''... ο κύριος Παύλος θα είναι ένα αιώνιο πρότυπο, που παρά τα όσα κατάφερε σε επιχειρηματικό επίπεδο, δεν...ξέχασε να αγαπά και να βοηθά όσους, λίγο έως πολύ, του θύμιζαν τα χρόνια της παιδικής του ηλικίας, όταν μάζευε τα χαρτζιλίκια μιας εβδομάδας για να πάει να δει την ομάδα του στη Λεωφόρο...''. Ο Jimmy Jump γράφει στο SportPortal2014.blogspot.gr...
Μία από τις πιο έντονες συναισθηματικά βραδιές στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ έφτασε στο τέλος της... Ο Παναθηναϊκός τίμησε τον άνθρωπο που ήταν συνώνυμό του τις τελευταίες δεκαετίες και πρόσφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες σε ολόκληρο τον οργανισμό από όλα τα πόστα, μέσω μιας εξαιρετικής εκδήλωσης που θα μείνει αξέχαστη σε όλους μας. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος μπορεί εδώ και κάποιους μήνες να έχει αλλάξει γειτονιά και να έχει μεταφερθεί σε αυτή των αγγέλων, ωστόσο ακόμα κι από εκεί ψηλά θα βλέπει την αγαπημένη του ομάδα και θα χαίρεται για όσα έχει καταφέρει. Ένας σύλλογος μπορεί να ''μεγαλώνει'' με τις κατακτήσεις τροπαίων, όμως ''γιγαντώνεται'' όταν προσφέρει τέτοιου είδους στιγμές στους εκατομμύρια πιστούς του και γενικότερα σε όλους τους φιλάθλους, αλλά και στο άθλημα που υπηρετεί. Ο μπασκετικός Παναθηναϊκός είναι ένας ''γίγαντας'', που πάνω από όλα έχει αποδείξει ότι ξέρει να σέβεται και να τιμά εκείνους που ''άπλωσαν'' τα όριά του και πέρα από τα σύνορα και τον κατέστησαν μία από τις υπερδυνάμεις του χώρου. Οι δύο ''αιώνιοι'' αποτελούν τα καμάρια του ελληνικού συλλογικού αθλητισμού κι όλοι πρέπει να νιώθουμε πολύ τυχεροί που τους απολαμβάνουμε όλα αυτά τα χρόνια (με τα καλά και τα ''στραβά'' τους)...
Για τον κύριο Παύλο είναι η πρώτη φορά που γράφω εκτενώς στο συγκεκριμένο blog. Μετά τη δυσάρεστη είδηση του θανάτου του τον περασμένο Ιούνιο, είχα επιλέξει να αρκεστώ σε μια μικρή αναφορά που είχα κάνει, καθώς περίμενα τον ερχομό μιας βραδιάς σαν την αποψινή. Από τότε πολλά έχουν γραφτεί, άλλα τόσα έχουν ειπωθεί, όμως ποτέ κανένας μας δεν θα αντιληφθεί με ακρίβεια το μέγεθός αυτού του ανθρώπου. Οι περισσότεροι τον έχουμε συνδέσει με τον Παναθηναϊκό, ωστόσο η τεράστια κοινωνική προσφορά του κι ο γεμάτος ήθος κι αγάπη χαρακτήρας που διέθετε ήταν τα στοιχεία που τον έκαναν να ξεχωρίζει και να μείνει αξέχαστος στις μνήμες μας. Όλοι μας έχουμε ακούσει διάφορες ιστορίες που καταδεικνύουν το μεγαλείο της προσωπικότητάς του, άλλες δεν θα τις μάθουμε ποτέ. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι ο κύριος Παύλος θα είναι ένα αιώνιο πρότυπο, που παρά τα όσα κατάφερε σε επιχειρηματικό επίπεδο, δεν...ξέχασε να αγαπά και να βοηθά όσους, λίγο έως πολύ, του θύμιζαν τα χρόνια της παιδικής του ηλικίας, όταν μάζευε τα χαρτζιλίκια μιας εβδομάδας για να πάει να δει την ομάδα του στη Λεωφόρο. Ένα παιδί που μεγάλωσε δουλεύοντας στο φαρμακείο του πατέρα του, κατάφερε να γίνει ένας εκ των σπουδαιότερων επιχειρηματιών της Ελλάδας και παράλληλα να μπει στις καρδιές χιλιάδων οικογενειών για την ταπεινότητα και τη σεμνότητά του, το ήθος και τις αξίες του, την απλότητα του χαρακτήρα του, την ανιδιοτελή προσφορά του. Η κληρονομιά και το κενό που αφήνει πίσω του είναι τεράστια, αλλά όπως έγραψα παραπάνω κι ανεξάρτητα από τις μορφές και την... επιδερμίδα που θα αποκτήσει η κοινωνία του άμεσου και πιο μακρινού μέλλοντος, ο κύριος Παύλος θα είναι ένα αιώνιο πρότυπο για ΌΛΟΥΣ μας. Δε χρειάζονται άλλα δάκρυα, ο Ντράζεν μάλλον θα το σκέφτεται ακόμα...