Ένα ''γεμάτο'' μεταγραφικά καλοκαίρι για την Α.Ε.Κ. ολοκληρώθηκε με την προσθήκη των Στίβεν Τσούμπερ και Ντάρκο Γέβτιτς! Το Analysis Portal σκιαγραφεί τους Ελβετούς μέσους στο SportPortal2014.blogspot.gr!
Το καλοκαίρι είναι μία από τις πιο όμορφες περιόδους για τους οπαδούς όλων των ομάδων, επειδή άπαντες ξετρελαίνονται για μεταγραφικά σενάρια κι ερχομούς νέων ποδοσφαιριστών στις ομάδες τους. Για τους φίλους της Α.Ε.Κ. οι τελευταίοι μήνες ήταν εντυπωσιακοί σε αυτό το κομμάτι, ωστόσο πιστεύω πως για ευνόητους λόγους δε θα ήθελαν να ξαναζήσουν μία τόσο ριζική ανοικοδόμηση του ρόστερ όπως η φετινή. Η Ένωση δε σταμάτησε την ενίσχυσή της ούτε μετά το ντροπιαστικό αποκλεισμό από τη Βέλεζ στα προκριματικά του Conference League κι ολοκλήρωσε τις κινήσεις της με τους δανεισμούς των Στίβεν Τσούμπερ και Ντάρκο Γέβτιτς, οι οποίοι προορίζονται να καλύψουν τα κενά που υπήρχαν στη μεσαία της γραμμή. Θα τα καταφέρουν; Για πάμε να... μαντέψουμε το μέλλον μέσω της αγωνιστικής παρουσίασής τους...
Ο Στίβεν Τσούμπερ γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου του 1991 στην περιοχή Γουίντερθουρ της Ζυρίχης. Από τα έξι του άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο κι αφού άλλαξε τέσσερις τοπικές ακαδημίες, στα 15 του εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Γκρασχόπερς. Μέλος της πρώτης ομάδας έγινε το καλοκαίρι του 2008, ενώ άρχισε να μετατρέπεται σε βασικό στέλεχός της από την άνοιξη του 2010, σε ηλικία 19 χρονών! Μετά από 3,5 γεμάτες σεζόν που συνοδεύτηκαν από μία κατάκτηση κυπέλλου, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας αποφάσισε να δαπανήσει 3,6 εκατομμύρια για να τον κάνει δικό της, προσφέροντάς του παράλληλα πενταετές πλουσιοπάροχο συμβόλαιο! Μαζί της μπορεί να κατέκτησε το πρωτάθλημα, δύο σούπερ καπς και να συμμετείχε στο Champions League, ωστόσο η ζωή στη Ρωσία δεν του άρεσε κι ένα χρόνο αργότερα πουλήθηκε στη Χόφενχαϊμ έναντι 3,9 εκατομμυρίων ευρώ! Σε αυτήν ουσιαστικά κατάφερε να κερδίσει θέση βασικού μετά από 2,5 χρόνια και μάλιστα ως αριστερός μπακ-χαφ σε σύστημα με τριάδα στην άμυνα. Ο Ελβετός ήταν εξαιρετικός και κατάφερε μαζί με τους συμπαίκτες τους να πάρουν την πρόκριση για τα Playoffs της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, όπου αποκλείστηκαν από τη Λίβερπουλ. Με την πάροδο του χρόνου άρχισε να γίνεται ξανά εναλλακτική επιλογή και το Γενάρη του 2019 παραχωρήθηκε δανεικός στη Στουτγκάρδη, με την οποία ήταν εξαιρετικός σε ρόλο κεντρικού χαφ. Την επόμενη σεζόν επέστρεψε στη Χοφένχαϊμ, όμως εξαιτίας ενός τραυματισμού έχασε τη μισή χρονιά και πέρσι έγινε ανταλλαγή με τον Μίγιατ Γκατσίνοβιτς της Άιντραχτ Φρανκφούρτης. Σε αυτήν ξεκίνησε πολύ καλά, σταδιακά υποβιβάστηκε στο rotation του προπονητή του, όμως κατάφερε να συμπεριληφθεί στην αποστολή της Ελβετίας για το πρόσφατο EURO 2020, στο οποίο εντυπωσίασε κατακτώντας την πρώτη θέση στον πίνακα των ασίστς (είχε τέσσερις). Αν κι είχε αγωνιστεί σε όλες τις μικρές εθνικές της πατρίδας του και στην ολυμπιακή ομάδα, η κλήση του στους άνδρες άργησε να έρθει (το 2017), αλλά από τότε συμπεριλαμβάνεται συνεχώς στις επιλογές του Βλάντιμιρ Πέτκοβιτς (έπαιξε και στο Μουντιάλ του 2018)...
