Ο Jimmy Jump γράφει για τον αγωνιστικό θρίαμβο του φετινού Ολυμπιακού που επισφραγίστηκε με την επιβλητική κατάκτηση του πρωταθλήματος, κάνει ανασκόπηση της σεζόν και δίνει τις ''συμβουλές'' του ενόψει καλοκαιριού...
Τελικά, ο Παναθηναϊκός επιβεβαίωσε όσους τον θεωρούσαν τελειωμένη υπόθεση, παρουσιάστηκε κατώτερος των προσδοκιών και του μεγέθους του κι αποτέλεσε εύκολη λεία ενός Ολυμπιακού, ο οποίος δεν έπιασε τα χειμερινά στάνταρ απόδοσής του, αλλά κατέκτησε άνετα το πρωτάθλημα μετά από έξι χρόνια! Το double εντός των συνόρων κι η εξαιρετική -βάσει δεδομένων, όχι του ονόματός του- πορεία στην Ευρωλίγκα αντάμειψαν την εξαιρετική δουλειά τεχνικού σταφ και παικτών κι έβγαλαν από τη μιζέρια και την κατρακύλα των τελευταίων ετών το σύλλογο...
Μετά από κάμποσα χρόνια, ο μετρ στη στελέχωση ρόστερ Γιώργος Μπαρτζώκας επανεμφανίστηκε. Το περσινό καλοκαίρι ο Έλληνας κόουτς μαζί με την ερυθρόλευκη διοίκηση πραγματοποίησαν εξαιρετική δουλειά κι υπογράφοντας παίκτες όπως ο Γουόκαπ, ο Ντόρσεϊ κι ο Φαλ εκτόξευσαν την ποιότητα του ρόστερ. Πιστεύω, ότι το σημείο-κλειδί του σχεδιασμού ήταν η ψήφος εμπιστοσύνης που έδωσαν οι αδερφοί Αγγελόπουλοι στο τεχνικό σταφ σχετικά με την υπόθεση του Βασίλη Σπανούλη. Όταν Kill-Bill αποσύρθηκε κι επίσημα από την ενεργό δράση μετά την απόφαση Μπαρτζώκα να μην τον υπολογίζει, όλα πήραν το δρόμο τους. Βέβαια, για να λέμε την αλήθεια, όπως προέκυψαν διάφορες συγκυρίες αγωνιστικής φύσεως κατά τη διάρκεια της σεζόν (αποβολή ρωσικών ομάδων από την Ευρωλίγκα, τραγική πορεία Παναθηναϊκού κλπ.), κάτι παρόμοιο έγινε και στο μεταγραφικό παζάρι. Για παράδειγμα, κανένας δεν ξέρει τι θα γινόταν αν αντί των Γουόκαπ και Φαλ είχαν αποκτηθεί οι Γκος και Λαντέιλ, οι οποίοι βρίσκονταν στην κορυφή της λίστας των νταμπλούχων Ελλάδας...
Οι Πειραιώτες εμφανίστηκαν πιο έτοιμοι στο ξεκίνημα της σεζόν, αναπτύσσοντας σταθερές τακτικές βάσεις άμεσα. Το ερυθρόλευκο σύνολο συνδύασε το συγκεκριμένο τακτικό ''κεκτημένο'' του με μία σωματική ετοιμότητα-υπεροχή στο αθλητικό κομμάτι άνευ προηγουμένου για τα δεδομένα εκείνης της εποχής. Όταν προέκυψε η αναμενόμενη κάμψη μετά τα Χριστούγεννα, τα μέχρι τότε αποτελέσματα κι η αποβολή των ρωσικών ομάδων απομάκρυνε τα όποια άγχη. Επίσης, η δουλειά του κόουτς Μπαρτζώκα και των συνεργατών του είχε εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό, που ο Ολυμπιακός παρουσίαζε το πιο ισορροπημένο μπάσκετ στην Ευρώπη. Όπως έχουμε πει ξανά και ξανά, αυτό ήταν το κυριότερο όπλο των πρωταθλητών και για αυτό το λόγο συνεχίζω να πιστεύω, πως η φετινή δουλειά του προπονητή τους ήταν η καλύτερη της καριέρας του...
Στο Final Four του Βελιγραδίου χάθηκε μία τεράστια ευκαιρία διεκδίκησης του τροπαίου για πολλούς λόγους. Παρόλα αυτά, η κατάκτηση των εγχώριων τίτλων και κυρίως η εμφανής διαφορά επιπέδου με τον αιώνιο αντίπαλο Παναθηναϊκό, προσέδωσαν έναν πιο πανηγυρικό τόνο στη φετινή επιτυχία. Η παραμονή του βασικού κορμού κι οι λιγοστές μεταγραφικές ανάγκες, είναι λογικό να γεμίζουν τον οργανισμό με αισιοδοξία ενόψει της νέας χρονιάς, ωστόσο από εδώ και πέρα αρχίζουν τα δύσκολα κι απαιτείται ωριμότητα από όλους. Σε λίγους μήνες τίποτα δε θα είναι ίδιο, ο ανταγωνισμός θα αυξηθεί εντός κι εκτός συνόρων, ενώ το τελευταίο διάστημα παρουσιάστηκαν κάποιες... ανορθογραφίες που θα είναι ανεπίτρεπτο να κρυφτούν κάτω από το... χαλάκι των τίτλων. Ο Ολυμπιακός θριάμβευσε, αλλά κανένας δεν πρέπει να αισθάνεται χορτασμένος, αν θέλει να θεωρεί τον εαυτό του αντάξιο μέλος του συλλόγου που εκπροσωπεί...
ΥΓ. Ό,τι και να πει κανείς για τον Γιώργο Πρίντεζη θα είναι λίγο. Για μένα αποτελεί ΜΑΚΡΑΝ την κορυφαία ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ του Ολυμπιακού όλα αυτά τα χρόνια κι έναν από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία της Ευρωλίγκα. Ήταν τιμή μας που τον απολαύσαμε σαν παίκτη κι εύχομαι να παραμείνει στο χώρο, γιατί το άθλημα έχει ανάγκη από τέτοιους ανθρώπους πιο πολύ από ποτέ...