Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2021

Μπαρτσελόνα: Θυμήθηκε από... πού έρχεται


Τι σχέση μπορεί να έχουν κάποια λόγια του Αμερικανού ποιητή Καρλ Σάντμπεργκ με τη φετινή Μπαρτσελόνα και την πρόσληψη-επιστροφή του Τσάβι; Σχολιάζοντας το ξεκίνημα της νέας εποχής των μπλαουγράνα...

Καρλ Σάντμπεργκ (Αμερικανός -με σουηδικές ρίζες- ποιητής, ιστορικός και μυθιστοριογράφος του 20ού αιώνα):
''Όταν ένα έθνος βρίσκεται σε πτώση, όταν μια κοινωνία καταρρέει, μια παράμετρος μπορεί να βρεθεί πάντα: έχουν ξεχάσει από πού έρχονται. Έχουν χάσει επαφή με αυτό που τους ένωσε στην αρχή''.

Ο παραλληλισμός αποτελεί μία έννοια που ανέκαθεν άρεσε στον ιντερνετικό κόσμο που βρίσκεστε αυτήν τη στιγμή και για αυτό το λόγο, παρατηρώντας τη φετινή πορεία της Μπαρτσελόνα και τις εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων, η αφεντιά μου ''κατάφερε'' να συνδυάσει στο παρόν άρθρο ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά clubs παγκοσμίως κι ένα σχόλιο-γνωμικό μίας σπουδαίας μορφής ενός άλλου χώρου. Όπου υπάρχει η λέξη ''έθνος'' βάλ'τε ''ομάδα'' κι όπου ''ομάδα'', χρησιμοποιήστε το παράδειγμα της ποδοσφαιρικής υπερδύναμης της Καταλωνίας...

Πολλοί οριοθετούν το τέλος εποχής της πανίσχυρης Μπαρτσελόνα στη φετινή αποχώρηση του Λιονέλ Μέσι. Αναμφίβολα, η 15ετία κυριαρχίας του καλύτερου -μαζί με τον Ζινεντίν Ζιντάν- παίκτη που έχουν δει τα δικά μου μάτια (αν σας ενδιαφέρει να μάθετε το χρονικό ορίζοντα της ποδοσφαιρικής ασχολίας μου, είμαι 26 χρονών και παρακολουθώ ποδόσφαιρο από τα εφτά μου) αποτέλεσε ένα ξεχωριστό γεγονός, που επέφερε μετατροπές τόσο στο αγωνιστικό, όσο και στο οικονομικό κομμάτι του συλλόγου. Παρόλα αυτά και κατά την ταπεινή μου άποψη, το τρένο είχε βγει από τις ράγες του αρκετά χρόνια νωρίτερα, όταν η προηγούμενη διοίκηση θεωρούσε πως η συνέχιση των τεράστιων επιτυχιών μπορούσε να προκύψει μόνο μέσω δαπανηρών μεταγραφών κι ''ανοιγμάτων'', τα οποία όπως αποδείχθηκε δε μπορούσε να καλύψει ο οργανισμός...

Η ανάκαμψη της Μπαρτσελόνα ξεκίνησε τη σεζόν 2005-06, όταν ο Ροναλντίνιο μεγαλουργούσε. Οι μπλαουγράνα δε σταμάτησαν εκεί και μετά από λίγα χρόνια δημιούργησαν ένα σύνολο που άλλαξε το ποδόσφαιρο, ακολουθώντας έναν τρόπο παιχνιδιού που δεν είχαμε δει ξανά. Το περίφημο ''τίκι-τάκα'' άφησε τη σφραγίδα του ακόμα και σε επίπεδο εθνικών ομάδων, αφού η Ισπανία έχτισε τη δική της πολυπόθητη αυτοκρατορία, ''αντιγράφοντας'' το στυλ που εμπνεύστηκαν Κρόιφ και Γκουαρδιόλα. Μετά την αλλαγή του διοικητικού καθεστώτος και την αποχώρηση του Πεπ, ο σύλλογος σταδιακά απομακρυνόταν από το δρόμο που χάραξε ο ίδιος στον εαυτό του, με το αναπόφευκτο τέλος του Λουίς Ενρίκε να παίζει κι εκείνο μεγάλο ρόλο στο τι επακολούθησε (μην ξεχνάμε την κατάκτηση του Champions League 2015 στο Βερολίνο με αυτόν στον πάγκο). Η πίεση για επανάληψη των τεράστιων επιτυχιών κι η επιστροφή της Ρεάλ Μαδρίτης αποδυνάμωσε τη... μνήμη του οργανισμού κι άπαντες έψαχναν να βρουν τη λύση, ακολουθώντας τακτικές οι οποίες δεν ταιριάζουν με την ιδιοσυγκρασία του συλλόγου και της περιοχής. ''Ξέχασε από πού έρχεται''...

Η Μπαρτσελόνα μπορεί να ανακτήσει τον πρωταγωνιστικό της ρόλο σε Ισπανία κι Ευρώπη μόνο με έναν τρόπο. Δημιουργώντας ξανά έναν κορμό με παιδιά από την ακαδημία της και προσθέτοντας σε αυτόν παίκτες που αποτελούν είτε επιλογές του τεράστιου τμήματος scouting που διαθέτει, είτε διαθέτουν αγωνιστικά χαρακτηριστικά που θα ''ανθίσουν'' στην τακτική φιλοσοφία του Τσάβι. Θυμηθείτε για παράδειγμα τον Βίγια, ο οποίος ναι μεν αποτέλεσε μία σχετικά δαπανηρή μεταγραφή (από τις λίγες εκείνης της εποχής), ωστόσο αποτελούσε το τέλειο fit για εκείνη τη version των μπλαουγράνα. Όλα αυτά προαπαιτούν άμεση αναδιοργάνωση του club σε όλους τους τομείς, υπομονή και φυσικά ''διαγραφή'' από το μυαλό της πρόσφατης χρυσής εποχής, καθώς οποιαδήποτε σύγκριση με τότε, θα είναι άδικη για τους πρωταγωνιστές του σήμερα...

Η πρόσληψη του Τσάβι κι η στήριξη παιδιών όπως ο Φάτι, ο Πέδρι, ο Ντεστ, ο Αραούχο, ο Γκονζάλεθ, ο Πούιγ, ο Γκαρθία, ο Γκάβι, ο Ντε Γιονγκ, ο Μιγκέθα κλπ. αποτελούν κινήσεις που ταιριάζουν με την ιδιοσυγκρασία του συλλόγου. Οι τίτλοι μπορεί να μην έρθουν γρήγορα, ωστόσο άπαντες από εδώ και πέρα μπορούν να ισχυρίζονται ότι ακολούθησαν την ίδια συνταγή με αυτή που οδήγησε το ''mes que un club'' σε στιγμές δόξες τη σύγχρονη εποχή. Οτιδήποτε άλλο θα αποτελεί ποδοσφαιρικό έγκλημα και θα στιγματίσει το ξεκίνημα ενός προπονητή, που όσοι είχαμε την τύχη να τον παρακολουθήσουμε, θεωρούμε ως φυσική συνέχεια την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Μπαρτσελόνα...