Ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε την πρώτη του προσθήκη στο μεταγραφικό παζάρι, υπογράφοντας τον Αμερικανό γκαρντ Νάιτζελ Ουίλιαμς Γκος. Ο Jimmy Jump παρουσιάζει τον παίκτη κι αναλύει τα δεδομένα της ερυθρόλευκης περιφέρειας στο SportPortal2014.blogspot.gr.
Ζεσταίνονται σιγά σιγά οι μηχανές και στον Ολυμπιακό, καθώς μετά τις ανανεώσεις των συμβολαίων του Βασίλη Σπανούλη και του Κώστα Παπανικολάου (στην πραγματικότητα δεν τέθηκε ποτέ σοβαρό ενδεχόμενο αποχώρησής του), οι ερυθρόλευκοι προχώρησαν και στην πρώτη τους μεταγραφή. Ο 23χρονος Νάιτζελ Ουίλιαμς Γκος άφησε το Βελιγράδι και την ιστορική Παρτιζάν και μετακομίζει στον Πειραιά για τα επόμενα 2+1 χρόνια με στόχο να αφήσει το στίγμα του στο ανώτερο επίπεδο της Euroleague και να βελτιώσει τις αδυναμίες του, που μέχρι στιγμής καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολη τη μετακίνησή του στο μαγικό κόσμο του NBA...
Ο Γκος είναι ένα παιδί που μετρά μόλις ένα χρόνο εμπειρίας στα ευρωπαϊκά παρκέ. Στο περσινό ντραφτ επιλέχθηκε στο νο55 του δεύτερου γύρου από τους Γιούτα Τζαζ, με τους οποίους αγωνίστηκε στο Summer League. Αφού δεν κατάφερε να βρει το συμβόλαιο που έψαχνε στην πατρίδα του, στο τέλος του καλοκαιριού υπέγραψε στην Παρτιζάν. Με τη σερβική ομάδα κατέκτησε το κύπελλο απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα (μάλιστα είχε αναδειχθεί και MVP του τελικού), ενώ σε όλες τις διοργανώσεις (σερβικό πρωτάθλημα και κύπελλο, Eurocup, Αδριατική Λίγκα) κατέγραψε κατά μέσο όρο 17,3 πόντους, 7 ασίστ, 3,4 ριμπάουντ και 1,2 κλεψίματα...
Τι αγωνιστικά χαρακτηριστικά διαθέτει
Ο απόφοιτος του Γκονζάνγκα έχει ύψος 1,91 μ. κι αγωνίζεται κυρίως στη θέση ''1''. Στο Βελιγράδι χρησιμοποιήθηκε και στο ''2'', στο πλευρό του Κουάμι Βον που ξεκίνησε τη σεζόν στον Άρη κι αποκτήθηκε τον Ιανουάριο. Σε γενικές γραμμές είναι ένας παίκτης που:
α) είναι εξαιρετικός δημιουργός σε καταστάσεις pick n' roll (μπορεί να τρέξει άνετα plays τέτοιου προσανατολισμού ακόμα και σε επίπεδο Euroleague).
β) διαθέτει καλό μακρινό και μέσης απόστασης σουτ (μπορεί να παίξει και μακριά από τη μπάλα).
γ) είναι συνεπής στον αμυντικό τομέα (δεν είναι ο τύπος που θα κοιτάξει να κερδίσει ''ανάσες'' για την επίθεση-αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα στην άμυνα μακριά από τη μπάλα, αλλά και στο ''σπάσιμο'' των σκρινς-είναι καλός στις περιστροφές-μην περιμένετε να δείτε κάποιον αμυντικό εξολοθρευτή, ενώ προς το παρόν δεν μπορεί να αντεπεξέλθει αποτελεσματικά στην πίσω γραμμή μετά από αλλαγές).
δ) είναι μαχητικός, ομαδικός και ανταγωνιστικός (ο χαρακτήρας του ταιριάζει με τη φιλοσοφία των ελληνικών ομάδων).
ε) έχει μια ροπή στην περιφερειακή εκτέλεση και δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός όταν επιλέγει να διεισδύσει (είναι προβλέψιμος, καθώς σχεδόν πάντα επιλέγει να εκτελέσει από τα δεξιά).
