Ο Παναθηναϊκός έπαιξε με τα νεύρα των οπαδών του, ωστόσο προχώρησε σε μεταγραφές έστω και στις... καθυστερήσεις, αποκτώντας αρχικά τους Ραμόν Πασκάλ Λούντκβιστ και Ματέους Βιτάλ! Το Analysis Portal, έχοντας ακόμα μία φορά ρόλο ''scouter'', παρουσιάζει λεπτομερώς τους δύο παίκτες στο SportPortal2014.blogspot.gr!
Ραμόν Πασκάλ Λούντκβιστ

Το νέο απόκτημα του Παναθηναϊκού γεννήθηκε στις 10/05/97 στην περιοχή Άλγκουστρουμ που βρίσκεται στο Κάλμαρ της Σουηδίας (έχει καταγωγή κι από τη Νικαράγουα λόγω της μητέρας του). Το ποδόσφαιρο τού άρεσε από πολύ μικρή ηλικία και για αυτόν το λόγο έγινε μέλος μία μικρής ακαδημίας, της τοπικής Τρέκαντενς. Οι άνθρωποι της ομώνυμης μεγάλης ομάδας της περιοχής εντόπισαν το ταλέντο του και τον πρόσθεσαν στα τμήματα υποδομής της το 2009. Αν κι ήταν μικρότερος ηλικιακά, αποτέλεσε άμεσα μέλος της Κάλμαρ U-19, ωστόσο αυτό δεν τον εμπόδισε να πραγματοποιεί συνεχώς εξαιρετικές εμφανίσεις...
Το τρομερό δίκτυο σκάουτινγκ της Αϊντχόφεν άναψε το ''πράσινο φως'' για την αγορά του το καλοκαίρι του 2013 και μόλις στα 16 του ''μετανάστευσε'' για την Ολλανδία! Η ανοδική του πορεία συνεχίστηκε κι εκεί, με μία απίθανη εμφάνισή του κόντρα στη Γιουνάιτεντ στο Μάντσεστερ για το Champions League των Νέων στα τέλη του 2015 να αποτελεί το highlight της καριέρας του μέχρι τότε (η PSV είχε νικήσει με 0-5, με τον Λούντκβιστ να έχει ένα γκολ και δύο ασίστς). Περίπου ένα χρόνο αργότερα προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα, όμως η τύχη του έπαιξε άσχημο παιχνίδι. Δύο τραυματισμοί στα γόνατα ουσιαστικά του ''ψαλίδισαν'' όποια ελπίδα είχε να κερδίσει μόνιμη θέση στο ρόστερ ενός εκ των μεγαλύτερων ολλανδικών συλλόγων, μένοντας εκτός δράσης δέκα μήνες το 2017 κι άλλους τρεις το 2018. Το Γενάρη του 2019 παραχωρήθηκε στη Μπρέντα, η οποία μπορεί να υποβιβάστηκε ως τελευταία εκείνη τη σεζόν, όμως για έξι μήνες τον βοήθησε να πάρει συνεχόμενα λεπτά συμμετοχής και να μεταγραφεί στη Γκρόνινγκεν έναντι 150.000 ευρώ. Τα δύο τελευταία χρόνια αποτέλεσε βασικό γρανάζι της μεσαίας γραμμής της τελευταίας, η οποία πέρσι έχασε στα μπαράζ την ευρωπαϊκή έξοδο από την Ουτρέχτη...