Το νέο απόκτημα της Α.Ε.Κ. ξεκίνησε την καριέρα του ως εξτρέμ, αλλά σταδιακά απέκτησε ένα πιο σύνθετο ρόλο στα σχέδια των προπονητών του. Παρότι είναι δεξιοπόδαρος, η θέση που του ταιριάζει περισσότερο είναι αριστερά, ενώ μπορεί να ανταποκριθεί άνετα τόσο ως κεντρικός χαφ, όσο κι ως μπακ-χαφ σε συστήματα με τρεις αμυντικούς (πάλι από την πλευρά του αδύνατου ποδιού του). Τακτικά βρίσκεται σε εξαιρετικό επίπεδο κι ο Μιλόγεβιτς μπορεί να τον χρησιμοποιήσει χωρίς δεύτερη σκέψη σε οποιαδήποτε θέση από τις παραπάνω. Όσον αφορά τον χαρακτήρα του, αυτός δεν... ταιριάζει πολύ στο προφίλ που έχουμε στο μυαλό για τους ανθρώπους που κατάγονται από την Ελβετία και θα παρέπεμπε περισσότερο σε έναν... ήρεμο Βαλκάνιο εντός αγωνιστικού χώρου...
Αρχικά, πρόκειται για ένα πολύ δυνατό παιδί, με καταπληκτική για τα ελληνικά δεδομένα φυσική κατάσταση. Έχει ύψος 1,82μ., καλό επιτόπιο άλμα και δε φοβάται σε καμία των περιπτώσεων την επαφή και τη μονομαχία. Δεν έχει την ευκινησία του Γκαρσία για παράδειγμα και για αυτό το λόγο δεν κατάφερε να μονιμοποιηθεί στο υψηλό επίπεδο ως πλάγιος μεσοεπιθετικός. H ταχύτητα κι η επιτάχυνσή του είναι ΟΚ για τις ανάγκες της Super League...
Η τεχνική του κατάρτιση είναι ανάλογη της ταχύτητας και της ευκινησίας του. Ναι μεν είναι ικανός να ντριμπλάρει αποτελεσματικά τους αντιπάλους όντας ένας απόλυτα ''κοντρολαρισμένος'' μέσος, όμως δεν είναι ο ορισμός του ντριμπλέρ. Σε τέτοιες καταστάσεις συνήθως θα τον δείτε να πετάει τη μπάλα μπροστά και να προσπαθεί να αφήσει πίσω του τον αμυνόμενο μέσω της δύναμης και της επιτάχυνσής του, ενώ παράλληλα μπορεί να ''κουβαλήσει'' αρκετά μέτρα τη μπάλα κάνοντας ατομικές προσπάθειες. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει πως δε θα προσφέρει στο συγκεκριμένο τομέα και δε θα λειτουργήσει ως κιτρινόμαυρο όπλο στο ''ένας με έναν'', αλλά στο μυαλό σας να κρατήσετε ότι δεν αποτελεί περίπτωση ''καθαρού'' εξτρέμ. Ένα από τα μεγαλύτερα προσόντα του είναι η ευχέρεια που έχει στη χρησιμοποίηση και των δύο ποδιών του κι η ''γλυκιά'' του σέντρα. Ο αριθμός των μεταβιβάσεών του είναι αρκετά ισορροπημένος όσον αφορά τον καταμερισμό της... προέλευσής τους (δεξί ή αριστερό ''χτύπημα''), παρότι είναι λογικό να στηρίζεται στο καλό του πόδι όταν πιέζεται. Επιπλέον, είναι ομαδικός στο παιχνίδι του κι αρέσκεται στο να πασάρει και να συνεργάζεται με τους συμπαίκτες του, κάνοντας παράλληλα τις κατάλληλες κινήσεις στον κενό χώρο. Δε δοκιμάζει ιδιαίτερα μπαλιές μεγάλων αποστάσεων κι επιλέγει να παίζει απλά. Θα ήθελα να τον δω να δοκιμάζει περισσότερο το σουτ του από μακριά και να βελτιώνει τα τελειώματα και τις αποφάσεις του απέναντι από τους αντίπαλους τερματοφύλακες...
