Η Αγγελική Βιντσιλαίου στο SportPortal2014.blogspot.gr!

Μία από τις καλύτερες Ελληνίδες παίκτριες μπάσκετ... σκοράρει στο SportPortal2014.blogspot.gr! Από τη μακρινή Αυστραλία η Αγγελική Βιντσιλαίου μιλά στο blog μας για την πρόσφατη μεταγραφή της, τις εμπειρίες της από τις λίγκες του εξωτερικού, το πέρασμά της από τον Παναθηναϊκό, αλλά και για τα μελλοντικά της σχέδια!

Λοιπόν, ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά! Πότε άρχισες να ασχολείσαι με το μπάσκετ και τι σε έκανε να το επιλέξεις; Από όσο γνωρίζω σε μικρή ηλικία είχες δοκιμάσει τις δυνάμεις σου και σε άλλα αθλήματα...

Το μπάσκετ ήταν κάτι που δεν είχα σκεφτεί ποτέ! Κανείς από την οικογένειά μου δεν έπαιζε, ούτε ασχολούταν! Ήταν καθαρά θέμα τύχης! Ξεκίνησα να παίζω γύρω στα 12 μαζί με τη δίδυμή μου αδερφή. Πήγαμε και γραφτήκαμε σε μια ομάδα, μας άρεσε πολύ κι έτσι συνεχίσαμε...

Όταν άρχιζες να συνειδητοποιείς ότι είσαι καλή σε αυτό το άθλημα, ονειρευόσουν ότι θα φτάσεις να αγωνίζεσαι σε υψηλό επίπεδο;

Όχι... Γενικά δεν περίμενα ότι στα 25 μου θα έχω παίξει σε πέντε διαφορετικές χώρες κι ότι θα ετοιμαζόμουν σύντομα και για την έκτη! Είχα όνειρα κι ακόμα έχω, διότι πολύ απλά πιστεύω πως αν πάψεις να ονειρεύεσαι, παύεις και να ζεις. Ελπίζω στο τελος της καριέρας μου να έχω ικανοποιήσει πολλά από αυτά. Θα ήταν το ιδανικό!

Στα πρώτα βήματα της καριέρας σου είχες ''συνοδοιπόρο'' και τη δίδυμη αδερφή σου, Σταυριανή. Μάλιστα, ήσασταν συμπαίκτριες τόσο στα πρώτα σας βήματα, όσο και στα Καλύβια όπου πανηγυρίσατε μαζί την άνοδό τους, στα Χανιά και για λίγο στον Π.Α.Σ. Γιάννινα! Πώς είναι αυτό το συναίσθημα;

Μέχρι πριν δύο χρόνια ήμασταν συμπαίκτριες! Η Σταυριανή είναι μια φανταστική παίκτρια κι ένας απίστευτος χαρακτήρας! Βλέπω τον εαυτό μου στο μέλλον να παίζω μαζί της! Είναι σίγουρα μέσα στα πλάνα μας! Είναι υποστηρικτική και σε περιόδους δύσκολες για μένα, μου έδινε και δίνει το έξτρα κίνητρο για να συνεχίζω να προσπαθώ!

Πόσο σημαντική ήταν η βοήθεια κι η στήριξη της οικογένειάς σας σε αυτήν την πορεία και πώς σας αντιμετώπιζαν;

Είναι πολύ σημαντική! Υπήρξαν πολλές δυσκολίες, δεν έρχονται όλα εύκολα, αλλά σαν οικογένεια είμαστε πολύ δεμένοι και καταφέρνουμε πολλά λόγω αυτού. Η μητέρα μου με προσγείωσε στην πραγματικότητα κι έτσι έγραψα καλά και πέρασα στο πανεπιστήμιο. Είμαι ευγνώμων για αυτό! Ο μπαμπάς μου ειναι ο κορυφαίος οπαδός μου! Πλέον, εχει γίνει ειδικός στο μπάσκετ! Νομίζω, ότι παρακολουθεί πιο πολύ από εμένα! Η μεγάλη μου αδερφή αν και δεν ασχολείται με κάποιο άθλημα, είναι πάντα δίπλα μας και μας στηρίζει. Είναι κι αυτή μαχήτρια, όπως τόσα άλλα παιδιά στην ηλικία της. Γενικα, είμαι πολύ περήφανη για την οικογένειά μου! Με κάνουν να πιστεύω ότι πάντα υπαρχει κάτι καλύτερο και νιώθω, έστω κι από μακριά, ασφαλής και σίγουρη!

