Η Ελισάβετ Πεσιρίδου στο SportPortal2014.blogspot.gr! H Ελληνίδα πρωταθλήτρια του Στίβου περιγράφει την εμπειρία δύο Ολυμπιάδων, τις επιτυχίες και τις δυσκολίες της μέχρι τώρα καριέρα της, ενώ ''αποκαλύπτει'' και τους επόμενους στόχους της!
Καταρχάς σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την αποδοχή της πρόσκλησης! Θέλω να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά... Σε ποια ηλικία ξεκίνησες να ασχολείσαι με το Στίβο και πότε κατάλαβες ότι τα σπριντ με εμπόδια σού ταιριάζουν;
Ξεκίνησα περίπου στα δώδεκα και μετά από ένα χρόνο εντάχθηκα στα εμπόδια. Δεν ήταν δική μου επιλογή... Ο πρώτος μου προπονητής ο Νίκος Μαντζόλης με έβαλε να δοκιμάσω σε παιχνίδια, μου άρεσε και ξεκίνησα να το παίρνω πιο ζεστά...
Πόσο δύσκολο είναι να συνδυάζεις την αθλητική καριέρα με την επαγγελματική σταδιοδρομία σου; Από όσο γνωρίζω έχεις σπουδάσει στο τμήμα Φυσικής Αγωγής κι Αθλητισμού του Πανεπιστημίου της Θεσσαλίας...
Προς το παρόν κάνω μόνο αθλητική καριέρα. Οι ώρες προπονήσεων δεν αφήνουν περιθώριο για κάτι άλλο...
Ποια ήταν η αντίδραση της οικογένειάς σου, όταν κατάλαβαν ότι θέλεις να ασχοληθείς σοβαρά με τον κλασσικό αθλητισμό; Πόσο σημαντική είναι η επίδρασή της σε όσα καταφέρνεις;
Από την αρχή με στήριζαν κι ειδικά όταν ξεκίνησα να ανεβαίνω αθλητικά! Ήταν κι είναι δίπλα μου σε όποια απόφαση παίρνω!
Πες μας λίγα πράγματα για το άθλημα σου. Τι ''θυσίες'' και προδιαγραφές απαιτεί;
Δε μπορώ να πω οτι κάνω κάποιες θυσίες... Είναι επιλογή μου ο πρωταθλητισμός κι αγαπώ την καθημερινότητα που μου προσφέρει. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες προδιαγραφές. Απαιτούνται θέληση κι υπομονή κι όλα τα άλλα βελτιώνονται εύκολα!
Πώς βίωσες σε προσωπικό κι αθλητικό επίπεδο το διάστημα της καραντίνας εξαιτίας του κορωνοϊού;
Ήταν καταστροφικό διάστημα αυτό για κάθε αθλητή. Προσωπικά έκανα να επανέλθω περίπου οχτώ μήνες και βλέποντας να πέφτουν οι επιδόσεις μου, επηρεάστηκε αρκετά κι η ψυχολογία μου...
Αν δεν κάνω λάθος, είσαι μέλος των εθνικών ομάδων από το 2008! Τι νιώθει μια αθλήτρια του επιπέδου σου, όταν εκπροσωπεί την πατρίδα της;
Από την πρώτη στιγμή που εκπροσώπησα την πατρίδα μου και μέχρι τώρα, κάθε φορά που φοράω τα μπλε ανατριχιάζω! Είναι μια αίσθηση που δε θέλω να μου φύγει και μου δίνει τρομερό κίνητρο στους αγώνες!
Το 2022 έχει φτάσει ήδη στον τέταρτο μήνα του. Πριν από λίγες μέρες συμμετείχες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στο Βελιγράδι, όπου συγκίνησες τον ελληνικό λαό με την προσπάθειά σου κι όσα είπες για τον αδερφό σου μετά την κούρσα των προημιτελικών. Μπορείς να μας περιγράψεις τι ακριβώς συνέβη;
Το Νοέμβριο ο αδερφός μου είχε ένα σοβαρό ατύχημα, με συνέπεια να κινδυνεύσει ακόμη κι η ζωή του. Ήταν ένα γεγονός που με συνέτριψε ψυχολογικά κι όπως είναι λογικό σταμάτησα τις προπονήσεις για να είμαι κοντά σε αυτόν και σε ολόκληρη την οικογένειά μου. Σε αυτό το επίπεδο δυστυχώς, όταν χάνεις τόσες πολλές προπονήσεις και τόσο πολύ χρόνο είναι πολύ δύσκολο να καταφέρεις να φτάσεις στην κατάσταση στην οποία ήσουν. Παρόλα αυτά, ο χαρακτήρας μου δε μου επιτρέπει να το βάζω κάτω... Πίστεψα πολύ στο ότι ο αδερφός μου θα γίνει καλά! Αυτό πραγματοποιήθηκε κι έδωσε και σε μένα ένα έξτρα κίνητρο να ξαναμπώ στις προπονήσεις, αυτήν την φορά όμως καταβάλλοντας τη μέγιστη δυνατή προσπάθεια καθαρά για εκείνον. Ήθελα να φτάσω σύντομα εκεί που ήμουν, ώστε να κάνω έναν καλό αγώνα και να του τον αφιερώσω. Νομίζω πως τα κατάφερα!