Όσον αφορά τα αμυντικά χαρακτηριστικά του... πακέτου του είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικά. Καταρχάς, η πίεση που ασκεί είναι συνεχόμενη κι εξαντλητική, ενώ πρόκειται ξεκάθαρα για έναν παίκτη που ''βγάζει'' ένταση κι επιθετικότητα με τον τρόπο που αγωνίζεται. Είναι σκληρός, χρησιμοποιεί άριστα το σώμα του και να είστε σίγουροι πως θα κάνει αρκετά κλεψίματα σε θέσεις που θα παράγουν επιθέσεις σε ανοιχτό γήπεδο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του ως αριστερός μπακ-χαφ, τη σεζόν που έφτασε με τη Χόφενχαϊμ ως τον προθάλαμο των ομίλων του Champions League...
O Tσούμπερ είναι ένας παίκτης, που πάνω από όλα θα δεχτεί να συνεισφέρει οποιαδήποτε υπηρεσία του ζητήσει ο προπονητής του και θα ''θυσιαστεί'' για το καλό της ομάδας του. Ελπίζω, πως θα διατηρήσει τη συγκεκριμένη νοοτροπία και στο χαμηλότερο ποδοσφαιρικό επίπεδο και παράλληλα δε θα επηρεαστεί από προσδοκίες που ίσως να υπερβαίνουν τις δυνάμεις του. Κατά τη γνώμη μου, αποτελεί σε απόλυτο βαθμό το κομμάτι του παζλ που έλειπε από τη μεσαία γραμμή της Α.Ε.Κ. μετά την απόκτηση του Άμραμπατ (θυμηθείτε ΕΔΩ τι έγραφα για το Μαροκινό και σε ποια θέση πρέπει κατ' εμέ να χρησιμοποιηθεί) κι εφόσον του δοθεί ο ρόλος που θα περιγράψω παρακάτω, θα μπορέσει να κάνει τη διαφορά ακόμα και χωρίς να καταγράψει ''γεμάτα'' στατιστικά...
Προσωπικά θεωρώ, ότι για να αξιοποιηθεί με τον κατάλληλο τρόπο και να βελτιώσει τη λειτουργία του κιτρινόμαυρου συνόλου, ο διεθνής Ελβετός είναι αναγκαίο να αποκτήσει ένα σύνθετο ρόλο. Στο 4-1-4-1 του Μιλόγεβιτς, ο Άμραμπατ δε μπορεί να σταθεί με συνέπεια ως αριστερός εξτρέμ, καθώς έτσι θα ''σπαταλάει'' πολύτιμες ανάσες ακολουθώντας τα αντίπαλα μπακ και παράλληλα τα τελευταία χρόνια είχε μονιμοποιηθεί στον άξονα στα ασιατικά γήπεδα. Η παρουσία ενός παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Τσούμπερ μπορεί να απογειώσει και το Μαροκινό, αφού σε φάσεις άμυνας έχει την ικανότητα να τον καλύπτει αριστερά πηγαίνοντας στη γραμμή, μέσω μίας παραλλαγής του συστήματος σε 4-4-1-1, με τον Άμραμπατ να αμύνεται κεντρικά και πίσω από τον Αραούχο. Κάτι παρόμοιο είχε κάνει για παράδειγμα ο Ζεσουάλντο Φερέιρα στον Παναθηναϊκό τη σεζόν 2011-12, με τον Ζέκα να αποκτά ρόλο ''ασπίδας'' του Λέτο και τον Αργεντινό να λειτουργεί ουσιαστικά ως δεύτερος επιθετικός δίπλα από το ''ψευτοεννιάρι'' Κλέιτον. Πραγματικά, υπό του συγκεκριμένου αγωνιστικού πλαισίου τόσο ο Τσούμπερ, όσο κι ο Άμραμπατ μπορούν να ''απογειώσουν'' την Α.Ε.Κ. και να την καταστήσουν άκρως λειτουργική στο επιθετικό κομμάτι και στην πρώτη ζώνη άσκησης pressing κι αμυντικής κάλυψης...
