Σε μια ανάρτηση-ποταμό, ο Jimmy Jump προσεγγίζει τακτικά και τις τέσσερις αναμετρήσεις του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού στη δεύτερη ''διαβολοβδομάδα'' της σεζόν!
Και τα τέσσερα παιχνίδια είχαν το δικό τους ξεχωριστό ενδιαφέρον. Τα τεχνικά σταφ τεστάρισαν τα σύνολά τους υπό καθεστώς πίεσης και πλέον αρχίζουν να παίρνουν τις πρώτες σοβαρές απαντήσεις ενόψει της συνέχειας. Πάμε να αναλύσουμε όλα όσα είδαμε από πλευράς ''αιωνίων'', σε μία διπλή αγωνιστική που περιείεχε ορισμένα εξαιρετικά παιχνίδια...
Αμυντικά δε δοκιμάστηκε κάτι εντυπωσιακό. Αρχικά, ο Γουόκαπ πήγε πάνω στον Μπόλντγουιν, ενώ σημαντικές ήταν οι αρμοδιότητες και του Παπανικολάου, ο οποίος πρώτα ανέλαβε τον Χίλιαρντ και στο δεύτερο μέρος βρέθηκε αντιμέτωπος τόσο απέναντι στον πρώην συμπαίκτη του, όσο και στον Μπράουν. Όταν η αναμέτρηση πλησίαζε προς το φινάλε, ο πάγκος των νταμπλούχων Ελλάδας δε δίστασε να βγάλει στην περιφέρεια τα ψηλά κορμιά και δη τον Φαλ...
Η Άλμπα Βερολίνου φέτος προσπαθεί να τρέξει περισσότερο από κάθε άλλη φορά, διατηρώντας παράλληλα την εξαιρετική επιθετική της λειτουργία-παραγωγικότητα στο ''5vs5''. Το στοίχημα για το σύνολο του κόουτς Γκονζάλεθ τους τελευταίους μήνες είναι η βελτίωση της άμυνας, κάτι που στις πρώτες αγωνιστικές συνέβη. Η απουσία του Ολίντε κι η αδυναμία της να διατηρηθεί πλήρης σε βάθος χρόνου (π.χ. στο Φάληρο έλειπε κι ο Τίμαν, ενώ ο Σίκμα είναι ανέτοιμος μετά το πρόβλημα που αντιμετώπισε πριν λίγο διάστημα) δεν της ''επιτρέπουν'' να παραμείνει αποτελεσματική και στο πίσω μέρος του γηπέδου, οπότε είναι αναμενόμενη η πτώση της μετά το εξαιρετικό της ξεκίνημα στη regular season...
Τελ Αβίβ
Στην πρωτεύουσα του Ισραήλ, ο Όντεντ Κάτας συνέχισε να δοκιμάζει ως αρχικό σχήμα αυτό που βλέπουμε τις τελευταίες μέρες, ξεκινώντας τον Χίλιαρντ δίπλα στους Μπράουν-Μπόλντγουιν στην περιφέρεια. Ο πρώην προπονητής του Παναθηναϊκού προσπάθησε να ''βάλει'' στο παιχνίδι τον Αμερικανό πλάγιο, δίνοντάς του μπάλες τόσο για δράσεις από τον κεντρικό άξονα, όσο και μέσω μακρινών screens για περιφερειακή εκτέλεση. Επίσης, όπως αναμενόταν, ο Σόρκιν ήταν starter, προκειμένου να σταλθεί ένα μεγάλο κορμί στον Φαλ. Η Μακάμπι είναι ένα σύνολο που του αρέσει να έχει γρήγορο ρυθμό και στον επιθετικό τομέα στηρίζει πολλά στην ικανότητα των γκαρντς του. Βλέπουμε πολλά διπλά screens, όταν εκείνοι έχουν τη μπάλα στα χέρια και διάταξη ''1-3-1'', όπου ο Πόυθρες τοποθετείται κάτω από το καλάθι, δηλαδή σε ένα χώρο που αισθάνεται πιο ''βολικά'' ελέω έλλειψης σταθερού μακρινού σουτ από το ρεπερτόριό του. Η ''ομάδα του λαού'' σπάνια παίζει στοχευμένα και δεν τη νοιάζει η αποκωδικοποίηση των δεδομένων που προκύπτουν εντός του παρκέ. Αυτό θα της στοιχίσει πολλές φορές στο μέλλον, όπως κι η αδυναμία της να αμυνθεί καλά χωρίς switches στο ''5vs5''...
Οι παράμετροι που ώθησαν τους γηπεδούχους στο να φανούν ανταγωνιστικοί κι εντέλει να πάρουν τη νίκη με ανατροπή ήταν η ορθή χρησιμοποίηση συγκεκριμένων παικτών που μέχρι σήμερα δεν είχαν σημαντικό ρόλο κι η παρουσίαση ορισμένων αμυντικών ''τρικς'', τα οποία έκρυψαν τις κακές περιστροφές, καλύψεις και βοήθειες που χαρακτηρίζουν το ισραηλινό σύνολο. Οι Χόλινς και Ντιμπαρτολομέο αποδείχθηκαν καθοριστικοί (ο πρώτος τόσο στο ξεκίνημα, όσο και στο φινάλε/ο δεύτερος τελείωσε τον αγώνα με +16 στο ''+/-''), ενώ ο κόουτς Κάτας τοποθέτησε μεγάλα κορμιά απέναντι στον Σλούκα, τα οποία ''άλλαζαν'' με τον σέντερ μετά το πρώτο screen. Πάνω στον ηγέτη του Ολυμπιακού (και λιγότερο στον Γουόκαπ) είδαμε να πέφτουν οι Κόλσον (εξαιρετικός) και Πόιθρες και μετά το switch οι Νίμπο-Σόρκιν (!), σε μία τακτική που θύμισε αρκετά... Πεδουλάκη 2013 με τους Γκιστ-Λάσμε απέναντι στον Σπανούλη. Φυσικά, σημαντικός για την επικράτηση της Μακάμπι ήταν κι ο Μάρτιν (+16 με αυτόν στο παρκέ οι Ισραηλινοί), που μαζί με τον Πόυθρες δικαίωσαν όσους πίστευαν πως το club του Τελ Αβίβ διέθετε ''κορμιά'' στη θέση ''4'' για την (κάποια) αντιμετώπιση του Βεζένκοφ. Τέλος, στο δεύτερο ημίχρονο είδαμε να δοκιμάζεται ξανά ζώνη ''2-3''...
Επιθετικά, η απόφαση που άλλαξε τη μοίρα της Μακάμπι ήταν η επιλογή να δοθεί το μεγαλύτερο βάρος των εκτελέσεων και της δημιουργίας στον Μπράουν κι όχι στον Μπόλντγουιν, που από ένα σημείο και μετά βρισκόταν σε άλλο γήπεδο. Ακόμα, στην τελευταία περίοδο οι γηπεδούχοι προσπάθησαν να επιτεθούν σε συγκεκριμένους παίκτες, χωρίς βέβαια μεγάλη συνέπεια...
Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε με τη συνηθισμένα πεντάδα του (Γουόκαπ-Κάνααν-Παπανικολάου-Βεζένκοφ-Φαλ) κι όπως και στο Μόναχο δοκίμασε να δώσει άμεσα ρυθμό στον Κάνααν, ξεδιπλώνοντας ''2vs2'' συνεργασίες στο πλάι μαζί με τον Βεζένκοφ μετά από διάταξη ''1-4''. Επιπλέον, είδαμε ξανά ''figure-8s'' τόσο για τον Αμερικανό όσο και για τον Σλούκα, ώστε να δημιουργηθεί το κατάλληλο spacing για να εκτελεστεί κεντρικό pick n' roll. Για τον Έλληνα γκαρντ ξεδιπλώθηκαν τα γνωστά plays (''Spain'' pick n' roll+διπλά screens), ενώ όταν η Μακάμπι αποφάσισε να τον αντιμετωπίσει με μεγάλα κορμιά, οι ερυθρόλευκοι ''απάντησαν'' για λίγο με ball screens κοντού σε κοντό, με σκοπό να προκληθεί αλλαγή και pick n' roll με αμυνόμενο γκαρντ στην περιφέρεια και δη τον Μπόλντγουιν. Φυσικά, οι νταμπλούχοι Ελλάδας ''έτρεξαν'' καταστάσεις στον άξονα με τους Γουόκαπ-Φαλ και ''κυνήγησαν'' το ανοιχτό γήπεδο μετά από ολοκλήρωση καλής άμυνας. Για την επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου ο πρώην άσος της Ζαλγκίρις είναι το ισχυρότερο όπλο (τελείωσε με 9 ασίστς και 4 κλεψίματα)...
Τι καινούριο παρουσίασε ο κόουτς Μπαρτζώκας επιθετικά; Στο πρώτο δεκάλεπτο επιχειρήθηκαν αρκετά κοψίματα μακριά από τη μπάλα κυρίως με τον Παπανικολάου (βρέθηκε σε καλό βράδυ κι έξω από τα 6,75μ.), καθώς ορθά είχε αναγνωστεί η αδυναμία παικτών της Μακάμπι να αμυνθούν μακριά από τη μπάλα και παράλληλα να καλύψουν έγκαιρα ρήγματα που προκύπτουν. Επίσης, δόθηκε η μπάλα στον ΜακΚίσικ ως ballhandler για να επιτεθεί απέναντι σε κακούς περιφερειακούς αμυντικούς των γηπεδούχων ή στα switches κι αναπτύχθηκαν δύο plays για μακρινό σουτ του Πίτερς. Στο πρώτο ο Αμερικανός εκτέλεσε από τις 45 μοίρες και στο δεύτερο έκοψε κάθετα προς το καλάθι και κατέληξε στην απέναντι γωνία για τρίποντο από εκεί...
Μετά την ανάπαυλα, ο Ολυμπιακός κατάφερε να αποσπαστεί με διψήφια διαφορά στο σκορ, ''ακουμπώντας'' περισσότερο τη μπάλα στη ρακέτα, μετατρέποντας καλές άμυνες σε επίθεσεις στο transition και βρίσκοντας λύσεις από τους Σλούκα-Λαρεντζάκη στο μισό γήπεδο. Ο δεύτερος ήταν συγκινητικός στο φινάλε, ωστόσο δεν κατάφερε να συνδυάσει την εντυπωσιακή του ατομική εμφάνιση (3/3 δίποντα-5/9 τρίποντα) με νίκη της ομάδας του. Αν δεν υπήρχε ΞΑΝΑ αυτός, το κενό μετά την αποβολή του Κάνααν με δύο αντιαθλητικά φάουλ (πριν βγει εκτός παρκέ ήταν ο πρωταγωνιστής σε μία επίθεση ''1-2-2'' που περιείχε staggered screens για να βγει στην άκρη), δε θα καλυπτόταν κι η Μακάμπι θα είχε επικρατήσει ευκολότερα...
Αξιοσημείωτα στατιστικά της αναμέτρησης:
Μακάμπι Τ.Α.: 50% 2π., 42,9% 3π., 12 επιθ. ριμπ. (σε συνολικά 33 διεκδικήσεις)
Ολυμπιακός: 56,7% 2π., 40% 3π., 21 ασ., 13 λ., 10 κλ.
Οι γηπεδούχοι πήραν δίκαια αυτό που ήθελαν, δείχνοντας μεγάλη αυταπάρνηση κι επιθυμία να αφήσουν πίσω προσωρινά (;) το κακό κλίμα που αρχίζει να δημιουργείται στο Τελ Αβίβ. Επιπρόσθετα, παρουσίασαν κάποιες μετατροπές που τους βοήθησαν να ''επιστρέψουν'' στο ματς κι αυτό πρέπει να πιστωθεί στον Όντεντ Κάτας. Παρόλα αυτά, θα χρειαστεί να βελτιωθούν σε πολλούς τομείς, αν θέλουν να ''επιβιώσουν'' στη μάχη της εισόδου στην οχτάδα...
Από την άλλη πλευρά, δεν είναι κακό να ειπωθεί πως το ερυθρόλευκο τεχνικό σταφ βρέθηκε σε κακό βράδυ κι έχασε κατά κράτος κι ως ένα βαθμό... παράδοξα τη μάχη των πάγκων. Ο κόουτς Μπαρτζώκας δεν ήταν προετοιμασμένος να χρησιμοποιήσει ψηλά σχήματα απέναντι στα αντίστοιχα της Μακάμπι με τον Κόλσον στο ''3'', δε διαχειρίστηκε σωστά τον Σλούκα μετά την αποβολή του Κάνααν με συνέπεια εκείνος να βρίσκεται εκτός παρκέ σε κρίσιμο σημείο, ενώ ο Γουόκαπ θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί περισσότερο. Επιπλέον, στο επιθετικό κομμάτι δεν είδαμε να ''διαβάζονται'' με μεγαλύτερη συχνότητα καταστάσεις όπως το μαρκάρισμα του Μπόλντγουιν πάνω στον Βεζένκοφ (!) ή η τοποθέτηση ψηλού των γηπεδούχων πάνω στον Σλούκα. Το play με το screen γκαρντ σε γκαρντ... ξεχάστηκε μετά από κάποιο διάστημα κι ο Ολυμπιακός ουσιαστικά είχε την επιθετική κατεύθυνση που επιθυμούσε η αντίπαλός του...
Σ.Ε.Φ.
Στην αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την Άλμπα Βερολίνου στο Σ.Ε.Φ., ο κόουτς Μπαρτζώκας άλλαξε το rotation της ομάδας του, έχοντας στη βασική πεντάδα τον ΜακΚίσικ αντί του Κάνααν και μοιράζοντας το χρόνο στη θέση ''5'' ανάμεσα στους Φαλ και Μπολομπόι. Στη επίθεση οι γηπεδούχοι:
- Παρουσίασαν ένα ενδιαφέρον play στην πρώτη τους κατοχή, όπου αρχικά έγινε figure-8 με ταχύτητα για τον Γουόκαπ, στη συνέχεια ο Παπανικολάου έφυγε από τη γωνία, έκανε back screen στον Κουμάτζε κι ο ΜακΚίσικ τον αντικατέστησε στην πλευρά...
- Προσπάθησαν να ''τρέξουν'', παράγοντας ξανά αρκετά κλεψίματα που οδήγησαν σε εύκολους πόντους στο transition...
- Εκτέλεσαν κεντρικά pick n' rolls με τους Γουόκαπ-Φαλ (έκανε διπλά screens όποτε χρειαζόταν για να αντιμετωπιστεί το ''under'' των Βερολινέζων), τα οποία είχαν στόχο να καταλήξουν σε περιφερειακή εκτέλεση, close out επίθεση ή κάθετο κόψιμο του Βεζένκοφ από την αδύνατη πλευρά κυρίως. Όταν αυτά πήραν τη μορφή ''Spain'', υπήρξε τροφοδότηση του Γάλλου σέντερ στη ρακέτα (ή kick out για τον ΜακΚίσικ, προκειμένου να δημιουργηθεί ρήγμα από το πρώτο του γρήγορο βήμα), όμως η παρουσία ενός κορμιού όπως ο Κουμάντζε από την αντίπαλη πλευρά δεν του ''επέτρεψε'' να σκοράρει περισσότερους από δύο πόντους (επιτεύχθηκαν με τον Λάμερς στο παρκέ). Όσον αφορά τον Βούλγαρο φόργουορντ (24π., 8/13 FGs, 6 ριμπάουντς, 2 ασίστς, 4 κλεψίματα, 6 κερδισμένα φάουλ, 34 PIR), όπως γίνεται συνήθως φέτος, αναζητούταν και στο τέλος των επιθέσεων όταν αυτές δεν κυλούσαν με τον επιθυμητό τρόπο...
- Χρησιμοποίησαν εισαγωγική διάταξη ''1-4'' για πλάγια συνεργασία του ΜακΚίσικ με τον Βεζένκοφ, στα πρότυπα επιλογών που έχουμε δει για τον Κάνααν...
- Σημάδεψαν τα αργά πόδια του Σίκμα και τελικά συνέβαλλαν στη μείωση του χρόνου συμμετοχής του...
- Με τους Σλούκα-Λαρεντζάκη στη second unit, δοκίμασαν ξανά ''1-4'' διάταξη που κατέληγε σε ''2vs2'' επίθεση του δεύτερου με τον Βεζένκοφ κι είχε εναλλακτική επιλογή κεντρικό pick n' roll του πρώτου με τον Μπολομπόι. Για τον πρώην άσο της Φενέρμπαχτσε περιλήφθηκαν στο επιθετικό πλάνο οι γνωστές δράσεις του Ολυμπιακού (αυτήν τη φορά υπήρξαν και κάποιες κινήσεις-''δολώματα'' ώστε να δημιουργείται ροή στο μισό γήπεδο), ωστόσο οι 11 ασίστς με τις οποίες ολοκλήρωσε τον αγώνα συνδυάστηκαν με μηδέν λάθη κι ήταν προϊόν και του σωστού διαβάσματός του στα δεδομένα που προέκυπταν από την άλλην πλευρά. Πότε έδιωχνε άμεσα τη μπάλα από τα χέρια του, πότε πήγαινε αντίθετα από το screen, πότε αύξανε την επιθετικότητά του προκειμένου να βγάλει εκτός θέσης τον Κουμάντζε μετά το pick στην κορυφή, πότε σκόραρε... Με μία λέξη; Απολαυστικός!
- Τοποθέτησαν τον Κάνααν στη βάση της ''1-3-1'' και στη μέση ''A-set'' επίθεσης, όπου μετά το pick του ψηλού, έβγαινε στην κορυφή για δημιουργία ή εκτέλεση. Ο Αμερικανός σκόρερ αγωνίστηκε λίγο κι έδειξε για ακόμα μία φορά να μη βρίσκεται σε καλή κατάσταση...
- Δε δίστασαν να αλλάξουν ρόλους σε Πίτερς-Μπολομπόι (15 PIR-κορυφαίος ερυθρόλευκος στο ''+/-'' με +15), μετατρέποντας τον πρώτο σε screener και το δεύτερο σε μακρινή απειλή από τη γωνία...
Στο δεύτερο ημίχρονο, οι νταμπλούχοι Ελλάδας έριξαν το βάρος των επιθέσεών του στις συνεργασίες του άξονα και φυσικά στο transition. Για να επιτευχθεί το τελευταίο σκέλος χρειάστηκε να ανεβεί η ένταση στην άμυνα, η οποία αυτήν την εβδομάδα έγινε προσπάθεια να ''βγει'' μπροστά. Το αμυντικό σχέδιο του κόουτς Μπαρτζώκα προέβλεπε αρχικά την αναχαίτιση του Σμιθ από τον ΜακΚίσικ και του Μπλατ από τον Γουόκαπ. Όταν ο Λο βρήκε ρυθμό από την περιφέρεια, Παπανικολάου και Λαρεντζάκης ανέλαβαν να τον περιορίσουν, ενώ ξεχώρισε κι η εντολή να ''μπλοκαριστεί'' η εισαγωγή της μπάλας στο ζωγραφιστό κι ιδιαίτερα στον Σίκμα, με τον Βεζένκοφ να παίζει από μπροστά. Κάτι αντίστοιχο έγινε και περιφερειακά, καθώς οι ερυθρόλευκοι κοντοί επιδίωκαν να δυσκολέψουν την πάσα στους γκαρντς της Άλμπα. Η άμυνα πάνω στους ''ζεστούς'' Μπλατ και Σμιθ ήταν καλή (συνολικά οι δυο τους τελείωσαν με 4/15 τρίποντα), όπως και τα ''σπασίματα'' των screens. Επίσης, δεν έγινε μεγάλος αριθμός λαθών και τις περισσότερες φορές είδαμε καλές επιστροφές από την ελληνική ομάδα...
Παρά τις εξαιρετικές εμφάνισεις των Σλούκα-Βεζένκοφ και τις πολύτιμες βοήθειες από τους ΜακΚίσικ-Μπολομπόι, η κατάσταση θα μπορούσε να γίνει δύσκολη για τον Ολυμπιακό στο φινάλε, αν δεν προέκυπτε το επιθετικό κρεσέντο του Παπανικολάου. Μετά το Τελ Αβίβ ο αρχηγός των Πειραιωτών ήταν παραγωγικός και την Πέμπτη, διατηρώντας παράλληλα το καλό του πρόσωπο στην άμυνα. Τελείωσε την αναμέτρηση έχοντας 19 όντους με 5/8 δίποντα, 3/5 τρίποντα, 9 ριμπάουντς, 3 ασίστς, 3 λάθη και 22 πόντους στο σύστημα αξιολόγησης...
Η Άλμπα Βερολίνου φέτος προσπαθεί να τρέξει περισσότερο από κάθε άλλη φορά, διατηρώντας παράλληλα την εξαιρετική επιθετική της λειτουργία-παραγωγικότητα στο ''5vs5''. Το στοίχημα για το σύνολο του κόουτς Γκονζάλεθ τους τελευταίους μήνες είναι η βελτίωση της άμυνας, κάτι που στις πρώτες αγωνιστικές συνέβη. Η απουσία του Ολίντε κι η αδυναμία της να διατηρηθεί πλήρης σε βάθος χρόνου (π.χ. στο Φάληρο έλειπε κι ο Τίμαν, ενώ ο Σίκμα είναι ανέτοιμος μετά το πρόβλημα που αντιμετώπισε πριν λίγο διάστημα) δεν της ''επιτρέπουν'' να παραμείνει αποτελεσματική και στο πίσω μέρος του γηπέδου, οπότε είναι αναμενόμενη η πτώση της μετά το εξαιρετικό της ξεκίνημα στη regular season...
Την Πέμπτη το βράδυ πλήρωσαν ξεκάθαρα τις κακές θέσεις στην άμυνά τους και γνώρισαν δίκαια την έβδομη συνεχόμενη ήττα τους στη διοργάνωση, παρότι είχαν καλύτερα ποσοστά ευστοχίας και στα δίποντα και στα τρίποντα. Ο οργανισμός εξακολουθεί να παραμένει σταθερός στις αρχές που επέβαλλε η παρουσία ενός δασκάλου όπως ο κόουτς Ρενέσες (η παρούσα τεχνική ηγεσία αποτελείται από ''μαθητές'' του), ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι φέτος υπάρχουν προσδοκίες για κάτι παραπάνω στη EuroLeague. Έχω περιέργεια να δω πώς θα αντιδράσουν από εδώ και πέρα τόσο ως ομάδα, όσο κι ως club...
Αξιοσημείωτα στατιστικά της αναμέτρησης:
Ολυμπιακός: 60% 2π., 28,6% 3π., 25 ασ., 9 λ., 9 κλ.
Άλμπα Βερολίνου: 60,7%% 2π., 31,3% 3π., 17 ασ., 17 λ.
Ο Ολυμπιακός δε μπορεί να νιώθει δυσαρεστημένος από όσα αποκόμισε στη δεύτερη ''διαβολοβδομάδα'' της σεζόν, αφού η εικόνα της βαθμολογίας δεν άλλαξε εντυπωσιακά. Όπως έχουμε τονίσει ξανά, ο βασικός στόχος των νταμπλούχων Ελλάδας πρέπει να είναι ο εξής: Ένταξη των νέων παικτών στο βασικό rotation, χωρίς να χαθεί η περσινή αποτελεσματικότητα του συνόλου και στις δύο πλευρές του παρκέ. Μετά από σχεδόν τρεις μήνες δουλειάς, αυτό δεν έχει επιτευχθεί και καλό θα ήταν σιγά-σιγά να αναθεωρούνται κάποιες πρακτικές. Αυτός πρέπει να είναι ο μεγαλύτερος προβληματισμός για τον οργανισμό κι όχι οι λόγοι μίας ήττας. Ο χρόνος περνά, οι ομάδες σταδιακά αρχίζουν να γίνονται... ομάδες, επομένως το πλεονέκτημα της διατήρησης της περσινής χημείας που υπάρχει τώρα, θα εξαλειφθεί κάποια στιγμή. Τότε θα εμφανιστεί ο κίνδυνος που ονομάζεται ''στασιμότητα'' και κανένας δε θα μπορεί να προβλέψει τα προβλήματα που θα φέρει μαζί της...
O.A.K.A. (Παναθηναϊκός-Μπολόνια)
Ο Παναθηναϊκός βάσισε το επιθετικό του πλάνο κόντρα στη Μπολόνια στους εξής άξονες:
- Αρχικά, είδαμε μία συνεργασία των Ουόλτερς-Ουίλιαμς στο πλάι για επίθεση ''2vs2''...
- Χρησιμοποιήθηκε ως εισαγωγικό play διάταξη ''1-4'' με πλάγια συνεργασία των Μπέικον-Ουίλιαμς, που κατέληξε σε ''1-3-1'' σχηματισμό με τον δεύτερο στη baseline και τον Παπαγιάννη να κάνει πρώτα short roll κι έπειτα να ''κόβει'' ουσιαστικά χωρίς screen για την πάσα του πρώην φόργουορντ της Μονακό...
- Κεντρικά pick n' rolls των Ουόλτερς-Παπαγιάννη (συνολικά ήταν αρνητικός-οι γηπεδούχοι είχαν -19 με αυτόν στο παρκέ), με τον Έλληνα σέντερ να ''ψάχνει'' το midrange shot (όταν γίνονταν διπλά screens, ''έκοβε'' προς τη ρακέτα), αλλά και ''Spain'' με τον Μπέικον να βγαίνει στην περιφέρεια ξεκινώντας από χαμηλά...
- Ο πρώην NBAer πήρε άμεσες κεντρικές δράσεις μετά από αμυντικό ριμπάουντ, ενώ σε set καταστάσεις κάποιες στιγμές βγήκε στην κορυφή μέσω ''1-4'' διάταξης...
- Στο ''1-3-1'' σχήμα ο Ουίλιαμς είχε και ρόλο screener σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, ιδέα που αποτέλεσε και (μερική) απάντηση στη ζώνη ''3-2'' των φιλοξενούμενων...
- Με τη second unit στο παρκέ, ο Λι (+9 στο ''+/-'') είχε ρόλο ballhandler για pick n' rolls με τον Γκουντάιτις (+18 στον ίδιο στατιστικό πίνακα), ανάπτυξη ''A-set'' offense και για επίθεση ''πάνω'' στον Τεόντοσιτς, ακόμα και με ball screens για να προκληθεί switch. Επίσης, εκτελέστηκαν ''1-2-2'' και pin down για τον Μποχωρίδη ως εισαγωγικές επιλογές, ώστε να προκύψει δημιουργία κι εκτέλεση από την άκρη..
- Ο Πονίτκα (αρνητικός ατομικά, με θετικό συντελεστή +15 όμως) προσπάθησε να ποστάρει χαμηλά κι ειδικά στο δεύτερο μέρος απέναντι στον Τεόντοσιτς (θα έπρεπε να αναζητηθεί πιο πολύ κόντρα στο Σέρβο σταρ)...
Αμυντικά, ο κόουτς Ράντονιτς έστειλε τα αδέρφια Καλαϊτζάκη πάνω στον Χάκετ και τον Ουόλτερς αρχικά στον Λούντμπεργκ. Υπήρχε ξεκάθαρη εντολή για ορθότερη χρησιμοποίηση των διαθέσιμων φάουλ, ενώ ο περιορισμός των λαθών οδήγησε και στη βελτίωση του αμυντικού transition που αποτελεί τη μεγαλύτερη πληγή του φετινού Παναθηναϊκού μέχρι σήμερα. Επιπρόσθετα, το πράσινο τεχνικό σταφ πολύ σωστά είχε προβλέψει πως ο Ουίλιαμς θα σημαδευόταν στο low post από τον Μίκι κι υπήρξε ξεκάθαρη πρόθεση εκείνος να αρνηθεί την πάσα στον ψηλό της Μπολόνια, παίζοντας από μπροστά. Ο Αμερικανός άσος δεν το έκανε με συνέπεια, ωστόσο η συμβολή του στη νίκη του ελληνικού συνόλου ήταν καθοριστική, πετυχαίνοντας μερικά κρίσιμα καλάθια κι έχοντας συνολικά 30 PIR, 26 πόντους με 5/7 δίποντα, 5/8 τρίποντα κι 8 ριμπάουντς. Τέλος, η αντιμετώπιση του Τεόντοσιτς ήταν επιθετική από τον Λι, ο οποίος μετά από καιρό ήταν θετικός για την ομάδα του, παίζοντας πολύ καλή περιφερειακή άμυνα...
Αξιοσημείωτα στατιστικά της αναμέτρησης:
Παναθηναϊκός: 40,9% 2π., 44,8% 3π., 19 ασ., 7 λ.
Μπολόνια: 46,9% 2π., 46,4% 3π., 24 ασ., 14 λ.
Η Βίρτους ήταν πολύ διαβασμένη κι ο κόουτς Σκαριόλο την είχε προετοιμάσει εξαιρετικά για τις ανάγκες της αναμέτρησης. Στο επιθετικό σκέλος είδαμε από τον έμπειρο τεχνικό:
- Figure-8 που κατέληγε σε pick n' roll του Λούντμπεργκ (14 πόντοι, 8 ασίστς, 18 PIR, +9 στο ''+/-''), που είχε στόχο το ''τάισμα'' του Ζάιτε στη ρακέτα (εξαιρετική εμφάνιση με 20 πόντους, 10 ριμπάουντς και 24 PIR, ωστόσο ήταν μοιραίος στο τέλος της κανονικής διάρκειας του αγώνα, όταν έχασε εξ επαφής καλάθι που θα πήγαινε τη διαφορά στο +4 για τους Ιταλούς 30 δευτερόλεπτα πριν το τέλος). Γενικότερα, υπήρξε στόχευση του Παπαγιάννη στην καρδιά του ζωγραφιστού, επιλογή που ήταν απόλυτα έξυπνη, καθώς ο Έλληνας σέντερ δε μπορεί να αμυνθεί αποτελεσματικά απέναντι σε physical centers...
- Προσπάθεια ανάμειξης των Μπέικον-Ουίλιαμς σε όσο το δυνατόν περισσότερες set καταστάσεις. Και για τους δύο κι εκτός της τροφοδότησης του Μίκι στο low post που αναφέραμε παραπάνω εκτελέστηκαν και ball κι off ball δράσεις με screens των φόργουορντς και τελικό αποδέκτη κυρίως τον Κορντινιέ...
- ''Α-set'' offense με τον Χάκετ ballhandler. Για τον έμπειρο Ιταλό υπήρξαν προβλέψεις για επιθέσεις του στο low post απέναντι στον πιο κοντό Λι, ο οποίος δέχθηκε πίεση και μέσω screens γκαρντ με γκαρντ για εκτέλεση απέναντί του...
- Plays με συνεχής κίνηση και κοψίματα για εκτέλεση ή δημιουργία του Τεόντοσιτς (figure-8s για προωθητική ντρίμπλα του από αριστερά προς δεξιά, ''1-3-1'' με τον Σέρβο να ξεκινά ακόμα κι από τη baseline και να καταλήγει στην κορυφή, ''2-3'' όταν βρέθηκε μαζί με τον Χάκετ στην ίδια πεντάδα κι ''1-4''). Η αδυναμία του Πονίτκα στην άμυνα μακριά από τη μπάλα παρήγαγε ελεύθερα σουτ, στα οποία ο Οτζελέγε ήταν αρκετά εύστοχος...
-Staggered screens για τον Λούντμπεργκ όταν τον μάρκαρε ο Λι στο δεύτερο μέρος. Κάτι ανάλογο εκτελέστηκε και για τον Τεόντοσιτς...
Αμυντικά, ο ομοσπονδιακός προπονητής της Ισπανίας επέλεξε τον Χάκετ για την αντιμετώπιση του Ουόλτερς, ενώ το πλάνο του είχε ρόλο ''κλειδί'' για τον Κορντινιέ. Ο Γάλλος φόργουορντ έκανε εξαιρετική δουλειά σε αυτόν τον τομέα και μαζί με τον Οτζελέγε περιόρισαν σημαντικά τον Μπέικον. Επίσης, η Μπολόνια αμύνθηκε σε μερικές κατοχές με ζώνη ''3-2'' και προσπάθησε να πιέσει ψηλά το dribbling του Λι. Ξαναλέω, ότι παρουσιάστηκε πολύ διαβασμένη στο Ο.Α.Κ.Α. κι έχασε μία μεγάλη νίκη στις λεπτομέρειες (π.χ. άστοχο τελείωμα του Ζάιτε, μη ανακοπή του Λι με φάουλ στην τελευταία πράσινη επίθεση της κανονικής περιόδου, αν κι είχαν τρία ομαδικά φάουλ). Η εικόνα του ιστορικού club της Ιταλίας φυσικά κι έδωσε μεγαλύτερο βάρος και στην επικράτηση του Παναθηναϊκού, ο οποίος βρήκε τη δύναμη να επιστρέψει, βασιζόμενος και στην προσωπικότητα ορισμένων μονάδων του στο φινάλε...
Ο.Α.Κ.Α. (Παναθηναϊκός-Βιλερμπάν)
Στη δεύτερη μάχη της εβδομάδας στο Μαρούσι, ο Παναθηναϊκός ήταν αρκετά καλός κι εντέλει δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερα προβλήματα από την κάκιστη Βιλερμπάν. Πάμε να δούμε τι κρατήσαμε κι από τη συγκεκριμένη αναμέτρηση:
- Ο κόουτς Ράντονιτς ξεκίνησε ξανά τον Γ. Καλαϊτζάκη στη βασική πεντάδα και στην πρώτη πράσινη κατοχή είδαμε ''copy-paste'' της επίθεσης που είδαμε και με τη Μπολόνια, με εισαγωγική διάταξη ''1-4'', πλάγια απομόνωση των Μπέικον-Ουίλιαμς, έπειτα κεντρικό pick n' roll του Ουόλτερς με τον Παπαγιάννη, short roll του δεύτερου, πάσα δική του στον πρώην άσο της Μονακό κι άμεσο cut. Η Βιλερμπάν επέλεξε switch κι οδήγησε τον Έλληνα σέντερ σε μία ''άβολη'' κατάσταση για εκείνον, ποστάροντας τον Λάιτι. Ανάλογη αμυντική αντίδραση επιφύλασσε ο κόουτς Πάρκερ και στα κεντρικά pick n' rolls του διεθνή άσου, ενώ επιστρατεύτηκε ο Πονς για την αναχαίτιση του Ουίλιαμς...
- Η πράσινη πλευρά σημάδεψε τον Ντε Κολό και για αυτόν το λόγο ο Γιώργος ή ο Παναγιώτης Καλαϊτζάκης είχαν ρόλο ball screener σε ορισμένα σημεία. Μοναδικός στόχος αυτής της έμπνευσης ήταν η πρόκληση switch για επίθεση του Ουόλτερς ή του Μπέικον (με εισαγωγικό play ''1-2-2'') απέναντι στον Γάλλο σταρ. Επιπλέον, για τους δύο ξαναεμφανίστηκαν ανάλογες δράσεις με αυτές του αγώνα της Τετάρτης (''Spain'' pick n' roll για τον πρώτο, άμεσα κεντρικά plays για τον δεύτερο σε διάταξη ''1-3-1''). Φυσικά, στο πράσινο στόχαστρο μπήκαν και τα αργά πόδια του Φαλ μέσω αύξησης των επιθέσεων από τον κεντρικό άξονα και της επιθετικότητας των ballhandlers του τριφυλλιού...
- Ο Ουόλτερς ξεκίνησε πάνω στον Ντε Κολό κι ο Γ. Καλαϊτζάκης πήγε στον Ομπασοχάν. Με την είσοδο του Π. Καλαϊτζάκη τα ματσαρίσματα άλλαξαν, αφού ανέλαβε εκείνος τον πρώην σκόρερ της Φενέρμπαχτσε (στη συνέχεια του αγώνα επωμίστηκε τη συγκεκριμένη αποστολή κι ο Λι). Οι Γάλλοι προσπάθησαν να αναμείξουν τους Μπέικον-Ουίλιαμς στις επιθέσεις τους και να ''ακουμπήσουν'' τη μπάλα στα σίγουρα χέρια του Ντε Κολό είτε περιφερειακά, είτε ακόμα κι από το low post. Ο Παναθηναϊκός βρήκε εύκολους πόντους στο transition για πρώτη φορά φέτος με σταθερότητα, καθώς στηρίχθηκε στην άμυνά του, οδηγώντας την αντίπαλη πλευρά σε 43,8% ευστοχία στα δίποντα, 16,7% στα τρίποντα και 17 λάθη. Επιπλέον, το αμυντικό του transition ήταν ξανά καλό και μόνο ψεγάδι ήταν η απώλεια 15 επιθετικών ριμπάουντς...
- Ο Πονίτκα υπενθύμισε για ποιους λόγους αποτελεί έναν εκ των πιο επιδραστικών παικτών του φετινού Παναθηναϊκού, έχοντας 10 πόντους, 5 ριμπάουντς, 7 ασίστς, 2 κλεψίματα, 1 λάθος, 7 κερδισμένα φάουλ, 23 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης, +7 στον πίνακα ''+/-'' και μερικές εντυπωσιακές ατομικές άμυνες σε σχεδόν 23 λεπτά. Ο κόουτς Ράντονιτς θέλησε να του δώσει μεγαλύτερο αριθμό καταστάσεων στην επίθεση ελλείψει Γκριγκόνις, με τον Πολωνό να παίρνει μπάλες ακόμα και στο low post κυρίως απέναντι στον Ντε Κολό. Επίσης, στην πρώτη περίοδο εκτελέστηκε ''1-2-2'' offense, με τον πρώην παίκτη της Ζενίτ να έρχεται από αριστερά προς τα δεξιά και να δέχεται το pick από τον Λι με σκοπό η Βιλερμπάν να οδηγηθεί σε αλλαγή και να σημαδευτεί ο Τζάκσον-Κάρτραϊτ. Επιπρόσθετα, δοκιμάστηκε κι ''A-set'' ως εισαγωγικό play, ώστε να πάρει τη μπάλα από τον αριστερό διάδρομο και να διεισδύσει προς τη ρακέτα ντιμπλάροντας από τα δεξιά...
- Με τον Λι στο παρκέ, το τριφύλλι ''έτρεξε'' κεντρικά pick n' rolls (και μέσω ''1-3-1''), καθώς το διάστημα της πρώτης παρουσίας του πρώην άσου της Μονακό συνέπεσε με αυτήν του Φαλ των αργών ποδιών στην αντίπαλη πλευρά. Όπως ήταν αναμενόμενο οι φιλοξενούμενοι προσπάθησαν να τροφοδοτήσουν τον δεύτερο εντός πράσινης ρακέτας, όμως ο Γκουντάιτις πρόσφερε λύσεις με το δυνατό του κορμό και περιόρισε τη φθορά από τον γιγαντόσωμο σέντερ...
- Ο Μπέικον (+25 στο ''+/-'', 26 PIR, 25 πόντοι με 6/9 δίποντα, 3/4 τρίποντα, 4/4 βολές, 3 ριμπάουντς, 2 ασίστς, 2 λάθη και 3 κερδισμένα φάουλ σε 26:55) είχε ρόλο ball screener και σε διάταξη ''1-3-1'', όπου ο Γκουντάιτις τοποθετήθηκε κάτω από το καλάθι. Με την έναρξη του τρίτου δεκαλέπτου, τον είδαμε να βγαίνει μέσα από pin down, να ψάχνει συνεργασία ''2vs2'' με τον Ουίλιαμς στην άκρη και τελικά να πασάρει στον Ουόλτερς για κεντρικό pick n' roll με τον Παπαγιάννη. Η κατοχή κατέληξε με τον Έλληνα σέντερ να παίρνει τη μπάλα και τον Αμερικανό να μην ξαναβγαίνει περιφερειακά, αλλά να κόβει κατά μήκος της baseline, χωρίς εντέλει να τροφοδοτείται. Προσωπικά, έχω εκπλαγεί από τη θέλησή του να πασάρει περισσότερο τη μπάλα σε σχέση με το παρελθόν κι από το γεγονός ότι πλέον ''διαβάζει'' καλύτερα ορισμένες καταστάσεις. Άλλωστε, η εκτελεστική του δεινότητα ήταν πάντα ''εκεί''...
- Σε αντίθεση με το ματς της Τετάρτης, ο Παπαγιάννης ήταν θετικός για την ομάδα του (+23), όπως φυσικά κι Ουόλτερς (+18). Πολύτιμη ήταν κι η συνεισφορά του Π. Καλαϊτζάκη, ο οποίος έπαιξε πολύ καλή άμυνα στην τρίτη περίοδο πάνω στον Ντε Κολό κι ουσιαστικά... έστρωσε το δρόμο για τη μείωση της παραγωγικότητας των Γάλλων...
Αξιοσημείωτα στατιστικά της αναμέτρησης:
Παναθηναϊκός: 47,2% 2π., 45,5% 3π., 18 ασ., 14 λ., 9 κλ.
Βιλερμπάν: 43,8% 2π., 16,7% 3π., 15 επιθ. ριμπ., 11 ασ., 17 λ.
Ο Παναθηναϊκός βγήκε πιο δυνατός από τη δεύτερη ''διαβολοβδομάδα'' της σεζόν. Η νίκη επί της πολύ καλής Μπολόνια έδωσε ώθηση στους πράσινους κι αυτό φάνηκε από την εμφάνισή τους κόντρα στη Βιλερμπάν. Ο κόουτς Ράντονιτς ''έκρυψε'' την απουσία του Γκριγκόνις (είναι απαραίτητο να ενταχθεί στο σύνολο) και παράλληλα παρουσιάστηκε αρκετά διαβασμένος και στις δύο αναμετρήσεις. Απέναντι στους Ιταλούς είδαμε να χρησιμοποιεί για σημαντικό χρονικό διάστημα τους Ουόλτερς-Λι μαζί, ιδέα που δεν είναι σε καμία περίπτωση κακή, επειδή αμφότεροι αποσυμπιέζονται έχοντας ο ένας τον άλλον στο παρκέ. Αυτό το σχήμα μπορεί να λειτουργήσει, αφού παραμένουν αποτελεσματικοί παίζοντας χωρίς τη μπάλα στα χέρια και παράλληλα αυξάνουν τη δημιουργικότητα στις set καταστάσεις ειδικά μέσω της ''2-3'' offense και του ''Diamond'', όπου ο πρώην γκαρντ της Μονακό ξεκινούσε από τη baseline. Επίσης, σε ατομικό επίπεδο προσωπικά θεωρώ ότι έχει υποτιμηθεί σημαντικά η προσπάθεια του Γκουντάιτις, του οποίου η επιλογή το καλοκαίρι ήταν αναγκαία βάσει των σωματικών χαρακτηριστικών του Παπαγιάννη. Κατά τη γνώμη μου, το τριφύλλι πρέπει να τον τροφοδοτήσει περισσότερο στο low post, ακόμα κι αν δε διαθέτει τα τελειώματα του παρελθόντος...
Τέλος, αυτήν την εβδομάδα ο Παναθηναϊκός κατάφερε να βελτιωθεί σε δύο τομείς που υπέφερε. Αρχικά, ήταν ξεκάθαρο πως υπήρξε προσπάθεια να χρησιμοποιηθούν εξυπνότερα τα διαθέσιμα φάουλ, ενώ η ''πληγή'' του τραγικού αμυντικού transition επουλώθηκε. Το ζήτημα από εδώ και πέρα είναι να συνεχιστεί η πρόοδος του συνόλου, με τα παραπάνω ''κεκτημένα'' να αποκτούν σταθερό χαρακτήρα. Μόνο έτσι ο οργανισμός θα νιώσει ενός τύπου σιγουριά ενόψει της συνέχειας...