Ο Jimmy Jump σχολιάζει τη νίκη του Ολυμπιακού επί της Αρμάνι κι αναλύει ποιο είναι το αγωνιστικό ''μυστικό'' που καθιστά τους ερυθρόλευκους για δεύτερη σερί σεζόν ανταγωνιστικούς σε top επίπεδο!
Ο Ολυμπιακός δεν έπεσε στην... παγίδα κι αφήνοντας πλήρως πίσω του το θρίαμβο της προηγούμενης εβδομάδας στο Ο.Α.Κ.Α., υπέταξε την ανεβασμένη Αρμάνι Μιλάνο στο σχεδόν κατάμεστο Σ.Ε.Φ.. Με αυτήν την επικράτηση και σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα αποτελέσματα, οι νταμπλούχοι Ελλάδας ανέβηκαν στην κορυφή της βαθμολογίας (εκεί που βρίσκονται κι οι Μονακό, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα και Μπασκόνια) και πλέον ετοιμάζονται για την πρώτη ''διαβολοβδομάδα'' του 2023, που περιλαμβάνει δύο σπουδαίες εκτός έδρας δοκιμασίες σε Μονακό και Μπολόνια...
Κόντρα στο σύνολο του κόουτς Μεσίνα, ο κόουτς Μπαρτζώκας παρέμεινε πιστός στις κεντρικές ιδέες του πλάνου του και παρότι δεν είχε απόλυτα έτοιμο τον Βεζένκοφ (ο Πίτερς κάλυψε ικανοποιητικά τη μείωση του χρόνου του Βούλγαρου άσου), ανταπεξήλθε στα αμυντικά ''τεχνάσματα'' της απέναντι πλευράς. Οι Ιταλοί στηρίζονται πολύ στις big lineups που δοκιμάζει ο προπονητής τους, οι οποίες στο Φάληρο προέβλεπαν ακόμα και μαρκάρισμα του Σλούκα από κάποιον ψηλό (π.χ. Μέλι), που κατέληγε σε switch εφόσον οι καλύτεροι περιφερειακοί σκόρερς-δημιουργοί των Πειραιωτών έπαιρναν screen από την ''καλή'' τους πλευρά. Η συγκεκριμένη συνθήκη έφερνε ένα δυνατό κορμί στην πίσω γραμμή άμυνας που μπορούσε να αμυνθεί πάνω στον Φαλ (έχοντας και βοήθειες στο πρώτο μέρος από τη δυνατή πλευρά και στο δεύτερο από την αδύνατη κυρίως) και παράλληλα οδηγούσε τον Ντέιβις σε ένα είδος άμυνας όχι και τόσο ''παράξενο'' για τις δυνατότητές του (ο Αμερικανός είναι από τους καλύτερους αμυντικούς της διοργάνωσης, επειδή μπορεί να φανεί αποτελεσματικός και στις δύο ζώνες)...
Ο Ολυμπιακός κατάφερε να φτάσει σε μία τελικά εύκολη νίκη, αν και μέχρι το 25' η αναμέτρηση έδειχνε να κυλούσε στο ρυθμό των φιλοξενούμενων. Σε εκείνο το σημείο του αγώνα, οι γηπεδούχοι αύξησαν την πίεσή τους στην περιφέρεια με αιχμή του δόρατος τον τρομερό Γουόκαπ (ήταν απίθανος και μακριά από τη μπάλα πάνω στον Μπάρον, δυσκολεύοντας την εφαρμογή off ball δράσεων από τους Ιταλούς, επιθετική δράση που είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή τους), τον οποίο συνεπικούρησαν κι οι Παπανικολάου (είχε το μεγαλύτερο συντελεστή ''+/-'' του ματς με +22) και Κάνααν (τελείωσε με τρία κλεψίματα). Σημαντική ήταν κι η συνεισφορά του Μπλακ, καθώς η ελληνική ομάδα επέλεγε συχνά να στείλει τους ψηλούς της να αμυνθούν στην περιφέρεια και να οδηγήσουν την Αρμάνι να ψάξει τα miss matches, κατάσταση που δεν την ευνοεί, αφού απουσιάζουν οι καλοί πασέρς και το ''1vs1'' παιχνίδι με συνέπεια από τα γκαρντς της (ο Πάνγκος είναι τραυματίας και δεν υπάρχει άλλος αξιόπιστος περιφερειακός δημιουργός-ο κόουτς Μεσίνα δίνει αυτόν το ρόλο και στους Ντέιβις-Χάινς-Μέλι μέσω plays που τους τοποθετεί στο high post, προκειμένου να ''καμουφλάρει'' το πρόβλημα του συνόλου του). Από τη στιγμή που οι ερυθρόλευκοι βρήκαν πόντους στο transition (έκαναν 14 κλεψίματα κι οδήγησαν την Αρμάνι σε 21 λάθη), κυκλοφόρησαν με υπομονή τη μπάλα στο μισό γήπεδο (19 ασίστς για 11 λάθη) κι είχαν μία εξαιρετική βραδιά πίσω από τη γραμμή του τριπόντου (46,2%), η επικράτηση με διψήφια διαφορά ήταν αναμενόμενη...