Noμίζω, ότι η πρώτη δύσκολη στιγμή της πορείας σου ήταν όταν το Γαλάτσι δε σου έδινε το δελτίο και δε μπορούσες να αποχωρήσεις από αυτό, αν και μέχρι τότε όλα κυλούσαν ομαλά. Tι ακριβώς είχε συμβεί και πώς διαχειρίστηκες την κατάσταση κυρίως σε ψυχολογικό επίπεδο;

Ήταν απαράδεκτο! Πραγματικά δεν είχα λόγια! Οι γονείς μου, για να ενισχύσουν, πλήρωναν συνδρομή στην ομάδα που έπαιζα από 12 έως 17 ετών, παρόλο που παίζαμε στις γυναίκες από τα 14. Επίσης, ο πατέρας μου έκανε ένα σωρό δουλειές για να βοηθήσει την ομάδα. Θυμάμαι ήταν πολύ ψυχοφθόρο! Χάσαμε τη μισή χρονιά, δίναμε πανελλήνιες κι ηταν μια δύσκολη περίοδος! Δεν το μετανιώνω, η ιστορία μάς δικαιώνει όλους. Αυτοί οι άνθρωποι εξαφανίστηκαν από το μπάσκετ! Βέβαια, βλέπω ακόμα να υπάρχουν παρόμοιες περιπτώσεις παιδιών κι ειλικρινά θλίβομαι, γιατί νιώθω ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα...

Στα 21 σου αποφάσισες να αποχωρήσεις από τον Π.Α.Σ. Γιάννινα και να μετακινηθείς για πρώτη φορά εκτός Ελλάδας. Τι σκεφτόσουν όταν συμφωνούσες με την Ούμεα από τη Σουηδία και σε ποιο βαθμό κρίθηκε εκείνη η απόφασή σου από το γεγονός ότι υπήρχε ένα μπάχαλο στο ελληνικό πρωτάθλημα εξαιτίας του κορωνοϊού;

Ήταν κι ο μόνος λόγος που έφυγα! Ο Π.Α.Σ. τότε είχε χτίσει μία πάρα πολύ καλή ομάδα! Έγιναν μεγάλες οικονομικές θυσίες από τον πρόεδρο, αλλά δυστυχώς όπως γίνεται πάντα, άλλοι αποφάσισαν για εμάς! Παρόλα αυτά, εκείνη η χρονιά με εχει σημαδέψει! Έχουν περάσει χρόνια κι ακόμα σκέφτομαι τι θα γινόταν εάν τελικά παίζαμε... Γενικά, άλλαξε τη ζωή μου!

Η πρώτη σου εμπειρία εκτός συνόρων πώς κύλησε; Tι συνάντησες εκεί και πόσο δύσκολη ήταν η προσαρμογή ενός τόσο νεαρού κοριτσιού σε ένα εντελώς άγνωστο περιβάλλον;

Ήταν πολύ δύσκολη! Γενικά η Σουηδία είναι δύσκολη χώρα για μια Ελληνίδα. Πήγα τέλος Ιανουαρίου κι εκεί η θερμοκρασία έφτανε μέχρι και -25 βαθμούς! Σε μπασκετικό επίπεδο ήμουν ανενεργή για σχεδόν τέσσερις μηνες και δυσκολεύτηκα πολύ. Παρόλα αυτά, το πρόσημο ήταν θετικό στο τέλος! Άνοιξα λίγο τους ορίζοντές μου...

Έπειτα προέκυψε η πρόκληση του Παναθηναϊκού! Πριν από λίγο καιρό είχες δηλώσει ότι η μεταγραφή σου στο τριφύλλι ήταν η εκπλήρωση ενός παιδικού ονείρου, έτσι δεν είναι;

Ναι, έτσι ήταν!

Με την κόουτς Καπογιάννη δούλευες ατομικά τα προηγούμενα χρόνια. Πώς ήταν να την έχεις και σαν κόουτς;

Ήταν μεγάλη χαρά που ασχολήθηκε, για να μας βελτιώσει ατομικά εμένα και την αδερφή μου! Θεωρώ, ότι δουλέψαμε καλά σε ένα πρώτο επίπεδο!

