Ο Jimmy Jump γράφει στο SportPortal2014.blogspot.gr για το εκτός έδρας 2Χ2 του Ολυμπιακού στην Ευρωλίγκα. Σχόλιο και για τον Παναθηναϊκό...
Ο Ολυμπιακός είναι αναμφίβολα η ομάδα που έχει κλέψει τις εντυπώσεις σε αυτές τις δύο πρώτες αγωνιστικές της Ευρωλίγκα. Το απροσδόκητο συναίσθημα που καλλιεργείται από την υψηλή ετοιμότητα που παρουσιάζει για τα δεδομένα της εποχής και των...σημαντικών αλλαγών που πραγματοποίησε το καλοκαίρι και οι σχετικά εύκολες εκτός έδρας νίκες του απέναντι στις ποιοτικές Χίμκι και Μπασκόνια (στα αντίστοιχα περσινά ματς υπέστη συντριβές) έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα ενθουσιασμού που ο ερυθρόλευκος οργανισμός είχε αρκετό καιρό να ζήσει...
Όπως περιμέναμε από την ημέρα που ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Ντέιβιντ Μπλατ, ο φετινός Ολυμπιακός δεν έχει καμία σχέση με αυτόν του κόουτς Σφαιρόπουλου. Η φιλοσοφία του στο επιθετικό κομμάτι είναι τελείως διαφορετική και ταιριάζει περισσότερο με τις ανάγκες του σύγχρονου τρόπου παιχνιδιού. Προσωπικά, έχω εκπλαγεί από τα υψηλότατους αριθμούς της ερυθρόλευκης δημιουργίας (μαζί με αυτές των Εφές και Ρεάλ βρίσκονται στην κορυφή της σχετικής κατηγορίας), από την κυκλοφορία της μπάλας στο μισό γήπεδο και από την άμεση προσήλωση-εμπιστοσύνη που δείχνουν οι παίκτες στο πλάνο του προπονητή τους. Η αποψινή εμφάνιση-έκπληξη ήρθε από τον Τουπάν (3/3 τρ.-17pir/μην ξεγελιέστε, η ελληνική πορεία του θα κριθεί από τις αμυντικές επιδόσεις του), ο Στρέλνιεκς έχει βρει τον πραγματικό του εαυτό σε αυτό το νέο πλαίσιο επιθετικής λειτουργίας, ενώ όπως είχαμε ''μαντέψει'' από το καλοκαίρι, ο Νίκολα Μιλουτίνοφ ταιριάζει απόλυτα στα πλάνα του Μπλατ κι όντας πλέον γεμάτος αυτοπεποίθηση από τον ηγετικό ρόλο που του έχει αναθέσει ο προπονητής του, κάνει εξαιρετικές εμφανίσεις (MVP της αγωνιστικής, μαζί με τον Ράντολφ)...
Φυσικά, ξαναγράφω για πολλοστή φορά το τελευταίο διάστημα, ότι ο Ολυμπιακός χρειάζεται ΥΠΟΜΟΝΗ. Όσο κι αν φαίνεται παράλογο τούτες τις ώρες, να είστε σίγουροι πως θα έρθουν και μέρες που η εικόνα του δεν θα είναι ικανοποιητική (θυμηθείτε τι πήγε να γίνει στην Κύμη). Η παρουσία του Μπλατ στον ερυθρόλευκο πάγκο είναι ευλογία για το σύλλογο, ωστόσο προς το παρόν ΌΛΟΙ πρέπει να έχουν χαμηλά τη μπάλα. Το ταξίδι μόλις άρχισε...
Καμία έκπληξη...