Ο Λούντκβιστ είναι μία περίπτωση ποδοσφαιριστή, που όσοι τον έχουν δει αγωνιζόμενο, θα διαφωνούσαν για το ποια θέση είναι αυτή που του ταιριάζει περισσότερο. Ξεκίνησε την καριέρα του ως εξτρέμ, όμως μετά τους τραυματισμούς του στα γόνατα μετατοπίστηκε στον άξονα, αρχικά ως επιτελικός μέσος. Μέχρι και τις αρχές της περσινής σεζόν χρησιμοποιούταν κατά κύριο λόγο πίσω από τον επιθετικό, μέχρι που ο προπονητής του στη Γκρόνινγκεν Ντάνι Μπούις πήρε την απόφαση σχεδόν να τον μονιμοποιήσει (από τον περασμένο Γενάρη και μετά) στο αγαπημένο του 4-2-3-1 δίπλα στον ταχυδύναμο αμυντικό χαφ (κρατήστε το αυτό) Έιζορ Ματουσίβα. Γιατί συνέβη αυτό; Μάλλον επειδή ο 24χρονος άσος δεν πρόσφερε με συνέπεια στο παραγωγικό κομμάτι μέσω της κανονικής ροής παιχνιδιού (οι ασίστς και τα γκολ του προέρχονται κυρίως από στημένες φάσεις ή μακρινά σουτ) και λόγω της δεδομένης ποιότητάς του στο passing game. Ο νέος πράσινος χαφ είχε δοκιμαστεί ξανά στη συγκεκριμένη θέση ανά διαστήματα, αλλά με την πάροδο του χρόνου κι όσο πλησιάζαμε προς το φινάλε της περσινής σεζόν, παρουσίαζε ολοένα και μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στις ανάγκες του νέου του ρόλου. Αν δεν είχε μικροτραυματιστεί δύο φορές στον αστράγαλο, πραγματικά θα εμφανιζόταν ακόμα καλύτερος...
Πάμε τώρα στα ατομικά του χαρακτηριστικά. Καταρχάς, δεν είναι ιδιαίτερα γρήγορος, ωστόσο η ευελιξία που συνοδεύει τις κινήσεις του όσο έχει τη μπάλα στην κατοχή του, σου δίνουν την εντύπωση πως... αναπτύσσει μεγαλύτερες ταχύτητες από την πραγματικότητα. Έχει ύψος 1,78μ., είναι αρκετά δυνατός, όμως το άλμα του είναι μέτριο και στο ψηλό παιχνίδι δεν τα καταφέρνει όπως θα έπρεπε. Παρά τους δύσκολους τραυματισμούς που πέρασε κάποια χρόνια πριν, πλέον βρίσκεται σε εξαιρετική φυσική κατάσταση και μπορεί να ανταπεξέλθει άνετα στους ρυθμούς της Super League 1. Τα σοβαρά προβλήματα στα γόνατα που αντιμετώπισε νεότερος περισσότερο επηρέασαν την επιτάχυνσή του, παρά την αντοχή και την ανθεκτικότητά του στα αντίπαλα μαρκαρίσματα...
Πρόκειται για ένα μέσο που στηρίζει πολύ το παιχνίδι του στην τεχνική. Μπορεί τους τελευταίους μήνες να ''έβγαλε'' ένα πιο σκληροτράχηλο πρόσωπο στον άξονα της μεσαίας γραμμής της Γκρόνινγκεν ελέω... της αλλαγής θέσης, όμως δεν παύει να διαθέτει ικανοποιητικές τεχνικές ικανότητες. Η ντρίμπλα του στηρίζεται στην ποιότητά του, είναι ''κοφτή'' και την εμπιστεύεται αρκετά συχνά, ακόμα και κοντά στην εστία της ομάδας του (πρέπει να μειώσει τα λάθη που προκύπτουν μέσω της συγκεκριμένης συνθήκης, καθώς πλέον αγωνίζεται πιο πίσω σε σχέση με το παρελθόν). Δεν έχει πρόβλημα να ''κουβαλήσει'' τη μπάλα και να πάρει ατομικές επιθετικές πρωτοβουλίες βρισκόμενος στην πρώτη ζώνη ανάπτυξης, ενώ ''βλέπει'' γήπεδο και του αρέσει να πασάρει χαμηλά στα πλάγια, αλλά και κάθετα. Γενικά δε φοβάται να παίρνει ρίσκα, στοιχείο που προσωπικά μου αρέσει να έχουν οι χαφ πρωταγωνιστικών συνόλων. Όσο χρησιμοποιούταν ως δεκάρι, ''έψαχνε'' τις συνεργασίες ''1-2'', αφού είναι κινητικός στο χώρο και ξέρει να παίρνει σωστές τοποθετήσεις ανάμεσα στις αντίπαλες ζώνες άμυνας. Φυσικά, δεν είναι κακός στις μακρινές μεταβιβάσεις και παίζοντας πλέον στη βάση του άξονα, πρέπει να πολλαπλασιάσει τόσο τις διαγώνιες μπαλιές του, όσο κι αυτές που ''αλλάζουν'' παιχνίδι (είπαμε, βλέπει γήπεδο)...
