Λίγες ώρες πριν τον ''τελικό πρόκρισης'' της Αργεντινής απέναντι στη Νιγηρία, το SportPortal2014.blogspot.gr καταγράφει μέσω εικόνας τι πήγε στραβά στον τακτικό τομέα για την αλμπισελέστε, στα δύο πρώτα της παιχνίδια στη διοργάνωση.
Ο Χόρχε Σαμπαόλι αποτελεί μέχρι στιγμής το πιο πολυσυζητημένο πρόσωπο του φετινού Μουντιάλ. Η τραγική εικόνα της στο ξεκίνημα της διοργάνωσης έχει φέρει την Αργεντινή ένα βήμα από τον πρόωρο αποκλεισμό, παρότι βρίσκεται σε έναν όμιλο που εκτός της Κροατίας δεν απαρτίζεται από μεγάλα ονόματα. Αν και κατά τη γνώμη μου το πρόβλημα της αλμπισελέστε είναι βαθύτερο κι όχι ιδιαίτερα...ποδοσφαιρικό (ακόμα κι αν δεχτώ ότι η ποιότητα του ρόστερ της δεν είναι ανάλογη του παρελθόντος, θεωρώ ηλίθιο να συζητάμε για το αν είναι-ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ-αρκετή για να αποκλείσει τις Νιγηρία-Ισλανδία), σήμερα επέλεξα να δούμε τι πήγε στραβά στο τακτικό κομμάτι των δύο πρώτων της αναμετρήσεων στα γήπεδα της Ρωσίας. Για πάμε να ξεκινήσουμε...
Τι έγινε κόντρα στην Ισλανδία
Απέναντι στην ''πρωτάρα'' Ισλανδία, ο Σαμπαόλι παρέταξε την ομάδα του με σύστημα 4-2-3-1. Ο Καμπαγιέρο ξεκίνησε κάτω από τα δοκάρια και οι Σάλβιο, Οταμέντι, Ρόχο και Ταλιάφικο (από δεξιά προς τα αριστερά) συνέθεσαν την αμυντική τετράδα. Μασεράνο και Μπίλια αγωνίστηκαν στον άξονα της μεσαίας γραμμής, μπροστά τους ήταν ο Μέσι, στα πλάγια οι Ντι Μαρία και Μέζα, ενώ στην κορυφή της επίθεσης ξεκίνησε ο Αγκουέρο. Οι Ισλανδοί ακολούθησαν το ''γνωστό'' τους 4-4-2, το οποίο κάποιες στιγμές μετατρεπόταν και σε 4-5-1...
Όπως θα δείτε στο παρακάτω βίντεο, οι Αργεντίνοι προωθούσαν τον Μπίλια αρκετά ψηλά, προκειμένου να προσθέσουν έναν ακόμα παίκτη έξω και κοντά στην αντίπαλη περιοχή (ο Μασεράνο συνήθως έπαιρνε τη μπάλα από τα στόπερ, τα οποία στη συνέχεια μετακινούνταν δεξιά κι αριστερά του). Ο Μέσι έμενε στον επιθετικό άξονα και οι Μέζα-Ντι Μαρία ''ανοίγονταν'' στη γραμμή. Το μεγάλο αστέρι της Μπαρτσελόνα, βλέποντας πως υπήρχαν προβλήματα στη δημιουργία της ομάδας του, άρχισε να κάνει κινήσεις στην περιοχή μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης άμυνας ζώνης των Ισλανδών. Όταν συνέβη αυτό, εκείνοι αντέδρασαν και μείωσαν ασφυχτικά την απόσταση των γραμμών τους, ενώ διατήρησαν και την αρχική τους αντιμετώπιση απέναντί του (2-3 παίκτες πάντα κοντά του, ακόμα και πριν τροφοδοτηθεί). Στον αμυντικό τομέα, τα κύρια προβλήματα της Αργεντινής προήλθαν από τη σωματική υπεροχή των αντιπάλων της και (ΞΑΝΑ) από την πίεση που της ασκήθηκε σε όλο το γήπεδο (τι έκπληξη, ο Καμπεγιέρο είχε ευθύνη στο τέρμα που δέχτηκε)...
