H καλύτερη δουλειά στην καριέρα του κόουτς της χρονιάς!

Ο Jimmy Jump σχολιάζει στο SportPortal2014.blogspot.gr την πρόκριση του Ολυμπιακού στο Final Four!

Μετά από απουσία πέντε χρόνων το ελληνικό μπάσκετ πρωταγωνιστεί ξανά! Ο Ολυμπιακός έμεινε όρθιος απέναντι στην εξαιρετική Μονακό κι έπειτα από μία άκρως ανταγωνιστική σειρά Playoffs πήρε την πρόκριση για το Final Four του Βελιγραδίου. Παρά τις ανατροπές που προκλήθηκαν από την αποβολή των ρωσικών ομάδων και τη διαγραφή των αποτελεσμάτων τους, νομίζω ότι οι τέσσερις ομάδες του τελικού ραντεβού άξιζαν 100% τη συμμετοχή τους σε αυτό κι αναμένεται να μας προσφέρουν τρεις μάχες με τεράστιο ενδιαφέρον. Η αναμονή είναι μεγάλη κι ελπίζω να περάσουν... γρήγορα οι δύο εβδομάδες που μεσολαβούν...

Σήμερα επέλεξα να μη σταθώ στο τι είδαμε στο τακτικό κομμάτι χθες βράδυ στο Φάληρο. Νομίζω, ότι οι διαφορές των δύο αντιπάλων ήταν μικρές κι η πρόκριση κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Η εμπειρία του Ολυμπιακού στο φινάλε κι η αποτελεσματικότητα που επέδειξαν οι παίκτες του ακόμα και σε φάσεις που δεν πήραν ορθές αποφάσεις βάσει λογικής, ήταν αρκετά για να βγάλουν νοκ-άουτ έναν πολύ δυνατό αντίπαλο. Η εξέλιξη της σειράς δικαίωσε τη στήλη που πίστευε εξαρχής πως η Μονακό ήταν η χειρότερη δυνατή διασταύρωση για τους κυπελλούχους Ελλάδας, όμως η πνευματική σκληράδα που ''έβγαλε'' και στους πέντε αγώνες ήταν κάτι που προσωπικά δεν πίστευα σε καμία περίπτωση να εμφανίσει. Της αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για όσα μας πρόσφερε τη φετινή σεζόν και θα ήθελα να τη δω να χτίζει πάνω σε όσα κατάφερε κυρίως μετά την έλευση του κόουτς Ομπράντοβιτς στον πάγκο της...

Ο Σλούκας βγήκε μπροστά στα τελευταία λεπτά των αναμετρήσεων που κατέληξαν στον Ολυμπιακό μετά το break της Μονακό στο Σ.Ε.Φ.. Ο Παπανικολάου περιόρισε όσο μπορούσε τον ποιοτικότατο Μπέικον. Ο Βεζένκοφ δε σκόραρε όσο ίσως αναμενόταν, όμως η συνεισφορά ήταν ανεκτίμητη και στις δύο πλευρές του παρκέ. Ο ΜακΚίσικ κράτησε ζωντανή την ομάδα του χθες, σε ένα διάστημα που οι Γάλλοι έπαιζαν πολύ όμορφο μπάσκετ κι έδειχναν ικανοί να ξεφύγουν στο σκορ. Παρόλα αυτά, ο MVP των Πειραιωτών στη σειρά ήταν μακράν ο Γουόκαπ. Ο πρώην γκαρντ της Ζαλγκίρις έκανε τα πάντα μέσα στο παρκέ κι όσο κυλούσε η σειρά κατάφερνε να κερδίσει ολοένα και περισσότερο την εμπιστοσύνη του τεχνικού σταφ και σε τομείς που η αντίπαλη πλευρά δεν περίμενε να πρωταγωνιστήσει. Ο Αμερικανός ήταν ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ στο αμυντικό σκέλος κι η ψυχολογία που άντλησε μέσω της κυριαρχίας του σε αυτό, τον ''ανέβασε'' κι επιθετικά. Πρώτη φορά τον είδα να σουτάρει με τόσο μεγάλη αυτοπεποίθηση πίσω από τα 6,75μ. και να μη ''φοβάται'' να πάρει πρωτοβουλίες σε τόσο υψηλό επίπεδο. Βρίσκεται σε τρομερή κατάσταση κι αν εμφανιστεί έτσι και στο Final Four, το ελληνικό σύνολο θα κοιτάξει στα μάτια τους αντιπάλους του...