Ένα χαρακτηριστικό του Λούντκβιστ που θα ξεχωρίσουν άμεσα οι Έλληνες φίλαθλοι είναι οι εξαιρετικές εκτελέσεις στημένων φάσεων. Το δεξί του πόδι είναι ιδανικό για εκτελέσεις κόρνερ και φάουλ, με τα χτυπήματά του να στηρίζονται σε ένα εσωτερικό φάλτσο που αρχικά δίνει ύψος στη μπάλα, αλλά στη συνέχεια ''προσγειώνεται'' στο στόχο. Επίσης, μετά από χρόνια ο Παναθηναϊκός απέκτησε έναν κεντρικό μέσο που δε διστάζει να σουτάρει με τεχνική και δύναμη από μακριά...
Τέλος, στον αμυντικό τομέα πάντα έπαιρνε αξιοπρεπή βαθμό. Στο μαρκάρισμα δε βγάζει την επιθετικότητα του Ζέκα για παράδειγμα, όμως πιέζει μέχρι όσο ''φτάνουν'' οι δυνατότητές του. Χρόνο με το χρόνο βελτιώνεται στον τομέα των κλεψιμάτων, αν και θα υπάρξουν στιγμές που το τάκλιν του δε θα αποδειχθεί και τόσο αποτελεσματικό. Επειδή ποδοσφαιρικά πρόκειται για ένα οξυδερκή άτομο και τακτικά βρίσκεται σε top επίπεδο για τα δεδομένα του πρωταθλήματός μας, συνεχώς βρίσκει τρόπο να ''επιβιώσει'', ακόμα κι όταν ένα ματς γίνεται σκληρό. Κατά τη γνώμη μου, πέραν από τον περιορισμό των λαθών όταν παίρνει την πρώτη μπάλα μπροστά από τα στόπερς, ο τομέας που θα τον ''απογειώσει'' είναι η μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα που θα επιδείξει σε καταστάσεις transition-γρήγορων επιστροφών. Εφόσον καταφέρει να αποκτήσει πραγματικό ''box to box'' χαρακτήρα στο παιχνίδι του, τότε θα επιστρέψει σε λίγκα σαν την ολλανδική και σε υψηλότερο επίπεδο από αυτό της Γκρόνινγκεν...
