Ζητούμενα και σταθερές...

Ο Jimmy Jump σχολιάζει στο SportPortal2014.blogpot.gr την κατάσταση που βρίσκονται Παναθηναϊκός κι Ολυμπιακός με βάση τα όσα έδειξαν (και) στην πρώτη ''διαβολοβδομάδα'' της Ευρωλίγκα κι αναλύει τις παραμέτρους, που κατά τη γνώμη του θα κρίνουν την πορεία τους τη φετινή σεζόν!

Η πρώτη ''διπλή'' εβδομάδα αποτελεί αναμφίβολα μία... σημαντική βοήθεια προς όλους μας, ώστε να συνειδητοποιήσουμε με τον καλύτερο τρόπο πως η νέα χρονιά άρχισε! Οι ελληνικές ομάδες είτε εξαιτίας λεπτομερειών, είτε έλλειψης ποιότητας τα βρήκαν σκούρα εκτός έδρας κόντρα στα ισπανικά σύνολα (0-3) κι ευτυχώς ήρθε η ανατροπή του Ολυμπιακού επί της Ζαλγκίρις στο Σ.Ε.Φ., προκειμένου να σημειώσουμε κάποια νίκη στην παρθενική ''διαβολοβδομάδα'' της διοργάνωσης. Όπως είπαμε και πριν λίγες μέρες, το στάδιο που βρισκόμαστε είναι πολύ πρώιμο για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα, ωστόσο να είστε σίγουροι πως τα τεχνικά σταφ των δύο αιωνίων έχουν ήδη αρχίσει και μελετούν-δουλεύουν πάνω σε συγκεκριμένα δεδομένα και πλέον δε στοχεύουν μόνο στη βελτίωση των παικτών σε γενικότερες αρχές της φιλοσοφίας που θέλουν να ακολουθήσουν εκείνοι πάνω στο παρκέ...

Ο Ολυμπιακός έδωσε μία σκληρή μάχη στη Βαρκελώνη, ενώ απέναντι στη Ζαλγκίρις βρήκε το σθένος να αντιδράσει κυρίως στο δεύτερο μέρος και να πάρει μία νίκη, η οποία τον τοποθετεί από βαθμολογικής πλευράς σε ένα πολύ καλό επίπεδο βάσει του προγράμματος που είχε μέχρι σήμερα. Και στις δύο αναμετρήσεις το σύνολο του Γιώργου Μπαρτζώκα παρουσίασε μία ''συνέχεια'' των όσων είχε δείξει πριν από αυτές κι αύξησε τα... levels αισιοδοξίας εντός του οργανισμού του...

Όπως τονίσαμε και τις προάλλες, οι ερυθρόλευκοι αποτελούν μία από τις καλύτερες αμυντικές ομάδες της διοργάνωσης αυτήν τη στιγμή. Η λειτουργία τους είναι εξαιρετική για τα δεδομένα της εποχής, ενώ πραγματικά μπορούν να βελτιωθούν περισσότερο τους επόμενους μήνες. Η ένταση κι η αυταπάρνηση που ''βγάζουν'' οι παίκτες τους σε συνδυασμό με την ικανότητα κάποιων εξ αυτών (π.χ. Παπανικολάου-Γουόκαπ) να οδηγούν τους αντιπάλους τους σε σημεία-καταστάσεις που δεν αισθάνονται βολικά, θα αποτελέσουν χρήσιμα ''εργαλεία'' από εδώ και πέρα. Η αποτελεσματικότητα της άμυνας είναι αναγκαίο να αποτελέσει σταθερά για τον Ολυμπιακό, καθώς έτσι θα αυξηθεί κι η παραγωγή πόντων μέσω του ''ανοιχτού'' γηπέδου, παράμετρος που είναι κομβική ιδιαίτερα όταν βρίσκεται στον πάγκο ο Κώστας Σλούκας...

