Ο Παναθηναϊκός απέκτησε τους Σανκαρέ, Ενγκμπακοτό και Νιάς λίγο πριν τη λήξη της μεταγραφικής περιόδου. Το Analysis Portal σάς παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια το αγωνιστικό πορτραίτο των τριών, έχοντας παράλληλα ετοιμάσει κι ένα Scouting Video για τον δεύτερο! Σχόλιο και για τον Μεντόσα...
Παρότι το τεχνικό σταφ είχε κάνει γνωστή εδώ και καιρό την ανάγκη ενίσχυσης του ρόστερ σε συγκεκριμένες θέσεις, το περιορισμένο διαθέσιμο μπάτζετ σε συνδυασμό με κάποια λάθη του Πιερ Ντρεοσί, οδήγησαν τον Παναθηναϊκό σε... μαζεμένες προσθήκες λίγο πριν το φινάλε της μεταγραφικής διορίας. Οι πράσινοι απέκτησαν τους Γιουνούς Σανκαρέ, Γενί Ενγκμπακοτό και Σεϊκ Νιάς, με σκοπό να κάνουν ακόμα πιο ''οικείο'' το δυναμικό τους στον Λάζλο Μπόλονι, του οποίου, όπως είχαμε τονίσει από την πρώτη μέρα που ανέλαβε, η φιλοσοφία κι ο τρόπος σκέψης είναι εντελώς διαφορετικές από το είδος των λύσεων που βρήκε στο Κορωπί...
Όπως κάνουμε σε κάθε μεταγραφική περίοδο κι αφού προχωρήσουμε στη σκιαγράφηση των αγωνιστικών χαρακτηριστικών και της κατάστασης των παικτών, θα προσπαθήσουμε να ''προβλέψουμε'' την πορεία τους στο νέο σύνολο που εντάσσονται, αναλύοντας παράλληλα τις πιθανότητες επιτυχίας τους. Για το συγκεκριμένο άρθρο, ετοίμασα κι ένα Scouting Video του Ενγκμπακοτό με φετινά στιγμιότυπά του. Για πάμε να ξετυλίγουμε το κουβάρι σιγά-σιγά...
Η πρώτη ανακοίνωση αφορούσε τον Γιουνούς Σανκαρέ. Ο 31χρονος μέσος μετακόμισε στη βουλγαρική ΤΣΣΚΑ Σόφιας το περασμένο καλοκαίρι, καθώς έμεινε χωρίς ομάδα για εφτά μήνες μετά από μια πολύ καλή καριέρα στα γαλλικά γήπεδα. Αρχικά, επειδή υπήρξε μια σύγχυση με τη θέση που αγωνίζεται, πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι ο έμπειρος άσος ΔΕΝ είναι κλασικός αμυντικός χαφ, μέχρι πρότινος αποτελούσε ''καθαρός'' αριστεροπόδαρος box to box χαφ με αμυντικογενή χαρακτηριστικά, ενώ φέτος στη γειτονική χώρα χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως δεκάρι ή ως εξτρέμ!
Ο Σανκαρέ θα μπορούσε να φτάσει σε ακόμα ψηλότερο επίπεδο όταν βρισκόταν στη Γαλλία, ωστόσο ο περίεργος χαρακτήρας του δεν του το ''επέτρεψε''. Έχει υποπέσει σε πάμπολλα πειθαρχικά παραπτώματα κι αυτός ήταν ουσιαστικά ο λόγος που αποχώρησε από τη Μπορντό του Πάουλο Σόουζα το φθινόπωρο του 2019. Όταν βρισκόταν σε καλή κατάσταση, ο Σενεγαλέζος ήταν ένας μέσος που θα ταίριαζε απόλυτα στο πλάνο του νέου του προπονητή, αφού είχε την ικανότητα να πιέζει εντυπωσιακά στον άξονα, να κλέβει ψηλά μπάλες και κυρίως να μεταβιβάζει άμεσα, προωθημένα-κάθετα κι αποτελεσματικά. Τα συγκεκριμένα στοιχεία του, σε συνδυασμό με τον πολύ καλό διασκελισμό που διέθετε, τον καθιστούσαν μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις μέσων που μπορούσε να εντοπίσει κάποιος, παρακολουθώντας Ligue 1 τα προηγούμενα χρόνια...
