Ο Jimmy Jump σχολιάζει τα πρώτα βήματα ανασύνταξης του Παναθηναϊκού! Τι θα επιφέρει πολυεπίπεδα η πρόσληψη του Εργκίν Αταμάν, η τακτική φιλοσοφία του, η σύγκριση με τους υπόλοιπους top προπονητές και το δίλημμα της διοίκησης την περασμένη άνοιξη!
Όχι φίλοι μου... Αυτό το blog δεν ξέχασε να μιλά για το (αγαπημένο) της μπάσκετ. Απλά τις τελευταίες εβδομάδες προσωπικά δεν έβρισκα κάποιον ιδιαίτερο λόγο να ασχοληθώ ενεργά με τα Playoffs της ελληνικής Α1, καθώς στα μάτια μου δεν υπήρχε καμία πιθανότητα ανταγωνισμού. Τα όσα συνέβησαν στον τέταρτο τελικό εντός κι εκτός παρκέ δικαίωσαν τον γραφόντα για την επιλογή του, ωστόσο από εδώ και πέρα εκείνος θα επιχειρήσει να φανεί αντάξιος των... προσδοκιών του κοινού, αντιλαμβάνοντας πλήρως τις ''ανάγκες'' του σε μία εποχή σαν την καλοκαιρινή...
Όπως φαίνεται, ο επόμενος μήνας αναμένεται να είναι ''καυτός'' στις δύο κορυφαίες ελληνικές ομάδες. Αν κι ο Παναθηναϊκός έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη ενίσχυσης και γενικότερης ανασυγκρότησης, δεν αποκλείεται να προκύψουν σημαντικές αλλαγές και στον Ολυμπιακό εξαιτίας της μη παραμονής ορισμένων εκ των κομβικότερων παικτών του...
Σήμερα κάνουμε τζάμπολ στην off season, βάζοντας στο μικροσκόπιο τον ερχομό του Εργκίν Αταμάν στο Ο.Α.Κ.Α.. Ο πρώην πρωταθλητής Ευρώπης με την Εφές έρχεται να εργαστεί για πρώτη φορά στη χώρα μας, με σκοπό να καθοδηγήσει το club στο ξεκίνημα της νέας εποχής του. Θα τα καταφέρει; Πάμε να ξεδιπλώσουμε τις σκέψεις μας...
Στις σετ καταστάσεις, οι φίλοι του Παναθηναϊκού θα πρέπει να περιμένουν να δουν πολύ pick n' roll μέσω αρκετών εισαγωγικών-τελικών plays. Εφόσον βρει τους κοντούς που ταιριάζουν στα ''θέλω'' του, θα αναπτυχθούν επιθέσεις με άμεσα ball screens, ''Α-set'' ή ''2-3'' διατάξεις, ''Spain'' και κλασικά pick n' rolls. Επιπρόσθετα, μεγάλο μέρος του playbook περιλαμβάνει δράσεις (π.χ. ''1-4'') για off ball εκτελέσεις των σουτέρ. Θυμηθείτε για παράδειγμα πόσες φορές είδαμε τα τελευταία χρόνια τον Μπομπουά να βγαίνει στο ''φτερό'' μετά από κάποιο screen και να σουτάρει ή να αναπτύσσει συνεργασία με τον ψηλό. Πάντως ένα πράγμα πρέπει να κρατήσετε στο μυαλό σας: Το επιθετικό πλαίσιο της νέας version του τριφυλλιού θα περιέχει πολλές ελευθερίες για τους περιφερειακούς ηγέτες. Αν είναι ικανοί να παίρνουν τις σωστές αποφάσεις και τους αρέσει η λέξη ''πρωτοβουλία'', τότε έχουν πολλές ελπίδες να κάνουν ''step up'' υπό τις οδηγίες του πρώην ''καπετάνιου'' της Εφές...
Πού συναντάται το μεγαλύτερο αγωνιστικό ερωτηματικό γύρω από τον κόουτς της Εθνικής Τουρκίας; Μα φυσικά στον τομέα της άμυνας... Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι ο Αταμάν κατάφερε να φτάσει στην κορυφή, όταν μπόρεσε να συνδυάσει τις ιδέες του στην επίθεση με μία πλήρως λειτουργική άμυνα. Οι περισσότεροι μπορεί να στέκονται στο πολύ όμορφο μπάσκετ που έπαιζε επιθετικά η Εφές των προηγούμενων χρόνων, ωστόσο ελάχιστοι έχουν αντιληφθεί πως η τουρκική ομάδα ήταν άκρως αποτελεσματική και στην αναχαίτιση...