Αν και ξεκίνησες καλά, στην πορεία αποφάσισες να αποχωρήσεις. Τι ακριβώς συνέβη και πόσο ανακριβή ήταν όσα ακούστηκαν περί ''εξωαγωνιστικών'' λόγων που σε οδήγησαν στο ''αντίο'';

Ξεκίνησα καλά, αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Αγαπώ πολύ το μπάσκετ, αλλά γνωρίζω ότι έχει ημερομηνία λήξης... Δεν πετάω στα σύννεφα. Η μπασκετική μου ζωή δε θα διαρκέσει πολλά χρόνια κι ο στόχος μου είναι να ζω κάθε στιγμή της στο έπακρο! Αυτό δε μπορούσα να το πετύχω στον Παναθηναϊκό... Πιστεύω, πως ήταν καλή απόφαση και για τις δύο πλευρές...

Θα επέστρεφες;

Δε λέω ποτέ όχι! Δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον!

Μετά από τη σύντομη θητεία σου ακολούθησε η μεταγραφή στην ιταλική Σάσσαρι! Τι γεύση σού άφησε τόσο σε αγωνιστικό, όσο και σε προσωπικό επίπεδο αυτή η εμπειρία;

Ήταν η καλύτερη απόφαση της ζωής μου! Στο Σάσσαρι δεν έκατσα πολύ, όμως είδα μια πανέμορφη χώρα, έπαιξα σε πολύ υψηλό επίπεδο κι έκανα φιλίες, μερικές εκ των οποίων θα κρατήσουν για πολλά πολλά χρόνια. Είμαι ευγνώμων που με διάλεξαν σε ένα τόσο μεγάλο ιταλικό κλαμπ!

Η φετινή σεζόν ξεκίνησε για σένα με τη φανέλα της Πολώνια Βαρσοβίας. Βάσει των όσων πέτυχες εκεί ατομικά κι ομαδικά, θεωρώ ότι απέδειξες πως έχεις βελτιωθεί σημαντικά σε όλους τους τομείς, αν κι αντιμετώπισες έναν τραυματισμό το χειμώνα! Τι πιστεύεις εσύ;

Στην Πολωνία έπαιξα το καλύτερό μου μπάσκετ. Γενικά, θεωρώ ότι κάθε χρόνο εμπλουτίζω το παιχνίδι μου κι αυτό είναι το μόνο που με ενδιαφέρει. Θέλω να βλέπω πως προοδεύω, γιατί δουλεύω σκληρά. Σίγουρα ήμουν πολύ άτυχη... Είχα ξεκινήσει δυνατά, αλλά έσπασα το χέρι μου και μετά η επιστροφή ήταν επίπονη και πήρε χρόνο. Ύστερα στα πλέι οφ κόλλησα κόβιντ και δεν έπαιξα. Φυσικά, όλα αυτά είναι μέρος του παιχνιδιού και δε μπορείς να τα ελέγξεις...

Μετά το τέλος του πολωνικού πρωταθλήματος δέχθηκες πρόταση από τους Χόμπαρτ Τσέιρτζερς κι έγινες η πρώτη Ελληνίδα παίκτρια που αγωνίζεσαι στην Αυστραλία! Πώς έγιναν οι επαφές και ποιες είναι οι πρώτες σου εντυπώσεις από την ομάδα και την περιοχή που ζεις;

Οι επαφές έγιναν μέσω του μάνατζέρ μου τον οποίο κι ευχαριστώ για την ως τώρα συνεργασία μας. Δεν είχα σκεφτεί να παίξω το καλοκαίρι, ωστόσο είπα να το δοκιμάσω περισσότερο για την εμπειρία του να ζήσω σε άλλη Ήπειρο. Δεν το εχω μετανιώσει καθόλου, αν κι εδώ η προσαρμογή ήταν λίγο πιο δύσκολη!