Κατά τη γνώμη μου, ο στόχος του Ολυμπιακού σύμφωνα με τα δεδομένα που υπάρχουν στο ρόστερ του και στα υπόλοιπα δυναμικά της διοργάνωσης, δεν πρέπει να είναι απλά μία είσοδος στην οχτάδα. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας κι οι παίκτες του πράττουν ορθά θέτοντας ως ''προαπαιτούμενο'' την πρόκριση στα Playoffs, όμως πιστεύω πως είναι αναγκαίο να επιτευχθεί κάτι ακόμα καλύτερο. Η συγκεκριμένη άποψή μου δεν αποτελεί ''προϊόν'' του κλίματος που κυριαρχεί λόγω των μέχρι τώρα θετικών εμφανίσεων των Πειραιωτών, αλλά μία ως το δυνατόν πιο αντικειμενική και γενικότερη ανάγνωση όλων των στοιχείων της φετινής Ευρωλίγκας. Όπως γράφαμε και το καλοκαίρι, πολλά (αν όχι τα περισσότερα) θα κριθούν από το κατά πόσο θα καταφέρει το ερυθρόλευκο σύνολο να φανεί επιθετικά αποδοτικό όσο δε βρίσκεται στην πεντάδα του ο Κώστας Σλούκας. Ο Τόμας Γουόκαπ είναι ένας top παίκτης, επειδή όσα μπορεί να κάνει, τα κάνει σωστά. Μπορεί να αμυνθεί πιεστικά, να βάλει δυνατά το κορμί του στην πίσω ζώνη μετά από αλλαγή, να έχει καλές καλύψεις και περιστροφές, να μεταφέρει τη μπάλα στο δεύτερο μισό, να πασάρει έγκαιρα στο ζωγραφιστό και σε κάποιο σουτέρ μετά από off ball screen. Αποτελεί ένα από τα καλύτερα fit για το πλευρό του ερυθρόλευκου ηγέτη, ωστόσο για ακόμα μία φορά πρέπει να επισημάνουμε πως δημιουργικά δε μπορεί να σηκώσει το βάρος παίζοντας χωρίς εκείνον στο πλευρό του στο μοντέλο ανάπτυξης που αναπτύσσει η νέα του ομάδα (απειλεί κυρίως μέσω Pick n' roll offense). Προσωπικά συνεχίζω να πιστεύω, ότι από τη στιγμή που δεν υπάρχει κάποιο PG με έφεση στη δημιουργία και στο κάθετο παιχνίδι, ο πρώην άσος της Ζαλγκίρις πρέπει να χρησιμοποιείται μαζί με τον Ντόρσεϊ και τους Βεζένκοφ-Φαλ στη frontcourt, προκειμένου να υπάρχει απειλή και παραγωγή κι από τη ρακέτα, να εκτελούνται plays για σουτ του Έλληνα διεθνή και να ανανεώνονται επιθέσεις μέσω της ικανότητας των συγκεκριμένων ψηλών στο ριμπάουντ...

Μιας κι αναφερθήκαμε στον Τάιλερ Ντόρσεϊ, θα ήθελα να προσθέσω κάτι. Λόγω του ελληνικού διαβατηρίου του, ο Ολυμπιακός αποφάσισε να τον περιμένει σχεδόν όλο το καλοκαίρι, αν και στα μάτια μου θα έπρεπε να προσθέσει έναν παίκτη που θα ''ανέβαινε'' περισσότερο στο ''3'' έχοντας ικανότητα στο μακρινό σουτ, μαζί με έναν PG με τα χαρακτηριστικά που περιγράψαμε παραπάνω. Παρόλα αυτά και χωρίς ακόμα να έχουμε δει off ball plays που θα στοχεύουν σε δική του εκτέλεση από τα 6.75μ., ο ομογενής γκαρντ παρουσιάζει πολύ ελπιδοφόρο πρόσωπο, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με την προσπάθεια και την προσήλωση στην άμυνα (στη Μακάμπι Τ.Α. ορισμένες φορές αντιμετώπιζε προβλήματα κυρίως όντας αμυνόμενος μακριά από τη μπάλα). Αυτήν την εβδομάδα με εντυπωσίασε ο τρόπος που τοποθετούσε το κορμί του στην πίσω γραμμή απέναντι σε πολύ ψηλότερους αντιπάλους μετά από switch. Μακάρι να συνεχίσει έτσι, να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο και να βοηθήσει και την Εθνική μας στο μέλλον...

Από την άλλην πλευρά, ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση απόκτησης αγωνιστικών σταθερών και προσαρμογής στα ''θέλω'' του νέου του προπονητή. Αν θέλουμε να μιλήσουμε με ειλικρίνεια, την παρούσα χρονική στιγμή οι νταμπλούχοι Ελλάδας απέχουν... χιλιόμετρα από το να θεωρηθούν ένα σύνολο με αγωνιστικές αρχές, κάτι που είναι απόλυτα λογικό όταν το ημερολόγιο βρίσκεται ακόμα σε φθινοπωρινούς μήνες. Παρά τα κακά αποτελέσματα στην Ισπανία, οι παίκτες παρουσίασαν μία μικρή βελτίωση σε μικρά διαστήματα των αναμετρήσεων και πάνω σε αυτό πρέπει να χτίσουν ενόψει της συνέχειας...

Βάσει των χαρακτηριστικών του ρόστερ του και της φιλοσοφίας του Δημήτρη Πρίφτη, το τριφύλλι είναι ΑΝΑΓΚΑΙΟ να αποκτήσει ΣΤΑΘΕΡΑ καλή αμυντική λειτουργία, για να παρουσιαστεί ανταγωνιστικό. Εκτός από το καθαρά τακτικό κομμάτι που χρειάζεται δουλειά μέσω των προπονήσεων, άπαντες πρέπει να αρχίσουν να βάζουν πιο δυνατά το κορμί τους πάνω στη μπάλα και να πιέζουν πιο έξυπνα τις αντίπαλες κατοχές. Μία άμεση αλλαγή σε αυτό το σκέλος, θα ήταν ένα εξαιρετικό πρώτο βήμα προκειμένου να ''κρυφτούν'' ορισμένες αδυναμίες στις περιστροφές ή τις καλύψεις. Πολλά παιδιά είτε εξαιτίας του είδους των σωματικών τους προσόντων, είτε της ''προχωρημένης'' ηλικίας τους, δε μπορούν να θεωρηθούν ''σκληρά'' σε αυτό το επίπεδο, δεδομένο που μαζί με την απειρία και την απουσία ''βασικών'' στοιχείων του παιχνιδιού από κάποια άλλα, παράγουν βράδια όπως αυτό στη Βιτόρια όπου χάθηκε κατά κράτος η μάχη των ριμπάουντς. Η απόκτηση του Έβανς δεν ήταν τόσο κακή κίνηση όπως έχει θεωρηθεί από τους περισσότερους, ωστόσο δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πράσινη frontcourt χρειαζόταν έναν ψηλό τύπου ''Έισι'' μετά την προσθήκες των Ουάιτ-Φλόιντ και την παραμονή του Παπαγιάννη...

