Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2022

Λίγο πριν τη ''μητέρα των μαχών''...


O Jimmy Jump αναλύει τις αναμετρήσεις Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού για την 11η αγωνιστική της EuroLeague και σχολιάζει την αυριανή τους μονομαχία στο SportPortal2014.blogspot.gr!


Δύο απαιτητικές εκτός έδρας αποστολές περιλάμβανε για τους εκπροσώπους μας το... μενού της EuroLeague αυτήν την εβδομάδα. Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να πάρει από την Εφές μία ''μίνι'' εκδίκηση για τον αποκλεισμό στο περσινό Final Four, ενώ ο Παναθηναϊκός πέτυχε την τρίτη συνεχόμενη νίκη του στη διοργάνωση, επικρατώντας της ανταγωνιστικής Ζαλγκίρις...

Λίγες ώρες πριν το δεύτερο ''αιώνιο'' ντέρμπι της χρονιάς, πάμε να αναλύσουμε όσα είδαμε στις δύο αναμετρήσεις των ομάδων μας. Θα πάρουμε τα πράγματα με χρονική σειρά και θα ξεκινήσουμε από τη μάχη της Κωνσταντινούπολης...

Κωνσταντινούπολη

Στην Τουρκία ο Ολυμπιακός έδωσε ακόμα μία μάχη σε υψηλό επίπεδο τη φετινή σεζόν, ωστόσο στο φινάλε λύγισε τόσο εξαιτίας της έλλειψης λύσεων στο ρόστερ του, όσο κι από την ξεκάθαρη ποιοτική ανωτερότητα της Εφές. Οι νταμπλούχοι Ελλάδας παρουσίασαν στο επιθετικό κομμάτι:

- ''Figure-8s'' για κεντρική δράση του ΜακΚίσικ με τον Φαλ, που στόχευε είτε στην ολοκλήρωση της συνεργασίας τους, είτε στην τροφοδότηση του Γάλλου ψηλού χαμηλά. Ο έμπειρος σέντερ πήρε αρκετές μπάλες στο low post, καθώς πολύ ορθά είχε αναγνωστεί η σωματική υπεροχή του απέναντι στα ''ελαφριά'' πεντάρια των γηπεδούχων. Μάλιστα, δοκιμάστηκε πάσα προς αυτόν ακόμα και στις επαναφορές. Όσον αφορά τον ΜακΚίσικ, η χρησιμοποίησή του στην αρχική πεντάδα αντί του αρνητικού Κάνααν (επιχειρήθηκε να λειτουργήσει κι ως ball mover για την αποσυμπίεση του Σλούκα, όμως έκανε πάλι λάθη) έγινε, προκειμένου να υπάρξει όσο το δυνατόν πιεστικότερη περιφερειακή άμυνα. Ο κόουτς Μπαρτζώκας, γνωρίζοντας πού υστερεί επιθετικά, προσπάθησε να τον εκμεταλλευτεί μέσω συγκεκριμένων plays, όπως αυτό που αναφέραμε ή βγαίνοντας στο πλάι από ''1-4'' διάταξη (παρόμοια ιδέα εκτελέστηκε και για σουτ του Παπανικολάου από το ίδιο σημείο) για να παίξει ''1vs1'' κόντρα στον πιο αργό Μπομπουά. Ο Αμερικανός γκαρντ χρησιμοποιήθηκε περισσότερο από όσο θα έπρεπε, ενώ ήταν λανθασμένη η είσοδός του στην τέταρτη περίοδο, όταν υπήρξε ανάγκη ξεκούρασης των ερυθρόλευκων περιφερειακών...

- ''Α-set'' διάταξη ως εισαγωγικό play, που κατέληγε σε κεντρικό pick n' roll του Γουόκαπ με διπλά screens, επειδή η Εφές επέλεξε ''under''. Όπως έχει συμβεί ξανά φέτος κι ακόμα και με μονό ball screen του Φαλ, η κατάληξη της συγκεκριμένης επιλογής περιλαμβάνει συνήθως εκτέλεση του Βεζένκοφ μέσω close out. Ο τρομερός Βούλγαρος φόργουορντ (είδαμε να παίρνει screen και στην αδύνατη πλευρά για ελεύθερη προσπάθεια) ''έψαξε'' περισσότερο αυτά τα ρήγματα, όταν ο κόουτς Αταμάν έστειλε τον Ντάνστον στο μαρκάρισμά του...

- ''Spain'' pick n' rolls, με τον ΜακΚίσικ ή τον Βεζένκοφ να έχουν ρόλο δεύτερου screener και να βγαίνουν στην κορυφή, όπου έπαιρναν την πάσα για να κάνουν διείσδυση...