Τον τελευταίο 1,5 χρόνο ο Ολυμπιακός έχει καταφέρει να επανέλθει σε top επίπεδο και να κοιτάζει στα μάτια τους διεκδικητές της κορυφής. Μετά από μία τριετία με πολλές δυσκολίες, οι ερυθρόλευκοι έχουν δημιουργήσει ξανά ένα πλαίσιο διοικητικής κι αγωνιστικής λειτουργίας, που θα ''ζήλευε'' κάθε σύλλογος της EuroLeague. Φυσικά, τα περισσότερα εύσημα ανήκουν στον Γιώργο Μπαρτζώκα, ο οποίος από το καλοκαίρι του 2021 και μετά εμπνεύστηκε, δημιούργησε και παρουσιάζει ένα σύνολο που καταφέρνει να φανεί αποτελεσματικό και στις δύο πλευρές του παρκέ, στηριζόμενο στο πλάνο του και σε συγκεκριμένες βασικές πτυχές του αθλήματος. Το ''μυστικό'' των νταμπλούχων Ελλάδας δεν είναι ούτε τα... περίπλοκα επιθετικά plays, ούτε οι εξειδικευμένες άμυνες. Το μόνο απλό και συνάμα απίστευτα δύσκολο που πράττουν, είναι να εκτελούν με ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ακρίβεια τις κεντρικές ιδέες του ανθρώπου που τους καθοδηγεί και να σέβονται τα βασικά του αθλήματος σε άμυνα κι επίθεση. Φυσικά, όλα αυτά συνδυάζονται κι από την αξιοπρόσεκτη διαφορά τους σε αθλητική-φυσική κατάσταση (όλο το σταφ κάνει εξαιρετική δουλειά), κάτι που επιβεβαιώνει όλους εμάς που θεωρούμε, ότι η τύχη μίας ομάδας δεν εξαρτάται μόνο από την ποιότητα των παικτών, τη δουλειά των προπονητών και τη φερεγγυότητα των διοικήσεων, αλλά κι από το επίπεδο και τις γνώσεις ανθρώπων που έχουν άμεση σχέση μαζί της και βρίσκονται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας...
Προσωπικά, δε θα βαρεθώ να υποστηρίζω πως η τύχη του Ολυμπιακού στη φετινή άκρως ανταγωνιστική διοργάνωση θα κριθεί εν πολλοίς από το κατά πόσο θα διατηρήσει τον ''two-way'' χαρακτήρα του, εντάσσοντας πραγματικά τους παίκτες που αποκτήθηκαν το καλοκαίρι. Τον τελευταίο μήνα ο κόουτς Μπαρτζώκας προσπαθεί να τα καταφέρει, ωστόσο ακόμα πιστεύω πως δεν είναι σίγουρος για κάποια πράγματα. Όσο αντέχει ο περσινός κορμός, τόσο οι Πειραιώτες θα καταγράφουν υψηλά νούμερα στις στατιστικές κατηγορίες και θα παίζουν το πιο ισορροπημένο μπάσκετ της διοργάνωσης. Το θέμα είναι τι θα γίνει όταν θα αναζητηθούν λύσεις πέραν των 6-7 παικτών του περσινού ρόστερ, ειδικά από εδώ και πέρα που τα αντίπαλα σύνολα αποκτούν χημεία και πλησιάζουν σε επίπεδα ετοιμότητας. Το στοίχημα για τον Έλληνα τεχνικό είναι ξεκάθαρο...
Για το ματς του Παναθηναϊκού με τη Μπάγερν στο Μόναχο δεν έχω να πω κάτι. Από τη στιγμή που η διοίκηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου εξακολουθεί να προσπαθεί να κοροϊδέψει τον κόσμο του συλλόγου και κοιτά πρώτα να ''προστατεύσει'' τη δική της εικόνα κι όχι της ομάδας, είναι ΓΕΛΟΙΟ να αναλύεται μπασκετικά το οτιδήποτε διαδραματίζεται στα παιχνίδια των πράσινων. Δε χρειάζεται να είσαι... insider για να καταλάβεις ότι οι παίκτες δεν προσπαθούν καν. Τώρα, για ποιους λόγους γίνεται αυτό μετά τη ''διαβολοβδομάδα'' της Ισπανίας, καλό θα ήταν οι υπεύθυνοι του αγωνιστικού τμήματος να βγουν δημόσια και να μας εξηγήσουν τους λόγους. Όσον αφορά τη στήριξη, το... απεριόριστο μπάτζετ για μεταγραφικές αλλαγές και την παραμονή του Ντέγιαν Ράντονιτς, νομίζω πως πρέπει να είναι κανείς ηλίθιος για να πιστέψει πως όλα αυτά ισχύουν πραγματικά. Ο Μαυροβούνιος τεχνικός έχει διετές συμβόλαιο συνεργασίας κι αν κάποιος θέλει να το λύσει πρόωρα, θα πρέπει να του καταβάλλει αποζημίωση ύψους 1.000.000 ευρώ περίπου. Επίσης, μία τέτοια εξέλιξη ίσως θα διατάρασσε και τις σχέσεις με τον Μίσκο Ραζνάτοβιτς. Ο ισχυρός άντρας της πράσινης Κ.Α.Ε. ποντάρει στην πίεση που θα καλλιεργηθεί από τα ντροπιαστικά αποτελέσματα που θα ακολουθήσουν, ώστε ο πρώην κόουτς του Ερυθρού Αστέρα να παραιτηθεί. Να δούμε πόσο θα διαρκέσει το νέο ''σχέδιό'' του...