Κέντρικ Πέρι: Διάλεξε σωστό μονοπάτι, να συνεχίσει με λογική...

Τι είδους point guard είναι ο Πέρι; Ποια στοιχεία προσέλκυσαν το πράσινο ενδιαφέρον και ποιες είναι οι αδυναμίες του; Πώς πρέπει να κινηθεί ο Παναθηναϊκός από εδώ και πέρα; Ο Jimmy Jump γράφει στο SportPortal2014.blogspot.gr...

Δε χωρά καμία αμφιβολία, ότι το επόμενο διάστημα θα είναι ιδιαίτερα... καυτό για τον Παναθηναϊκό. Όπως ήταν αναμενόμενο, η πρόσληψη του Δημήτρη Πρίφτη ενεργοποίησε τους μεταγραφικούς μηχανισμούς των νταμπλούχων Ελλάδας, οι οποίοι έχουν αρκετή δουλειά να κάνουν το φετινό καλοκαίρι. Πριν προχωρήσουμε στην παρουσίαση και το σχολιασμό των δύο πρώτων προσθηκών (βλ. Πέρι-Χέρβει), θα ήθελα να επισημάνω κάτι που είχα αναφέρει και στην τελευταία τοποθέτησή μου. Παρά την ηρεμία που ''περνούσε'' προς τα έξω, οι πράσινοι είχαν ήδη κάνει κάποιες κινήσεις στην αγορά ώστε να είναι έτοιμοι να ''φορτσάρουν'' μετά την ανακοίνωση του νέου προπονητή τους, ενώ θα έχουν σημαντική αύξηση του μπάτζετ τους (τουλάχιστον 30% σε σχέση με πέρσι). Αν σε αυτά ''προσθέσουμε'' και την πλήρη γνώση των αναγκών και των ελλείψεων του ρόστερ από το νέο τεχνικό του οργανισμού, θα καταλάβουμε για ποιους λόγους η στελέχωση του νέου συνόλου ''τρέχει'' με γρήγορους ρυθμούς τις τελευταίες μέρες...

Η πρώτη κίνηση αφορούσε την απόκτηση παίκτη στη θέση ''1''. Από τη στιγμή που τα οικονομικά του club το ''επέτρεπαν'' κι όπως σωστά προβλέψαμε τις προάλλες, ο Δημήτρης Πρίφτης αποφάσισε να προχωρήσει στην απόκτηση δύο PGs. Ο πρώτος ακούει στο όνομα Κέντρικ Πέρι και στα... χαρτιά προορίζεται για την εναλλακτική λύση του βασικού που θα αποκτηθεί σχετικά σύντομα...

Πέρσι εξαιτίας της μη έντονης ειδησεογραφίας που προκάλεσε η καραντίνα, προλάβαμε να κάνουμε ένα άρθρο με τους αγαπημένους μου παίκτες εκτός EuroLeague (οι περισσότερες από εκείνες τις επιλογές μου μετέπειτα βρήκαν συμβόλαιο από ομάδα της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης, ενώ οι τρείς από τους έντεκα ήρθαν στην Ελλάδα). Φέτος δεν τα καταφέραμε ελέω υψηλού φόρτου εργασίας, ωστόσο να είστε σίγουροι πως αν δημοσιευόταν ένα ανάλογο κείμενο, θα περιείχε και το όνομα του πρώην άσου της Τσεντεβίτα-Ολίμπια (όπως και του Χέρβεϊ). Ο Πέρι είναι ένα παιδί που ζει για το μπάσκετ. Δουλεύει ασταμάτητα και κατάφερε έστω και πρόσφατα να αλλάξει επίπεδο στο παιχνίδι του. Αποτελεί έναν εξαιρετικό χαρακτήρα και σίγουρα ένα πρότυπο νοοτροπίας για κάθε πιτσιρίκο εκεί έξω που ονειρεύεται να ασχοληθεί με το άθλημα, αλλά ίσως να μην έχει τα προσόντα να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του...

Ο Πέρι είναι ένας αθλητικός PG που συνδυάζει τη δημιουργία μέσω οποιαδήποτε κατάστασης (pick n' roll, έξτρα πάσα, split out) με τη χαμηλή ''παραγωγή'' λαθών. Πριν από λίγες μέρες γράφαμε για τον Δημήτρη Πρίφτη τα εξής: ''Ενέργεια κι ορθή σκέψη αποτελούν τους όρους-κλειδιά της φιλοσοφίας του και σίγουρα θα αποτελέσουν τα στοιχεία, που θα ψάξει να εντοπίσει στο μεταγραφικό παζάρι''. Ο Αμερικανός διαθέτει και τα δύο και βάσει της προεργασίας που είχε γίνει στην περίπτωσή του νωρίτερα, ήταν αναμενόμενο να αποτελέσει έναν από τους πρώτους στόχους. Το ύψος του (1,83μ.) ίσως να γεμίζει αμφιβολίες σχετικά με την αποτελεσματικότητά του στο γεμάτο επαφές κόσμο της EuroLeague, ωστόσο αν και θα αντιμετωπίσει προβλήματα στο συγκεκριμένο τομέα, το μήκος των χεριών του κι η ταχύτητα που διαθέτει θα τον βοηθήσουν να ''κρύψει'' ως ένα βαθμό τη συγκεκριμένη αδυναμία του (π.χ. στο ''σπάσιμο'' των αντίπαλων screens είναι εξαιρετικός)...

