Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2018

Ας μην τους βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι...



''Δεν χωρά καμία αμφιβολία, ότι αμφότεροι έχουν πάρα πολλά προβλήματα να επιλύσουν, ωστόσο θα μου επιτρέψετε να θεωρώ τελείως άδικη τη σύγκριση των δύο ομάδων σε αυτό το στάδιο της σεζόν κι εξηγούμαι...''. Ο Jimmy Jump σχολιάζει την κατάσταση των δύο αιωνίων στο SportPortal2014.blogspot.gr...




Οι ελληνοτουρκικές μονομαχίες της έβδομης αγωνιστικής της Euroleague επιφύλασσαν διπλό θρίαμβο των γειτόνων μας. Φενέρμπαχτσε κι Εφές επικράτησαν Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού αντίστοιχα και θα τους στείλουν ''πληγωμένους'' στο δεύτερο φετινό μεταξύ τους ντέρμπι την ερχόμενη Κυριακή. Ο προβληματισμός στις τάξεις των αιωνίων έχει αρχίσει να κορυφώνεται μετά τις συγκεκριμένες ήττες, εξαιτίας κυρίως του τρόπου που ήρθαν αυτές κι όχι του αρνητικού βαθμολογικού χαρακτήρα τους. Ο μήνας της...υπομονής ολοκληρώθηκε, λύσεις στα προβλήματα που ήταν γνωστά από το καλοκαίρι δεν φαίνεται να προκύπτουν, επομένως η κριτική από όλους μας πρέπει να γίνεται ολοένα και σκληρότερη από εδώ και πέρα...

Μετά την ήττα των πρωταθλητών Ελλάδας με κάτω τα χέρια από τη δυνατή Εφές στην Κωνσταντινούπολη, επιχειρείται ένα είδος...τσουβαλιάσματός τους με τον Ολυμπιακό. Δεν χωρά καμία αμφιβολία, ότι αμφότεροι έχουν πάρα πολλά προβλήματα να επιλύσουν, ωστόσο θα μου επιτρέψετε να θεωρώ τελείως άδικη τη σύγκριση των δύο ομάδων σε αυτό το στάδιο της σεζόν κι εξηγούμαι...

Ο Ολυμπιακός γνώρισε την τέταρτη συνεχόμενη ήττα του σε όλες τις διοργανώσεις και μάλιστα από μια Φενέρ που δεν είχε στη διάθεσή της τον κορυφαίο ψηλό της διοργάνωσης Βέσελι, χρησιμοποίησε ελάχιστα τους Ντίξον-Γκούντουριτς (καθόλου τον Γκριν) κι έδωσε βασικό ρόλο στον Μαχμούτογλου. Ο Μπλατ μπορεί να έκανε λάθη στη διαχείριση και αυτού του αγώνα (π.χ. Τουπάν και Παπανικολάου έπρεπε να παίξουν μαζί, προκειμένου ένας εξ αυτών να αναλάβει το μαρκάρισμα του εξαιρετικού Σλούκα, η διαχείριση του Σπανούλη εξακολουθεί να είναι κάκιστη, κανένας δεν κατάλαβε γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε ο Βεζένκοφ κι αγωνίστηκε ελάχιστα ο Λιντέι), ωστόσο αυτό είναι απολύτως λογικό να συμβαίνει όταν ένας προπονητής προσπαθεί να αλλάξει εξ ολοκλήρου το γενικότερο αγωνιστικό πλαίσιο που ακολουθούσε η συγκεκριμένη ομάδα τα προηγούμενα χρόνια. Τα κενά που υπάρχουν στο ρόστερ είναι γνωστά εδώ και καιρό (προσωπικά, από το καλοκαίρι είχα επισημάνει την...περίεργη σύνθεση της γραμμής των γκαρντ), όμως από τη στιγμή που οι μεταγραφικές κινήσεις αφορούσαν κυρίως παίκτες-στοιχήματα και δημιουργήθηκε ένα σύνολο με εντελώς διαφορετική ταυτότητα, όλοι θα έπρεπε να είχαν ετοιμάσει τον εαυτό τους για βραδιές σαν αυτές του τελευταίου διαστήματος...