Συμπερασματικά, ο Παναθηναϊκός πρόσθεσε στη μεσαία του γραμμή ένα μέσο, που διαθέτει ποιότητα, ωστόσο βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο ατομικά και προσπαθεί να μονιμοποιηθεί σε μία σχεδόν καινούρια θέση για εκείνον. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς πρέπει να δουλέψει πολύ μαζί του και να προσπαθήσει να τον μετατρέψει σε ένα ολοκληρωμένο ''οχτάρι'', καθώς ο Σουηδός έχει την προοπτική να εξελιχθεί σε τέτοιο. Για μένα, αυτήν την περίοδο ο Λούντκβιστ θα μπορούσε να προσφέρει πιο ασφαλείς υπηρεσίες παίζοντας ''μέσα-αριστερά'' σε ένα 4-3-3, όμως ο Σέρβος τεχνικός δουλεύει σχεδόν μόνιμα το 4-2-3-1. Στο συγκεκριμένο σχηματισμό, ο 24χρονος άσος αποδίδει καλύτερα αριστερά από τον αμυντικό μέσο, ο οποίος είναι αναγκαίο να είναι επιθετικός στο μαρκάρισμα, να βγάζει ένταση και να είναι γρήγορος, προκειμένου να τον συμπληρώνει. Το συγκεκριμένο ''πορτραίτο'' ταιριάζει σχεδόν αποκλειστικά με τον Σωτήρη Αλεξανδρόπουλο, αν και κανείς δεν πρέπει να υποτιμά την ποιότητα και την εμπειρία του Δημήτρη Κουρμπέλη και του Ρούμπεν Πέρεθ, που εφόσον καταφέρουν να βρουν τα... πατήματά τους, θα αποτελέσουν δύο από τους καλύτερους αμυντικούς χαφ του πρωταθλήματος. Ο Λούντκβιστ έχει σημαντικότατες δυνατότητες εξέλιξης, αρκεί να στηριχθεί, να πλαισιωθεί ορθά κι ο σύλλογος να τον αντιμετωπίσει ως δικός του παίκτη κι όχι σαν ένα δανεικό, που αν δεν αποδώσει άμεσα, θα αποχωρήσει χωρίς δεύτερη σκέψη...
Ματέους Βιτάλ
Ο Ματέους Βιτάλ γεννήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 12 Φεβρουαρίου του 1998. Αποτελεί ''προϊόν'' των τμημάτων υποδομής της Βάσκο Ντα Γκάμα, η οποία τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά και του πρόσφερε τα πάντα, όταν έχασε τη μητέρα του (σκοτώθηκε μπροστά στα μάτια του μετά από πυροβολισμούς ληστών στο αυτοκίνητο που επέβαιναν). Το επαγγελματικό του ντεμπούτο έγινε λίγο πριν κλείσει τα 18 και στις αρχές της καριέρας του θεωρούταν ένα ακόμα τεράστιο ταλέντο της Βραζιλίας. Με το που έγινε βασικός πουλήθηκε στην Κορίνθιανς έναντι περίπου δύο εκατομμυρίων ευρώ (Γενάρης 2018) κι από τότε έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον μεγάλων ομάδων όπως η Ρόμα! Παρότι είναι μόλις 23 ετών, μετρά πάνω από 130 συμμετοχές στο κορυφαίο πρωτάθλημα της πατρίδας του...
Όπως και στην περίπτωση του Λούντκβιστ, η οριστικοποίηση της προσθήκης του Βιτάλ ''παρήγαγε'' πολλές... αρλούμπες σχετικά με το στυλ παιχνιδιού του, τα χαρακτηριστικά του και τη θέση που χρησιμοποιούταν τα τελευταία χρόνια. Καταρχάς, στον ίδιο αρέσει να αγωνίζεται ως επιτελικός μέσος, ωστόσο όσο περνούσαν τα χρόνια οι προπονητές του άρχισαν να τον καθιερώνουν αριστερά. Ο λόγος; Θα τον μάθετε παρακάτω. Επίσης, κάπου διάβασα ότι πρόκειται για αργό μεσοεπιθετικό. Ποια είναι η αλήθεια; Μπορεί να μην είναι... σπρίντερ των εκατό μέτρων, όμως είναι γρήγορος κι ευκίνητος με ή χωρίς τη μπάλα. Παρότι πλέον ο οποιοσδήποτε μπορεί να εντοπίσει ΑΜΕΤΡΗΤΑ ''εργαλεία'' στο διαδίκτυο, οι περισσότεροι δημοσιογράφοι εξακολουθούν να προχωρούν σε ΆΘΛΙΕΣ τοποθετήσεις για ποδοσφαιριστές που δεν έχουν δει ποτέ στη ζωή τους και στηρίζονται στα ''non papers'' των Π.Α.Ε. και στα ''παλιομοδίτικα'' βίντεο με ατομικά highlights στο YouTube...
