Τετάρτη 11 Ιουλίου 2018

Το μεγαλύτερο ρίσκο είναι να μην παίρνεις ρίσκα...



''Καλώς ή κακώς και με βάση τα δεδομένα που τέθηκαν στο τραπέζι από όλες τις πλευρές, ο Παπαπέτρου πήρε την καλύτερη απόφαση για το επαγγελματικό του μέλλον''. Ο Jimmy Jump γράφει στο SportPortal2014.blogspot.gr...


Η πρώτη έκπληξη του καλοκαιριού είχε πράσινο χρώμα, καθώς ο Παναθηναϊκός ανακοίνωσε κι επίσημα την απόκτηση του Ιωάννη Παπαπέτρου για τα επόμενα τρία χρόνια. Όπως ήταν αναμενόμενο, η συγκεκριμένη μεταγραφή έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον όλης της φίλαθλης Ελλάδας τις τελευταίες ώρες, όχι τόσο για τη νέα τάξη πραγμάτων που θα φέρει στη λειτουργία και το σχεδιασμό των αιωνίων, αλλά για το...''ηθικό'' της περιτύλιγμα που πάντα πρωταγωνιστεί σε τέτοιου είδους μετακινήσεις αθλητών...



Επειδή η πλειονότητα των ανθρώπων του ομαδικού αθλητισμού έχει πάψει να διατηρεί τα ρομαντικά στοιχεία του παρελθόντος εδώ και κάμποσα χρόνια, κατά τη γνώμη μου όλοι πρέπει να εστιάσουμε στον αγωνιστικό χαρακτήρα αυτής της μεταγραφής. Καλώς ή κακώς και με βάση τα δεδομένα που τέθηκαν στο τραπέζι από όλες τις πλευρές, ο Παπαπέτρου πήρε την καλύτερη απόφαση για το επαγγελματικό του μέλλον. Όπως είχατε ενημερωθεί από το SportPortal2014.blogspot.gr πριν από περίπου 20 μέρες, ο Έλληνας φόργουορντ είχε μείνει ικανοποιημένος από την πρόταση του Παναθηναϊκού, όμως είχε βάλει σε προτεραιότητα την παραμονή του στην ομάδα που ανδρώθηκε. Από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός τον ενημέρωσε ότι θα έχει παρόμοιο ρόλο με τον περσινό (ο Τσάβι Πασκουάλ είχε επικοινωνήσει μαζί του και του είχε μεταφέρει ότι τον προορίζει στα βασικά πλάνα του για το ''3'' και το ''4'', ενώ θα δουλέψει μαζί του ΚΑΙ ατομικά), η μεταπήδησή του στην άλλη όχθη του ποταμού ήταν θέμα ημερών. Το οικονομικό κομμάτι πέρασε σε δεύτερη και τρίτη μοίρα από τον παίκτη (η πράσινη πρόταση ήταν ελαφρώς ανώτερη), αφού είχε καταλάβει πως πολύ δύσκολα θα μπορούσε να εξελιχθεί μέσα από το πρόγραμμα των ερυθρολεύκων...



Όταν ο Παπαπέτρου επέστρεφε στην Ελλάδα πριν από πέντε χρόνια, όλοι μιλούσαν για ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του ελληνικού μπάσκετ. Μετά την πρώτη του αναγνωριστική χρονιά, η απομάκρυνση του Γιώργου Μπαρτζώκα, ο ερχομός του Γιάννη Σφαιρόπουλου και η ''αναπόφευκτη'' (κι απολύτως δικαιολογημένη) επιστροφή του Κώστα Παπανικολάου, τον κράτησαν στάσιμο και δεν του ''επέτρεψαν'' να βελτιώσει σημαντικά το παιχνίδι του. Έχοντας πια μπει στο 25ο έτος της ηλικίας του, ο Ιωάννης δεν θα μπορούσε να περιμένει άλλο κι αποφάσισε να πάει σε ένα περιβάλλον που θα του εξασφαλίσει την παραμονή του στο υψηλότερο επίπεδο, αλλά πάνω από όλα θα του προσφέρει μια χρυσή ευκαιρία να κάνει το πολυπόθητο step up. Για μένα, η απόφασή του ήταν η καλύτερη δυνατή που θα μπορούσε να πάρει, όμως όλα θα κριθούν στο παρκέ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ανάλογα με το αποτέλεσμά της (καλό ή κακό), η συγκεκριμένη επιλογή θα σημαδέψει όλη του την καριέρα και θα κρίνει σε τεράστιο βαθμό το ταβάνι της. Άλλωστε, το μεγαλύτερο ρίσκο είναι να μην παίρνεις ρίσκα...

ΥΓ. Δηλώσεις Γιώργου Πριντεζη: ''Καμιά φορά πρέπει να είσαι ψυχρός και να παίρνεις δύσκολες αποφάσεις. Είναι φίλος μου, είναι κουμπάρος μου, είναι ώριμος για την ηλικία του, το σκέφτηκε πολύ για να το κάνει. Αν είναι σωστό ή λάθος θα φανεί στο μέλλον. Στην Ελλάδα πολλά θα ειπωθούν, για κάποιους είναι σωστή και φυσιολογική η μετάβαση από τον ένα "αιώνιο" στον άλλο, κάποιοι άλλοι είναι πιο συναισθηματικοί. Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει τι είναι σωστό και τι λάθος. Αν πάει στον "αιώνιο" αντίπαλο, στο παρκέ θα θέλω να τον κερδίζω, εκτός παρκέ θα είμαστε για πάντα φίλοι. Ο Ιωάννης πήρε μια απόφαση συνειδητή, νιώθει ότι αυτή η απόφαση θα τον βοηθήσει. Όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Αν αυτή η μετάβαση ήταν σε άλλη ομάδα, δεν θα ασχολούταν κανείς. Τώρα, θα έχει σίγουρα κάποια περισσότερα σχόλια''.

ΥΓ2. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται παίκτη ΚΑΙ με τα χαρακτηριστικά του Παππά ΚΑΙ με αυτά του Κόπονεν. Τέλος.