ποιότητας του ισπανικού ρόστερ (Σίλβα, Ινιέστα, Ράμος, Πικέ, Ίσκο, Μπούσκετς, Άλμπα, Κόκε, Ντε Χέα και δεν συμμαζεύεται). Η παρουσία ενός επικίνδυνου συνόλου σαν του Μαρόκου και της top class Πορτογαλίας στον όμιλό τους πρέπει να τους αναγκάσει να μαζέψουν γρήγορα τα κομμάτια τους, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα κινδυνέψουν να επαναλάβουν την αποτυχία του 2014...
3. Γερμανία
Οι Παγκόσμιοι πρωταθλητές θα επιδιώξουν να υπερασπιστούν τον τίτλο τους, ακολουθώντας την ίδια ακριβώς συνταγή με αυτή που τους οδήγησε στην κορυφή. Το σύνολο του Γιόακιμ Λεβ δεν βγάζει την εικόνα εκείνης της χρονιάς, αλλά λογικά θα ξαναδώσει το παρόν στις μάχες των ''προχωρημένων'' νοκ άουτ. Στα φιλικά δεν φόρτσαραν, κάνοντας διαχείριση των καταπονημένων παικτών τους (Κρος, Μίλερ, Χούμελς, Οζίλ, Μπόατενγκ). Παρά τη μεγάλη απουσία του, ο Νόιερ θα ξεκινήσει βασικός κάτω από τα δοκάρια, ενώ πολλές απορίες γέννησε η μη κλήση του Σανέ στην τελική 23άδα. Βέρνερ και Ντράξλερ ίσως φανούν κομβικοί όσο πλησιάζουμε προς το φινάλε...
2. Γαλλία
Στη δεύτερη θέση του ranking συναντάμε τη Γαλλία. Ο Ντιντιέ Ντεσάν έχει την τύχη να διαθέτει στα χέρια του ένα απίστευτα ταλαντούχο ρόστερ, το οποίο δείχνει ικανό να οδηγήσει τους πετεινούς ως την κορυφή. Η αποτυχία του 2016 τους έχει σκληρύνει συναισθηματικά κι εφόσον δεν αντιμετωπίσουν προβλήματα τραυματισμών, θα διεκδικήσουν στα ίσα τον τίτλο. Ο Γάλλος τεχνικός προβληματίζεται για τη χρησιμοποίηση ή όχι του Ζιρού αντί του Ντεμπελέ στη βασική τριάδα της επίθεσης (αν επιλεχθεί ο άσος της Μπαρτσελόνα, τότε ο Γκριζμάν θα μετακινηθεί στην κορυφή), ενώ θα ήθελε να έχει σε καλύτερη κατάσταση τα πλάγια μπακ του (ο Μεντί προέρχεται από μακρά απουσία και ο Σιντιμπέ έδειξε μέτριο πρόσωπο στα φιλικά). Ο Καντέ εξακολουθεί να είναι απολαυστικός στη μεσαία γραμμή, αλλά βαρόμετρό τους θα είναι ο Πογκμπά. Allez les Bleus!
1. Βραζιλία
Στο νούμερο 1 βρίσκεται η Βραζιλία. Η πολυνίκης του θεσμού θέλει να αφήσει πίσω της την εντός έδρας τραγωδία του 2014 και να επιστρέψει στο θρόνο της μετά από 16 χρόνια. Θα τα καταφέρει; Αν όχι και τώρα που διαθέτει το πιο πλήρες ρόστερ της διοργάνωσης, πότε; Ο Βραζιλιάνος Τίτε με απλές κινήσεις και εκμετάλλευση των παικτών του έχει δημιουργήσει ένα σύνολο που μπορεί να ανταποκριθεί σε όλα τα στιλ παιχνιδιού, καθώς από αγώνα σε αγώνα κι ανάλογα με τα πλεονεκτήματα ή τα μειονεκτήματα του αντιπάλου της, η σελεσάο μπορεί να αλλάξει ''επιδερμίδα''. Θέλουν να παίξουν αμυντικά; Καζεμίρο-Φερναντίνιο-Παουλίνιο στον άξονα της μεσαίας γραμμής. Θέλουν να πιέσουν; Εκτός ενδεκάδας ένας από αυτούς, τοποθέτηση του Κοουτίνιο σε ρόλο δεκαριού και είσοδος του Γουίλιαν στην επιθετική τριπλέτα. Ο Νεϊμάρ φαίνεται να έχει ξεπεράσει τον τραυματισμό του, ενώ ο Ντανίλο δεν υπολείπεται του 35χρονου Ντάνι Άλβες που θα απουσιάσει. Αν οι Σίλβα και Μιράντα βρουν χημεία στο κέντρο της άμυνας (ίσως χρειαστεί και ο Μαρκίνιος) θα είναι το ξεκάθαρο φαβορί της διοργάνωσης...