Ο Τόμας Γουόκαπ πρωταγωνίστησε τις τελευταίες δύο εβδομάδες, ωστόσο ο Γιώργος Μπαρτζώκας πρωταγωνιστεί ΌΛΗ τη χρονιά. Αυτός είναι ο πραγματικός MVP του Ολυμπιακού και φυσικά ο κύριος λόγος της ερυθρόλευκης επιστροφής στο top επίπεδο της διοργάνωσης. Κατά τη γνώμη μου, ο Έλληνας κόουτς φέτος παρουσιάζει την καλύτερη δουλειά της καριέρας του και δικαιούται πλήρως να κερδίσει το βραβείο του καλύτερου προπονητή της σεζόν. Μετά τη χρυσή εποχή του ελληνικού μπάσκετ με τις συνεχόμενες κατακτήσεις του τίτλου, μόνο ο Τσάβι Πασκουάλ είχε δημιουργήσει ένα σύνολο, που έπαιζε εξαιρετικά και στις δύο πλευρές του παρκέ (Παναθηναϊκός 2017-18) κι αυτό δε συνέβη σε όλη τη διάρκεια εκείνης της σεζόν. Ο Έλληνας τεχνικός κατάφερε κάτι που ήταν ζητούμενο για τους εκπροσώπους μας όλα αυτά τα χρόνια και δεν είναι άλλο από το να δημιουργήσει μία ομάδα με ισορροπία στο παιχνίδι της κι εξαιρετική λειτουργία και στις δύο πλευρές του παρκέ. Οι αριθμοί του Ολυμπιακού ήταν υψηλοί τόσο στους αμυντικούς, όσο και στους επιθετικούς δείκτες κατά τη διάρκεια όλης τη regular season κι όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα τους τελευταίους μήνες, δεν ήταν καθόλου τυχαίο πως ανταποκρινόταν στην εξέλιξη κάθε τύπου αγώνα. Δεν ξέρω πώς θα κυλήσουν τα πράγματα στο Βελιγράδι και τι θα γίνει στη συνέχεια, ωστόσο πάντα θα αναρωτιέμαι πόσο πιο ψηλά θα είχε φτάσει ο κόουτς, αν διακρινόταν περισσότερο για την ψυχραιμία του. Τροφή για σκέψη...

Με αυτό το άρθρο ουσιαστικά κλείνουμε το κεφάλαιο ''Playoffs''. Στα όγδοα γενέθλια του SportPortal2014.blogspot.gr θέλω να σας ευχαριστήσω για τη στήριξη και την εμπιστοσύνη που του δείχνετε, όπως και για τα τρομερά νούμερα που του ''χαρίσετε'' όλες αυτές τις μέρες. Η συνέχεια θα είναι ανάλογη και θα περάσουμε σίγουρα όμορφα αναλύοντας όσα γίνουν στο Final Four. Υπομονή λίγες ημέρες και θα τα πούμε για όλους και για όλα...

ΥΓ. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι οπαδοί των ελληνικών ομάδων ξεσπούν σε τόσο έντονους πανηγυρισμούς μετά από μία πρόκριση στο Final Four. Παιδιά, δεν ξέρω αν το θυμάστε, αλλά μετράμε συνολικά εννιά κατακτήσεις...

ΥΓ2. Οι αδερφοί Αγγελόπουλοι δικαιούνται να αισθάνονται περήφανοι για την ομάδα που δημιούργησαν φέτος. Παρόλα αυτά, κάποιος πρέπει να τους σταματήσει να μιλούν δημόσια παραπάνω από ένα λεπτό, καθώς γελοιοποιούνται...

YΓ3. Δε θέλω να ασχολούμαι με αυτά, όμως νομίζω ότι η προβολή του προϊόντος από τη ΝΟVA με κάλυψη από τη συγκεκριμένη δημοσιογραφική ομάδα έχει κουράσει και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στο μέγεθος των ομάδων μας...