Πάμε τώρα και στον Γέβτιτς, με τον οποίο θα είμαι λιγότερο αναλυτικός, μιας και πιστεύω ότι δεν πρόκειται για μεταγραφή που θα κρίνει τη φετινή πορεία της Ένωσης. Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου του 1993 στη Βασιλεία της Ελβετίας, έχοντας καταγωγή από τη Σερβία. Αποτελεί προϊόν των ακαδημιών της σπουδαίας ομάδας της γενέτειράς του και μέσω αυτής μπήκε στο χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Ένας σοβαρός τραυματισμός στον ώμο ουσιαστικά δεν του ''επέτρεψε'' να μονιμοποιηθεί στους ''RotBlau'', oι οποίοι αρχικά τον παραχώρησαν δανεικό στην αυστριακή Βάκερ (σεζόν 2013-14) και στη συνέχεια στην πολωνική Λεχ Πόζναν (ένα χρόνο αργότερα). Η τελευταία έμελλε να αποτελέσει το... λιμάνι του, μιας και μόλις μετά από έξι μήνες αποφάσισε να τον αγοράσει έναντι 350.000 ευρώ και του έδωσε την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσει για περίπου 5,5 χρόνια, να κατακτήσει πρωτάθλημα όντας βασικό της στέλεχος και μετέπειτα αρχηγός της και να τον προετοιμάσει για μία ανώτερη λίγκα όπως η ρωσική. Στη Ρούμπιν Καζάν (δαπάνησε 500.000 ευρώ για την απόκτησή του) υπέγραψε πριν από 1,5 χρόνο κι από τότε αποτελεί ένα από τα βασικά γρανάζια της μεσαίας της γραμμής. Είναι διεθνής μόνο με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ελβετίας...
Η τεχνική κατάρτιση που διαθέτει κι η ικανότητά του στην οργάνωση αποτελούν τα κύρια προσόντα του. Οι μεταβιβάσεις του με το αριστερό είτε σε κοντινές αποστάσεις (περισσότερο), είτε σε μακρινές (λιγότερο) κινούνται σε καλά επίπεδα και λειτουργούν τόσο ως κάθετη διάσπαση των αντίπαλων αμυνών, όσο κι ως ''εργαλείο'' για το ''άνοιγμά'' τους προς τα άκρα. Η ντρίμπλα του είναι ''κοφτή'' και δε στηρίζεται σχεδόν καθόλου στην ταχύτητα, όπου υστερεί όπως προανέφερα παραπάνω. Στην Πολωνία δοκίμαζε περισσότερο το αριστερό του από μακριά, αλλά το τελευταίο διάστημα έχει επιλέξει έναν πιο παθητικό τρόπο παιχνιδιού...
Αμυντικά, δεν αποφεύγει το μαρκάρισμα, ούτε το pressing, όμως εξαιτίας της έλλειψης επιθετικότητας, μην περιμένετε ιδιαίτερα αποτελέσματα στο συγκεκριμένο κομμάτι. Δεν έχει αντιμετωπίσει σημαντικά προβλήματα τραυματισμών στην καριέρα του εκτός από αυτό στον ώμο στο ξεκίνημά της κι η φυσική του κατάσταση είναι ικανοποιητική για τα δεδομένα του νέου πρωταθλήματος που θα συναντήσει...
