O Jimmy Jump αναλύει ''ψυχρά'' τα δύο πρώτα ντέρμπι μεταξύ Παναθηναϊκού και Π.Α.Ο.Κ. στο SportPortal2014.blogspot.gr!
Τα καλά (ελάχιστα) και τα στραβά (άπειρα) του ελληνικού ποδοσφαίρου έχουν καταγραφεί πολλάκις κατά το παρελθόν. Ακόμα και φέτος η μάχη του... παρασκηνίου έχει πάρει φωτιά, ενώ φυσικά εξακολουθούν να υπάρχουν ομάδες-δορυφόροι. Παρόλα αυτά και για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, η μάχη του τίτλου περιλαμβάνει τέσσερις διεκδικητές, γεγονός που από μόνο του είναι εντυπωσιακό και δίνει άλλη αίγλη σε μία λίγκα αυτού του επιπέδου. Η ιστορικότητα των στιγμών είναι σημαντική, αλλά εφόσον έχουμε σταθερότητα, το συγκεκριμένο σκηνικό πρόκειται να επαναληφθεί και τις επόμενες χρονιές...
Το μεγάλο βαθμολογικό προβάδισμα του Παναθηναϊκού εξαφανίστηκε μετά την επανέναρξη, με αποτέλεσμα οι ελπίδες των Α.Ε.Κ., Π.Α.Ο.Κ. κι Ολυμπιακού να έχουν αναπτερωθεί για τα καλά. Προσωπικά κι όπως είχα αναφέρει μετά το ντέρμπι των αιωνίων στη Λεωφόρο πριν από λίγους μήνες, οι κυπελλούχοι Ελλάδας δεν ήταν ποτέ το φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, κυρίως για εξωαγωνιστικούς λόγους. Πλέον, βάσει της εικόνας που παρουσιάζουν και της συνέχισης της ερασιτεχνικής λειτουργίας που υπάρχει στο αγωνιστικό τους τμήμα, ο ρόλος του απόλυτου αουτσάιντερ τούς αποδίδεται και για όσα διαδραματίζονται στο χορτάρι. Η νέα καθυστέρηση υλοποίησης του μεταγραφικού σχεδιασμού οφείλεται στην απουσία οργανωμένου τμήματος scouting και στις προβληματικές προτάσεις που καταφθάνουν στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο Γιάννης Αλαφούζος είναι μία ΓΕΛΟΙΑ παραγοντική προσωπικότητα στο χώρο του ποδοσφαίρου, ο οργανισμός ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να σταματά την αναζήτηση ΆΜΕΣΗΣ απεμπλοκής του, ωστόσο στο συγκεκριμένο ζήτημα οι ευθύνες του εντοπίζονται μόνο στην απόφασή του να μη στελεχώσει επαγγελματικά το ποδοσφαιρικό τμήμα, ακούγοντας (και) την άποψη του Σέρβου τεχνικού, ο οποίος δε θέλει πολλούς ανθρώπους γύρω του, επειδή πιστεύει πως σε βάθος χρόνου ίσως ''χαλάσουν'' οι σχέσεις του με το μεγαλομέτοχο (θυμηθείτε τι έγινε με Φύσσα, Βόκολο και Ζιλμπέρτο Σίλβα επί εποχής Στραματσιόνι ή με Ρόκα και Δώνη από την ''ανάποδη'' πλευρά). Τα νούμερα του διαθέσιμου μεταγραφικού μπάτζετ έχουν αναλυθεί από αυτό εδώ το blog κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ και μπορεί να μην είναι... απεριόριστα, αλλά δε νομίζω πως δεν αρκούν για αξιόλογη ενίσχυση σε μία αγορά όπως του Ιανουαρίου...