- Τις γνωστές δράσεις που εκτελούνται με τον Σλούκα σε ρόλο οργανωτή, δηλαδή ''1-3-1'' με screener τον Βεζένκοφ, ''Spain'' με τον Βούλγαρο, τον Λαρεντζάκη (σταδιακά απολαμβάνει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη από τον προπονητή του και πλέον παίρνει επιθέσεις κι ως ballhandler) ή ακόμα και τον Πίτερς να βγαίνουν στην περιφέρεια και ''figure-8s'' ως εισαγωγική δράση για κεντρικό pick n' roll του πρώην άσου της Φενέρμπαχτσε με τους Μπολομπόι και Μπλακ σε πρώτη φάση. Ο έμπειρος PG πήρε περισσότερο από άλλες φορές τη μπάλα στα χέρια του, επειδή υπήρξε ξεκάθαρος προσανατολισμός να προκύψουν ρήγματα από τον άξονα εξαιτίας των αργών ποδιών των centers της Εφές...

- Επιθέσεις στο transition μετά από καλή άμυνα...

Αμυντικά, το πλάνο του τεχνικού σταφ της ελληνικής ομάδας στο ξεκίνημα περιλάμβανε το μαρκάρισμα του Γουόκαπ στον Μίσιτς (πήγε κι ο Λαρεντζάκης πάνω του) και του Παπανικολάου στον Μπράιαντ. Στη συνέχεια, ο έμπειρος φόργουορντ ανέλαβε τον Κλάιμπερν, όσο εκείνος χρησιμοποιούταν στο ''3''. Γενικότερα, επιχειρήθηκε να δυσκολευτεί κάθε εναλλαγή της μπάλας από την Εφές, με αφόρητη πίεση των ερυθρόλευκων ''κοντών'' στην περιφέρεια (ο Γουόκαπ πραγματοποίησε εξαιρετική δουλειά σε αυτόν τον τομέα όσο είχε δυνάμεις). Επίσης, ο Ολυμπιακός δε ''φοβήθηκε'' το switch και δε δίστασε να στείλει πάνω στον Μίσιτς ψηλά κορμιά, όπως ο Φαλ ή ο Βεζένκοφ. Επίσης, με την έναρξη της δεύτερης περιόδου δοκιμάστηκε σχήμα με τον MVP του Νοεμβρίου και τον Πίτερς στις θέσεις των φόργουορντς και τον Μπολομπόι στο ''5'' να έχει ''step back-fight through'' αντιδράσεις στα κεντρικά pick n' rolls των γηπεδούχων...


Το ότι η Εφές διαθέτει μία απίστευτη περιφερειακή γραμμή ακόμα και χωρίς τον τραυματία Λάρκιν στις τάξεις της είναι κάτι που γνωρίζουμε όλοι. Τα επιθετικά χαρακτηριστικά των γκαρντς σε συνδυασμό με την καταπληκτική δουλειά του κόουτς Αταμάν στην επιθετική λειτουργία έχουν δημιουργήσει ένα επιθετικό πλαίσιο, που μπορεί να διαλύσει οποιονδήποτε οπουδήποτε. Οι πρωταθλητές Ευρώπης ''τρέχουν'' κάθε είδους δράσεις (''2vs2'', ''A-set'', κεντρικά pick n' rolls, ''1-3-1'', ''Spain'', ''2-3'' κά.) χάρη στην εκτελεστική και δημιουργική ικανότητα των ηγετών τους, ενώ παράλληλα εκτοξεύουν τις δυνατότητές τους αναπτύσσοντας off ball plays (κυρίως μέσω ''1-4'') για μακρινές εκτελέσεις των σουτέρς της (π.χ. Μπομπουά). Φυσικά, όλες οι ιδέες του τεχνικού σταφ σκοπεύουν να εκτελούνται όχι μόνο για την εκμετάλλευση των επιθετικών ''πακέτων'' ορισμένων παικτών, αλλά και για τη στόχευση των αδύναμων αμυντικών κρίκων των αντιπάλων. Για παράδειγμα, την Πέμπτη το βράδυ υπήρξε ξεκάθαρη στόχευση των Σλούκα-Κάνααν-Βεζένκοφ πάνω και μακριά από τη μπάλα, ενώ οι οργανωτές των Τούρκων ήταν επιθετικοί στα κεντρικά pick n' rolls απέναντι στον Φαλ, όταν δεν προέκυπτε ερυθρόλευκο switch (στην αρχή είδαμε και τον Πλάις να κάνει συνεχώς το αγαπημένο του ''pop out'', ώστε να βγάλει έξω από τη ρακέτα τον Γάλλο, ωστόσο ήταν άστοχος). Επιπλέον, όσο ο Ολυμπιακός είχε ενέργεια κι έκλεινε τους διαδρόμους, η Εφές προσπάθησε να τρέξει, όμως δε χρειάστηκε να επιμείνει πολύ σε αυτήν την προσέγγιση. Τι άλλου είδους προσαρμογές είδαμε επιθετικά από τους γηπεδούχους; Screen γκαρντ σε γκαρντ για εκτέλεση πάνω στον Σλούκα (προσπάθησε να αποφύγει το switch), προσπάθεια εισαγωγής της μπάλας στο ζωγραφιστό για τον Ντάνστον όσο αυτός έπαιξε στο ''4'' απέναντι στον Βεζένκοφ (ο παίκτης των Πειραιωτών ''αρνήθηκε'' την πάσα έξυπνα), low post επιθέσεις του Κλάιμπερν απέναντι στα πιο ''κοντά'' γκαρντς των φιλοξενούμενων και short roll+πάσα στην περιφέρεια του center, με σκοπό να ''τεστάρει'' την αντίπαλη άμυνα σε περιστροφές και καλύψεις...