Συμπερασματικά, ο Γέβτιτς είναι ένας ποιοτικός κεντρικός χαφ, ωστόσο δεν αποτελεί τον παίκτη που λείπει από τον άξονα της Α.Ε.Κ.. Σίγουρα, θα προσφέρει κάποια σημαντικά πράγματα σε συγκεκριμένα παιχνίδια, όμως πιστεύω πως δεν πρόκειται να κάνει τη διαφορά σε βάθος χρόνου, αφού δε μπορεί να υποστηρίξει με συνέπεια ''box to box'' ρόλους, ενώ δεν είναι ικανότερος από τον Μάνταλο και τον Τάνκοβιτς, ώστε να τους προσπεράσει άνετα στο rotation της θέσης ''10''. Κατά τη γνώμη μου, αν η Α.Ε.Κ. είχε την ικανότητα να αποκτήσει ακόμα έναν ποδοσφαιριστή, αυτός θα έπρεπε να είναι ένα ''8άρι'' με ικανότητα στην προωθημένη πάσα κι ένταση στα τρεξίματά του, προφίλ που ταιριάζει με τον Εντσάμ των προηγούμενων χρόνων. Φυσικά, η έλευση του Τσούμπερ κι η δεδομένη ικανότητά του να προσφέρει και κεντρικά στους συγκεκριμένους τομείς, ίσως οδήγησαν τους ανθρώπους των κιτρινόμαυρων στο να δουν με καλό μάτι τον -διαφορετικών χαρακτηριστικών- πρώην άσο της Λεχ Πόζναν και σίγουρα τους έκανε να νιώθουν πιο... ασφαλείς σε περίπτωση που δεν προσφέρει κάτι καινούργιο στο παιχνίδι της ομάδας τους...
ΥΓ. Επειδή μου αρέσουν ορισμένοι πειραματισμοί, θα ήθελα πολύ να δω κάποια στιγμή την Α.Ε.Κ. να παρατάσσεται με 3-4-3, έχοντας τους Μπακάκη, Βράνιες και Τζαβέλλα ως κεντρικούς αμυντικούς, τον Μισελέν δεξιά, τον Τσούμπερ αριστερά, τον Λε Ταλέκ με κάποιον εκ των Γαλανόπουλου, Σιμάνσκι ή Μάνταλου στα χαφ και τους Άμραμπατ, Γκαρσία κι Αραούχο στην επίθεση. Ελκυστικότατο, ειδικά αν αναλογιστούμε το ρίσκο που έχει παρθεί στα αριστερά της άμυνας με την απόκτηση του Χατζισαφί και την προώθηση του νεαρού Μιτάι...
ΥΓ2. Έγραφα στις 04/06: ''... Η Α.Ε.Κ. διανύει το ίσως το πιο σημαντικό καλοκαίρι της σύγχρονης ιστορίας της! Η Ένωση, μετά την κάκιστη σεζόν που έκανε παρά τη σημαντική αύξηση του μπάτζετ και τις δικαιολογημένα -λόγω ποιότητας και πληρότητας σε πολλές θέσεις- βλέψεις πρωταθλητισμού που υπήρχαν στο ξεκίνημα, θέλει να βάλει στέρεες βάσεις, ώστε του χρόνου να είναι έτοιμη να δημιουργήσει μια εξαιρετική ομάδα ενόψει της εισόδου της στο νέο της γήπεδο. Θα τα καταφέρει; Κανένας δε μπορεί να το γνωρίζει αυτήν τη στιγμή, ωστόσο οι φίλοι της θα πρέπει να είναι σίγουροι πως ο τρόπος σκέψης κι η μεταγραφική προεργασία των Παπαδημήτριου-Κονέ είναι πολύ σοβαρή κι ελπιδοφόρα...''.
Παρά τις αστοχίες που προέκυψαν στη συνέχεια, οι δύο ιθύνοντες του ποδοσφαιρικού τμήματος της Α.Ε.Κ. πραγματικά έκαναν πολύ καλή δουλειά, αν αναλογιστούμε τι είχαν να αντιμετωπίσουν. Θα χρειαστεί υπομονή και προσαρμογή στην πραγματικότητα από όλα τα μέλη του οργανισμού από εδώ και πέρα, προκειμένου να μην καταλήξει στα... σκουπίδια η φετινή προσπάθεια κι οι κιτρινόμαυροι να χτιστούν επιτέλους σε στέρεες βάσεις ενόψει της εισόδου στο νέο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας...