Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr όλα όσα έγιναν στη σπουδαία μάχη του Ολυμπιακού στο Μονακό και τι οδήγησε στην ήττα!
Μετά από ''σκυλομαχία'' η Μονακό έκανε το 2Χ2 απέναντι στον Ολυμπιακό και σταμάτησε το σερί νικών που άρχιζαν να χτίζουν οι νταμπλούχοι Ελλάδας. Το σύνολο του Γιώργου Μπαρτζώκα ξεκίνησε εντυπωσιακά την αναμέτρηση, ωστόσο σταδιακά έχανε τον έλεγχο κι εντέλει ηττήθηκε στις λεπτομέρειες σε έναν αγώνα που αποτέλεσε κάτι σαν... πρόλογος ενόψει της ''καυτής'' συνέχειας. Και πού ξέρεις; Μπορεί την άνοιξη το περσινό τους συναπάντημα στα Playoffs, να επαναληφθεί...
Ο Ολυμπιακός άρχισε με τη συνηθισμένη του πεντάδα, αφού ο Βεζένκοφ πλέον έχει επανέλθει. Για ακόμα μία φορά οι φιλοξενούμενοι στηρίχθηκαν στις βασικές αρχές της φιλοσοφίας τους, εκτελώντας δράσεις που αποτελούν σήμα-κατατεθέν τους. Στην επίθεση είδαμε:
- Κεντρικά pick n' rolls, που είχαν διπλό στόχο. Αρχικά, να δώσουν ρυθμό στον Κάνααν κι έπειτα μέσω των υπόλοιπων δημιουργών (Γουόκαπ-Σλούκας) να περάσει η μπάλα στον Φαλ εντός του ζωγραφιστού (συν τοις άλλοις μην ξεχνάμε, πως με τον Μοτεγιούνας στο παρκέ παράγονται ευκαιρίες για ρήγματα εξαιτίας των αργών ποδιών του). Ο Γάλλος σέντερ υπερτερούσε σωματικά έναντι των ψηλών των γηπεδούχων, ενώ το ίδιο συνέβη και με τον Μπλακ, o oποίος πήρε τη θέση του Μπολομπόι (δε χρησιμοποιήθηκε καθόλου) στο βασικό rotation...
- Εκμετάλλευση των καλών αμυνών με εκτελέσεις στο transition, ειδικά στο πρώτο μέρος. Επίσης, διεκδίκηση των επιθετικών ριμπάουντς...
- ''Figure-8s'' που κατέληγαν σε κεντρικά pick n' rolls των PGs, με τον Γουόκαπ να πασάρει, προκειμένου σε κάποια στιγμή της κατοχής να παραχθεί close out εκτέλεση πάνω στον Τζέιμς...
- ''1-4'' διάταξη για ξεμαρκάρισμα του Κάνααν στο ''φτερό'' μετά από off ball screen ενός εκ των Βεζένκοφ ή Φαλ, ώστε αν δεν προέκυπτε άμεση περιφερειακή εκτέλεση, να υπάρχει δυνατότητα ''2vs2'' συνεργασίας του με έναν εκ των δύο ψηλών...
- Τις γνωστές δράσεις για τον Σλούκα (''Spain'' και κεντρικά pick n' rolls, ''2-2'' συνεργασίες στο πλάι, ''1-3-1'' διάταξη)...
Στο αμυντικό σκέλος, η ελληνική ομάδα έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην αναχαίτιση του Τζέιμς, μένοντας πάντα πιστή στους δύο βασικούς στόχους της που είναι η προσπάθεια πίεσης-άρνησης κάθε πάσας εντός κι εκτός ρακέτας. Όπως αναμενόταν, ο Γουόκαπ ανέλαβε τη συγκεκριμένη αποστολή, ενώ για ακόμα μία φορά δεν υπήρξε φόβος να ''βγουν'' στην περιφέρεια κορμιά όπως ο Βεζένκοφ ή ο Μπλακ μετά από switch. Στη συγκεκριμένη συνθήκη ο πιο κοντινός συμπαίκτης των ψηλών ήταν έτοιμος για βοήθεια από την πλευρά που ο Αμερικανός σταρ (μπλοκαρίστηκε στα πρώτα λεπτά, όμως στη συνέχεια έκανε τη διαφορά) θα επέλεγε να ντριμπλάρει. Η εμφάνιση των Κάνααν (πήγε αρκετά πάνω στον Οκόμπο) και Μπλακ κι οι αντιδράσεις των γκαρντς στην πίσω γραμμή άμυνας ήταν ορισμένα άκρως ενθαρρυντικά στοιχεία ενόψει της συνέχειας...
