Ο Jimmy Jump αναλύει τη φιλοσοφία του Ντέγιαν Ράντονιτς, σκιαγραφεί το αγωνιστικό πορτραίτο Λι και Καλαϊτζάκη, ενώ σχολιάζει και την επόμενη διοικητική μέρα του Παναθηναϊκού στο SportPortal2014.blogspot.gr!
Οι τελευταίες εξελίξεις στον Παναθηναϊκό μάλλον δεν ξάφνιασαν όσους διαβάζουν... πίσω από τις γραμμές. Όπως σωστά είχαμε προβλέψει στις προηγούμενες επικοινωνίες μας, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος επέστρεψε στα διοικητικά δρώμενα της Κ.Α.Ε. και το επόμενο διάστημα αναμένεται να μάθουμε περισσότερα σχετικά με τον τρόπο που θα μετουσιωθεί η επανεργοποίησή του...
Προσωπικά, προτίμησα να μη σχολιάσω τη συγκεκριμένη εξέλιξη την προηγούμενη εβδομάδα για δύο λόγους: Πρώτον, θεωρώ ότι δε χρειάζεται να διαβάσει κάποιος εμένα για να καταλάβει τι ακριβώς έγινε την τελευταία διετία στο τριφύλλι και δεύτερον, βαρέθηκα να επικεντρώνομαι σε πράγματα που δεν έχουν καμία σχέση με το αγωνιστικό κομμάτι. Ο μεγαλομέτοχος της Κ.Α.Ε. επέλεξε να μη χρηματοδοτήσει την ομάδα του κατά πάσα πιθανότητα εξαιτίας της απουσίας πολλών εσόδων ελέω κορωνοϊού. Ουσιαστικά ποτέ δεν ήθελε να πουλήσει πραγματικά κι απλά περίμενε την οριστικοποίηση της παραχώρησης του Ο.Α.Κ.Α., ώστε η προσπάθειά του να αποκτήσει μεγαλύτερη δυναμική σε όλους τους τομείς. Όσον αφορά την αντιμετώπισή του από τον πράσινο κόσμο, εκείνος οφείλει να βάλει το καλό του συλλόγου πάνω από όλα (επειδή δεν υπάρχει επιθυμία απεμπλοκής, τότε η παρουσία Γιαννακόπουλου είναι μονόδρομος για αυτό) και να τον στηρίξει έμπρακτα, χωρίς παράλληλα να ξεχνά τι ακριβώς βίωσε από το 2020 μέχρι σήμερα. Ελπίζω να μη χρειαστεί να επανέλθουμε σύντομα γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα κι από εδώ και πέρα να εστιάζουμε σε όσα θα συμβαίνουν εντός παρκέ...
Ένα πρώτο βήμα της... αλλαγής μας είναι και το σημερινό άρθρο. Ντέγιαν Ράντονιτς, Πάρις Λι και Παναγιώτης Καλαϊτζάκης μπαίνουν στο μικροσκόπιό μας και σταδιακά θα αρχίσουμε να... ζεσταινόμαστε, γιατί το καλοκαίρι αναμένεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον...
Ο... νικητής της κούρσας αποτελεί μία πολύ γνωστή προπονητική μορφή της EuroLeague. Aν εξαιρέσουμε την τρίτη χρονιά του στη Μπάγερν Μονάχου όπου απολύθηκε στα μέσα της σεζόν (δε μπόρεσε να διαχειριστεί τις πολλές σημαντικές αποχωρήσεις που είχαν γίνει το προηγούμενο καλοκαίρι), σχεδόν πάντα παρουσιάζει αξιοπρόσεκτες δουλειές και δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι ο Ερυθρός Αστέρας βγήκε ξανά στην... επιφάνεια έχοντας εκείνον στον πάγκο του (συνολικά έχει κερδίσει περίπου τριάντα τίτλους). Ειδικά πέρσι η ομάδα που παρουσίασε ήταν εξαιρετική για τα δεδομένα της ατομικής ποιότητας των παικτών της, με το επιβλητικό 3Χ3 επί της Παρτιζάν του Ζέλικο Ομπράντοβιτς (κατάκτηση Αδριατικής Λίγκας κι εγχώριου double) να αποτελεί το highlight της μέχρι τώρα καριέρας του 52χρονου κόουτς...
Η φιλοσοφία του Σέρβου τεχνικού είναι ξεκάθαρη. Τα σύνολα που δημιουργεί χαρακτηρίζονται από τη σκληρή άμυνα, το χαμηλό αριθμό κατοχών και τη χωρίς ιδιαίτερη φαντασία και ποικιλία της επιθετικής λειτουργίας τους. Η τελευταία παράμετρος-αδυναμία συνήθως επιχειρείται να ''καμουφλάρεται'' μέσω της παραγωγής πόντων στο ανοιχτό γήπεδο (κάτι που όπως καταλαβαίνετε προκύπτει από την αποτελεσματικότητα του αμυντικού πλάνου) και της διεκδίκησης των επιθετικών ριμπάουντς. Στη χρονιά που μόλις ολοκληρώθηκε στη EuroLeague, ο Ερυθρός Αστέρας ήταν βάσει των advanced stats:
- 8ος στο DRtg
- 12oς στο ΟRtg
- 16oς στο Pace (η Μπάγερν του Τρινκέρι κι η Ζαλγκίρις ήταν οι μόνες ομάδες που έπαιζαν σε πιο χαμηλό τέμπο)
- 18ος στο eFG%
- 8oς στο AST%
- 9oς στο TOV%
- 13ος στο DRB%
- 5ος στο ORB%
- 4ος στο STL%
Ο Ράντονιτς αναλαμβάνει μία ομάδα που την τελευταία τριετία ήταν τραγική αμυντικά. Η front office του club μετά την πρόσληψη του Αργύρη Πεδουλάκη ως τεχνικό διευθυντή επέλεξε να εστιάσει σε αυτό το κομμάτι κι ο Σέρβος είναι ικανός να αλλάξει την κατάσταση. Η λογική λέει, ότι ο Παναθηναϊκός της νέας περιόδου θα διαθέτει αμυντικές βάσεις, καλές περιστροφές και καλύψεις και θα είναι επιθετικός στα μαρκαρίσματά του, επιδιώκοντας την επαφή, την ύπαρξη χεριών πάνω στη μπάλα και τη διεκδίκηση καλών θέσεων μετά τις αλλαγές ή χωρίς τέτοιες. Επίσης, αν και συνήθως επιλέγει μία hedge n' recover αντιμετώπιση των αντίπαλων pick n' rolls, θεωρώ βέβαιο ότι είτε με τον Παπαγιάννη, είτε με κάποιον άλλο center δε θα φοβάται το switch. Με τους ερυθρόλευκους της Σερβίας, ελλείψει διαθέσιμου μπάτζετ, επιστράτευσε τον Μίτροβιτς για αυτόν το ρόλο παρότι ο παίκτης είναι power forward...
Πολύς λόγος γίνεται για το επιθετικό πλάνο του. Ναι, ο Σέρβος δεν είναι από τους προπονητές που καταπλήσσουν με τις εμπνεύσεις τους σε αυτόν τον τομέα, ωστόσο ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πλάνο με αρχές. Η νέα version των κατόχων του ελληνικού Σούπερ Καπ θα ''τρέχει'' πολλές pick n' roll δράσεις, θα ''ακουμπά'' συχνά στο ζωγραφιστό και θα προσπαθεί να δημιουργεί επιπλέον ρήγματα είτε με κάθετα κοψίματα μακριά από τη μπάλα, είτε με την ανάπτυξη plays για τους σουτέρ της. Ο Ράντονιτς ζητά από τους παίκτες του να διαβάζουν σωστά τα δεδομένα μετά τις πρώτες δράσεις και να πασάρουν έγκαιρα, προτού προκύψει η τελική εκτέλεση. Επιπλέον όπως αναφέραμε παραπάνω και παρότι επιλέγει χαμηλό τέμπο στα ματς, επιθυμεί τη μετατροπή της καλής άμυνας σε transition επίθεση, αλλά και την έντονη διεκδίκηση των ριμπάουντς μετά από άστοχο σουτ των παικτών του...
Σημείωση: Ο Ερυθρός Αστέρας πλήρωσε την αδυναμία του πίσω από τη γραμμή του τριπόντου. Ακόμα και παίκτες όπως ο Ντόμπριτς κι ο Χόλινς δεν παρουσιάστηκαν σε αυτόν τον τομέα όπως ήταν προσδοκώμενο στο ξεκίνημα της σεζόν!
Κατά τη γνώμη μου, ο Ράντονιτς είναι ένας αρκετά υποτιμημένος προπονητής. Προσωπικά τον εκτιμώ πολύ και θεωρώ πως για εκείνον είχε φτάσει η ώρα να αναλάβει ένα μεγαλύτερο πρότζεκτ. Ο οργανισμός επιβάλλεται να τον κρίνει με ωριμότητα και να μην του ζητήσει πράγματα, τα οποία δεν ταιριάζουν με το προφίλ του. Η μόνη μου αμφιβολία έχει να κάνει με το κατά πόσο έτοιμος θα παρουσιαστεί, όταν θα είναι αναγκασμένος να διαχειριστεί πιθανές κακές περιόδους που θα έρθουν ειδικά στο ξεκίνημα. Αν ξεπεράσει τη συγκεκριμένη σκόπελο, τότε μετά από αρκετό καιρό ο κόσμος του Παναθηναϊκού θα παρακολουθήσει μία ομάδα με ξεκάθαρη ταυτότητα, κάτι που πρέπει να είναι το κύριο ζητούμενο ενόψει της νέας σεζόν...
Πάμε τώρα και στις πρώτες μεταγραφικές κινήσεις... Η αρχή έγινε με τον Πάρις Λι, ο οποίος ήταν ένας εκ των σημαντικότερων παικτών της Μονακό στην πορεία μέχρι τα Playoffs της φετινής EuroLeague. Ο Αργύρης Πεδουλάκης ξεχώρισε τον 27χρονο γκαρντ και συμφώνησε μαζί του μετά τις αναμετρήσεις με τον Ολυμπιακό. Ο τότε σχεδιασμός προέβλεπε ότι αυτός θα ήταν ο βασικός PG της νέας περιόδου, ωστόσο όπως θα αποδειχθεί πολύ σύντομα, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει ότι δε θα έχει σημαντικό ρόλο στο ρόστερ, ειδικά από τη στιγμή που προσλήφθηκε ένας προπονητής που ''ερωτεύεται'' παίκτες με ικανότητα στην άμυνα...
Ο Αμερικανός άσος δούλεψε πολύ τους προηγούμενους μήνες και ξεπέρασε κάθε προσδοκία που υπήρχε για αυτόν πριν την έναρξη της χρονιάς. Το status του δεν απείχε πολύ από εκείνο του Πέρι για παράδειγμα, όμως η προσπάθειά του σε ατομικό επίπεδο κι η ένταξή του σε ένα σύνολο με ξεκάθαρους ρόλους από ένα σημείο και μετά, τον εξέλιξαν σε εντυπωσιακό βαθμό. Κατά τη γνώμη μου μπορεί να αποδώσει εκπληκτικά στο πλάι ενός baller γκαρντ (π.χ. Τζέιμς), όπου θα αναλαμβάνει τις ''βρώμικες'' αποστολές. Διαθέτοντας καλό ball handling είναι αποδοτικός στο ''κατέβασμα'' της μπάλας, μπορεί να απειλήσει μένοντας μακριά από αυτή, ενώ η ικανότητά του στο αμυντικό σκέλος είναι αδιαμφισβήτητη. Πιέζει ασφυκτικά τους αντιπάλους του, βάζει εξαιρετικά τα χέρια του πάνω στον επιτιθέμενο, ''σπάει'' τα screens ικανοποιητικά και δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι βάσει αριθμών ήταν ένας εκ των καλύτερων παικτών στην αντιμετώπιση των hand-off δράσεων (τελείωσε με 1,1 κλ. κατά μ.ό.)...
Το πρώτο προσωπικό στοίχημα που οφείλει να κερδίσει τους επόμενους μήνες, θα είναι ο έλεγχος την επιθετικότητάς του κι ο περιορισμός των ''χαζών'' φάουλ. Δεν αντιμετωπίζει προβλήματα στην περιστροφές και τις καλύψεις και το μοναδικό του αρνητικό στοιχείο σε αυτό το κομμάτι έχει να κάνει με την post-up άμυνα. Το χαμηλό ύψος του (1,83μ.) συνδυάζεται με έναν όχι και τόσο δυνατό κορμό, με συνέπεια να ''αιμορραγεί'' σε τέτοιου είδους συνθήκες. Είναι σκληρός, παλεύει όσο μπορεί, αλλά...
Επιθετικά είναι ένας εκ των ικανότερων γκαρντ σε ''1vs1'' εκτελέσεις. Φέτος τερμάτισε στο No9 της στατιστικής κατηγορίας που έχει να κάνει με την αποτελεσματικότητα σε isolation καταστάσεις, έχοντας 1,22 πόντους ανά κατοχή. Το πρώτο του βήμα είναι αρκετά γρήγορο, δε φοβάται την επαφή, απλά είναι αναγκαίο να γίνει πιο επιθετικός όταν διεισδύει από την ''κακή'' δεξιά του πλευρά. Το αριστερό floater του θα προκαλέσει προβλήματα στους αντιπάλους του, ενώ συν τοις άλλοις βελτίωσε εμφατικά το shot selection του. Πίσω από τη γραμμή του τριπόντου δεν είναι πάντα σταθερός (35,3% στη EuroLeague), αλλά το θετικό είναι πως μπορεί να εκτελέσει τόσο μετά από ντρίμπλα, όσο και σα spot shooter. Όσον αγορά τη δημιουργία, δύο πράγματα είναι ξεκάθαρα: Πρώτον, μπορεί να τρέξει pick n' roll δράσεις και να πασάρει με kick out (δυσκολεύεται να δει την αδύνατη πλευρά) και δεύτερον, δεν είναι ο PG που θα αναμείξει με συνέπεια και συνέχεια τους συμπαίκτες του στην επίθεση. Μεγάλο θετικό του ''πακέτου'' του είναι η μικρή παραγωγή λαθών (2,4/1 η φετινή του αναλογία ασίστς-λαθών)...
Από τη στιγμή που Πέρι και Σαντ-Ρος δε δικαίωσαν τις προσδοκίες, ο Παναθηναϊκός ήταν ΤΡΑΓΙΚΟΣ στην περιφερειακή ατομική άμυνα. Για μένα, η κάκιστη αμυντική λειτουργία του τριφυλλιού οφειλόταν κατά κύριο λόγο στη συγκεκριμένη αδυναμία, επομένως ήταν αναμενόμενο να αναζητηθεί λύση του προβλήματος στην καλοκαιρινή αγορά. Στο Ο.Α.Κ.Α. δεν υπήρχε γκαρντ σαν τον Λι κι αυτό από μόνο του οδηγεί σε άμεση αναβάθμιση της πράσινης backcourt. Ο Αμερικανός ταιριάζει απόλυτα με τον Νέντοβιτς, είναι παίκτης ομάδας, διαθέτει μαχητικό αλλά και παράλληλα passive αγωνιστικό χαρακτήρα, βγαίνει μπροστά στα δύσκολα και κυρίως χαρακτηρίζεται από σωστή νοοτροπία. Τα μόνα πράγματα που με προβληματίζουν σχετικά με την πορεία του στα μέρη μας έχουν να κάνουν με το είδος των απαιτήσεων που θα υπάρχουν προς το πρόσωπό του και με τις επιλογές που θα γίνουν στην προσπάθεια περεταίρω ενίσχυσης της γραμμής των κοντών. Ο πρώην άσος της Μονακό δεν πρέπει να κριθεί από τα νούμερά του στην επίθεση και τη δημιουργία, αλλά από τη συμβολή του και στις δύο πλευρές του παρκέ. Επίσης, ο έτερος PG που θα αποκτηθεί, πρέπει να είναι ''αυθεντικός'' δημιουργός, να αναμειγνύει σωστά τους συμπαίκτες του κι αν γίνεται να απειλεί σταθερά πίσω από τα 6,75μ.. Θα είναι πραγματικά κρίμα μια τόσο έξυπνη μεταγραφή να μην αξιοποιηθεί στον απόλυτο βαθμό...
Ο Παναγιώτης Καλαϊτζάκης (02-01-1999) διαθέτει μία καλή ''πρώτη ύλη'', η οποία στο ξεκίνημα πρέπει να λογίζεται ως αμυντικό ''εργαλείο''. Αρχικά, παίζει στο ''2'' και το ''3'' και το παιχνίδι του βρίσκεται περίπου στα ίδια επίπεδα με αυτά του αδερφού του πέρσι. Ίσως είναι πιο έτοιμος σε κάποιους τομείς και πιο θρασύς, ωστόσο ο Παναθηναϊκός πρέπει να τον αξιολογήσει σωστά και να επενδύσει πάνω του σε βάθος χρόνου...
Ο διεθνής γκαρντ πραγματοποίησε εξαιρετική σεζόν στη Λιετκαμπέλις, με την οποία έφτασε μέχρι τους λιθουανικούς τελικούς και τα νοκ άουτς του EuroCup. Στη δεύτερη διοργάνωση της EuroLeague μπορεί να είχε καλούς παραγωγικούς αριθμούς (13 π.-55,8% δίπ.-37,2% τρ.-74,7% βολ.-2,8 ασ.- 1,9 λ.), όμως όπως αναφέραμε παραπάνω τουλάχιστον τους πρώτους μήνες πρέπει να του δοθεί ένας ρόλος που εστιάζεται στην άμυνα. Διαθέτει εξαιρετικό άνοιγμα χεριών, τρομερό ύψος για την περιφέρεια (2,00μ.) κι ανθεκτικότητα στις επαφές. Βάζει πιεστικά τα χέρια του πάνω στη μπάλα (1,3 κλ. ανά ματς στην Ευρώπη), ''σπάει'' τα σκρινς, ενώ παράλληλα δεν αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα στις περιστροφές και τις καλύψεις (χρειάζεται κι άλλη βελτίωση). Επιπλέον, το αξιοπρόσεκτο άλμα του τον καθιστά υπολογίσιμο αντίπαλο στις μάχες των... αιθέρων κι απέναντι σε κοντότερα γκαρντς. Πραγματικά, έχει όλα τα φόντα να εξελιχθεί σε έναν τρομερό defensive stopper, αρκεί να δουλέψει στο κομμάτι της πνευματικής ετοιμότητας, προκειμένου να ελέγχει καλύτερα την ένταση που βγάζει μέσα στο παρκέ (στην αρχή θεωρώ σίγουρο, ότι θα προκύψουν βράδια που θα χρεωθεί γρήγορα με αρκετά φάουλ). Φέτος έδειξε καλύτερο πρόσωπο ως αμυνόμενος μετά από αλλαγές στην πίσω γραμμή άμυνας και θέλω να τον δω να εξελίσσεται κι άλλο εδώ...
Το σημαντικότερο ''στοίχημα'' για την καριέρα του είναι η βελτίωση στο επιθετικό σκέλος. Πράγματι, στη Λιθουανία βελτίωσε το ball handling του και την αποτελεσματικότητά του στο περιφερειακό σουτ, ωστόσο ακόμα δεν είναι έτοιμος να ανταπεξέλθει απέναντι στις άμυνες του κορυφαίου επιπέδου (εξαιρουμένων των φάσεων στο transition). Ένα καλό πρώτο βήμα θα ήταν η ανάπτυξη του shot selection του (παίρνει αρκετές παρατραβηγμένες προσπάθειες, έχει περισσότερη εμπιστοσύνη στο drive του από ό,τι πρέπει, γίνεται προβλέψιμος πηγαίνοντας δυναμικά σχεδόν πάντα μόνο από τα δεξιά) κι η σταθεροποίηση των ποσοστών του στα σουτ θέσεως. Στη συνέχεια, είναι αναγκαίο να δουλέψει πάνω στο χειρισμό (θα τον βοηθήσει και στις close outs επιθέσεις) και τη δημιουργία μέσω καταστάσεων pick n' roll (δεν είναι τόσο κακός πασέρ), οπότε καταλαβαίνετε πως ο οργανισμός οφείλει να δημιουργήσει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα ανάπτυξης της ''επένδυσής'' του...
Ο Καλαϊτζάκης σαφώς κι αποτελεί την καλύτερη επιλογή που θα μπορούσαν να κάνουν οι δύο αιώνιοι, προκειμένου να συμπληρώσουν ιδανικά την περιφερειακή τους γραμμή. Οι πράσινοι τον έκαναν δικό τους για τα επόμενα τρία χρόνια και δίνοντάς του αρχικά το ρόλο του πέμπτου γκαρντ, οφείλουν να τον αναβαθμίσουν με την πάροδο του χρόνου. Ο 23χρονος άσος μπορεί να τα καταφέρει, αρκεί να αντιμετωπιστεί με εμπιστοσύνη, επαγγελματισμό κι υπομονή. Το παράδειγμα της μη αξιοποίησης της περίπτωσης του αδερφού του είναι σχετικά πρόσφατο, ωστόσο η συνύπαρξή του με ανθρώπους όπως ο Αργύρης Πεδουλάκης κι ο Ντέγιαν Ράντονιτς που είναι εξαιρετικοί στον αμυντικό τομέα, ίσως χαράξουν ένα διαφορετικό δρόμο για εκείνον...
Το επόμενο διάστημα θα επιφυλάσσει κάμποσες ειδήσεις για τους φίλους του Παναθηναϊκού. Ο σχεδιασμός ''τρέχει'' και να είστε σίγουροι πως θα έχουμε σύντομα ανακοινώσεις πέραν των Λι-Καλαϊτζάκη. Για παράδειγμα, ήδη έχει γίνει μία πρώτη σοβαρή επαφή με τον Νικ Καλάθη για την επιστροφή του, ενώ ίσως προκύψουν κι άλλες τέτοιες. Η κάλυψη των ελληνικών θέσεων κι η απόκτηση ποιοτικών παικτών πρέπει να συνδυαστούν με τα ''θέλω'' και τη φιλοσοφία του προπονητή, επομένως θα χρειαστεί υπομονή και ψυχραιμία για να δημιουργηθεί ένα αξιόλογο ρόστερ. Τις επόμενες μέρες θα έχουμε να πούμε πολλά...
ΥΓ. Για το αστείο του πράγματος και μόνο... Ο Ράντονιτς έχει βελτιώσει αισθητά τα αγγλικά του...