Η μοίρα τα έφερε έτσι, που στην πιο περίεργη στιγμή της σεζόν για εκείνο, το τριφύλλι αναγκάζεται να αναμετρηθεί τρεις φορές στη σειρά με τον Π.Α.Ο.Κ. του Ραζβάν Λουτσέσκου. Η βελτίωση του δικεφάλου του βορρά είναι εμφανής τους τελευταίους μήνες, αν και κατά τη γνώμη μου η εικόνα του δεν ήταν τόσο άσχημη και πριν το θετικό σερί αποτελεσμάτων. Το μόνο που έλειπε από τους ασπρόμαυρους ήταν η αποτελεσματικότητα κι η πίστη πως μπορούν να καταφέρουν κάτι σπουδαίο άμεσα. Αμφότερα έχουν ''κατακτηθεί'' πια... Το συγκεκριμένο συναπάντημα αποτελούσε το πιο κακό σενάριο για τους πράσινους, καθώς βρέθηκαν απέναντι σε μία πολύ καλή ομάδα και στον καλύτερο προπονητή της χώρας μας. Ο Ρουμάνος τεχνικός μπορεί να αντιμετωπίζεται δικαίως με ΓΕΛΙΑ όταν τοποθετείται δημοσίως και σαν ποδοσφαιρική προσωπικότητα να είναι ΚΑΡΤΟΥΝ για τους περισσότερους, όμως τακτικά βρίσκεται ένα επίπεδο πάνω από τους υπόλοιπους. Προσωπικά ακόμα και τώρα αμφιβάλλω για το πόσο ταιριάζει σε αυτό που θέλει να χτίσει ο Π.Α.Ο.Κ. φέτος, αλλά σταδιακά καταφέρνει να οδηγήσει το ρόστερ του σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο λειτουργίας...
Μέχρι στιγμής, ο Παναθηναϊκός είναι μία ''outcoached'' oμάδα στη σειρά αγώνων με τους ασπρόμαυρους. Ο Λουτσέσκου έχει διαχειριστεί άψογα τις δύο αναμετρήσεις κι έχει πάρει αυτό που ήθελε και στις δύο βραδιές, χρησιμοποιώντας μαεστρικά τις διαθέσιμες λύσεις του και παράλληλα εφαρμόζοντας διαφορετικά σχέδια σε κάθε αναμέτρηση. Στο ματς του κυπέλλου, θέλοντας να κρατήσει ''φρέσκους'' παίκτες όπως ο Σβαμπ κι ο Ολιβέιρα, ξεκίνησε συντηρητικά. Με λίγη τύχη κατάφερε να κρατήσει το ''μηδέν'' και στο δεύτερο μέρος αύξησε την επιθετικότητα του συνόλου του, ψάχνοντας τη νίκη μέσω ενός καλού 45αλέπτου. Τα κατάφερε και μάλιστα με ένα εξαιρετικό σκορ ενόψει της ρεβάνς. Χθες εφάρμοσε μία τρομερή τακτική pressing, ''διαβάζοντας'' ότι οι γηπεδούχοι αδυνατούν να αναπτυχθούν αποτελεσματικά και με συνέπεια από την πίσω ζώνη ελλείψει Μάγκνουσον και ''προβλέποντας'' πως ο Γιοβάνοβιτς θα παραμείνει πιστός στην αποφυγή μακρινών μεταβιβάσεων. Το τριφύλλι αδυνατούσε να κυκλοφορήσει, η τριάδα του άξονα δε μπορούσε να κερδίσει τις δεύτερες μπάλες μετά τις βαθιές μπαλιές και τις απομακρύνσεις των αμυντικών των φιλοξενούμενων κι ο Π.Α.Ο.Κ. κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο. Το θριαμβευτικό ''0-3'' από τη μία προέκυψε από απίστευτα λάθη της αντίπαλης πλευράς, ωστόσο από την άλλη θα μπορούσε να είναι κι ευρύτερο στο φινάλε...