Γενικά, σαν να σε... κυνηγούν συνέχεια οι ατυχίες! Στους Ολυμπιακούς Αγώνες ένιωσες μια από τις πιο δύσκολες στιγμές για έναν αθλητή, όταν τραυματίστηκες σχεδόν με το ξεκίνημα της κούρσας σου. Αλήθεια, πώς κατάφερες να ξεπεράσεις αυτό το σοκ;
Πραγματικά τα πρώτα συναισθήματα ήταν πολύ άσχημα. Δε μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου. Δεν πίστευα, ότι αυτό το πράγμα συμβαίνει σε μένα. Ήμουν για μέρες πολύ άσχημα ψυχολογικά, όμως σιγά-σιγά το έφτιαχνα μέσα στο μυαλό μου. Ήταν όντως μεγάλη ατυχία, ωστόσο το να τα παρατάς δεν υπάρχει σαν επιλογή για μένα. Έπρεπε να σηκώσω κεφάλι και να συνεχίσω να προσπαθώ! Πάντα αυτό θα εξακολουθήσω να κάνω, όχι μόνο στον αθλητισμό αλλά και γενικότερα στη ζωή!
Ποιες είναι οι επόμενες αγωνιστικές υποχρεώσεις σου; Μετά το Ρίο και το Τόκιο να περιμένουμε την Ελισάβετ Πεσιρίδου και στο Παρίσι το 2024;
Σίγουρα θα γίνει μεγάλη προσπάθεια, για να είμαι και στο Παρίσι! Είναι μεγάλη μου επιθυμία να βρίσκομαι σε μια ακόμη Ολυμπιάδα. Θέλω να εκπροσωπήσω τη χώρα μου στο πιο ιστορικό αθλητικό γεγονός και θα είναι μία ακόμη μεγάλη τιμή για εμένα. Το επόμενο χρονικό διάσημα θα συμμετέχω σε κάποια meetings σε Ελλάδα κι εξωτερικό. Από εκεί και πέρα φετινός στόχος είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, καθώς και το Ευρωπαϊκό Ανοιχτού Στίβου...
Πες μας λίγα λόγια για την προπονήτριά σου, Ιωάννα Σιώμου...
Για την προπονήτριά μου έχω πολλά όμορφα πράγματα να σκεφτώ και να πω. Γνωριζόμαστε αρκετά χρόνια όπως ίσως να ξέρετε. Έχουμε δεθεί σε μεγάλο βαθμό. Έχουμε περάσει πολλά μαζί στις προπονήσεις και στους αγώνες! Είναι ένα πολύ ικανό άτομο και με εξειδικευμένη γνώση πάνω στο αντικείμενό της. Την ευχαριστώ για όλα όσα έχει κάνει για μένα μέχρι σήμερα, για να με βοηθήσει να φτάσω όσο υψηλότερα μπορώ!
Πώς είναι η Ελισάβετ εκτός σταδίων και πώς τη φαντάζεσαι σε δέκα χρόνια από σήμερα;
Δεν έχει μεγάλες διάφορες η ζωή μου εκτός γηπέδου. Βρίσκεται σε μια συνεχή πειθαρχία με πράγματα που πρέπει να γίνονται καθημερινά, είτε σχετίζονται με τον αθλητισμό όπως η διατροφή κι η ξεκούρασή μου για παράδειγμα, αλλά κι άλλες δουλειές που κάνω καθημερινά. Πολύ σπάνια, εάν υπάρχει ελεύθερος χρόνος, μπορεί να βγω για καφέ ή για φαγητό με φίλους. Όσο για το μέλλον, δεν κάνω τόσο μακρινές σκέψεις!
Ποια ''αθλητική'' στιγμή δε θα ξεχάσεις ποτέ;
Την πρώτη μου συμμετοχή στους Ολυμπιακούς αγώνες! Τα συναισθήματα που ένιωθα ήταν πρωτόγνωρα για μένα. Ήμουν τόσο ευτυχισμένη, επειδή έφτασα να συμμετέχω σε Ολυμπιάδα και κυρίως επειδή εκπροσωπούσα τη χώρα μου! Όλος αυτός ο κόπος τόσων χρόνων είχε αποφέρει καρπούς!
Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις σε ένα παιδί, που ναι μεν ασχολείται με το Στίβο, όμως ''φοβάται'' να κυνηγήσει τα όνειρά του εξαιτίας των δυσκολιών της εποχής μας;
Αυτό που θα έλεγα σε ένα παιδί είναι πως θα πρέπει να μην έχει τον παραμικρό φόβο! Η ζωή είναι για τους τολμηρούς και για αυτούς που θα προσπαθήσουν με όλο τους το είναι να πετύχουν το όνειρο τους. Σίγουρα δεν είναι ένα δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά αξίζει τον κόπο!