Η Μονακό μπήκε με το... αριστερό στο ματς, όμως κατάφερε να ανατρέψει την κατάσταση. Οι Μονεγάσκοι φαίνεται να βρίσκουν το ''κλειδί'' στο συγκεκριμένο ματσάρισμα και δεν αποτελούν έναν ''ευχάριστο'' αντίπαλο για τον Ολυμπιακό, επειδή μπορούν να ανταπεξέλθουν στο physical παιχνίδι τους. Ο κόουτς Ομπράντοβιτς παρουσίασε στο επιθετικό του playbook ελλείψει του κομβικού Λόιντ:
- ''Μπόλικες'' A-set διατάξεις, κυρίως ως εισαγωγικά plays, που κατέληγαν σε κεντρικά pick n' rolls των Τζέιμς-Οκόμπο ή σε off ball δράση για περιφερειακή εκτέλεση του Ουταρά...
- Κεντρικές δράσεις του Οκόμπο συνήθως με τον Μπράουν και του Τζέιμς με τον Μοτεγιούνας ακόμα και μέσω διατάξεων ''1-3-1'' με ''figure-8'' στο ξεκίνημα. Η συγκεκριμένη επιλογή είναι μόνιμη φέτος για τη Μονακό, επειδή ο πρώην ψηλός της Ούνιξ δε διαθέτει εκτέλεση από μακριά κι είναι επικίνδυνος χαμηλά. Επίσης, χρησιμοποιείται και για να εισαχθεί η μπάλα στον Μοτεγιούνας στη ρακέτα...
- Επιθέσεις στο ''ανοιχτό'' γήπεδο όποτε είναι δυνατόν κι άμεσα ball screens στα βαριά χαρτιά της περιφέρειας...
- ''Spain'' pick n' rolls με τον Τζέιμς ballhandler και τον Οκόμπο ''σύρτη''...
- ''1-4'' διάταξη με τον Μοτεγιούνας στο high post να προσπαθεί να δημιουργήσει και να πασάρει σε κάποιο συμπαίκτη του που ''έκοβε'' μακριά από τη μπάλα (εναλλακτική ήταν κεντρικό pick n' roll του Οκόμπο). Ο Λιθουανός άσος δοκίμασε ξανά να σουτάρει από μακριά με σκοπό να τραβήξει τον Φαλ έξω από τη ρακέτα, αλλά και πάλι ήταν άστοχος. ''1-4'' είδαμε και με τον Οκόμπο να βγαίνει στο πλάι και να αναπτύσσει ''2vs2'' επίθεση με τον Χολ...
- Tα συνηθισμένα ball screens κοντών σε... κοντό, για να προκύψει switch από τον Ολυμπιακό κι επίθεση απέναντι σε επιλεγμένο ερυθρόλευκο παίκτη (χθες μπήκαν στο στόχαστρο οι Σλούκας, Λαρεντζάκης και Παπανικολάου από την περιφέρεια κι ο Βεζένκοφ από τους ψηλούς)...
- ''Zipper'' cut του Ντιαλό, που δρομολόγησε ''A-set'' offense στην τελική ευθεία της κατοχής. Ο πρώην παίκτης του Λαυρίου αποτέλεσε εναλλακτική επιλογή δημιουργίας από την περιφέρεια κι έχοντας βελτιώσει το ball handling του, δημιούργησε ανισορροπίες στο ''1vs1''...
Αμυντικά, υπήρχε ξεκάθαρη εντολή να δυσκολευτεί η μεταβίβαση της μπάλας στον Φαλ χαμηλά. Ο Μοτεγιούνας προσπάθησε να ''αρνηθεί'' την πάσα, η οποία όταν έφτανε στον Γάλλο σέντερ ''ενεργοποιούσε'' τις περιστροφές των Μονεγάσκων, επειδή επέλεγαν να στείλουν ''βοήθεια'' είτε από τον άξονα ή από την αδύνατη πλευρά. Ο Ντιαλό ανέλαβε σχεδόν εξ ολοκλήρου το μαρκάρισμα του Σλούκα, μαζί με τον Ουταρά....
Όταν η Μονακό βελτίωσε τις επιστροφές της και μείωσε την παραγωγικότητα του Ολυμπιακού στο transition (κάτι που σημαίνει πως πρόσεξε τις επιλογές της και στην επίθεση), η ανατροπή ήταν θέμα χρόνου. Επίσης, ο κόουτς Ομπράντοβιτς, μην έχοντας ακόμα καλύψει το κενό της αποχώρησης του Μόερμαν, χρησιμοποίησε τον Μακουντού στο πλάι του Μπράουν στη frontline, με τον δεύτερο να κάνει εντυπωσιακή δουλειά πάνω στον Φαλ. Τα συγκεκριμένα στοιχεία, μαζί με την αύξηση της πίεσης στην περιφέρεια με τον Ντιαλό προσέφεραν ένα καταπληκτικό αμυντικό αποτέλεσμα για τους γηπεδούχους απέναντι σε μία εκ των κορυφαίων επιθετικών λειτουργιών της διοργάνωσης...