Πιο αναλυτικά η Αναντολού:
- Τη σεζόν 2018-19 (προκρίθηκε στον τελικό της Ευρωλίγκα) τερμάτισε 3η στο ORtg (πόντοι ενεργητικό ανά 100 κατοχές) κι 8η στο DRtg (πόντοι παθητικό ανά 100 κατοχές)...
- Τη σεζόν 2019-20 (βρισκόταν στην πρώτη θέση της regular season πριν η διοργάνωση διακοπεί εξαιτίας του κορωνοϊού) ήταν 1η στο ORtg κι 7η στο DRtg...
- Tη σεζόν 2020-21 (κατάκτηση πρώτης κούπας), τελείωσε 1η στο ORtg και 5η στο DRtg...
- Τη σεζόν 2021-22 (κατάκτηση δεύτερης κούπας), κατετάγη 3η στο ORtg και 10η στο DRtg...
Στη χρονιά που ολοκληρώθηκε η Εφές διατήρησε ψηλά τους επιθετικούς δείκτες της (4η στο ORtg), αλλά η πτώση που παρατηρήθηκε στην αμυντική λειτουργία της από την προηγούμενη διοργάνωση (παρότι θριάμβευσε στο Final Four του Βελιγραδίου) αυξήθηκε κι άλλο, με συνέπεια να ''πέσει'' στη 14η θέση του DRtg! Αναλογικά (υπήρχαν εντελώς διαφορετικές συνθήκες για τον κόουτς σε σχέση με αυτές που συνάντησε στην Αναντολού) κάτι παρόμοιο παρουσίασε κι η δική του Γαλατάσαράι! Τη σεζόν 2016-17 (συμμετείχαν 16 ομάδες) και πάντα σύμφωνα με τις στατιστικές κατηγορίες που αναφέραμε παραπάνω, ο ιστορικός τουρκικός σύλλογος ήταν 10ος στην επίθεση και 15ος (προτελευταίος) στην άμυνα, την περίοδο 2014-15 (συμμετείχαν 24 ομάδες) 14ος κι 21ος και τη χρονιά 2013-14 (συμμετείχαν 24 ομάδες) 8ος και 22ος! Πώς o κόουτς επιχείρησε να διορθώσει τη συγκεκριμένη αδυναμία του; Προσθέτοντας ή διατηρώντας στο ρόστερ παίκτες με ξεχωριστή ικανότητα στο αμυντικό κομμάτι, όπως είναι ο Σίνγκλετον κι ο Ντάνστον. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι όταν αυτοί έπαψαν να φτάνουν στα παλαιότερα στάνταρ της απόδοσής τους, η Εφές παρουσιάστηκε πολύ χειρότερη αμυντικά κι έχασε πολλή από τη δυναμική της...
Ο νέος τεχνικός των δευτεραθλητών Ελλάδας δε βρίσκεται στο top επίπεδο της Ευρωλίγκα όσον αφορά το coaching. Φυσικά και προσπαθεί να διαβάσει τις αδυναμίες των αντιπάλων του, προσαρμόζοντας κυρίως κάποιες πτυχές του επιθετικού του playbook, ωστόσο δεν ψάχνει τις προσαρμογές και στοχεύει στην επικράτηση στηριζόμενος στο δικό του στυλ παιχνιδιού. Γενικότερα, λειτουργεί διαφορετικά σε σχέση με όσα έχουμε συνηθίσει στη χώρα μας, καθώς διαχειρίζεται με άλλη φιλοσοφία την καθημερινότητα της ομάδας. Για παράδειγμα, πολλές προπονήσεις έχουν πρωταγωνιστές τους συνεργάτες του κι όχι τον ίδιο. Όλα αυτά είναι γνωστά στη μπασκετική κοινότητα κι εκείνοι που τον επέλεξαν οφείλουν να παρουσιαστούν συνειδητοποιημένοι για την επιλογή τους. Έτσι κι αλλιώς έχουμε να κάνουμε με έναν πανέξυπνο άνθρωπο, έναν προπονητή του οποίου το μεγαλύτερο προσόν ίσως είναι η πνευματική-ψυχολογική διαχείριση των προσωπικοτήτων του ρόστερ του. Ο Τούρκος είναι σπουδαίος manager και μετρ σε αυτόν τον τομέα, ακόμα και σε ό,τι έχει να κάνει με τις εκτός ομάδας σχέσεις του. Πάντως, ακόμα και για την επίτευξη κάποιου τέτοιου είδους στόχου του, δεν αποκλείω να ακούσουμε από το στόμα του πάμπολλες ''ασυνήθιστες'' ατάκες που θα σχολιαστούν ποικιλοτρόπως...