O Βραζιλιάνος μεσοεπιθετικός είναι δεξιοπόδαρος. Έχει ύψος 1,75μ., το οποίο ''συνδυάζεται'' με ένα σχετικά αδύναμο κορμό κι ένα μέτριο άλμα. Γενικά, παρότι βρίσκεται σε εξαιρετική φυσική κατάσταση και δεν έχει αντιμετωπίσει προβλήματα τραυματισμών (έχει κάνει μόνο μία επέμβαση-καθαρισμό στο γόνατο που τον κράτησε ελάχιστα εκτός δράσης σχετικά πρόσφατα), δεν είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός στα αντίπαλα μαρκαρίσματα και πολλές φορές πηγαίνει νωθρά πάνω στη μπάλα, σα να ''φοβάται'' να τη διεκδικήσει. Το συγκεκριμένο μειονέκτημά του κι η -κατά διαστήματα- έλλειψη πρωτοβουλιών από το παιχνίδι του, ουσιαστικά είναι οι λόγοι για τους οποίους οι προπονητές του τον χρησιμοποιούν πλέον σχεδόν πάντα αριστερά κι η αιτία της μη μεταγραφής του σε μεγάλο club της Ευρώπης...
Αν δεν υστερούσε στους συγκεκριμένους τομείς, το νέο απόκτημα του Παναθηναϊκού θα είχε κάνει εδώ και χρόνια το παραπάνω βήμα στην καριέρα του, καθώς ποιοτικά-τεχνικά βρίσκεται σε πάρα πολύ καλό επίπεδο. Η τεχνική του κατάρτιση, η ποδοσφαιρική φαντασία του, η ντρίμπλα του κι ο γρήγορος διασκελισμός του με τη μπάλα στα πόδια δε συναντάται εύκολα στα ελληνικά γήπεδα κι αυτό θα το διαπιστώσετε αρκετά σύντομα. Όπως είπαμε παραπάνω, μπορεί να μην είναι... σπρίντερ των εκατό μέτρων, ωστόσο είναι αρκετά γρήγορος κι ευκίνητος, στοιχεία που ξεχωρίζουν περισσότερο όταν έχει την κατοχή. Όσον αφορά τις μεταβιβάσεις του, αυτές ως επί το πλείστον αφορούν κοντινές πάσες που στοχεύουν στο ''άνοιγμα'' της αντίπαλης άμυνας μέσω συνδυασμών. Η Κορίνθιανς αντιμετωπίζει προβλήματα στην επιθετική ανάπτυξη κι αυτήν τη στιγμή δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ένα σύνολο που ταιριάζει με τις ικανότητες του Βιτάλ. Είναι έξυπνος, μπορεί να συνεργαστεί κοντά στην περιοχή (αρκεί να περιορίσει τις αδύναμες επαφές του), ενώ τα γυρίσματά του κι οι σέντρες του πρέπει να πολλαπλασιαστούν, αφού το δεξί του είναι πολύ αποτελεσματικό (εκτελεί στημένες φάσεις-είναι καλύτερος στα κόρνερ). Παίζοντας αριστερά, το... 99% των κινήσεών του αφορούν κίνηση προς τον άξονα, συνθήκη που του ''επιτρέπει'' να σουτάρει κάμποσες φορές κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Όταν προσπαθεί να τελειώσει μία φάση από αυτήν τη θέση, χρησιμοποιεί το εσωτερικό του φάλτσο και συνήθως σημαδεύει την αριστερή γωνία του τέρματος. Τα τελειώματά του κάποιες φορές είναι εντυπωσιακά από μακριά, όμως δε συμβαίνει πάντα το ίδιο από πλεονεκτικότερες θέσεις. Τακτικά δεν είναι κακός σε καμία περίπτωση, προσπαθεί να προφέρει κι αμυντικά, αλλά ως αριστερός χαφ-εξτρέμ θα υπάρξουν στιγμές που ίσως να μην προλάβει να ακολουθήσει τον αντίπαλο δεξιό μπακ...