Η κατάσταση στον Παναθηναϊκό είναι εντελώς διαφορετική. Ο Τσάβι Πασκουάλ βρίσκεται για τρίτη σεζόν στον πάγκο του, ενώ ΌΛΑ τα συμβόλαια των παικτών που δομούν το ρόστερ του έχουν υπογραφεί μετά από ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ εισηγήσεις (δεν μπορώ να πιστέψω ότι ισχύει κάτι άλλο, γιατί η ιδιότητα του ΚΥΡΙΟΥ δεν έχει την ίδια σημασία με αυτή του δημοσιοσχετίστα). Το πράσινο παζλ έχασε κι αυτό κάποια πολύτιμα κομμάτια του το περασμένο καλοκαίρι, όμως ο κόουτς γνώριζε εξ αρχής ότι ο (κατά τι μειωμένος) προϋπολογισμός του club δεν ''άντεχε'' όλες τις ανανεώσεις. Η (ορθή) στροφή στο ελληνικό στοιχείο δεν συνδυάστηκε με λειτουργική στελέχωση, αφού η ΝΕΑ έλλειψη δεύτερου point guard και η απουσία παικτών με ικανότητα στην περιφερειακή εκτέλεση αποτελούσαν πληγές που ήταν σίγουρο ότι θα...ανοίξουν κατά τη διάρκεια των αγωνιστικών υποχρεώσεων. Μέσω σκληρής δουλειάς, βελτίωση μπορεί να προκύψει σε κάποιους ομαδικούς ή ατομικούς τομείς (άμυνα-Μήτογλου, Παπαγιάννης), όμως αν δεν γίνουν προσθήκες παικτών με στοιχεία που λείπουν, ο στόχος του Final Four θα παραμείνει μακρινός...



Για το ντέρμπι της Κυριακής υπάρχουν δύο δεδομένα:
1) Ίσως είναι το λιγότερο σημαντικό από αυτά που θα ακολουθήσουν μέχρι το τέλος της σεζόν
2) Αμφότεροι έχουν μεγάλη ανάγκη τη νίκη

Όπως είχα υπογραμμίσει για τον Παναθηναϊκό μετά το αιώνιο ραντεβού της Euroleague, το σημαντικότερο ζήτημα και για τους δύο είναι ο τρόπος που θα διαχειριστούν τον ερχομό μιας νίκης. Οι θριαμβολογίες που προκύπτουν μετά το τέλος αυτών των αναμετρήσεων είναι ικανές να...ρίξουν στάχτη στα μάτια των νικητών και να τους οδηγήσουν στην εξαγωγή λανθασμένων συμπερασμάτων και στην καλλιέργεια μιας ψεύτικης αγωνιστικής πραγματικότητας. Ό,τι κι αν συμβεί στο παρκέ του Ο.Α.Κ.Α. τα προβλήματα θα εξακολουθήσουν να υφίστανται και η επόμενη μέρα θα είναι πολύ δύσκολη. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο...

ΥΓ. Άραγε, σε πόσα εκτός έδρας ματς την τελευταία διετία ο Παναθηναϊκός έχει καταφέρει να δεχθεί λιγότερους από 40 πόντους στο πρώτο ημίχρονο;

ΥΓ2. '' Η διάρκεια της περιόδου προσαρμογής που θα χρειαστούν οι νέοι παίκτες θα κρίνει την επιτυχία ή όχι της πρώτης σοβαρής δοκιμασίας που θα περάσει τη φετινή σεζόν ο Ντέιβιντ Μπλατ κι έχει να κάνει με τη διαχείριση των ηγετών αυτού του συνόλου. Καλώς ή κακώς, Σπανούλης και Πρίντεζης θα αποτελέσουν για ακόμα μία χρονιά τα σημεία αναφοράς του Ολυμπιακού πάνω στο παρκέ και παρά τον πιθανό ερχομό άσχημων αποτελεσμάτων στο ξεκίνημα, κατά τη γνώμη μου προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στη δημιουργία ενός προγράμματος που θα τους ''επιτρέψει'' να είναι σωματικά στην καλύτερη δυνατή κατάσταση μέχρι το τέλος του δρόμου...''. Απόσπασμα από άρθρο μου στις 11/10...

ΥΓ3. Μαρτίνεθ τέλειωσε, Σπάχια τελειώνει, επόμενος;

ΥΓ4. Το φλερτ Μακάμπι-Σφαιρόπουλου έχει ξεκινήσει από τον Ιούνιο...