Προσωπικά, θα ήμουν περισσότερο αισιόδοξος για την πορεία του στη χώρα μας, αν βρισκόταν σε καλύτερη φυσική κατάσταση και δεν έπρεπε να συνυπάρξει με έναν προπονητή με τη συμπεριφορά του Λάζλο Μπόλονι. Ποιοτικά αλλά και λόγω της νοοτροπίας νικητή που διαθέτει, δε χωρά καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για έναν παίκτη που μπορεί να κάνει τη διαφορά στο πρωτάθλημά μας, ωστόσο για να συμβεί αυτό, πρέπει πρώτα να επανέλθει σωματικά κοντά στα στάνταρ της περιόδου της γαλλικής περιπέτειάς του. Η προσθήκη του αποτελεί ξεκάθαρο ''στοίχημα'', που από τη μία αν κερδηθεί θα αναβαθμίσει σε μεγάλο βαθμό τον άξονα του Παναθηναϊκού, όμως από την άλλη μπορεί να αποτελέσει κριτήριο αύξησης της κριτικής που θα υπάρξει προς τα πρόσωπα των ανθρώπων που τον επέλεξαν...
Ο Ενγκμπακοτό είναι ένα παιδί, που ξεκίνησε πολύ γρήγορα την επαγγελματική του σταδιοδρομία στο ποδόσφαιρο. Στα πρώτα του βήματα αντιμετωπιζόταν ως ένα σπουδαίο prospect, κορυφαία clubs ενδιαφέρθηκαν για την περίπτωσή του, ωστόσο η συνέχεια δε δικαίωσε όσους τον θεωρούσαν κάτι ξεχωριστό. Είναι δεξιοπόδαρος εξτρέμ, ενώ τα τελευταία χρόνια δοκιμάστηκε αρκετές φορές ως δεύτερος ή ακόμα κι ως κεντρικός επιθετικός...
Ο Κονγκολέζος άσος διακρίνεται για τη μαχητικότητα και την ποδοσφαιρική οξυδέρκεια που διαθέτει. Είναι ξεκάθαρα παίκτης του προπονητή, του αρέσει να μαρκάρει και να πιέζει ψηλά, ωστόσο για τις ανάγκες της θέσης του υπολείπεται στον τομέα της τεχνικής κατάρτισης (αυτό δε σημαίνει πως κοντρολάρει με το... καλάμι). Η σωστή τακτική του παιδεία και νοοτροπία, σε συνδυασμό με την ικανότητά του στο σκοράρισμα και το καλό positioning στην αντίπαλη περιοχή, τον διατηρούσαν πάντα στον... αφρό των επιλογών των προπονητών του. Τα επίπεδα της ταχύτητάς του είναι ικανοποιητικά, όπως και της φυσικής και της σωματικής του κατάστασης (δε νομίζω να έχει αντιμετωπίσει ποτέ στην καριέρα του σοβαρά προβλήματα τραυματισμού). Κατά τη γνώμη μου, αποδίδει καλύτερα όταν αγωνίζεται στην πλευρά του καλού του ποδιού, ενώ φυσικά νιώθει πιο άνετα σε καταστάσεις αντεπιθέσεων και γρήγορου επιθετικού transition...
