O Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr το ντέρμπι του Ο.Α.Κ.Α., ενώ σχολιάζει και την επόμενη μέρα του Παναθηναϊκού...
Για τέταρτη συνεχόμενη φορά τη φετινή χρονιά, το ντέρμπι των αιωνίων βάφτηκε κόκκινο. Ο Ολυμπιακός βρήκε λύσεις στα νέα τακτικά δεδομένα του ματσαρίσματος που προέκυψαν από την άλλην πλευρά κι ουσιαστικά ''κλείδωσε'' την πρωτιά της κανονικής περιόδου της Α1, επικρατώντας του Παναθηναϊκού στο καυτό Ο.Α.Κ.Α.. Οι κυπελλούχοι Ελλάδας πλέον ρίχνουν το βάρος τους στη σπουδαία σειρά των Playoffs της Ευρωλίγκα κόντρα στη Μονακό, ενώ οι πρωταθλητές μέσα σε ένα κλίμα έντονης μιζέριας και προβληματισμού ξεκινούν την ''προετοιμασία'' τους ενόψει των τελικών του Ιουνίου. Η σεζόν μπαίνει σιγά-σιγά στην τελική της ευθεία κι η ώρα της τελικής κρίσεως για όλους πλησιάζει...
Η χθεσινοβραδινή αναμέτρηση σημαδεύτηκε από μία αμυντική προσαρμογή του κόουτς Πρίφτη, η οποία θύμισε πολύ όσα παρουσίασε ο Αργύρης Πεδουλάκης τη διετία 2012-14. Οι γηπεδούχοι έστειλαν ''μεγάλα'' κι ευέλικτα -ως ένα βαθμό- κορμιά απέναντι στους main ballhandlers των Πειραιωτών και πιο συγκεκριμένα τους Έβανς, Ουάιτ (αμυντικά αμφότεροι ήταν καλοί) και Μαντζούκα (έπρεπε να χρησιμοποιηθεί πολύ περισσότερο) στους Ντόρσεϊ και Σλούκα. Μετά τα ball screens στους καλύτερους ερυθρόλευκους γκαρντς γινόταν αλλαγή, με τον Παπαγιάννη να βγαίνει στην περιφέρεια και τους αρχικούς αμυνόμενους να μένουν στη baseline. Ο υγιής πλέον Παπαπέτρου ''ματσαρίστηκε'' με τον εξαιρετικό για ακόμα ένα βράδυ Βεζένκοφ, ενώ ο Νέντοβιτς αναλάμβανε την αναχαίτιση των λιγότερο επιθετικά ποιοτικών παικτών του Ολυμπιακού (βλ. Γουόκαπ). Παρότι τις τελευταίες ώρες ασκείται δριμεία κριτική προς το πρόσωπο του πρώην κόουτς της Ούνιξ Καζάν, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι αυτήν τη φορά είχε σχέδιο, οι παίκτες του ήταν πνευματικά έτοιμοι να παλέψουν για κάθε μπάλα, ωστόσο στο τέλος ''πλήρωσε'' για ακόμα μία φορά την κακή διαχείριση του rotation και την ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ του να δώσει λύσεις τις στιγμές που η ομάδα του έδειχνε να χάνει το δρόμο της. Αν εξαιρέσουμε το πρόσφατο ντέρμπι του Σ.Ε.Φ., ο Παναθηναϊκός ηττάται στα ντέρμπι για τους ίδιους λόγους κάθε φορά, ανεξάρτητα από το αν ο αντίπαλός του βρίσκεται σε καλή μέρα ή όχι...
