Ο Jimmy Jump σχολιάζει τα παιχνίδια που προσέλκυσαν το περισσότερο ενδιαφέρον αυτό το Σαββατοκύριακο στο SportPortal2014.blogspot.gr.
Με...νικητή τον Ολυμπιακό ολοκληρώθηκαν οι τρεις σημαντικότερες αναμετρήσεις της ένατης αγωνιστικής της Super League. Οι ερυθρόλευκοι εκμεταλλεύτηκαν τις ισοπαλίες σε Ο.Α.Κ.Α. και Περιστέρι, προσπέρασαν την Α.Ε.Κ. και μείωσαν την απόσταση από την κορυφή στους τέσσερις βαθμούς (εκκρεμεί η απόφαση για τα επεισόδια των οπαδών του στην Πάτρα). Φανταστείτε, πόσο πιο ωραία θα ήταν τα πράγματα, αν δεν υπήρχαν όλες αυτές οι γελοίες αποφάσεις με τις αφαιρέσεις βαθμών, τις ποινές και τις μάχες στα δικαστήρια (βαθμολογία...γηπέδου: Π.Α.Ο.Κ. 25, Ατρόμητος 21, Α.Ε.Κ. 20, Παναθηναϊκός 20, Ολυμπιακός 19)...
Στο Ολυμπιακό Στάδιο, ο Παναθηναϊκός ήταν καλύτερος από την Α.Ε.Κ., ωστόσο δεν κατάφερε να πάρει μια νίκη που θα αποτελούσε σημείο αναφοράς στη φετινή του προσπάθεια. Αν και σε αυτό το παιχνίδι κατά τη γνώμη μου αναμετρήθηκαν οι ομάδες που έχουν παίξει το πιο ελκυστικό ποδόσφαιρο σε αυτές τις πρώτες στροφές του πρωταθλήματος, το θέαμα δεν ήταν το αναμενόμενο. Ο λόγος ήταν απλός... Γιώργος Δώνης και Μαρίνος Ουζουνίδης είχαν διαβάσει άριστα τα ατού των αντιπάλων τους και γνωρίζοντας τις αδυναμίες των συνόλων τους σε καταστάσεις ανοιχτών χώρων, προτίμησαν να μην πάρουν πολλά επιθετικά ρίσκα. Η συγκεκριμένη επιλογή του προπονητή της Ένωσης μαζί με κάποιες άστοχες αλλαγές που έκανε κατά τη διάρκεια του δεύτερου ημιχρόνου μπήκαν στο στόχαστρο της κριτικής μετά το τέλος του αγώνα, όμως με βάση την αμυντική εικόνα των γηπεδούχων και την κακή εμφάνιση του Σιμόες, οτιδήποτε διαφορετικό θα γεννούσε τεράστιους κινδύνους (από τη στιγμή που είχε προηγηθεί η ''γκέλα'' του Π.Α.Ο.Κ., δεν υπήρχαν λόγοι για το αντίθετο-η διαφορά παρέμεινε στα ίδια επίπεδα, παρότι η πρωταθλήτρια είχε δυσκολότερο έργο αυτή την αγωνιστική)...
Οι γηπεδούχοι ίσως να είχαν ακολουθήσει μια πιο επιθετική φιλοσοφία, αν είχαν στη διάθεσή τους τον Κολοβέτσιο, αλλά έστω κι έτσι κατάφεραν και να μην απειληθούν ιδιαίτερα και να δημιουργήσουν 3-4 κλασικές ευκαιρίες. Πούγγουρας και Μαυρομμάτης έκαναν πολύ καλό παιχνίδι (ο δεύτερος πρέπει να σκέφτεται πιο...απλά όταν έχει την κατοχή της μπάλας και να βελτιώσει το timing στο άλμα του), ο Κουλιμπαλί ανταποκρίθηκε πλήρως στο νέο του ρόλο (προσωπικά πιστεύω, ότι μπορεί να εξελιχθεί σε μια πολύ αποτελεσματική επιλογή για τη θέση του δεξιού στόπερ σε τριάδα), ενώ Γιόχανσον, Ινσούα και Κουρμπέλης συνέχισαν τις εξαιρετικές εμφανίσεις...