Κατά τη γνώμη μου στον αμυντικό τομέα δεν πρέπει να τον φοβάστε. Η πίεσή του πάνω στη μπάλα πολλές φορές είναι εξοντωτική, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει βελτιωθεί πάρα πολύ στις καλύψεις και τις περιστροφές. Δε φοβάται να βάλει το κορμί και τα χέρια του, ούτε αποτελεί τον τύπο που θα προσπαθήσει να... κλέψει ανάσες στο πίσω μέρος του παρκέ, προκειμένου να είναι ''φρέσκος'' στην επίθεση και να αυξήσει τα νούμερά του. Αυτό δεν το έκανε ούτε στην προηγούμενη ομάδα του, όπου αποτελούσε το αφεντικό του συνόλου. Επιθετικά, εκτός από τη δεδομένη ικανότητά του στη δημιουργία που τονίσαμε παραπάνω, αυτό που ξεχωρίζει κανείς αμέσως βλέποντάς τον, είναι το εκρηκτικό πρώτο βήμα που διαθέτει κι ο μη φόβος του να επιτεθεί στο αντίπαλο καλάθι. Τους επόμενους μήνες θα δυσκολευτεί να τελειώσει πολλές φάσεις με επαφή, όμως η αντίληψη του παιχνιδιού που έχει αποκτήσει και το... τσαγανό του θα προκαλέσουν αρκετά προβλήματα στις αντίπαλες άμυνες. Όσον αφορά το σουτ, είναι αποτελεσματικότερος μετά από ντρίμπλα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε μπορεί να απειλήσει όντας στημένος μακριά από τη μπάλα. Φυσικά υπάρχουν καλύτεροι σουτέρ από εκείνον, ωστόσο το ποσοστό του δεν ανταποκρίνεται στο μέγεθος της ικανότητάς του στη μακρινή εκτέλεση (η μηχανική κι ο τρόπος που απελευθερώνεται η μπάλα από το δεξί του δεν είναι σε καμία περίπτωση άσχημοι). Αυτό που πρέπει να βελτιώσει άμεσα κι ειδικά σε αυτό το επίπεδο είναι το ατομικό του shot selection, ειδικά σε βραδιές που δε θα νιώθει τόσο άνετα επιθετικά...

Η επιλογή του Πέρι (όπως και του Χέρβεϊ που θα αναλύσουμε παρακάτω) έχει όλες τις προδιαγραφές να θεωρείται πετυχημένη σε λίγους μήνες, αρκεί να:

- γίνει ειδική διαχείρισή του σε ό,τι αφορά τη βελτίωση των αδυναμιών του από το τεχνικό σταφ

- ενταχθεί σε ένα πλαίσιο στελέχωσης που θα ''ταιριάζει'' στο αγωνιστικό του προφίλ

Επειδή πρόκειται για ένα παιδί με ισορροπημένο συναισθηματικό ψυχισμό και passive χαρακτήρα εντός παρκέ, θεωρώ ότι η μετάβασή του στο top level του ανταγωνισμού δε θα του προσθέσει επιπλέον βάρος στις πλάτες του. Άλλωστε, στο τέλος της ημέρας το συγκεκριμένο στοιχείο ίσως και να αποτελεί μία από τις κυριότερες παραμέτρους για την ανάπτυξη ενός παίκτη κατά τη διάρκεια της καριέρας του...

Τι θα σήμαινε η απόκτηση του Χέρβεϊ

Πάμε τώρα και στον Χέρβεϊ, του οποίου μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές η συμφωνία ήταν προφορική κι όχι γραπτή. Σε αντίθεση με αρκετούς συμπατριώτες του, ο Αμερικανός φόργουορντ αποφάσισε να στραφεί προς την Ευρώπη σχετικά γρήγορα, βλέποντας πως δεν υπήρχαν οι κατάλληλοι ρόλοι και χώροι για εκείνον στο ΝΒΑ. Από τη στιγμή που ολοκληρώθηκε το deal με τον κόουτς Πρίφτη, προσωπικά θεωρούσα σχεδόν σίγουρο πως θα στραφεί στην περίπτωσή του, αφού τον αντιμετώπισε αρκετές φορές πέρσι και τον γνωρίζει καλά...

Ο 25χρονος φόργουορντ παρουσίασε πραγματική βελτίωση κατά τη διάρκεια της σεζόν. Η συνύπαρξή του με τον Πασούτιν τού έδωσε ''πράγματα'', ειδικά στον αμυντικό τομέα...