Στον επιθετικό τομέα, όπως ήταν αναμενόμενο, οι νικητές στηρίχθηκαν στις εμπνεύσεις των Τζέιμς-Οκόμπο στο δεύτερο μέρος, ψάχνοντας αυτήν τη φορά περισσότερο τα επιλεγμένα screens που οδηγούσαν σε switches ή τα miss matches στο ζωγραφιστό. Ο κόουτς Μπαρτζώκας αντέδρασε στην τέταρτη περίοδο και βάζοντας τον ΜακΚίσικ στο πλάι των Γουόκαπ-Σλούκα, ''θυσίασε'' την επιθετική του λειτουργία προκειμένου να αυξήσει την πίεση στην άμυνα. Επιπλέον, επέμεινε στις ''αλλαγές'' και δε δίστασε να βγάλει στην περιφέρεια τους Μπλακ-Πίτερς (πήρε ξανά σημαντικό χρόνο συμμετοχές και μάλιστα σε κρίσιμο σημείο), οι οποίοι επιλέχθηκαν αντί των βαρόμετρων Βεζένκοφ-Φαλ. Επιθετικά, ο Σλούκας έγινε πιο επιθετικός στα pick n' rolls, με σκοπό να ενεργοποιήσει τις περιστροφές της Μονακό, οι οποίες δεν είναι πάντα έγκαιρες και σωστές...
Στατιστικά ημιχρόνου
Μονακό: 50% 2π., 33,3% 3π., 12-5 ριμπ., 4-10 ασ.-λ., 3 κλ. (12 δίποντα-15 τρίποντα-4/9 ο Τζέιμς)
Ολυμπιακός: 69,2% 2π., 4/15 3π., 12-5 ριμπ., 9-8 ασ.-λ., 5 κλ. (13 δίποντα-15 τρίποντα)
Στατιστικά στο τέλος
Μονακό: 46,4% 2π., 32,1% 3π., 31-10 ριμπ., 11-19 ασ.-λ., 7 κλ. (τελείωσε με ίσες εκτελέσεις διπόντων-τριπόντων, ο Τζέιμς δεν εκτέλεσε ούτε μία φορά πίσω από τη γραμμή των 6,75μ. μετά το 20')
Ολυμπιακός: 46,2% 2π., 27,6% 3π., 28-8 ριμπ., 16-15 ασ.-λ., 10 κλ. (τελείωσε με τρία περισσότερα τρίποντα από δίποντα)
Ο Ολυμπιακός έχασε μία πολύ μεγάλη ευκαιρία εδραίωσης στην πρώτη τετράδα. Η συγκεκριμένη αναμέτρηση χαρακτηρίζεται ως τέτοια, διότι η Μονακό δε βρίσκεται σε καλό φεγγάρι κι η απουσία του Λόιντ την έχει μπερδέψει. Παρόλα αυτά, η βραδιά αφήνει και θετικά νέα για τον κόουτς Μπαρτζώκα, ο οποίος για πρώτη φορά εμπιστεύτηκε στο φινάλε ''κλειστού'' ματς παίκτες που αποκτήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι. Για να δούμε τι θα γίνει και στη Μπολόνια και θα πούμε περισσότερα στο τέλος της εβδομάδας...
ΥΓ. Από τη στιγμή που ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος εξακολουθεί να προσπαθεί να κοροϊδέψει τον κόσμο του Παναθηναϊκού, είναι ΑΣΤΕΙΟ να ασχολείται κανείς με το τι γίνεται στα παιχνίδια του τριφυλλιού. Η διοίκηση έχει πετάξει ΛΕΥΚΗ ΠΕΤΣΕΤΑ κι έχει παρατήσει στη μοίρα της μία ομάδα που δεν πιστεύει σε ΤΙΠΟΤΑ. Η κατάσταση μάλλον μοιάζει περισσότερο με εκείνην της περιόδου πριν τη διακοπής ελέω κορωνοϊού το 2020 κι όχι με την προηγούμενη διετία. Για όποιο δε θυμάται, τότε οι πράσινοι είχαν υποστεί ένα ανάλογο black out με αυτό των τελευταίων εβδομάδων, καθώς άπαντες ήταν απλήρωτοι και δεν προσπαθούσαν καν. Ποιος αποκλείει να συμβαίνει πάλι το ίδιο;