Όπως έχω τονίσει και στο παρελθόν, όταν κρίνω την πρόσληψη ενός νέου προπονητή σε μία ομάδα, λαμβάνω σημαντικά υπόψιν και το κατά πόσο ταιριάζει η ιδιοσυγκρασία του με την ταυτότητα του οργανισμού. Το προφίλ του Αταμάν δεν έχει καμία σχέση με τον Παναθηναϊκό που είχαμε συνηθίσει την περίοδο της ''χρυσής εποχής'' του. Eπίσης, μιλώντας καθαρά μπασκετικά, ο σύλλογος θα έπρεπε να διαλέξει ένα διαφορετικό δρόμο για να επιστρέψει στην κορυφή. Το αγωνιστικά ορθό θα ήταν να επιλεγεί ένας προπονητής όπως ο Λάσο, ο Πασκουάλ ή ο Σάρας, ο οποίος με μακροχρόνιο πλάνο και σταδιακή αναδόμηση του ρόστερ, θα οδηγούσε το τριφύλλι σε ολική επαναφορά. Η διοίκηση δεν προχώρησε με αυτό το σκεπτικό, ωστόσο παρά τα όσα έχουμε επισημάνει από αυτό εδώ το βήμα για τις κατά καιρούς ενέργειες κι αποφάσεις του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, αυτήν τη φορά το αγωνιστικά ανορθόδοξο ίσως ήταν κι ορθό...
Μετά τα όσα βίωσε (όχι μόνο την τελευταία τριετία), το club έχει τεράστια ανάγκη από ανθρώπους που αρχικά θα ανυψώσουν την ψυχολογία του κι από κινήσεις που θα επαναφέρουν μερική από τη χαμένη του αίγλη. Υπό αυτό το καθεστώς, η επιλογή Αταμάν κρίνεται σωστή, γιατί o Tούρκος έχει αποδείξει ότι μπορεί να οδηγήσει άμεσα μία ομάδα από τα... τάρταρα στον πρωταθλητισμό. Παράλληλα είναι ιδιαίτερα ικανός και στη διαχείριση σημαντικών προσωπικοτήτων είτε αυτοί είναι παίκτες, είτε παράγοντες, κατάσταση που σίγουρα θα συναντήσει στον Παναθηναϊκό. Κανένας δε μπορεί να γνωρίζει πώς θα κυλήσει η πορεία του στα μέρη μας, ωστόσο είναι σημαντικό να στηριχθεί και να υπάρξει συνέχεια και σταθερότητα στην πολιτική του συλλόγου, ακόμα κι αν δεν επιτευχθούν οι τρομεροί στόχοι που διατυμπανίζονται ακόμα κι από τον ίδιο τον κόουτς. Χρειάζεται υπομονή, καθαρό μυαλό κι ενσυναίσθηση, διότι σε αυτήν τη ζωή τίποτα δε χαρίζεται/κερδίζεται εύκολα...
ΥΓ. Η άποψή μου για τις πρακτικές του Δημήτρη Γιαννακόπουλου έχουν αποτυπωθεί πλήρως το προηγούμενο διάστημα. Όποιος θέλει να τη μάθει ή να τη θυμηθεί, ας ανατρέξει στο αρχείο του blog...
ΥΓ2. Κοντή μνήμη reload it, αλλά δε γίνεται αλλιώς...
ΥΓ3. Για τις μεταγραφές θα τα πούμε αμέσως μετά την επισημοποίηση των υπογραφών...