Επιθετικά κι εν αναμονή της προσθήκης του Φέρελ, η κατεύθυνση είναι ξεκάθαρη κι απόλυτα αναμενόμενη για ένα σύνολο που έχει στον πάγκο του τον κόουτς Πρίφτη. Σε σετ καταστάσεις η μπάλα ''ακουμπά'' σε γκαρντς που είναι καλοί χειριστές-εκτελεστές κι ικανοί στο ''1-1'', ενώ σταδιακά βλέπουμε να εντάσσονται στο playbook κάποια plays για σουτ του Νέντοβιτς. Μία ομάδα που δεν επιδιώκει τις πολλές κατοχές είναι αναγκαίο να διαθέτει ψηλούς με ικανότητα στο low post, προκειμένου να επιδιώκει τον έλεγχο του ρυθμού (και) μέσω πασάροντας τη μπάλα κοντά στο αντίπαλο καλάθι. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει κάποιον τέτοιο παίκτη και τέτοιες καταστάσεις αναπτύσσονται μόνο για τον Παπαπέτρου (ακόμα και με screen στην κορυφή, που οδηγεί σε άμεσο ποστάρισμα μετά την αλλαγή από τη γραμμή των βολών). Ο Πέρι έδειξε κάποια... σημάδια από τον PG που ξεχώρισε πέρσι με τη φανέλα της Τσεντεβίτα, ενώ ο Μέικον έχει κερδίσει επάξια το ''βραβείο'' της μέχρι τώρα ευχάριστης έκπληξης του τριφυλλιού. Η ικανότητά του στο σκοράρισμα είναι δεδομένη, ωστόσο η προσπάθεια που καταβάλλει για να ανταποκριθεί στη θέση ''1'', αλλά και στο αμυντικό κομμάτι αποτελούν πράγματα που ήταν ζητούμενα πριν την έναρξη της σεζόν. Η ροπή του προς την περιφερειακή εκτέλεση είναι φυσιολογική, αφού και δεν αποτελεί το σκόρερ που του αρέσει η επαφή και το ''κέλυφος'' των αμυνών στην Ευρωλίγκα παραείναι σκληρό για τα σωματικά του χαρακτηριστικά. Προς το παρόν αποτελεί παράδειγμα για όλα τα παιδιά που ήρθαν φέτος στο Ο.Α.Κ.Α. και δεν έχουν αγωνιστεί στο κορυφαίο επίπεδο και στο χέρι του είναι να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο τους επόμενους μήνες...

Εκτός της... μπόλικης δουλειάς που πρέπει να γίνει σε ομαδικό επίπεδο, ο Παναθηναϊκός είναι αναγκασμένος να περιμένει την άνοδο του Νέντοβιτς και του Παπαγιάννη, όπως φυσικά και την ένταξη του Φέρελ. Η πορεία των τριών συγκεκριμένων παικτών θα επιταχύνει ή όχι τη βελτίωση ολόκληρου του συνόλου και σε βάθος χρόνου θα οριοθετήσει τους στόχους του στις διοργανώσεις που λαμβάνει μέρος. Η κατάσταση του Σέρβου γκαρντ δεν ήρθε... απρόσμενα για το τεχνικό σταφ και για αυτό το λόγο δεν πρόκειται να υπάρξει πίεση προς την πλευρά του ούτε τώρα. Όσον αφορά τον Έλληνα σέντερ, εκεί τα πράγματα δεν κυλούν όπως τα είχαν υπολογίσει στο πράσινο στρατόπεδο κι άπαντες προσπαθούν να τον επαναφέρουν στο επίπεδο που βρισκόταν πέρσι, με στόχο στη συνέχεια να κάνει ακόμα ένα βήμα ατομικής βελτίωσης...

Αυτήν την εβδομάδα ο Ολυμπιακός ταξιδεύει στη Μόσχα για να αντιμετωπίσει την αποδεκατισμένη ΤΣΣΚΑ κι ο Παναθηναϊκός στο Τελ Αβίβ για το ματς με τη γεμάτη γκρίνια Μακάμπι. Οι ομάδες μας πρέπει να αντιμετωπίσουν ως ευκαιρίες τις συγκεκριμένες αναμετρήσεις, καθώς η διεκδίκηση της νίκης δε μοιάζει τόσο μακρινή βάσει της κατάστασης των αντιπάλων τους. Έτοιμοι για μάχη...;