Ο Ολυμπιακός μπλοκαρίστηκε στο ξεκίνημα του αγώνα, όμως κατάφερε να μείνει κοντά στο σκορ και στο τέλος να πάρει αυτό που ήθελε. Παρά τη νίκη που παγιώνει το ψυχολογικό αβαντάζ που ''γεννήθηκε'' μέσω των συνεχόμενων επικρατήσεών τους, οι ερυθρόλευκοι πρέπει να διαβάσουν σωστά τη χθεσινή μονομαχία και να φανούν τον Ιούνιο πιο έτοιμοι στο τακτικό τρικ που παρουσιάστηκε από την άλλη πλευρά. Ο κόουτς Μπαρτζώκας θέλοντας να βρει λύσεις στην αμυντική επιλογή του πράσινου πάγκου, σταδιακά μείωσε τις δράσεις κεντρικών pick n' rolls για τους Σλούκα-Ντόρσεϊ, απέφυγε τα ball screens που οδηγούσαν σε αλλαγή με τον Παπαγιάννη και προσπάθησε να ''καθαρίσει'' τον άξονα με κεντρικά back screens και A-Set διάταξη ως εισαγωγικό play. Οι ιδέες του Έλληνα κόουτς δεν ήταν άσχημες, ωστόσο αμφιβάλλω αν θα επέφεραν θετικό αποτέλεσμα για την ομάδα του, αν ο ΜακΚίσικ δεν ήταν κομβικός σε ακόμα ένα αιώνιο ντέρμπι (αμυντικά έκανε πολλά λάθη, αλλά η συνεισφορά του επιθετικά ήταν καταλυτική, επειδή λειτούργησε ως τρίτος πόλος επιθέσεων) κι ο Κώστας Σλούκας δεν είχε το καθαρό μυαλό στο φινάλε να εκμεταλλευτεί την κούραση των Έβανς-Ουάιτ και να πάρει κάποια φάουλ που τον οδήγησαν στη γραμμή των βολών. Για τους κυπελλούχους θα πούμε πολλά περισσότερα τις επόμενες εβδομάδες, καθώς ακολουθεί η σειρά με τη Μονακό για τα Playoffs της Ευρωλίγκα...
Αν δεν προκύψουν κάποιες τρομερές εξελίξεις το επόμενο διάστημα, λογικά θα τα πούμε ξανά αναλυτικά για τον Παναθηναϊκό την περίοδο των τελικών. Σήμερα θεωρώ, ότι είναι μία καλή ευκαιρία να επαναλάβουμε κάποια πράγματα και να αναφερθούμε σε όσα κατά τη γνώμη μου έχουν οδηγήσει σε μία τραγική σεζόν μέχρι στιγμής. Ο οργανισμός των πρωταθλητών έχει ''συνηθίσει'' να αναπαράγει συγκεκριμένες φράσεις την τελευταία διετία, προκειμένου να δικαιολογήσει τις αγωνιστικές αποτυχίες που προκύπτουν. Πόσες φορές έχετε ακούσει από πέρσι προτάσεις όπως ''Έχουμε χαμηλό μπάτζετ'', ''Είμαστε άτυχοι, γιατί αντιμετωπίζουμε πολλούς τραυματισμούς και κρούσματα κορωνοϊού'', ''Οι παίκτες που στοχεύουμε ζητούν υπέρογκα για εμάς ποσά'' κλπ.; Η επικοινωνιακή τακτική της ''καραμέλας'' με τη στοχευμένη επανάληψη δικαιολογιών ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ κουραστική κι εκτός όλων των άλλων καλλιεργεί ένα πνευματικό πλαίσιο γύρω από την ομάδα, που της ''επιτρέπει'' να νιώθει ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ άμοιρη ευθυνών. ΜΟΝΟ σε αυτόν τον τομέα θα μπορούσαν να έχουν λειτουργήσει καλύτερα οι Δημήτρης Διαμαντίδης και Φραγκίσκος Αλβέρτης, αφού ο ρόλος τους είναι περισσότερο υποστηρικτικός στο ψυχολογικό κομμάτι (ο κόσμος μπορεί να πιστεύει πως εκείνοι ''τρέχουν'' το μεταγραφικό σχεδιασμό, όμως κάνει λάθος). Όπως έχω τονίσει ξανά, οι δυο τους οφείλουν να πάρουν περισσότερες πρωτοβουλίες και να ηγηθούν της όλης προσπάθειας έστω και την ύστατη ώρα...