Στην αμυντική τακτική, η Εφές επέλεξε να ρισκάρει το σουτ του Γουόκαπ, ενώ επιστράτευσε τον Ντάνστον για την αναχαίτιση του Βεζένκοφ. Όταν κι αυτή η επιλογή δε λειτούργησε ικανοποιητικά (ο Εμπαγέ απουσίαζε κι ο Πολονάρα ήταν ξανά μέτριος), στο δεύτερο μέρος είδαμε σχεδόν αποκλειστικά σχήμα με τον Κλάιμπερν στο ''4''. Η κακή αμυντική λειτουργία του πρώτου μέρους στο ''5vs5'' βελτιώθηκε στο δεύτερο μέρος, διότι η ''κοντή'' πεντάδα είχε γρηγορότερους χρόνους στις περιστροφές και κυρίως επειδή οι Μπομπουά-Τέιλορ απέναντι στον Σλούκα κι ο Μίσιτς πίεσαν κι ''έσπασαν'' τα screens αποτελεσματικά, εμποδίζοντας την ανάπτυξη pick n' roll επιθέσεων...

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΗΜΙΧΡΟΝΟΥ
Εφές: 47,1% δίποντα, 38,5 % τρίποντα, 6-6 ασίστς-λάθη
Ολυμπιακός: 71,4% δίποντα, 33,3 % τρίποντα, 11-5 ασίστς-λάθη/είχε περισσότερες εκτελέσεις τριπόντων απο διπόντων

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ
Εφές: 50% δίποντα, 50% τρίποντα, 18-9 ασίστς-λάθη, 8 κλεψίματα
Ολυμπιακός: 61,5% δίποντα, 30% τρίποντα, 19-13 ασίστς-λάθη
* Αμφότεροι τελείωσαν με περισσότερες εκτελέσεις τριπόντων από διπόντων

Ενδιαφέροντα ατομικά στατιστικά
- Ο Ζίζιτς τελείωσε με +15 στο ''+/-'', το ανώτερο από τους νικητές...
- Ο Μίσιτς μέτρησε 31 PIR και +11 στο ''+/-'', με 3/3 δίποντα, 3/8 τρίποντα, 9 ριμπάουντς, 9 ασίστς, 3 λάθη κι 6 κερδισμένα φάουλ!
- Ο Μπομπουά τελείωσε με 24 PIR, +12 στο ''+/-'' και 19 πόντους με 5/6 τρίποντα!
- Ο Κλάιμπερν πέτυχε 24 πόντους με 5/10 δίποντα, 4/8 τρίποντα, 5 ριμπάουντς, 3 ασίστς, 2 κλεψίματα, 3 λάθη και 4 κερδισμένα φάουλ...
- Ο Φαλ μέτρησε 12 πόντους με 6/7 δίποντα, 6 ριμπάουντς, 17 PIR αλλά -16 στο ''+/-'' (το χαμηλότερο ερυθρόλευκο νούμερο)...
- Ο Σλούκας είχε 2/7 τρίποντα, αλλά 6 ριμπάουντς, 6 ασίστς, 4 λάθη και 5 κερδισμένα φάουλ...
- Ο Βεζένκοφ πέτυχε 18 πόντους με 7/15 σουτ, 3 ριμπάουντς και 3 ασίστς...
- Ο Λαρεντζάκης τελείωσε έχοντας 13 πόντους με 3/5 τρίποντα, 2 ασίστς, 1 λάθος, 4 κερδισμένα φάουλ (-4 στο ''+/-'' σε 17:41)
- Ο Γουόκαπ είχε μόλις 2/6 σουτ, αλλά μάζεψε 5 ριμπάουντς, μοίρασε 1 ασίστ, έκανε 3 κλεψίματα και μόλις 1 λάθος...


Στο δεύτερο ημίχρονο ο Ολυμπιακός προσπάθησε να επιτεθεί σχεδόν με πανομοιότυπους τρόπους με αυτούς του πρώτου μέρους. Όταν η Εφές πήρε τα ψυχολογικά ηνία στο ματς κι αύξησε την ένταση στην άμυνά της, ο κόουτς Μπαρτζώκας προσπάθησε να αποσυμπιέσει τον Σλούκα, δίνοντας τη μπάλα σε άλλους γκαρντς κατά τη διάρκεια του τέταρτου δεκαλέπτου, όμως η συγκεκριμένη ιδέα εγκαταλείφθηκε σχεδόν άμεσα. Σε εκείνο το σημείο της αναμέτρησης ίσως θα έπρεπε να αναζητηθούν περισσότερο οι εκτελέσεις του Βεζένκοφ (κάτι τέτοιο έγινε στην τρίτη περίοδο), ειδικά από τη στιγμή που ο Φαλ είχε κουραστεί και δε μπορούσε να πάρει καλές θέσεις στην αντίπαλη ρακέτα. Όσον αφορά το χαμηλό σχήμα της Εφές, το τεχνικό σταφ των φιλοξενούμενων ''απάντησε'' χαμηλώνοντας κι εκείνο την πεντάδα (ΜακΚίσικ στο ''3'') κι όχι το αντίστροφο. Νομίζω, ότι η συγκεκριμένη απόφαση ''δρομολόγησε'' την απώλεια της νίκης, αφού σε αυτό το σημείο αναζητούταν μία απρόσμενη επιλογή, για να μπερδέψει τους πρωταθλητές Ευρώπης και να δώσει και πάλι το πάνω χέρι στην ελληνική πλευρά. Αυτή δεν ήρθε ποτέ...


Προσωπικά, δε θα βαρεθώ να γράφω πως το βασικό στοίχημα για τον κόουτς Μπαρτζώκα τη φετινή σεζόν είναι να διατηρήσει την περσινή αποτελεσματικότητα και στις δύο πλευρές του παρκέ της ομάδας του, εντάσσοντας παράλληλα τους νέους παίκτες στο βασικό rotation. Μέχρι στιγμής και παρότι τα αποτελέσματα δεν είναι άσχημα, κάτι τέτοιο δεν έχει επιτευχθεί σε καμία περίπτωση, με συνέπεια ο Ολυμπιακός να παρουσιάζεται χωρίς ενέργεια στις τελευταίες περιόδους και να υστερεί στα ''κλειστά'' παιχνίδια ή να δέχεται ανατροπές του σκορ. Κατά τη γνώμη μου, η αντίστροφη μέτρηση για την εμφάνιση βελτίωσης στο συγκεκριμένο τομέα έχει ξεκινήσει κι εφόσον δεν αλλάξουν κάποια πράγματα, θα είναι αναγκαία η αλλαγή πλάνων. Πρέπει να βρεθούν λύσεις άμεσα, καθώς όταν οι ανταγωνιστές αποκτήσουν σταθερότητα κι αναπτύξουν ομαδική χημεία, τότε ο Ολυμπιακός θα παρουσιαστεί στάσιμος...

Κάουνας

Κάνοντας εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο κι αντιδρώντας στις δύο επιστροφές της Ζαλγκίρις στο δεύτερο, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να... επιβιώσει από τη μάχη της λιθουανικής πρωτεύουσας και να πάρει μία πολύ σημαντική νίκη. Πάμε να δούμε τι κρατήσαμε από τον αγώνα...

Ο κόουτς Ράντονιτς εφάρμοσε ένα αμυντικό πλάνο πάνω στις αρχές της φιλοσοφίας που έχουμε δει από εκείνον στις προηγούμενες δουλειές του (πίεση στην περιφέρεια+άρνηση πάσας εκτός κι εντός ρακέτας). Οι πράσινοι σταδιακά αποκτούν την εικόνα των πρώτων αγωνιστικών σε αυτόν τον τομέα και παράλληλα επιδεικνύουν βελτίωση τόσο στη χρησιμοποίηση των διαθέσιμων ομαδικών φάουλ τους, όσο και στο αμυντικό τους transition. Στο Κάουνας είδαμε τον Ουόλτερς να ξεκινά απέναντι στον Έβανς και στη συνέχεια τον Λι. Αμφότεροι ήταν εξαιρετικοί στην αποστολή που τους είχε αναθέσει ο προπονητής μέχρι περίπου τα μέσα της τρίτης περιόδου (ειδικά ο πρώτος ήταν εντυπωσιακός στην αρχή). Όπως αναμενόταν, ο Πονίτκα πήγε στον Μπραζντέικις για σημαντικό χρονικό διάστημα, ενώ για ακόμα μία φορά είδαμε τον Γ. Καλαϊτζάκη να αγωνίζεται στη θέση ''4''. Ο Έλληνας άσος προσπάθησε να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του νέου του ρόλου και δεδομένων των συνθηκών τα κατάφερε σε ικανοποιητικό βαθμό. Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει να εφαρμόζεται η συγκεκριμένη ιδέα, που μαζί με την αδυναμία σταθερής εξασφάλισης του αμυντικού ριμπάουντ σε συγκεκριμένα σημεία του παιχνιδιού, αποτέλεσαν τα μοναδικά αρνητικά στοιχεία της αμυντικής προσπάθειας του τριφυλλιού την Παρασκευή...

Στην επίθεση είδαμε από τους δευτεραθλητές Ελλάδας:
- Κεντρική δράση για τον Μπέικον σε διάταξη ''1-3-1'' με τον Ουίλιαμς κάτω από το καλάθι. Εναλλακτική του συγκεκριμένου πλάνου ήταν πάσα στο ''φτερό'' για συνεργασία του Ουόλτερς με τον Παπαγιάννη. Ανάλογη παράταξη είδαμε και με τον Αμερικανό PG να είναι ballhandler, να δέχεται διπλό screen από τον Έλληνα σέντερ και να ''σπάει'' τη μπάλα αριστερά στον Μπέικον για να συνεργαστεί με τον ψηλό. Αυτή η ιδέα παρουσιάστηκε και στα προηγούμενα ευρωπαϊκά ματς...

- ''1-2-2'' με τον Π. Καλαϊτζάκη να ''κατεβάζει'' τη μπάλα, να πασάρει στον Μπέικον που ήταν στη μπροστινή δυάδα κι εκείνος να δίνει στον Ουόλτερς, προκειμένου μετά να του κάνει το screen, να προκαλέσει switch των γηπεδούχων και να επιτεθεί πάνω στον Έβανς. Η Ζαλγκίρις απέφυγε αρχικά το συγκεκριμένο ρήγμα κι ο Παναθηναϊκός έψαξε τον Ουίλιαμς στην περιφέρεια, για να επιτεθεί με close out απέναντι στον πιο αργό Σμιτς. Ίδιος προσανατολισμός υπήρξε και σε διάταξη ''1-3-1'' με τον Παπαγιάννη στη baseline και τον Μπέικον να κάνει screen στον Λεκαβίτσιους, ώστε να εκτελέσει μετά από switch απέναντι στον πρώην παίκτη των πράσινων...

- Κεντρικά pick n' rolls του Ουόλτερς με τον Παπαγιάννη. Στην αρχή, ο Αμερικανός PG δεν ήταν επιθετικός όσο χρειαζόταν και δεν εκμεταλλεύτηκε την παθητική στάση του Χέιζ, ωστόσο στη συνέχεια μετέφρασε ορθά τα δεδομένα της αντίπαλης άμυνας...

- ''Α-set'' με τους Ουίλιαμς-Παπαγιάννη στον άξονα...

- Εκτελέσεις στον αιφνιδιασμό ή στα πρώτα δευτερόλεπτα με την εξασφάλιση του αμυντικού ριμπάουντ. Από τα πρώτα άρθρα της σεζόν έχουμε τονίσει πόσο σημαντικό είναι για τους πράσινους να αμύνονται σωστά και να εξασφαλίζουν την κατοχή μετά από άστοχα σουτ, καθώς έτσι μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους στο transition και να ''κρύψουν'' τη γνωστή αδυναμία του προπονητή τους να δημιουργήσει λειτουργικό πλαίσιο ανάπτυξης σε καταστάσεις ''5vs5''...

- Με τους Λι, Πονίτκα και Γκουντάιτις στο παρκέ, εκτελέστηκαν κεντρικά pick n' rolls του πρώην γκαρντ της Μονακό με τον Λιθουανό τόσο σε κλασική διάταξη, όσο και σε ''1-3-1''. Όταν βρέθηκε κι ο Ουόλτερς στο πλευρό του κι η μπάλα δόθηκε και στον Πολωνό άσο (η Ζαλγκίρις τον αντιμετώπισε με ''under''), εναλλακτική επιλογή ήταν το πλαϊνό pick n' roll του πρώην PG του Ερυθρού Αστέρα και τροφοδότηση του center στο low post...

- Τροφοδότηση του Μπέικον στον άξονα της περιφέρειας με εισαγωγικό play ''Α-set'', όπου ο Γκουντάιτις ξεκινούσε από την άκρη και προχωρούσε ψηλά. Σε εκείνο το σημείο ο Αμερικανός σκόρερ έπαιζε στο ''4'' κι είχε απέναντί του το βαρύτερο Σμιτς, άρα η στόχευση ήταν να παίξει ''1vs1'' απέξω. Ίδια τακτική υπήρξε με ''δράστη'' τον Λι και στόχο τον Κάβανο, που στα πρώτα λεπτά toy στο παρκέ μάρκαρε τον Πονίτκα...

- O αρχηγός της Εθνικής Πολωνίας οργάνωσε το παιχνίδι των πράσινων μέσω των γνωστών plays που έχουμε δει φέτος (να βγαίνει από τη βάση της ''1-2-2'', με pin downs για να έρθει από αριστερά και να διεισδύσει από το δεξιό διάδρομο, κεντρικά pick n' rolls, ''1-4'', low post κά.). Στο μυαλό του πάντα... στριφογύριζε η επιλογή της πάσας στον Μπέικον ή τον Ουίλιαμς έξω από τη γραμμή του τριπόντου, όπου εκμεταλλεύονταν τα γρηγορότερα πόδια τους σε σύγκριση με τους ημίψηλους των Λιθουανών...

- Όταν οι γηπεδούχοι έστειλαν τον Σμιτς στον Παπαγιάννη, δοκιμάστηκε ένα ''Spain'' pick n' roll με τον Μπέικον να βγαίνει στην περιφέρεια και τον αρχηγό του Παναθηναϊκού να προσπαθεί να ποστάρει τον Λετονό χαμηλά χωρίς επιτυχία. Αυτή η επιλογή ήταν έξυπνη βάσει της διαφοράς ύψους των δύο παικτών, αλλά ο Έλληνας σέντερ υστερεί απελπιστικά παίζοντας με πλάτη στο καλάθι...

- Λίγο πριν το φινάλε του ημιχρόνου, για πρώτη φορά φέτος στη EuroLeague εκτελέστηκε ένα κεντρικό pick n' roll του Ουόλτερς με τον Παπαγιάννη, όπου ο Πονίτκα ξεκίνησε από τη ρακέτα, έκανε back screen στον αμυντικό του Έλληνα σέντερ κι έπειτα βγήκε στην κορυφή...


Η Ζαλγκίρις δεν παρουσιάστηκε όσο ''αδιάβαστη'' φάνηκε. Ίσα-ίσα ο κόουτς Μακσβίτις προσπάθησε να προκαλέσει ρήγματα στην άμυνα του Παναθηναϊκού έχοντας κεντρικούς στόχους τους Μπέικον-Ουίλιαμς, ενώ όταν η ομάδα του έμεινε πίσω στο σκορ, πόνταρε σε ''ρηξικέλευτες'' τακτικές επιλογές στον αμυντικό τομέα, προκειμένου να αλλάξει την ψυχολογία του αγώνα. Πάμε να δούμε τι παρουσίασαν στην επίθεση οι γηπεδούχοι:

- ''1-2-2'' διάταξη  για post up του Μπραζντέικις στον Π. Καλαϊτζάκη. Έγινε πάσα στο ίδιο σημείο για τον Κάβανο ή τον Ουλάνοβας, όταν ο Γ. Καλαϊτζάκης ''χρεώθηκε'' την αντιμετώπισή τους από τον κόουτς Ράντονιτς...

- Κεντρικό pick n' roll του Έβανς με τον Χέιζ. Ο Παπαγιάννης είχε hedge n' recover αντιμετώπιση στη δεξιά ντρίμπλα του και step back-tough trough στην αριστερή του, ενώ για τον Αμερικανό γκαρντ στήνονταν πολλές φορές διάφορα screens μακριά από τη μπάλα κι εντός της γραμμής των 6,75μ. με στόχο να δημιουργηθεί κινητικότητα και σωστό spacing για την εκτέλεση δράσεων στην κορυφή...

- ''2vs2'' συνεργασία στο πλάι από τους Μπραζντέικις-Χέιζ και τους Έβανς-Χέιζ...

- ''Flat'' δράση, με σκοπό να αναμείξει τους Μπέικον-Ουίλιαμς σε screens μακριά από τη μπάλα...

- Επιθέσεις στο transition, όπου η ελληνική πλευρά αντιμετώπιζε προβλήματα στις πρώτες αγωνιστικές...

- Άμεσα ball screens του παίκτη που μάρκαρε ο Μπέικον ή ο Ουίλιαμς, ο οποίοι ήταν ''σημάδι'' των Λιθουανών τόσο εξαιτίας της αστάθειάς τους στην άμυνα, όσο και για να προκληθεί φθορά τους...

- ''Spain'' pick n' rolls, με τους Ουλάνοβας-Σμιτς να βρίσκονται στις γωνίες και να είναι έτοιμοι να επιτεθούν μέσω close out απέναντι στους Αμερικανούς φόργουορντς του τριφυλλιού (είδαμε να επιλέγεται όμοια κατάληξη και σε κεντρικά pick n' rolls). Οι δυο τους προσπάθησαν να απομονώσουν τους κορυφαίους σκόρερς των φιλοξενούμενων και να συνεργαστούν στο πλάι, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Το συγκεκριμένο είδος pick n' roll αναπτύχθηκε και με τον Ουλάνοβας σε ρόλο ball screener...

- ''1-3-1'' με τον Ντίμσα να οργανώνει, τον Χέιζ να ''σκρινάρει'' και τον Σμιτς να ξεκινά κάτω από το καλάθι και να δημιουργεί χώρο, πηγαίνοντας στη γωνία. Το νέο απόκτημα των Λιθουανών ανέπτυξε και κεντρικές επιθέσεις (φυσικά αποτέλεσε αποδέκτης off ball δράσεων για περιφερειακό σουτ), όπως κι ο Λεκαβίτσιους (κλασικές, ''1-3-1'', ''Α-set'' κά.) με τον Μπιρούτις ή τον Κάβανο (έκανε short roll κι ο Λιθουανός στεκόταν στη baseline), όταν άρχιζε να παρατάσσεται η second unit του κόουτς Μακσβίτις...

- ''1-4'' που προέβλεπε την εισαγωγή της μπάλας στο ζωγραφιστό για τον Σμιτς. Ο πρώην άσος της Μπαρτσελόνα προσπάθησε να πασάρει σε κάποιον που ξεμαρκαριζόταν μέσω κοψιμάτων, όμως η άμυνα του Ουίλιαμς ήταν αποτελεσματική και τον οδηγούσε σε κακές εκτελέσεις...

- ''Diamond'' ως εισαγωγή, με τον Μπουτκέβιτσιους να είναι στο τέλος του σχηματισμού. Η κατάληξη ήταν κεντρικό pick n' pop του Έβανς με τον Σμιτς, για να βγει εκτός ρακέτας ο Γκουντάιτις. Μόλις μπήκε ο Παπαγιάννης, επιχειρήθηκε κάτι ανάλογο με τον Λετονό άσο, όμως μέσω ''1-4'' διάταξης και ''screen the screener'' του Ουλάνοβας για εκτέλεση του συμπαίκτη του στο πλάι...

- ''Α-set'', με δημιουργό έναν εκ των δύο ψηλών από το high post και προσπάθεια μεταβίβασης της μπάλας στον Ουλάνοβας κόντρα στον Γ. Καλαϊτζάκη ή στον Μπραζντέικις περιφερειακά μετά από staggered screens...

Αμυντικά, η Ζαλγκίρις ξεκίνησε την αναμέτρηση με τον Ουλάνοβας πάνω στον Μπέικον, ενώ στη συνέχεια το μαρκάρισμα του Αμερικανού σκόρερ ''μετατοπίστηκε'' στον Μπραζντέικις. Νομίζω, ότι ένας παράγοντας που προσέχθηκε πολύ από την πλευρά των γηπεδούχων ήταν η αποφυγή του switch μετά το επιλεγμένο ball screen του πρώην άσου της Μονακό, που οδηγεί σε απομόνωσή του. Κατά τη γνώμη μου, οι παίκτες του Μακσβίτις τα πήγαν πολύ καλά στο συγκεκριμένο τομέα...


Το τεχνικό σταφ των Λιθουανών δοκίμασε να επαναφέρει την ομάδα τους κοντά στο σκορ, μέσα από αλλαγές του αμυντικού πλάνου του πρώτου ημιχρόνου. Με την έναρξη του δεύτερου μέρος χαμήλωσε το σχήμα βάζοντας τον Ουλάνοβας στο ''4'', προσπάθησε να αρνηθεί με ένταση κάθε πάσα στην περίμετρο ή στο ζωγραφιστό κι έστειλε τον Χέιζ ή τον Σμιτς (όταν ο πρώτος ''φορτώθηκε'' με φάουλ) να αμυνθούν στην περιφέρεια μετά από switch. Επειδή είχε υπολογιστεί η αύξηση των επιθέσεων του Μπέικον, η Ζαλγκίρις επέλεξε τον Μπραζντέικις για το μαρκάρισμά του, με σκοπό να εξακολουθήσει να ''αλλάζει'' μετά από κάθε screen και να έχει ένα δυνατό κορμί στην πίσω ζώνη. Όταν τροφοδοτούταν ο Γκουντάιτις στο low post, στελνόταν βοήθεια από την αδύνατη πλευρά ή από τον πιο κοντινό παίκτη, κάτι που ενεργοποιούσε άμεσα τις περιστροφές. Επιπλέον, ο κόουτς Μακσβίτις έστειλε τους Μπουτκέβιτσιους και Ντίμσα πάνω στον Ουόλτερς, τόσο για να αυξήσουν την πίεση στον καλύτερο πράσινο δημιουργό, όσο και για να προκαλέσουν τη γρηγορότερη κόπωσή του. Παράλληλα, ο Έβανς πήρε περισσότερες επιθετικές πρωτοβουλίες, ενώ έγινε εντονότερη προσπάθεια να εκμεταλλευτούν οι σουτέρς του ρόστερ μέσω off ball δράσεων και να επιτευχθούν πόντοι στο transition...

Ο κόουτς Ράντονιτς ανταπεξήλθε στην πίεση του αντίπαλου προπονητή και παραμένοντας ψύχραιμος, κατάφερε να βοηθήσει την ομάδα του να διατηρήσει τα κεκτημένα της. Όταν η Ζαλγκίρις χαμήλωσε κι άλλο το σχήμα της βάζοντας τον Κάβανο στο ''5'', ο Σέρβος προπονητής απάντησε τοποθετώντας τον Ουίλιαμς στην ίδια θέση και δίνοντάς του ρόλο ball screener σε ''1-3-1'' καταστάσεις με τον Ουόλτερς (ο Μπέικον πήγε χαμηλά). Επιπρόσθετα, ο Γ. Καλαϊτζάκης ανέλαβε τον Έβανς και παράλληλα γινόταν switching. Με αυτόν τον τρόπο ''αποκρούστηκε'' η πρώτη αντεπίθεση των γηπεδούχων... Μόλις εκείνοι ''κατέβασαν'' τη διαφορά στους έξι (δεύτερη ''επιστροφή'' τους), ο πρώην τεχνικός του Ερυθρού Αστέρα απέσυρε το ''θολωμένο'' σε εκείνο το σημείο Μπέικον και στηρίχθηκε στο δίδυμο Λι-Ουόλτερς και το ''ζεστό'' Ουίλιαμς, σημαδεύοντας στις αλλαγές τα αργά πόδια του Κάβανο ή του Σμιτς. Έπειτα η... σκυτάλη πέρασε στον πρώην φόργουορντ της Μονακό, ο οποίος επανήλθε δριμύτερος την πιο κρίσιμη στιγμή...

