Την απόκτηση των Lucas Boyé, Ezequiel Ponce και Alef ανακοίνωσε η Α.Ε.Κ., η οποία-έστω και καθυστερημένα-κάλυψε τις βασικές μεταγραφικές ανάγκες της. Το Analysis Portal καταγράφει τα πλεονεκτήματά και τα μειονεκτήματά τους, σε ποιες θέσεις μπορούν να προσφέρουν περισσότερα και πώς θα ''κολλήσουν'' στη φιλοσοφία του Μαρίνου Ουζουνίδη στο SportPortal2014.blogspot.gr...
Άργησε, αλλά τα κατάφερε! Μετά από διαπραγματεύσεις με πολλούς υποψήφιους στόχους, η Α.Ε.Κ. προχώρησε στην προσθήκη τριών παικτών που αναμένεται να της προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στις φετινές της υποχρεώσεις. Οι δανεισμοί με ευνοϊκούς όρους αγοράς έδωσαν τη λύση στο πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί στο μεταγραφικό σχεδιασμό της πρωταθλήτριας κι έκαναν...λίγο πιο ευχαριστημένο τον Μαρίνο Ουζουνίδη, που τις τελευταίες μέρες είχε επισημάνει την ανάγκη ενίσχυσης της ομάδας του. Lucas Boyé, Ezequiel Ponce και Alef έρχονται για να αντικαταστήσουν τους Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο, Sergio Araujo και Jakob Johansson αντίστοιχα και το Analysis Portal σας τους παρουσιάζει λίγο διάστημα πριν κάνουν το επίσημο ντεμπούτο τους με τα κιτρινόμαυρα!
Lucas Boyé
Ο Lucas Boyé γεννήθηκε στις 28/2/96 στο Σαν Γκρεγκόριο της Αργεντινής (περιοχή της επαρχίας του Σάντα Φε). Αποτελεί προϊόν των ακαδημιών της μεγάλης Ρίβερ Πλέιτ, ενώ πριν κάνει το βήμα για την Ευρώπη για λογαριασμό της Τορίνο (το καλοκαίρι του 2016), είχε ένα εξαιρετικό πέρασμα από τη Νιούελς Ολντ Μπόις (ήταν συμπαίκτης του Νάτσο Σκόκο). Η πρώτη του χρονιά στην Ιταλία εξελίχθηκε αρκετά καλά σε προσωπικό επίπεδο (ξεκίνησε πολλές φορές βασικός), όμως τη δεύτερη έχασε την επαφή του με τη βασική ενδεκάδα και παραχωρήθηκε δανεικός στην ισπανική Θέλτα για έξι μήνες. Ούτε στο Βίγκο κατάφερε να βρει το ρόλο που επιθυμούσε (κατέγραψε 13 συμμετοχές-οι 11 ως αλλαγή), με αποτέλεσμα να ολοκληρώσει τη χρονιά χωρίς να πετύχει κάποιο τέρμα...
Ο Boyé είναι ένας ποδοσφαιριστής που ξεχωρίζει για την τεχνική του κατάρτιση. Επειδή δεν είναι ιδιαίτερα γρήγορος, κάθε προσπάθειά του να αποφύγει τους αντιπάλους του στηρίζεται στην ποιότητα της ντρίμπλας και της υψηλής οξυδέρκειάς του (ξέρει να χρησιμοποιεί εξαιρετικά το σώμα του). Είναι δυνατός, δεν φοβάται το μαρκάρισμα και του αρέσει να πρεσάρει, όμως μην περιμένετε να δείτε έναν παίκτη με ένταση στο παιχνίδι του. Το καλό του πόδι είναι το δεξί (δεν διστάζει να το δοκιμάζει από μακριά-δεν έχει σταθερότητα στις εκτελέσεις του μέσα από την περιοχή και για αυτό το λόγο χρησιμοποιείται κυρίως στις μεσοεπιθετικές θέσεις), ''βλέπει'' γήπεδο, μπορεί να παίξει το ''1-2'' με τους συμπαίκτες του και να υποδεχθεί τη μπάλα με πλάτη στο τέρμα, ενώ τον τελευταίο καιρό έχει περιορίσει τις ''τραβηγμένες'' ατομικές προσπάθειες που έπαιρνε μικρότερος (η έλλειψη εμπιστοσύνης από τους προπονητές του, ίσως να του έχουν μειώσει την αυτοπεποίθηση). Όπως είπαμε παραπάνω, δεν έχει πρόβλημα με την επαφή, ωστόσο η αδυναμία του στο άλμα δεν του επιτρέπει να εκμεταλλευτεί πλήρως το ύψος του (1,83μ.). Για τις ανάγκες του ελληνικού πρωταθλήματος, η φυσική του κατάσταση κρίνεται ικανοποιητική και το μόνο που θα χρειαστεί είναι κάποιες μέρες έντονης προπόνησης (δεν έχει αντιμετωπίσει σοβαρούς τραυματισμούς στη μέχρι τώρα καριέρα του).