Τι έγινε κόντρα στην Κροατία
Τη δεύτερη αγωνιστική ο Σαμπαόλι άλλαξε σχηματισμό κι επέλεξε το 3-4-3, που ουσιαστικά ήταν 3-2-4-1. Ο Καμπαγιέρο ήταν και πάλι ο βασικός τερματοφύλακας, Μερκάδο, Οταμέντι και Ταλιάφικο αποτέλεσαν την τριάδα των στόπερ, Μασεράνο και Πέρες ήταν οι δύο αμυντικοί χαφ, οι εξτρέμ Σάλβιο και Ακούνια ήταν στις πλευρές και οι Μέζα-Μέσι πίσω από τον Αγκουέρο. Οι Κροάτες με τη σειρά τους άφησαν το 4-4-2 που χρησιμοποίησαν στην πρεμιέρα απέναντι στους Νιγηριανούς και ξεκίνησαν με 4-5-1, έχοντας τον Μπρόζοβιτς σε θέση ''6'' και τους Ράκιτιτς-Μόντριτς σε λίγο πιο προωθημένο ρόλο (ο πρώτος αγωνιζόταν ως 8άρι, ο δεύτερος ως 10άρι)...
Η Hrvatska παρουσιάστηκε διαβασμένη και χτύπησε τους Αργεντινούς από τα πλάγια, όπου οι Σάλβιο και Ακούνια είχαν εντολή να μένουν ψηλά για να συγκλίνουν οι Μέσι-Μέζα στον άξονα (Ράκιτιτς και Ρέμπιτς δημιούργησαν πολλά ρήγματα κυρίως στο πρώτο ημίχρονο). Απέναντι στον ηγέτη της αλμπισελέστε, η Κροατία επέλεξε να αμυνθεί με διάταξη ζώνης και να ακολουθήσει συνεχείς αλληλοκαλύψεις (η κροατική τριάδα στο κέντρο έκανε απίθανη δουλειά εδώ). Η Αργεντινή δυσκολευόταν να αναπτυχθεί επιθετικά, καθώς οι αντίπαλοί της είχαν περισσότερους παίκτες στη μεσαία γραμμή (5 έναντι 2/Μασεράνο-Πέρες κόντρα σε Μπρόζοβιτς-Μόντριτς-Ράκιτιτς και τους πλάγιους Πέρισιτς-Ρέμπιτς/Σάλβιο-Μέζα-Μέσι-Ακούνια ουσιαστικά βρίσκονταν ''πίσω'' από αυτούς) κι επειδή δεν υπήρχε καμία σύνδεση των αμυντικών μέσων της με την επίθεση (η μεσοεπιθετική γραμμή έμενε αρκετά κοντά στον Αγκουέρο). Το 1-0 της Κροατίας ήρθε από το λάθος του Καμπαγιέρο (είπαμε ότι έχουν πρόβλημα όταν πιέζονται ψηλά), ενώ τα άλλα δύο τέρματά της προήλθαν από την κακή νοοτροπία και την έλλειψη μαχητικότητας, διάθεσης, καθαρού μυαλού και τακτικής οξυδέρκειας των λατινοαμερικάνων (Μόντριτς=μαέστρος)...
Όπως ανέφερα στην αρχή του κειμένου, το πρόβλημα της Αργεντινής δεν έχει να κάνει πρωτίστως με το ποδοσφαιρικό κομμάτι, αλλά πηγάζει κυρίως από τη συμπεριφορά των παικτών της και τις σχέσεις που έχουν αναπτύξει με τον προπονητή τους (είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει καμία εμπιστοσύνη και πίστη στο ''πλάνο''). Ο αποψινός αγώνας με τη Νιγηρία αποτελεί τεστ χαρακτήρα, εγωισμού και περηφάνιας για αυτήν την ομάδα, η οποία έστω και την ύστατη ώρα καλείται να αφήσει πίσω της τις διαμάχες και να διεκδικήσει αυτά που επιτάσσει η ιστορία της. Άραγε υπάρχει ''μαγικό ραβδάκι'';