Ο Ενγμπακοτό είναι ένας εξτρέμ που ταιριάζει στη φιλοσοφία του Μπόλονι, όμως δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση τον παίκτη που θα κάνει τη διαφορά ή θα ηγηθεί της συνολικής μεσοεπιθετικής προσπάθειας. Σίγουρα θα αποτελέσει ένα καλό εργαλείο στα χέρια του νέου του προπονητή (δεν αποκλείω να γίνει σχετικά άμεσα βασικός), ωστόσο θεωρώ ότι θα υπάρξουν στιγμές που δε θα φαίνεται χρήσιμος ή αποδοτικός στο μάτι του απλού οπαδού. Ο έμπειρος τεχνικός θα έπρεπε να δουλέψει και να πιστέψει περισσότερο τον Αϊτόρ, ο οποίος είναι ένας πλάγιος που έκανε εξαιρετικές εμφανίσεις όντας ηγέτης ενός συνόλου που έπαιζε συντηρητικό ποδόσφαιρο (περίπου όπως ο Παναθηναϊκός του Μπόλονι) και ''χτυπούσε'' στις αντεπιθέσεις (βλέπε περσινή Τβέντε). Η τραγική δουλειά που έγινε το καλοκαίρι στην προετοιμασία κι η μεγάλη αποχή του από τα γήπεδα εξαιτίας του κορωνοϊού και του τραυματισμού του στη μέση έχουν ''κοστίσει'' στον Ισπανό άσο, ενώ φυσικά η αντιμετώπιση του από τον οργανισμό μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως πρόχειρη (θυμηθείτε τι γράφαμε μετά την απόκτησή του)...
Πάρτε μία γεύση από τον Ενγκμπακοτό στο παρακάτω βίντεο (τα στιγμιότυπα είναι φετινά-είναι ο παίκτης με το νο12)...
Η τελευταία προσθήκη αφορούσε το δανεισμό του Σεϊκ Νιάς από τη Λιλ. Ο νεαρός χαφ δόθηκε στους πράσινους, προκειμένου να πάρει λεπτά συμμετοχής και να αρχίσει να ωριμάζει ποδοσφαιρικά και τακτικά σε ένα όχι και τόσο ''εύκολο'' περιβάλλον. Ο 21χρονος άσος αναμφίβολα αποτελεί μία περίπτωση αμυντικού μέσου που χρήζει προσοχής κι έχει τα φόντα να κάνει μία ενδιαφέρουσα καριέρα (τα τελευταία χρόνια του στη δεύτερη ομάδα της Λιλ αγωνιζόταν κυρίως ως στόπερ), όμως αυτήν τη στιγμή και μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα (ουσιαστικά θα φορά τα πράσινα μόλις για τρεις μήνες), θεωρώ πολύ δύσκολο να προσφέρει άμεσα λύσεις σε σταθερή βάση. Διαθέτει σπάνια σωματοδομή, καλή τεχνική κατάρτιση και μεταβιβάσεις, αλλά οι πιθανότητες να προσαρμοστεί γρήγορα και να βοηθήσει το τριφύλλι, δεν είναι με το μέρος του, καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πρόκειται και για ένα πολύ νεαρό παιδί, που έχει ελάχιστες επαγγελματικές συμμετοχές στο... παλμαρέ του. Η απόκτησή του θα είχε μεγαλύτερη ποδοσφαιρική λογική, αν αφορούσε δανεισμό 1,5 χρόνου ή προέβλεπε κάποια option αγοράς του το ερχόμενο καλοκαίρι. Θα ήθελα να τον δω σε κάποια top ομάδα μας, αλλά όχι κάτω από αυτές τις συνθήκες...
Κλείνοντας, θα ήθελα να κάνω κι ένα σχόλιο για τον Στίβεν Μεντόσα, που έφτασε μία ανάσα από τους πράσινους κι υπάρχουν σκέψεις να αποκτηθεί από τώρα ενόψει της επόμενης σεζόν (το συμβόλαιό του λήγει στις 30/06). Ο Κολομβιανός δε βρίσκεται στα στάνταρ των προηγούμενων χρόνων, επειδή δείχνει να έχει χάσει το κίνητρό του από τότε που η Αμιάν υποβιβάστηκε. Η ποιότητά του είναι ''εκεί'', όμως για να μπορέσει να κάνει τη διαφορά σε ένα σύνολο που στοχεύει σε πρωταθλητισμό, θα πρέπει να αυξήσει την ένταση στο παιχνίδι του. Αν οι ιθύνοντες του τριφυλλιού προσπαθήσουν να τον ''κλείσουν'', καλό θα ήταν να ξανασκεφτούν το ύψους του συμβολαίου που θα του προσφέρουν, αφού τα 600.000 ευρώ που του προτάθηκαν (;) τώρα, είναι ένα αρκετά μεγάλο ποσό για τα δεδομένα του club κι αυτής της αγοράς. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να δώσει τα μεγάλα συμβόλαιά του σε ποδοσφαιριστές που θα τον αλλάξουν επίπεδο και θα αποτελούν safe λύσεις, τύπου Μαουρίσιο ή Βιγιαφάνιες...