Ο Boyé δεν κατάφερε να βρει σημαντικό ρόλο στην Τορίνο και τη Θέλτα, καθώς με βάση τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του δεν μπορεί να αντεπεξέλθει πλήρως στις θέσεις της μεσοεπιθετικής κι επιθετικής γραμμής. Η έλλειψη υψηλής ταχύτητας τον καθιστά μη λειτουργική λύση για τα πλάγια, σκόρερ δεν ήταν ποτέ, ενώ οι ανάγκες του σύγχρονου ποδοσφαίρου απαιτούν επιτελικούς χαφ με περισσότερα τρεξίματα από αυτόν. Παρόλα αυτά, νομίζω ότι η επιθετική ανάπτυξη, ο σχηματισμός κι ο τρόπος παιχνιδιού των συνόλων του Μαρίνου Ουζουνίδη ταιριάζουν με τον Αργεντινό άσο, ειδικά αν σκεφτούμε ποιους παίκτες θα έχει στο πλευρό του στην Α.Ε.Κ. (θα πούμε περισσότερα παρακάτω)...
Ezequiel Ponce
Ο Ponce γεννήθηκε στο Ροζάριο της Αργεντινής στις 29 Μαρτίου του 1997 και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την τοπική Νιούελς Ολντ Μπόις (για λίγες μέρες δεν έγινε συμπαίκτης με τον Boyé). Έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της χώρας του πριν ''κλείσει'' τα 17 (στις 5/10/2013), ενώ πέτυχε το πρώτο του γκολ λίγους μήνες αργότερα (16/3/14 κόντρα στη Ράσινγκ). Οι πολύ καλές εμφανίσεις του σε τόσο νεαρή ηλικία προσέλκυσαν το ενδιαφέρον των ευρωπαϊκών συλλόγων κι εκείνη που τον έκανε δικό της ήταν η Ρόμα έναντι 4,2 εκατομμυρίων ευρώ (την τελευταία μέρα των θερινών μεταγραφών του 2015). Ένας σοβαρός τραυματισμός του στο γόνατο τον άφησε αρκετό διάστημα εκτός δράσης κι όταν επανήλθε, αρχικά πήρε χρόνο συμμετοχής στην ομάδα νέων (πήρε το πρωτάθλημα μαζί της) κι αργότερα δόθηκε δανεικός σε Γρανάδα και Λιλ (ήταν επιλογή του Marcelo Bielsa-δεν σημείωσε πολλά τέρματα, όμως είχε αξιοπρεπέστατες παρουσίες και τις δύο χρονιές). Επίσης, ήταν μέλος της Αργεντινής στο Μουντιάλ U20 του 2017...
Εμένα προσωπικά μου αρέσουν πολύ οι επιθετικοί με τα χαρακτηριστικά του νεαρού άσου. Η ταχύτητα, η συνεχής παράλληλη και κάθετη κίνηση στα όρια της νοητής γραμμής του offside, η ικανότητα ντρίμπλας και συνεργασίας εκτός ''κουτιού'' και το ασταμάτητο πρεσάρισμα αποτελούν στοιχεία που οι σύγχρονες επιθετικογενείς ομάδες θεωρούν απαραίτητα να διαθέτει ο βασικός φορ τους. Ναι, με βάση τους αριθμούς του, ο Ponce δεν έχει αποδείξει ότι μπορεί να σηκώσει μόνος του το βάρος μιας επίθεσης (στην Ελλάδα θα πετύχει διψήφιο αριθμό τερμάτων), ωστόσο το... υπόλοιπο ''μοντέρνο'' πακέτο του είναι ιδιαίτερα ελκυστικό για ένα οικοδόμημα σαν αυτό που οραματίζεται να δημιουργήσει ο Ουζουνίδης την επόμενη χρονιά. Θα χρειαστεί αρκετό χρόνο, προκειμένου να καταφέρει να φτάσει σε επιθυμητά επίπεδα ετοιμότητας και να προσαρμοστεί στο νέο του περιβάλλον (μην βγάλετε οριστικά συμπεράσματα από όσα δείξει στα επερχόμενα προκριματικά του Champions League-η περίπτωσή του χρειάζεται υπομονή), ωστόσο αργά ή γρήγορα θα προσφέρει σημαντικές λύσεις στον προπονητή του (μπορεί να μη διαθέτει την ποιότητα του Araujo, αλλά ταιριάζει περισσότερο στη φιλοσοφία του Έλληνα κόουτς). Ο χαρακτήρας και η νοοτροπία του θα αρέσουν σίγουρα στους φίλους της Ένωσης (είναι ιδιαίτερα παθιασμένος), ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα παιδί που στα 21 του έχει καταγράψει πολλές συμμετοχές σε πρωταθλήματα όπως της Ισπανίας και της Γαλλίας...