Ακούγοντας διάφορα σενάρια μεγάλης μεταγραφής από πολύ μικρή ηλικία, στο μυαλό του Βιτάλ πάντα επικρατούσε η σκέψη μετακίνησης στην Ευρώπη. Βλέποντας κάμποσες συζητήσεις να μην καταλήγουν σε deal και με την Κορίνθιανς να μη μπορεί να παίξει επιθετικό ποδόσφαιρο και να διακριθεί, ο ίδιος επηρεάστηκε ψυχολογικά κι έψαχνε απεγνωσμένα μία ευρωπαϊκή ευκαιρία. Αυτή ήρθε από τον Παναθηναϊκό, ο οποίος πρέπει να αισθάνεται βέβαιος πως απέκτησε έναν τρομερά ταλαντούχο ποδοσφαιριστή, που ωστόσο πρέπει να σκληρύνει και να γίνει πιο ουσιαστικός στο παιχνίδι του για να μπορέσει να επιβιώσει στον στυλ που παίζεται το άθλημα στη Γηραιά Ήπειρο. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, όπως και στην περίπτωση του Λούντκβιστ, πρέπει να δουλέψει μαζί του σε όλους τους τομείς, να τον στηρίξει ψυχολογικά και να τον αντιμετωπίσει ως έναν παίκτη που ανήκει κανονικά στο σύλλογο κι αποτελεί κεφάλαιο για αυτόν. Όλα αυτά πρέπει να θεωρούνται ως προαπαιτούμενα για την αξιοποίηση-επιτυχία ΚΑΙ της συγκεκριμένης μεταγραφής και στη συνέχεια η θέση που θα χρησιμοποιηθεί ο Βραζιλιάνος δε θα αποτελέσει πρόβλημα, μιας και μιλάμε για έναν ποιοτικότατο κι έξυπνο μεσοεπιθετικό. Αν ο οργανισμός πιστέψει πραγματικά στον Βιτάλ και τον βοηθήσει να αναπτύξει τις ικανότητές του, η ρήτρα των τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ (για το 50% των δικαιωμάτων του) θα μοιάζει πολύ μικρή του χρόνου, ακόμα και για έναν οργανισμό με τις οικονομικές δυνατότητες των πράσινων...
ΥΓ. Παίκτες με προοπτική ανάπτυξης όπως ο Λούντκβιστ κι ο Βιτάλ έχουν περάσει πολλοί από τον Παναθηναϊκό τα τελευταία χρόνια. Όπως συμβαίνει με την πλειοψηφία των ελληνικών ομάδων, δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός ατομικής τους ανάπτυξης κι όσοι ξεχώρισαν, το κατάφεραν ξεκάθαρα λόγω συγκυριών. Ελέω της γενικότερης κατάστασης που επικρατεί στον οργανισμό, οι πράσινοι αντιμετωπίζονται ως ''νεκροταφείο ποδοσφαιριστών-προπονητών'' κι αυτό κάποια στιγμή πρέπει να αλλάξει, όσο δύσκολο κι αν είναι με την παρούσα διοικητική αρχή στη θέση της...
ΥΓ2. Λόγω του διαφορετικού τύπου καλενταριού που ακολουθούν πρωταθλήματα όπως της Βραζιλίας ή της Αργεντινής, όταν αποκτάται ένας ποδοσφαιριστής από τις συγκεκριμένες αγορές, πρέπει να σχεδιάζεται μία ειδική διαχείρισή του στον τομέα της φυσικής κατάστασης, αφού προέρχεται από πολύμηνη αγωνιστική δράση...
ΥΓ3. Ας δούμε πώς θα ολοκληρωθεί ο μεταγραφικός σχεδιασμός του Παναθηναϊκού και θα πούμε περισσότερα σχετικά με το αν θα προκύψει πλαίσιο δημιουργίας ενός συνόλου, που ταιριάζει με τη φιλοσοφία του προπονητή του...