στ) διαθέτει καλά χέρια και είναι σχετικά ικανοποιητικός (για το ύψος και τον κορμό του) ριμπάουντερ και ''κλέφτης''.
ε) δεν εκβιάζει προσπάθειες, ενώ ξέρει να ''χτυπά'' και από καταστάσεις close out.
ζ) το ball handling του θέλει βελτίωση για το επίπεδο της Euroleague, αφού μερικές φορές αντιμετωπίζει δυσκολίες στο ''κατέβασμα'' της μπάλας.
η) του αρέσει να ''τρέχει'' το γήπεδο και να δημιουργεί-σκοράρει στον αιφνιδιασμό.
Στον Ολυμπιακό του Μπλατ...
Πριν από μία εβδομάδα περίπου έγραφα στην παρουσίαση του νέου προπονητή του Ολυμπιακού:
''Πιστεύω, ότι το βάρος του μεταγραφικού σχεδιασμού θα δοθεί στην αναζήτηση γκαρντ που είναι αποτελεσματικοί στο ένας με έναν και μπορούν να σκοράρουν κοντά στο καλάθι, χωρίς να φοβηθούν την επαφή (μην περιμένετε να δείτε επιθέσεις στυλ Ζαλγκίρις του Σάρας). Ράις, Ουαναμέικερ και ο Ουίλμπεκιν είναι μερικά παραδείγματα παικτών, που στο πλαίσιο επίθεσης που εφαρμόζει ο Μπλατ κατάφεραν να κάνουν το step up στην καριέρα τους''...
Ο Ουίλιαμς Γκος αποτελεί μία περίπτωση παίκτη που μου αρέσει αρκετά. Η μετάβασή του στο επόμενο επίπεδο ίσως θα έπρεπε να ήταν πιο σταδιακή, ωστόσο μπροστά του ξεδιπλώθηκε μια τεράστια ευκαιρία να δουλέψει με έναν προπονητή που έχει αποδείξει ότι μπορεί να αναπτύξει παίκτες τέτοιου στάτους. Παρόλα αυτά, με μια πρώτη ματιά και με βάση τα χαρακτηριστικά των υπολοίπων μελών της backcourt του Ολυμπιακού και το είδος της φιλοσοφίας του Ντέιβιντ Μπλατ, η συγκεκριμένη επιλογή δεν μοιάζει και πολύ ταιριαστή με τις ανάγκες που υπάρχουν. Ο Ισραηλινός κόουτς γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα μας, ότι μία από τις μεγαλύτερες πληγές των ερυθρολεύκων στην περσινή περίοδο ήταν η έλλειψη γκαρντ που μπορούν να απειλήσουν σε καταστάσεις ''1-1'' (θυμηθείτε πόσο πιο παραγωγικοί γίνονταν, όταν ο Σπανούλης προκαλούσε ρήγματα προς τα μέσα), πρόβλημα που προς το παρόν δεν έχει λυθεί. Ο Γκος είναι βέβαιο ότι θα εξελιχθεί κατά τη διάρκεια της σεζόν, ωστόσο δε μπορεί να ανταπεξέλθει σε έναν τέτοιο ρόλο, αφού τα χαρακτηριστικά του είναι διαφορετικά. Όπως εξελίσσονται τα πράγματα, ο Ολυμπιακός πλέον είναι αναγκασμένος να βρει έναν παίκτη στο ''2-3'' που είναι αποτελεσματικός στην προσωπική φάση (π.χ. στυλ Ουίμς) και στη συνέχεια πρέπει να δει τι θα κάνει και με την περίπτωση του Μάντζαρη (μην ξεχνάτε ότι υπάρχουν κενά και στο ''4''-''5''). Σε γενικές γραμμές η κίνηση ''Γκος'' μπορεί να χαρακτηριστεί ικανοποιητική (θα βοηθήσει σημαντικά και στο οργανωτικό κομμάτι), όμως είναι αναγκαίο να πλαισιωθεί από παίκτες με χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα για την ορθή λειτουργία της επιθετικής (κι όχι μόνο) τακτικής του Μπλατ...