Alef
Ο Alef γεννήθηκε στις 28/1/95 στο Νόβα Οντέσσα του Σάο Πάουλο της Βραζιλίας. Αποτέλεσε μέλος των ακαδημιών της Πόντε Πρέτα από πολύ μικρή ηλικία και με τα χρώματά της έκανε ντεμπούτο στην πρώτη κατηγορία της χώρας του το 2013. Ένα χρόνο αργότερα δόθηκε δανεικός στη Μαρσέιγ (αγωνίστηκε μόνο στη δεύτερη ομάδα της) κι όταν επέστρεψε πουλήθηκε στη Μπράγκα έναντι 800.000 ευρώ. Με τον πορτογαλικό σύλλογο έχει καταγράψει μόνο μία (!) συμμετοχή, καθώς αρχικά ήταν μέλος της ομάδας νέων του και στη συνέχεια παραχωρήθηκε δανεικός στην Ουμ Σαλάλ του Κατάρ και στον Απόλλωνα Λεμεσού. Στην Κύπρο πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις και θύμισε τον παίκτη που ήταν μέλος της αποστολής της Βραζιλίας στο Μουντιάλ U20 του 2015...
Ο 23χρονος άσος είναι κλασικός αμυντικός μέσος. Μπορεί να έχει καλή σωματοδομή (1,86μ.), να κάνει πολλά τρεξίματα στο χώρο του κέντρου, να διαθέτει άριστη φυσική κατάσταση και ικανοποιητικότατη τεχνική κατάρτιση (παρόλο που δεν είναι ''φαντεζί'' παίκτης, όταν αποκτήσει αυτοπεποίθηση θα χαρίσει κάποιες ωραίες φάσεις στους φίλους της Α.Ε.Κ.), ωστόσο τα στοιχεία που τον κάνουν να ξεχωρίζει είναι η υψηλή αντίληψη που έχει στο παιχνίδι του και η προσήλωσή του στις (υψηλές) τακτικές ανάγκες της θέσης του. Επίσης, παρότι δεν είναι ιδιαίτερα γρήγορος και δεν κάνει εύκολα τάκλιν, είναι αποτελεσματικός στο μαρκάρισμα (''κλέβει'' πολλές μπάλες, καθώς βάζει έξυπνα το σώμα και τα πόδια του-έχει αντικρίσει την κόκκινη κάρτα μόνο μια φορά στην καριέρα του), ενώ δεν αντιμετωπίζει προβλήματα με την επαφή και τις σκληρές μονομαχίες (με βάση το ύψος και τη δύναμη που έχει, θα μπορούσε να ήταν καλύτερος στον αέρα). Στις ομάδες που είχε βασικό ρόλο, αποτελούσε τον ''ισορροπιστή'' του παιχνιδιού τους και ήταν υπεύθυνος να κρατάει σωστές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών της ευθύνης του. Είναι καλός στην υποδοχή της μπάλας, στην πρώτη πάσα και στην οργάνωση της ανάπτυξης από το πίσω μέρος του γηπέδου, όμως συνήθως δεν είναι εύστοχος όταν επιχειρεί μακρινές προωθημένες μπαλιές προς τους επιθετικούς. Του αρέσει να καλύπτει κάποια μέτρα με τη μπάλα στην κατοχή του, αλλά δεν έχει μεγάλη εμπιστοσύνη στο δεξί του και δεν το δοκιμάζει συχνά από απόσταση. Τέλος, πρόκειται για ένα πολύ ήρεμο παιδί, που δύσκολα θα δημιουργήσει προβλήματα εντός κι εκτός αγωνιστικού χώρου και θα αποτελέσει πρότυπο για τους συμπαίκτες του...
Η Α.Ε.Κ. του Μαρίνου...
Μετά τις τρεις συγκεκριμένες προσθήκες, η υποψήφια βασική ενδεκάδα της νέας Α.Ε.Κ. πήρε μορφή. Η φιλοσοφία του Μαρίνου Ουζουνίδη στηρίζεται στο 4-4-1-1, το οποίο μετατρέπεται σε 2-2-4-2 όταν το σύνολο επιτίθεται...
Η επιθετική διάταξη της Α.Ε.Κ.
Οι βασικές αρχές του Έλληνα κόουτς είναι:
α) Στον άξονα της μεσαίας γραμμής θέλει να έχει δύο παίκτες, οι οποίοι έχουν καλά τρεξίματα, μπορούν να ''κλέψουν'' μπάλες και είναι πολύ ικανοί στο pressing ψηλά (π.χ. Ζέκα-Κουρμπέλης, Κόρμπος-Σιώπης). Με την προσθήκη του Alef δίπλα στον Simões, η Ένωση δημιούργησε ένα δίδυμο που ανταποκρίνεται στα ''θέλω'' του προπονητή της κι ευνοεί το παιχνίδι των μεσοεπιθετικών της.
β) Από τα πλάγια μπακ ζητά να ''ανεβαίνουν'' ψηλά σε κάθε επίθεση, προκειμένου οι ακραίοι χαφ να συγκλίνουν προς το κέντρο και να λειτουργούν περισσότερο ως ''δεκάρια'' (σε φάση άμυνας επιστρέφουν στις θέσεις τους). Ο Μάνταλος πιστεύω ότι μπορεί να ανταποκριθεί άνετα σε αυτό το ρόλο, ενώ ανάλογη πεποίθηση έχω και για τον Boyé. Όπως ανέφερα παραπάνω, ο Αργεντινός άσος δεν είναι παίκτης γραμμής, ούτε ''καθαρός'' επιθετικός, ενώ η τοποθέτησή του ως επιτελικό χαφ απαιτεί την ύπαρξη ενός ισχυρού αμυντικά άξονα στη μεσαία γραμμή. Με τους Alef-Simões να λειτουργούν ως ''σκούπες'', ο πρώην παίκτης της Θέλτα μπορεί να προσφέρει πολύτιμες λύσεις στο δημιουργικό κομμάτι, καθώς έχει την ποιότητα να ντριμπλάρει, να πασάρει και να συνεργαστεί γρήγορα με τους συμπαίκτες του.
γ) Οι επιθετικοί πρέπει να έχουν την ικανότητα να παίζουν και περιφερειακά. Livaja και Ponce εφόσον δεν αντιμετωπίσουν πρόβλημα παραγωγικότητας, έχουν όλα τα φόντα να συνθέσουν ένα πλήρες (ταχύτητα, συνεργασία, παιχνίδι με πλάτη, ντρίμπλα) και πάνω από όλα ταιριαστό στην τακτική της ομάδας τους δίδυμο στην επίθεση. Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της σεζόν, σε αυτές τις θέσεις ίσως δοκιμαστεί και ο Boyé.
δ) Το pressing και στα 4/4 του γηπέδου. Εξαιρουμένου του Livaja (πρέπει να πιεστεί λιγάκι παραπάνω σε αυτόν τον τομέα), όλοι οι άλλοι παίκτες του κατά πάσα πιθανότητα βασικού κορμού της νέας Α.Ε.Κ. δεν έχουν πρόβλημα να πρεσάρουν ψηλά. Για αυτό το λόγο, θεωρώ πολύ δύσκολο να δούμε στα κιτρινόμαυρα τη νέα σεζόν μεσοεπιθετικούς κι επιθετικούς με τα χαρακτηριστικά του Masoud ή του Almeida για παράδειγμα...
Ο Ουζουνίδης θα έμεινε σίγουρα ικανοποιημένος από την ποιότητα και τα στοιχεία των τελευταίων τριών αποκτημάτων της ομάδας του, αλλά σε βάθος χρόνου ίσως ζητήσει την απόκτηση-τουλάχιστον-άλλων δύο παικτών που αυτή τη στιγμή λείπουν από το ρόστερ της πρωταθλήτριας. Ένας εξτρέμ που μπορεί να ''ανοίξει'' το γήπεδο κι ένα ''οχτάρι'' που θα δίνει διαφορετικά πράγματα σε σχέση με τους υπάρχοντες κεντρικούς χαφ, είναι απαραίτητοι για την Α.Ε.Κ. που οραματίζεται ο προπονητής της, ειδικά αν προκύψει πρόκριση στη μία από τις δύο διοργανώσεις της UEFA. Η προσοχή όλων είναι λογικό να εστιάζεται στη μάχη των προκριματικών του Champions League, ωστόσο όλοι πρέπει να έχουν στο πίσω μέρους του μυαλού τους, ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο νέας ενίσχυσης προς το τέλος του καλοκαιριού...