Φυσικά, το μεγαλύτερο μέρος των εντυπώσεων ''έκλεψε'' ξανά ο Γιάννης Μπουζούκης. Το...κολλητάρι του Τάσος Χατζηγιοβάνης μπορεί να μην έπιασε ξανά υψηλά στάνταρ απόδοσης (θα...επανέλθει), ωστόσο εκείνος για δεύτερο συνεχόμενο ντέρμπι απέδειξε, ότι είναι φτιαγμένος από ένα υλικό που δεν συναντάται εύκολα στην ελληνική ποδοσφαιρική παραγωγή. Ο τρόπος που ''ξεδιπλώνει'' το παιχνίδι της ομάδας του είναι φανταστικός (''βλέπει'' γήπεδο και δεν φοβάται να δοκιμάσει μακρινές μπαλιές), τα τεχνικά του χαρακτηριστικά είναι σπάνια, ενώ από την πρώτη στιγμή ξεχώρισε και για το πάθος που βγάζει μέσα στον αγωνιστικό χώρο (θα κάνω σύγκριση-ιεροσυλία, ωστόσο στα μάτια μου το στυλ παιχνιδιού του μοιάζει πολύ με αυτό του Γιώργου Καραγκούνη). Αν φανεί υπομονετικός και δεν σταματήσει να δουλεύει, θα φτάσει ψηλά...
Ο Π.Α.Ο.Κ. υπέστη την πρώτη του απώλεια στο φετινό μαραθώνιο, αφού ο μισός Ατρόμητος του απέσπασε το βαθμό της ισοπαλίας και παρέμεινε στο -2 από την κορυφή. Μετά την παρένθεση του ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό την προηγούμενη αγωνιστική, ο δικέφαλος του Βορρά επέστρεψε στις μέτριες εμφανίσεις μόνο που αυτή τη φορά το πλήρωσε. Οι συνεχόμενες νίκες, η διαφορά που έχει αποσπάσει από τους ανταγωνιστές του και η σιγουριά του περίγυρου για κατάκτηση του τίτλου μάλλον έχουν δημιουργήσει λανθασμένα συμπεράσματα στο εσωτερικό της ομάδας κι αν ο Λουτσέσκου δεν επέμβει άμεσα, το σκηνικό μπορεί να αλλάξει πολύ απότομα προς το χειρότερο. Το πρόγραμμα ''στρώνει'' μέχρι τη διακοπή των Χριστουγέννων, όμως ο Π.Α.Ο.Κ. πρέπει να καταλάβει ότι δεν γίνεται να κερδίζει πάντα στηριζόμενος σε ατομικές ενέργειες κάποιων ποδοσφαιριστών του...
Ο Άρης βιώνει μια δύσκολη κατάσταση. Απόψε δεν ήταν χειρότερος από τον αντίπαλό του, όμως για ακόμα μία φορά δεν πήρε αυτό που άξιζε. Η αμυντική του λειτουργία είναι χαμηλού επιπέδου, ενώ παράλληλα έχει σοβαρό πρόβλημα και στην κορυφή της επίθεσης, καθώς ο Γιουνές δείχνει να μην μπορεί να σηκώσει το βάρος των απαιτήσεων που υπάρχουν στην ομάδα. Το κακό φαινόταν να έρχεται από καιρό (στα τελευταία έξι ματς έχει ηττηθεί πέντε φορές) κι αργά ή γρήγορα η ανάγκη σημαντικών αλλαγών θα γίνει πολύ μεγάλη. Ο Ματέο Γκαρσία είναι όαση σε αυτό το σύνολο, ενώ κανένας δεν κατάλαβε το λόγο που αντικαταστάθηκε ο Σιώπης (ο Ματίγια μάλλον θα έπρεπε να αντικαταστήσει τον Κολάσο)...
ΥΓ. ''Η ΚΥΡΙΑ ένστασή μου για τον Macheda έχει κάνει με την έλλειψη της εκτελεστικής δεινότητας από το παιχνίδι του. Δεν θα μου φανεί παράξενο (ούτε είναι απίθανο) να πετύχει διψήφιο αριθμό τερμάτων στο πρωτάθλημα, ωστόσο προσωπικά θα κρίνω την παρουσία του περισσότερο από το πόσο χρήσιμος και ταιριαστός θα φανεί στη γενικότερη επιθετική λειτουργία του φετινού Παναθηναϊκού...''. Απόσπασμα από την αγωνιστική παρουσίαση του Μακέντα λίγο μετά την ανακοίνωση της απόκτησής του...
ΥΓ2. Ο Μαρίνος νιώθει πίεση πλέον. Θα είναι άδικο να κριθεί τόσο γρήγορα, ειδικά μετά τα όσα έγιναν στο τέλος του καλοκαιριού...
ΥΓ3. Ο Τσιμίκας δικαίως βρίσκεται εκτός αποστολής στα τελευταία παιχνίδια. Η γνώμη μου για αυτόν δεν αλλάζει, ωστόσο δεν εκμεταλλεύτηκε σε καμία περίπτωση τις ευκαιρίες που του δόθηκαν...
ΥΓ4. Την επόμενη αγωνιστική έχουμε ντέρμπι αιωνίων...