Ο Jimmy Jump αναλύει την αναμέτρηση του Ολυμπιακού με τη Μονακό, ενώ τοποθετείται και για το βασικό πρόβλημα του Παναθηναϊκού την παρούσα χρονική στιγμή...
Με αρνητικό πρόσημο ολοκληρώθηκε η πέμπτη αγωνιστική για τα ελληνικά... χρώματα, καθώς Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός ηττήθηκαν από Μονακό και Μακάμπι Τ.Α. αντίστοιχα. Οι συγκεκριμένοι αγώνες έδωσαν την ευκαιρία στις ομάδες μας να διαπιστώσουν σε ποιο επίπεδο βρίσκονται σχεδόν ένα μήνα μετά την έναρξη των αγωνιστικών υποχρεώσεών τους και πλέον είναι στο χέρι τους να αξιοποιήσουν όσα δεδομένα προέκυψαν κόντρα σε δύο καλά σύνολα της διοργάνωσης...
Στο Σ.Ε.Φ. είδαμε μία ''κλειστή'' μονομαχία, η οποία κρίθηκε από την ατομική ποιότητα ορισμένων παικτών των φιλοξενούμενων. Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε το παιχνίδι βασιζόμενος στους συνηθισμένους τομείς του πλάνου του, τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση. Ο Γουόκαπ ανέλαβε όπως και πέρσι το μαρκάρισμα του Τζέιμς (απέναντι στον Αμερικανό σταρ είδαμε και τον Λαρεντζάκη στην συνέχεια), ενώ ο ΜακΚίσικ είχε κυρίως την αποστολή αναχαίτισης του Οκόμπο. Οι νταμπλούχοι Ελλάδας δεν επέτρεψαν στους Μονεγάσκους να αναπτύξουν σημαντικό αριθμό αιφνιδιασμών, ωστόσο δε φάνηκαν τόσο αποτελεσματικοί στο αμυντικό ριμπάουντ (έχασαν 10/30 διεκδικήσεις) και παράλληλα ''επέτρεψαν'' στη Μονακό να σουτάρει με 41,7% από την περιφέρεια, μάλλον υποτιμώντας την ικανότητά της από εκεί (εν μέρει ήταν λογική η απόφαση, αφού οι παίκτες του Ομπράντοβιτς δεν είναι σταθεροί πίσω από τη γραμμή των 6,75μ.). Στην επίθεση, ο κόουτς Μπαρτζώκας παρουσίασε τα γνωστά πλέον ''figure-8s'' που καταλήγουν σε κεντρικό pick n' roll των δημιουργών του και φυσικά προσπάθησε ξανά να δώσει ρυθμό στον Κάνααν, αυτήν τη φορά όμως σε μικρότερο βαθμό από τα προηγούμενα ματς. Ο Αμερικανός σκόρερ ήταν για ακόμα μία φορά μέτριος (2/5 σουτ/-10 στο ''+/-'') και στην κρίσιμη τρίτη περίοδο πήρε παραπάνω χρόνο συμμετοχής από όσο θα έπρεπε, κάτι που εκμεταλλεύτηκαν οι δευτεραθλητές Γαλλίας σκοράροντας ''πάνω του'' συνεχώς...
Επίσης, από τους γηπεδούχους αναπτύχθηκαν ποικίλες δράσεις για τον Σλούκα, προκειμένου εκείνος να εκτελέσει ή να δημιουργήσει εντός ενός ''ευνοϊκού'' πλαισίου για τις ικανότητές του. Ο Έλληνας γκαρντ ''έτρεξε'' plays για κεντρικό pick n' roll, κυρίως ''Spain'' και μέσω διάταξης ''1-3-1'' ή διπλών screens, έχοντας στο μυαλό του να εκμεταλλευτεί και τα ρήγματα που προκαλούν τα κάθετα κοψίματα του Βεζένκοφ προς τη ρακέτα. Όταν ο Ολυμπιακός μπόρεσε να κυκλοφορήσει με υπομονή τη μπάλα στο μισό γήπεδο (η Μονακό δεν εφαρμόζει σωστές περιστροφές με συνέπεια) και βρήκε... ματιές στο transition ως επί το πλείστον με αιχμή δόρατος τον ΜακΚίσικ (τον είδαμε να ''κατεβάζει'' και τη μπάλα σε set καταστάσεις), κατάφερε να επιβάλλει το ρυθμό του. Μόλις ο αντίπαλός του περιόρισε τα λάθη κι η αστοχία από την περιφέρεια συνεχίστηκε (φανταστείτε πόσο θα ήταν το 33/3%, αν ο ΜακΚίσικ δεν τελείωνε με 3/5), το 61,1% στα δίποντα και το πολύ καλό 20-12 στην αναλογία ασίστς/λαθών ουσιαστικά ''διαγράφηκαν''...
