Ο Jimmy Jump γράφει στο SportPortal2014.blogspot.gr για τον ιστορικό θρίαμβο του Ολυμπιακού στο Ο.Α.Κ.Α. και για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί καιρό κι ΌΧΙ τώρα στον Παναθηναϊκό...
Καλή χρονιά με υγεία κι ευτυχία σε όλους! Δεν τα είπαμε τις προηγούμενες μέρες λόγω εορτών, ωστόσο δε γινόταν να μην αναφερθούμε σε όσα είδαμε και προκάλεσε η απίστευτη νίκη του Ολυμπιακού επί του Παναθηναϊκού στο Ο.Α.Κ.Α.. Οι νταμπλούχοι Ελλάδας μπήκαν αποφασισμένοι κι απόλυτα προσηλωμένοι να διευρύνουν το νικηφόρο σερί στα αιώνια ντέρμπι (πλέον το σκορ ''γράφει'' 10-0) κι αντιμετωπίζοντας ένα μπασκετικό ΡΕΖΙΛΙ σε όλους τους τομείς, χάρισαν στους οπαδούς τους ένα αξέχαστο πρωτοχρονιάτικο δώρο σε μία εποχή που έδειχναν να βρίσκονται σε αγωνιστική κρίση κι είχαν εκτός τον κορυφαίο τους παίκτη Σάσα Βεζένκοφ. Δυστυχώς για εκείνους, η ανυπαρξία-ανικανότητα της αντίπαλης πλευράς ''υποβαθμίζει'' τα όσα σπουδαία έχουν καταφέρει στις εγχώριες διοργανώσεις, καθώς ουσιαστικά αγωνίζονται απέναντι σε σύνολα-ΑΝΕΚΔΟΤΑ τον τελευταίο καιρό. Προσωπικά θεωρώ αστείο όποιον προσπαθεί να αναλύσει τακτικά το ματς της Παρασκευής, αφού η πλειονότητα των γηπεδούχων δεν προσπάθησε καν και σε κανένα σημείο της αναμέτρησης. Η δουλειά του Γιώργου Μπαρτζώκα αξίζει 100% τα συγχαρητήρια όλων μας έτσι κι αλλιώς κι όχι επειδή κονιορτοποίησε έναν Παναθηναϊκό που δεν είναι Παναθηναϊκός...
Όπως συμβαίνει πάντα, την επόμενη μέρα μεγάλων νικών σε ντέρμπι το ενδιαφέρον εστιάζεται στον ηττημένο. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού βρίσκεται στα κάγκελα, όχι εξαιτίας της συντριβής ή του 10-0, αλλά επειδή βλέπει την ομάδα του να είναι ''δέσμια'' των επιλογών του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Μέσα σε αυτήν τη σύγχυση, άπαντες έχουν ξεχάσει τη σημασία της λέξης ''αναίρεση'', ρίχνοντας ευθύνες αποκλειστικά ή στην πλευρά του ιδιοκτήτη ή σε αυτήν του αγωνιστικού τμήματος. Το ότι η δουλειά του Ντέγιαν Ράντονιτς είναι μπασκετικά ΓΕΛΟΙΑ μέχρι τώρα, το ότι ο Αργύρης Πεδουλάκης τελικά αποδείχθηκε ότι δεν είχε ολοκληρωμένο σχεδιασμό, το ότι οι παίκτες ''θυσίασαν'' ένα ντέρμπι επειδή είναι ''ξενερωμένοι'' με όσα βλέπουν προπονητικά (κι όχι μόνο), ΔΕΝ αναιρούν το ότι ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι ο βασικός υπεύθυνος για την απίθανη πτώση του συλλόγου την τελευταία τριετία. Ο ισχυρός άνδρας της πράσινης Κ.Α.Ε, ενεργώντας ΠΑΝΤΑ σαν κακομαθημένο παιδί, κατάφερε να αποβάλλει και να πολεμήσει ΌΛΟΥΣ τους κύριους αγωνιστικούς συντελεστές της πράσινης αυτοκρατορίας και με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Πασκουάλ), εμπιστεύεται την τύχη της ομάδας είτε σε μπασκετικά στοιχήματα, είτε σε ανθρώπους που είναι ΝΑΝΟΙ μπροστά στο μεγαλείο του οργανισμού, όσες γνώσεις κι αν έχουν. Ακόμα κι αν προκύψουν επιτυχίες, το αποτέλεσμα είναι ΞΕΚΑΘΑΡΑ τυχαίο και δε στηρίζεται σε καμία σοβαρή βάση, ενώ η ιστορία επαναλαμβάνεται συνεχώς...
Αν δεν υπήρχαν οι αστείες αντιδράσεις των αδερφών Αγγελόπουλων κι η απουσία σοβαρού πράσινου ηγέτη σε όλα τα σπορ, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος πιθανότατα θα είχε αποβληθεί από το σύλλογο πολλά χρόνια πριν, επειδή η νοοτροπία κι οι μέθοδοί του δεν ταιριάζουν με τις αξίες και το προφίλ του οργανισμού. Ο κόσμος κάνει υπομονή μαζί του και κάποτε ήταν η μοναδική του ελπίδα για την ολική αναγέννηση του Παναθηναϊκού, επειδή ήταν ο γιος του Παύλου και γιατί δεν είχε ΠΟΤΕ πραγματική επιθυμία να πουλήσει την Κ.Α.Ε.. Όπως έγραφα το καλοκαίρι, εξαιτίας της άρνησης απεμπλοκής του, άπαντες οφείλουν να κάνουν ένα βήμα πίσω ως προς την αντιμετώπισή του, χωρίς φυσικά να ξεχνούν τι έχει προκαλέσει όλα αυτά τα χρόνια. Παράλληλα, καλό θα ήταν να είχαν στείλει κι ένα γράμμα στον Άι Βασίλη, ζητώντας του να αλλάξει τα... μυαλά του κι επιτέλους να διοικήσει το μπασκετικό τμήμα με τις αρχές που το έκανε κάποτε η οικογένειά του. Η συνταγή δε θα έπρεπε να είναι ζητούμενο στον Παναθηναϊκό, τη χάρισαν απλόχερα με τα έργα τους ο Παύλος, ο Θανάσης, ο Ζοτς κι ο Μάνος...
ΥΓ. Ο Ντέγιαν Ράντονιτς παραμένει ένας πολύ καλός προπονητής. Απλά, δε μπορεί να αντέξει την πίεση του club και της αρνητικής ατμόσφαιρας που ''έφερε'' η επιστροφή συγκεκριμένων ανθρώπων σε διοίκηση κι ομάδα. Επιπλέον, δεν αποδεικνύεται έτοιμος να εκμεταλλευτεί ορθά την προσθήκη του Μπέικον, με τον οποίο δε μπορεί να υποστηρίξει τη φιλοσοφία του με συνέπεια. Προσωπικά πάντα είμαι κατά των αποχωρήσεων των προπονητών κατά τη διάρκεια της σεζόν, ωστόσο πιθανότατα θα ήταν προτιμότερο να ''θυσιαστεί'' η φετινή χρονιά και να αρχίζει να χτίζεται κάτι υγιές από τώρα για την επόμενη από έναν προπονητή επιπέδου...
ΥΓ2. Το ρόστερ του Παναθηναϊκού δεν είναι σε καμία περίπτωση τόσο κακό όσο παρουσιάζεται, όσες ελλείψεις κι αν υπάρχουν...