ΥΓ. Απόσπασμα των όσων έγραφα τον Οκτώβριο:
''... Ο σύλλογος πλέον κοιτά μπροστά και με την πρόσληψη του Λάζλο Μπόλονι, ευελπιστεί να καλύψει το χαμένο έδαφος στη βαθμολογία. Το τακτικό επίπεδο κι η ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση του Ρουμάνου αποτελούν... γνωστές παραμέτρους σε όλους, η δουλειά που παρουσίασε στην Αντβέρπ την προηγούμενη τριετία ήταν εξαιρετική για τα δεδομένα του βελγικού πρωταθλήματος (με τη Γάνδη πολύ απλά δε γινόταν να ''κολλήσει'', εξαιτίας των αντίθετων τρόπων σκέψεων μεταξύ των δύο πλευρών), ωστόσο η αμυντικογενής φιλοσοφία του που συνδυάζεται με ένα 4-2-3-1 που ξεδιπλώνεται άμεσα στην επίθεση, δεν ταιριάζει τόσο πολύ με το ρόστερ που θα έχει στα χέρια του...
Ο Παναθηναϊκός μπορεί να υστερεί ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ σε ένταση και σκληράδα στον άξονα (στοιχεία που αρέσουν στον Μπόλονι), όμως τα ποιοτικά του επίπεδα έχουν αυξηθεί σε σχέση με πέρσι. Παρόλα αυτά, για να βελτιωθεί η εικόνα του και να πάρει τα αποτελέσματα που θέλει, ο προπονητής του πρέπει να προσαρμόσει τις ιδέες του και να αποκωδικοποιήσει άμεσα και σωστά τις δυνατότητες των παικτών του. Ο 67χρονος τεχνικός είναι ένας αρκετά οξυδερκής άνθρωπος, ωστόσο δεν είμαι βέβαιος ότι θα καταφέρει να βρει την κατάλληλη χημεία μεταξύ της φιλοσοφίας του και των ποδοσφαιριστών που θα βρει στο Κορωπί, ώστε να παρουσιάσει ένα συμπαγές και με διάρκεια σύνολο. Ο συγκεκριμένος ''γάμος'' θα έχει μπόλικο ποδοσφαιρικό ενδιαφέρον, καθώς πρόκειται να σμίξουν δύο εντελώς διαφορετικά ''συστατικά''...''.
ΥΓ2. Η κατάσταση στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού είναι κάτι παραπάνω από έκρυθμη. Ο Μπόλονι δεν έχει χάσει ακόμα εντελώς τον έλεγχο, ωστόσο θεωρώ δεδομένο ότι θα προκύψουν σοβαρότερα ''θέματα'' το επόμενο διάστημα, ειδικά αν τα αποτελέσματα δεν είναι νικηφόρα...
ΥΓ3. Η ποδοσφαιρική λογική που επιμένω πως ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ από τις ομάδες μας κι η ώριμη ανάγνωση των προβλημάτων που προκύπτουν αποτελούν τα κύρια στοιχεία των οργανισμών που πετυχαίνουν. Ο Παναθηναϊκός για ακόμα μία φορά επέλεξε έναν προπονητή που η φιλοσοφία του δεν ταιριάζει με τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά της πλειονότητας του ρόστερ, κάτι που είναι βέβαιο πως θα οδηγήσει είτε σε μαζικές αποχωρήσεις και νέα διάλυση του κορμού της ομάδας ή σε αποχώρηση του προπονητή...