Η Μονακό έφτασε στο 4-1, έχοντας ολοκληρώσει μία πολύ δύσκολη πεντάδα αγώνων. Στον αγώνα της Πέμπτης αποδείχθηκε αρκετά διαβασμένη απέναντι στην ελληνική ομάδα, με τον κόουτς Ομπράντοβιτς να διατηρεί πολλές από τις ιδέες που εφάρμοσε στην περσινή σειρά των Playoffs. Για παράδειγμα, είδαμε ξανά screens στον Σλούκα με σκοπό να προκύψει switch κι επίθεση κάποιου σκόρερ της ''πάνω'' στον ερυθρόλευκο ηγέτη, κίνηση που επαναλήφθηκε και με τον Λαρεντζάκη (θυμάστε που στο προηγούμενο άρθρο μας αναρωτιόμασταν ποια θα είναι η εικόνα του, όταν οι αντίπαλοι δώσουν μεγαλύτερη προσοχή σε αυτόν;). Επιπλέον, υπήρξε ξεκάθαρη επιθυμία να αποτραβηχθεί από τη ρακέτα ο Φαλ, μέσω των ''γνωστών'' μακρινών κι άμεσων screens μακριά από τη γραμμή του τριπόντου για τον Τζέιμς, ενώ φυσικά επιχειρήθηκε έντονα η διεκδίκηση των επιθετικών ριμπάουντς κι η παραγωγή στο transition. Στις set καταστάσεις, οι Μονεγάσκοι στόχευαν να εκτελέσουν απέναντι σε συγκεκριμένους στόχους, οι οποίοι ήταν οι Σλούκας, Κάνααν, Λαρεντζάκης και Βεζένκοφ. Ανάλογη πρόθεση είδαμε και για τον Πίτερς, αλλά ο Αμερικανός ανταπεξήλθε (είχε το μεγαλύτερο ερυθρόλευκο ''+/-'' με +13). Το συγκεκριμένο σχέδιο πέτυχε ως ένα βαθμό, επειδή Τζέιμς κι Οκόμπο βρέθηκαν σε πολύ καλό βράδυ, ενώ κι ο Λόιντ ''ξύπνησε'' στην τρίτη περίοδο. Όταν η πλευρά των γηπεδούχων ''έβγαλε'' τον Μπολομπόι στην πρώτη γραμμή άμυνας λίγο πριν το φινάλε, ήταν πολύ αργά για να ανατραπεί η κατάσταση...
Αμυντικά, ο κόουτς Ομπράντοβιτς στήριξε το πλάνο του πάνω στις προσπάθειες του Ντιαλό περιφερειακά και των Μπράουν-Χολ στο ζωγραφιστό (η εντολή του πάγκου ήταν να αποφευχθεί από ''μπροστά'' η εισαγωγή της μπάλας από τον Ολυμπιακό). Η αποτελεσματικότητα και των τριών μαζί με τα ποσοστά ενέργειας που έχουν απομείνει στον Μόερμαν, θα κρίνουν πολλά για τη φετινή προσπάθεια της Μονακό, η οποία οφείλει να βελτιωθεί στην άμυνα μισού γηπέδου. Η ανάπτυξή της σε αυτό το κομμάτι, μαζί με την προσθήκη ενός πλάγιου με ευχέρεια στην εκτέλεση από μακριά, πιθανότατα να είναι τα κλειδιά για την επίτευξη των υψηλών στόχων της τη φετινή σεζόν...
Ο Ολυμπιακός χρειαζόταν μία τέτοιου είδους εμφάνιση και μία ήττα σαν αυτή. Όπως έχουμε πει, ο δρόμος είναι μεγάλος και τίποτα δεν έχει κριθεί από τον Οκτώβριο. Το ζητούμενο για τον κόουτς Μπαρτζώκα είναι να εντάξει ενεργά τους νέους παίκτες στο rotation και παράλληλα να διατηρήσει την περσινή αποτελεσματικότητα του συνόλου του και στις δύο πλευρές του παρκέ. Εξαιτίας των επικοινωνιακών τακτικών της Κ.Α.Ε. έχει δημιουργηθεί μία ''ψεύτικη'' εικόνα στους περισσότερους για τα ποιοτικά επίπεδα του ρόστερ σε σχέση, κάτι που πιθανότατα θα είναι δύσκολο να διαχειριστεί τους επόμενους μήνες. Χρειάζεται ωριμότητα και ψυχραιμία, προκειμένου να αποφευχθεί η στασιμότητα και να υπάρξει βελτίωση στο σημείο της σεζόν που οι ανταγωνιστές θα πλησιάσουν σε επίπεδα ετοιμότητας...
Ο Παναθηναϊκός έκανε την προσπάθειά του στο Τελ Αβίβ, όμως στο τέλος της βραδιάς δεν κατάφερε να κερδίσει κάτι ούτε από πλευράς αποτελέσματος, ούτε από πλευράς εντυπώσεων. Ο κόουτς Ράντονιτς μοιάζει ακόμα μπερδεμένος κι αυτό αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον οργανισμό την παρούσα χρονική στιγμή. Η απώλεια του Σούπερ Καπ κι οι έξι ήττες σε δέκα επίσημες αναμετρήσεις δε θα έπρεπε να προβληματίζουν, αν χαρακτηρίζονταν από μία εικόνα με ξεκάθαρο πλάνο και ρόλους. Προς το παρόν το τριφύλλι μοιάζει μπερδεμένο και πλέον ο προπονητής του καλείται να αναπροσαρμόσει τα όποια σχέδιά του λόγω της επικείμενης ένταξης του Μπέικον...
Η έλευση κι η παραμονή του Σέρβου κόουτς πρέπει να συνδυαστεί με τη δημιουργία μιας σκληρής κι αποτελεσματικής άμυνας. Καλώς ή κακώς σε αυτόν τον τομέα πρέπει να στηριχθεί ο Παναθηναϊκός, καθώς ο προπονητής του δεν ήταν ποτέ... ευφάνταστος στην επίθεση. Αν δε συμβεί κάτι τέτοιο, αργά ή γρήγορα θα ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για νέες αλλαγές κι η πίεση θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο. Μία διαφορετική κατανομή του rotation, ο περιορισμός του και κυρίως η σύνθεση πεντάδων με λειτουργικότητα και στις δύο πλευρές του παρκέ, θα ήταν ένα πρώτο θετικό βήμα ενόψει της συνέχειας...