Ο Παναθηναϊκός έπραξε ΟΡΘΑ το καλοκαίρι, όταν αποφάσιζε να προσλάβει τον Δημήτρη Πρίφτη αντί του Όντεντ Κάτας. Με τα ΠΑΡΟΝΤΑ οικονομικά δεδομένα δε θα μπορούσε να βρεθεί καλύτερη επιλογή. Αυτό δε χωρά καμία συζήτηση κι όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο, απλά καλύτερα να πάψει να παρακολουθεί το συγκεκριμένο άθλημα. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει ότι ο κόουτς δεν έχει αποτύχει μέχρι τώρα. Προσωπικά, μου φαίνεται ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ το πόσο αδούλευτο είναι το σύνολό του στο σκέλος που εξειδικεύεται και δεν είναι άλλο από το αμυντικό. Κατανοώ, ότι το καλοκαίρι που υπήρχε σοβαρός χρόνος για δουλειά (κατά τη διάρκεια της σεζόν πλέον είναι απίθανο να μπουν αγωνιστικές βάσεις εξαιτίας των συνεχόμενων ματς), οι προπονήσεις έγιναν χωρίς τον ηγέτη Νέντοβιτς (δεν είχε επανέλθει ελέω κορωνοϊού), ο οποίος είναι ''τρύπα'' στην άμυνα, ωστόσο ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ να βλέπουμε όλους αυτούς τους μήνες ΑΣΤΕΙΕΣ περιστροφές και ΜΗΔΕΝΙΚΕΣ καλύψεις. Ναι μεν, οι παίκτες δε μπόρεσαν να δουλέψουν πάνω σε πραγματικά αγωνιστικά δεδομένα το περασμένο καλοκαίρι, όμως εξακολουθούν να σου δίνουν την εντύπωση πως δε μπορούν να αμυνθούν χωρίς κάποιο προπονητικό ''τρικ'' όπως η άμυνα ζώνης ή όσα είδαμε χθες. Εγώ σε αυτόν τον τομέα πιστώνω το μεγαλύτερο λάθος στον Έλληνα κόουτς, όπως και στην ΤΡΑΓΙΚΗ διαχείριση του rotation σε κρίσιμους αγώνες (αυτό το ρόστερ έχεις; αυτό θα προσπαθήσεις να κάνεις λειτουργικό). Κατά τη γνώμη μου, ο Πρίφτης παραμένει ένας πολύ καλός προπονητής κι ένας εξαιρετικός άνθρωπος, αλλά από ένα σημείο και μετά τον έχει καταβάλει η πίεση, δε σκέφτεται με καθαρό μυαλό (χρησιμοποιεί μόνο έμπειρους παίκτες, επιθετικά πολλές φορές παίζει ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΑ μόνο με τον Νέντοβιτς κά.) και σε καμία περίπτωση δε δείχνει ικανός να ανατρέψει την κατάσταση. Οι δηλώσεις του στο ημίχρονο του χθεσινού ντέρμπι είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ και ''μαρτυρούν'' αρκετά για το πώς νιώθει αυτό το διάστημα...
Παραπάνω ανέφερα τις... καραμέλες που έχω βαρεθεί να ακούω την τελευταία διετία. Πολλοί θα πιστέψατε ότι έχω ξεχάσει μία. ''Για όλα φταίει το παρκάρισμα του Γιαννακόπουλου''. Αυτή δε θα κουραστώ να την ακούω ΠΟΤΕ, γιατί είναι η μόνη που αποτυπώνει μία κατάσταση που ΌΝΤΩΣ ευθύνεται για την αγωνιστική πτώση του τριφυλλιού. Ο γιος του Παύλου πρόσφερε αρκετά, αλλά έστω κι αργά αποδείχθηκε ότι ΠΑΝΤΑ ενδιαφερόταν κυρίως για το προσωπικό του όφελος, ακόμα κι όταν αυτό πήγαινε κόντρα στον Παναθηναϊκό. Αν δεν υπήρχαν οι αστείοι χειρισμοί των αδερφών Αγγελόπουλων κι η ανυπαρξία γνήσιων παναθηναϊκών παραγόντων, πιθανώς να είχε αποβληθεί συντομότερα από τη σύγχρονη ιστορία του συλλόγου...
ΥΓ. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται αρκετές μεταγραφικές κινήσεις. Αν μπορεί να κάνει μόνο μία, αυτή θα έπρεπε να αφορά κάποιον παίκτη με γρήγορα πόδια και καλή περιφερειακή άμυνα...