Όσοι με διαβάζετε συχνά, θα θυμάστε ότι έχω εκφράσει αρκετές φορές τις ενστάσεις μου για τη στελέχωση του φετινού ρόστερ του Παναθηναϊκού, καθώς για ακόμα μία σεζόν δεν λύθηκε το πρόβλημα του back up point guard, ενώ ο μοναδικός αξιόλογος σουτέρ που επιλέχθηκε για τη σύνθεση της περιφέρειας είναι ο ''γυάλινος'' Ματ Λοτζέσκι. Πριν από περίπου μία εβδομάδα έγραφα τα εξής:
''...Το στοίχημα για τον Πασκουάλ θα είναι διπλό: α) η ατομική βελτίωση του Λεκαβίτσιους και β) η σύνθεση μιας λειτουργικής second unit, που θα μπορεί να αναπτύξει ικανοποιητικά τις επιθετικές δράσεις της. Επίσης, μετά την αποχώρηση των Ρίβερς-Ντένμον, η μοναδική ''σίγουρη'' περιφερειακή απειλή ακούει στο όνομα Ματ Λοτζέσκι. Ο έμπειρος γκαρντ-φόργουορντ παραμένει ένας top class παίκτης κι έχει ξεκινήσει εντυπωσιακά τη φετινή σεζόν, όμως εξαιτίας των συχνών τραυματισμών που ''βγάζει'', η ανάθεση ενός τόσο σημαντικού ρόλου σε εκείνον αποτελεί τεράστιο ρίσκο...''.
Εκτός από την επαναλαμβανόμενη λανθασμένη νοοτροπία στα εκτός έδρας παιχνίδια τα τελευταία χρόνια (σε σχεδόν όλα τα πρώτα ημίχρονα δέχονται πάνω από 40 πόντους-η χρήση των φάουλ είναι τουλάχιστον ερασιτεχνικού επιπέδου) και τη ΛΟΓΙΚΟΤΑΤΗ ανετοιμότητα που παρουσιάζουν σε αυτό το στάδιο της περιόδου (στην άμυνα δεν γίνεται να μην βελτιωθούν), το πρόβλημα των πρωταθλητών Ελλάδος ξεκινά από τις ''ζωτικές'' ελλείψεις του ρόστερ τους. Χθες, οι σχετικά καλές εμφανίσεις των Λεκαβίτσιους-Παππά ''έκρυψαν'' την απουσία δεύτερου δημιουργού, ωστόσο δε συνέβη το ίδιο και με το έτερο...ζητούμενο. Ο Παναθηναϊκός είναι ήδη η ομάδα με το χειρότερο ποσοστό ευστοχίας στα τρίποντα, ενώ τα πράγματα μπορεί να γίνουν ακόμα χειρότερα αν ο Λοτζέσκι χρειαστεί να μείνει για σημαντικό διάστημα εκτός αγωνιστικής δράσης (αυτή τη στιγμή κανένας δεν μπορεί να προβλέψει πότε θα επιστρέψει). Είναι φανερό, ότι ο Τσάβι Πασκουάλ ακόμα ψάχνεται με το δυναμικό που έχει στα χέρια του (στο Μόναχο ζήσαμε ένα από τα χειρότερα βράδια του), όμως τα παραπάνω προβλήματα δεν πρέπει να εκπλήσσουν κανένα, ούτε πρόκειται να λυθούν μόνο μέσω δουλειάς. Αργά ή γρήγορα, οι πράσινοι θα αναγκαστούν είτε να αλλάξουν κάποιες πτυχές της φιλοσοφίας τους, είτε να κοιτάξουν πρόωρα στην αγορά για την ανεύρεση παικτών με στοιχεία που τους λείπουν. Μέχρι τότε, το μόνο κακό που μπορεί να τους συμβεί είναι ο ερχομός κάποιων ''τυχερών'' νικών, που θα κρύψουν κάτω από το χαλάκι τα τρανταχτά κενά του ρόστερ τους. Είναι πολύ νωρίς για να βγουν ασφαλή συμπεράσματα για τη γενικότερη λειτουργία των συνόλων, ωστόσο εδώ έχουμε να κάνουμε με πράγματα που αφορούν τα χαρακτηριστικά των παικτών και πώς αυτά μεταφράζονται (ή λείπουν) στο αγωνιστικό πλαίσιο που εφαρμόζει ο προπονητής τους...
ΥΓ1. Ο Γκιστ ίσως κάνει το μικρότερο λάθος στην τελευταία φάση του παιχνιδιού της Τρίτης...
ΥΓ2. Θα τη βρει την άκρη ο Σάρας σας λέω...