Καταρχάς, είναι ένας πολύ καλός ριμπάουντερ. Αν αρχίσει να κυριαρχεί ακόμα περισσότερο λόγω positioning κι όχι αθλητικών προσόντων, θα κάνει πραγματικά τη διαφορά στο συγκεκριμένο κομμάτι και στις δύο πλευρές του παρκέ. Πλέον, αποτελεί έναν απόλυτα αποτελεσματικό αμυντικό παίκτη τόσο στις περιστροφές και στον έλεγχο της baseline, όσο και στα περίφημα... deflections (βάζει άριστα τα πολύ μακριά χέρια του πάνω στη μπάλα). Από το αμυντικό του perfomance και λαμβάνοντας υπόψη το τι θα συναντήσει από εδώ και πέρα, το μόνο που που με προβληματίζει είναι η μη σκληράδα που παρουσιάζει σε μεγάλα σημεία των αγώνων. Για να μπορέσει να επιβιώσει στις δύσκολες νύχτες της EuroLeague, πρέπει να γίνει περισσότερο ανθεκτικός στις επαφές και να μάθει να ''ζει'' παίρνοντας ατομικές νίκες σκληράδας κι ενέργειας. Ακόμα, θα ήθελα να τον δω να λειτουργεί καλύτερα μετά από switching, μιας και μέχρι στιγμής μου βγάζει την εικόνα ότι δε νιώθει και πολύ καλά σε τέτοιους ρόλους...

Επιθετικά, έχουμε να κάνουμε με έναν ψηλό που για το ύψος του (2,07μ.) διαθέτει καλό χειρισμό της μπάλας. Όταν αγωνιζόταν στις Η.Π.Α. και παίζοντας κυρίως ως SF, αρκετές φορές ''έτρεχε'' δράσεις pick n' roll, κατάσταση που ΛΑΤΡΕΥΩ να βλέπω από ψηλά forwards. Ακόμα κι αν δε δοκιμαστεί κάτι τέτοιο από το νέο του προπονητή, η ικανότητά του στην πάσα είναι δεδομένη...

Η διαφαινόμενη απόκτησή του ''γέννησε'' απορίες σχετικά με την αποτελεσματικότητά του στο μακρινό σουτ. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάφερε να σταθεροποιήσει τα ποσοστά του κατά τη διάρκεια της παρθενικής παρουσίας του στα ευρωπαϊκά παρκέ, όμως πιστεύω πως αργά ή γρήγορα θα καταφέρει να συνδυάσει ένα καλό αμυντικό και σκληρό πρόσωπο, με τη σταθερή ευστοχία πίσω από τη γραμμή του τριπόντου. Το επιθετικό του ρεπερτόριο χαρακτηρίζεται κυρίως από εκτελέσεις με πρόσωπο, αν και πριν έρθει στα μέρη μας παρήγαγε πόντους και μέσω post up φάσεων. Επιπρόσθετα, είναι αρκετά καλός στις close out επιθέσεις λόγω (και) του καλού του χειρισμού. Προσοχή! Ο αριθμός των σουτ που παίρνει ή των φάσεων που ντριμπλάρει πολλές φορές είναι μεγαλύτερος από αυτόν που θα έπρεπε και μαζί με τη σκληράδα που επιβάλλεται να βγάλει (εκτός από την άμυνα και στα δικά του screens), αποτελούν τα κυριότερα αγωνιστικά στοιχεία που πρέπει να βελτιώσει, προκειμένου να αποτελέσει σημαντικός πυλώνας στο υψηλότερο επίπεδο...

Όλα αυτά τα χρόνια, ο Παναθηναϊκός έχει προσθέσει στο ρόστερ του παιδιά που είχαν σοβαρή προοπτική να αναπτυχθούν, ωστόσο το πρόγραμμα των προπονητών του οργανισμού δεν τους βοήθησε. Αυτό το πράγμα κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει, ειδικά σε μία εποχή που το μπάτζετ του οργανισμού έχει μειωθεί. Παρά τη δυσπιστία που κυριαρχεί, το τμήμα scouting κάνει επαγγελματική δουλειά, αλλά για να μπορέσουν οι λύσεις που προτείνει κι αποκτώνται να προσφέρουν, πρέπει να γίνει αντίστοιχη κι από το τεχνικά σταφ. Ο Δημήτρης Πρίφτης έχει αποδείξει πως ξέρει να διαχειρίζεται τέτοιες καταστάσεις και το ίδιο ελπίζω να κάνει και σε έναν οργανισμό με τεράστια πίεση. Προσωπικά είδα με πολύ καλό μάτι τις πρώτες κινήσεις, ωστόσο θα χρειαστεί συνέχεια με ανάλογη λογική...

ΥΓ. Το ''πακέτο'' του παίκτη που θα έρθει για βασικός point guard κι η παραμονή ή όχι των Νέντοβιτς, Χεζόνια και Παπαπέτρου θα κρίνουν εν πολλοίς και τη γενικότερη αξιολόγηση της στελέχωσης του ρόστερ...