Τα δύο πρώτα ντέρμπι είχαν απόλυτο πρωταγωνιστή τον Ραζβάν Λουτσέσκου, ο οποίος σε όλους τους τομείς έχει κυριαρχήσει απέναντι στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο Σέρβος τεχνικός είναι ικανός να απαντήσει και κατά τη γνώμη μου η ρεβάνς της Πέμπτης είναι πολύ καθοριστική ενόψει της συνέχειας της σεζόν. Ο Παναθηναϊκός πλέον δεν έχει αυτοπεποίθηση κι οι παίκτες του είναι εμφανές πως έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο πλάνο. Ψάχνουν ένα restart σε όλα τα επίπεδα και περιμένουν η τύχη να γυρίσει ξανά με το μέρος τους, καθώς μετά τα Χριστούγεννα βιώνουν σε σχεδόν κάθε αναμέτρηση απίστευτα ποδοσφαιρικά συμβάντα. Η επιμονή στο πλάνο, η ένταξη τουλάχιστον δύο παικτών επιπέδου Μπερνάρντ κι όχι τύπου ''Τσέριν'' κι η ενεργοποίηση λύσεων που θα φέρουν μεγαλύτερη ένταση σε σχέση με μερικές κολώνες του πρώτου εξαμήνου, ίσως να είναι τα ''κλειδιά'' ενόψει του τέλους της κανονικής περιόδου και της μάχης των Playoffs για τους κυπελλούχους Ελλάδας. Τίποτα δεν έχει χαθεί, απλά ήρθε η ώρα να φανούν ποιοι είναι άξιοι να αποτελούν μέλη του συγκεκριμένου οργανισμού κι όχι ενός Παναθηναϊκού που απλά προσπαθεί να παρουσιάζεται ανταγωνιστικός μη διεκδικώντας τίτλους σε σταθερή βάση...
ΥΓ. Προσωπικά, δεν αναιρώ όσα έγραφα το καλοκαίρι ή την περασμένη άνοιξη όσον αφορά τους φετινούς στόχους του Παναθηναϊκού. Η αλλαγή επιπέδου δε μπορεί να γίνει από τη μία μέρα στην άλλη κι όταν δε διαθέτεις ''εξωαγωνιστικές'' βοήθειες, χρειάζεται χρόνος και σωστή ανάγνωση της κάθε κατάστασης για να πρωταγωνιστήσεις ξανά. Για μένα οι πράσινοι φέτος θα έπρεπε να προκριθούν στους ομίλους του Conference League ΑΝ τους το ''επέτρεπε'' η κλήρωση (αποκλείστηκαν από την υπολογίσιμη Σλάβια Πράγας έχοντας απουσίες και ''σφαγιαστικές'' διαιτησίες), να κατακτούσαν ξανά το κύπελλο και να μείωναν την απόστασή τους από την κορυφή. Μόνο έτσι θα αποδείκνυαν ότι βελτιώθηκαν περεταίρω σε σχέση με πέρσι... Από την επόμενη σεζόν θα έπρεπε να λογίζεται ως πραγματικός στόχος η κατάκτηση του πρωταθλήματος, ωστόσο τα εξαιρετικά αποτελέσματα του πρώτου γύρου και το +8 από το δεύτερο ''επιτάχυναν'' τη διαδικασία στο μυαλό των περισσότερων και πλέον άπαντες θεωρούν ως αποτυχία την απώλεια του τίτλου. Το club παρουσιάστηκε ανέτοιμο να εκμεταλλευτεί τη συνθήκη που διαμόρφωσε το αγωνιστικό τμήμα κι από εδώ και πέρα ζητείται αντίδραση επιπέδου Παναθηναϊκού από ΌΛΟΥΣ...
ΥΓ2. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς ήταν, είναι και θα είναι ένας πάρα πολύ καλός προπονητής. Δε συγκρίνεται καν με τους προκατόχους του σε όλα τα επίπεδα και πραγματικά είναι αστείο να υπάρχουν ''φωνές'' για αντικατάστασή του. Παρόλα αυτά, δεν είναι ''Θεός'', ούτε ο... καλύτερος τεχνικός στην ιστορία του συλλόγου. Ο κόσμος της ομάδας ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να τον στηρίξει απόλυτα, απλά καλό θα ήταν να σταματήσουν οι υπερβολές ακόμα κι αν κατακτηθεί το double τους επόμενους μήνες...