Υπέγραψες συμβόλαιο για την καλοκαιρινή σεζόν. Στη συνέχεια τι σκέφτεσαι να κάνεις; Θα ήθελες να επιστρέψεις στην Ελλάδα ή θα επιλέξεις και πάλι την ευρωπαϊκή προοπτική;

Δεν έχω πρόταση από καμία ομάδα στην Ελλάδα, αυτή είναι η αλήθεια. Δε με ρώτησε κανείς αν θέλω να παίξω... Γενικά, νομίζω ότι ο κόσμος θεωρεί πως κοιτάζω μόνο εκτός. Βέβαια, είναι ακόμα νωρίς, όμως οι πιθανότητες λένε εξωτερικό. Εννοείται, ότι είμαι πάντα ανοιχτή στο να συζητάω νέες προοπτικές και συνεργασίες! Δεν αποκλείω τίποτα...

Kεφάλαιο ''Εθνική ομάδα''! Πώς είναι να επιλέγεσαι για την Εθνική Γυναικών σε ηλικία μόλις 21 ετών και ποιοι είναι οι στόχοι σου με τα γαλανόλευκα;

Ήταν πολύ σημαντικό, γιατί ήταν ένας στόχος που είχα από παιδάκι! Δεν έχω συγκεκριμένους στόχους, όπως κάθε Έλληνας ή Ελληνίδα θέλω η ομάδα να πετυχαίνει και να προοδεύει. Αγαπώ την Εθνική κι είμαι πάντα διαθέσιμη όποτε έχω κληθεί να συμμετάσχω...

Πλέον έχεις εμπειρία από πρωταθλήματα αρκετών χωρών. Πόσο διαφέρουν οργανωτικά από την ελληνική λίγκα;

Κάποια διαφέρουν, κάποια είναι τα ίδια. Σίγουρα υπάρχει μεγαλύτερη οργάνωση. Τηλεοπτική κάλυψη, αρκετοί χορηγοί, κόσμος στα γήπεδα, μεγάλο ενδιαφέρον της πολιτείας. Κατά τη γνώμη μου, αν προσέχαμε κι εμείς λίγο παραπάνω, εννοώ οι Έλληνες το δικό μας πρωτάθλημα, θα είχε ξεπεράσει πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες...

Παρότι είσαι νεαρή, έχεις το θάρρος να εκφράζεις ανοιχτά την άποψή σου για όσα άσχημα συμβαίνουν στον ελληνικό χώρο σχετικά με τις πληρωμές των παικτριών και την οργάνωση. Αν ήταν στο χέρι σου, τι θα άλλαζες άμεσα;

Αυτή είναι μεγάλη συζήτηση! Καμια φορά το να έχεις άποψη, έχει και πολλές επιπτώσεις... Ορισμένες τις έχω εισπράξει, άλλες τις περιμένω. Το πρώτο πράγμα που θα άλλαζα, θα ήταν το να έδινα κίνητρο σε μια γυναίκα να παίξει μπάσκετ! Όλα τα υπόλοιπα έρχονται σε δεύτερη μοίρα για μένα!

Πέραν του μπάσκετ, από όσο ξέρω έχεις ασχοληθεί και με τον τομέα των σπουδών! Μίλησέ μας λίγο και για αυτό...

Προσπαθώ να τελειώσω τη Γυμναστική Ακαδημία! Δε μου είναι καθόλου εύκολο, γιατί παίζω συνεχώς στο εξωτερικό. Σκέφτομαι στο άμεσο μέλλον να γυρίσω, ώστε να πάρω το πτυχίο μου. Έχω ξεκινήσει να παίρνω πληροφορίες και για κάποια άλλα πτυχία, που ίσως μου φανούν χρήσιμα αν τελικά αποφασίσω να ξεκινήσω μια άλλη ζωή μακριά από την Ελλάδα! 

Πώς φαντάζεσαι την Αγγελική σε δέκα χρόνια από σήμερα;

Θέλω να είμαι χαρούμενη και να έχω την οικογένειά μου! Δεν κάνω μεγάλα σχέδια, γιατί ο Θεός... γελάει! Γενικά, έχουμε μία τάση να σχεδιάζουμε συνεχώς και τα χρόνια περνούν χωρίς να χαιρόμαστε τίποτα!

Τι θα έλεγες σε ένα νέο κορίτσι που σκέφτεται να ασχοληθεί σοβαρά με το μπάσκετ;

Θα του έλεγα πως με οτιδήποτε και να ασχοληθεί, να το κάνει με πάθος κι αφοσίωση. Το μπάσκετ είναι ένα κομμάτι, αλλά η ζωή μας αποτελείται από πολλά!