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΗΜΙΧΡΟΝΟΥ
Ζαλγκίρις: 31,6% δίποντα, 21,4% τρίποντα, 10-7 ριμπάουντς, 7-4 ασίστς-λάθη, 1 κλέψιμο
Παναθηναϊκός: 59,1% δίποντα, 50% τρίποντα, 16-4 ριμπάουντς, 7-2 ασίστς-λάθη, 3 κλεψίματα

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ
Ζαλγκίρις: 38,5% δίποντα, 26,7% τρίποντα, 22-14 ριμπάουντς, 15-9 ασίστς-λάθη, 5 κλεψίματα
Παναθηναϊκός: 55,6% δίποντα, 37,5% τρίποντα, 32-7 ριμπάουντς, 16-8 ασίστς-λάθη, 6 κλεψίματα

Ενδιαφέροντα ατομικά στατιστικά
- Το δίδυμο Μπέικον-Ουίλιαμς τελείωσε με συνολικά 44 πόντους, 13/23 δίποντα, 3/9 τρίποντα, 13 ριμπάουντς, 2 ασίστς, 2 λάθη και 43 PIR. O πρώτος είχε +13 κι ο δεύτερος +6 στον πίνακα ''+/-''...
- Ο Ουόλτερς ήταν ο κορυφαίος πράσινος στον ίδιο πίνακα με +14, ενώ είχε 11 πόντους, 4 ασίστς, μόνο 1 λάθος, 2 ριμπάουντς, 2 κλεψίματα και 14 PIR!
- Ο Παπαγιάννης μέτρησε 6 πόντους, 13 ριμπάουντς (13+4), 3 ασίστς και 4 κοψίματα!
- Ο Πονίτκα δεν έκανε -παραδόξως- ούτε ένα κλέψιμο κι ευστόχησε σε 2 από τα 5 σουτ εντός πεδιάς που δοκίμασε, ωστόσο ''κατέβασε'' 5 ριμπάουντς, μοίρασε 2 ασίστς και κέρδισε 4 φάουλ, έχοντας και 3 λάθη...
- Ο Έβανς είχε καλύτερο ποσοστό στα τρίποντα (40%) από ό,τι στα δίποντα (33,3%). Παράλληλα έδωσε 5 ασίστς, έκλεψε 3 φορές τη μπάλα και δεν έκανε ούτε ένα λάθος!
- Ο Σμιτς ήταν κάκιστος επιθετικά, τελειώνοντας με 1/9 FGs!
- Ο μοναδικός παίκτης των γηπεδούχων, που τελείωσε με θετικό πρόσημο στον πίνακα ''+/-'' ήταν ο Λουκοσιόνας, ωστόσο αγωνίστηκε μόλις σε 05:49. Πιο αρνητικό αριθμό είχε ο Μπουτκέβιτσιους με -15, ενώ με -12 τελείωσε ο Έβανς...


Ο Παναθηναϊκός δείχνει να αποκτά ''σταθερές'' και ρόλους σε ένα χρονικό σημείο, που η πίεση προς την ομάδα είχε αυξηθεί από τον περίγυρό της. Η προσθήκη του Μπέικον έχει αναβαθμίσει την επιθετική λειτουργία, ενώ όπως έχω τονίσει ξανά η προτεραιότητα ομαδικής βελτίωσης οφείλεται να δίνεται στην περεταίρω ανάπτυξη της αμυντικής λειτουργίας. Σε αυτόν τον τομέα εξειδικεύεται ο κόουτς Ράντονιτς, αυτό το στοιχείο πρέπει να λειτουργεί άψογα αν οι πράσινοι θέλουν να παρουσιάζονται ανταγωνιστικοί με το συγκεκριμένο άνθρωπο στον πάγκο τους. Η ''προστασία'' των Μπέικον-Ουίλιαμς στο πίσω μέρος του παρκέ κι ένταξη του Γκριγκόνις στο rotation όταν εκείνος επιστρέψει από τον τραυματισμό του, θα κρίνουν εν πολλοίς το μέγεθος των πιθανοτήτων επίτευξης των στόχων που έχει το τριφύλλι τη φετινή σεζόν...

Τέλος όσον αφορά το αυριανό ντέρμπι στο Σ.Ε.Φ., περιμένω τον Ολυμπιακό να δείξει αντίδραση και να μπει πολύ δυνατά στον αγώνα από το ξεκίνημα. Ο Παναθηναϊκός θα διεκδικήσει τη νίκη, αν παραμείνει ψύχραιμος, ανταπεξέλθει στο physical game των γηπεδούχων, έχει καλές επιστροφές κι εφόσον σουτάρει με νορμάλ ποσοστό από την περιφέρεια. Κύριος στόχων αμφότερων πρέπει να είναι η βελτίωση της εικόνας τους κι όχι η νίκη, αφού όπως έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, το πλεονέκτημα έδρας στα playoffs δεν είναι τόσο σημαντικό όσο παλαιότερα. Καλό ντέρμπι να έχουμε!