Πορόσο, Αλεξανδρόπουλος κι Ελ Κααμπί συμφώνησαν με τον Ολυμπιακό και το SportPortal2014.blogspot.gr αναλύει κάθε πτυχή του αγωνιστικού προφίλ τους λίγο πριν το επίσημο ντεμπούτο τους!
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
O Tζάκσον Πορόσο γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου 2000 στην περιοχή Σαν Λορένσο του Ισημερινού. Το 2012 εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Λίγκα ντε Κίτο και στη συνέχεια πέρασε από τις ακαδημίες των Σαντίνο, Μάντα κι Ιντεπεντιέντε ντελ Βάγε. Το 2017 πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με την προτελευταία, αγωνιζόμενος σε μία αναμέτρηση της δεύτερης κατηγορίας της πατρίδας του. Το Δεκέμβριο εκείνου του έτους δοκιμάστηκε από την Παλμέιρας, ωστόσο δεν έπεισε τους ανθρώπους της. Παρόλα αυτά λίγους μήνες αργότερα του δόθηκε η ευκαιρία από τη Σάντος, η οποία μάλιστα έδωσε και περίπου 350.000 ευρώ στη Μάντα για να τον αποκτήσει! Δε φόρεσε ποτέ τη φανέλα της πρώτης ομάδας του ιστορικού βραζιλιάνικου συλλόγου, όμως τον Οκτώβριο του 2020 πραγματοποίησε το ένα παιδικό του όνειρο, παίρνοντας μεταγραφή στην Ευρώπη. Η πορτογαλική Μποαβίστα δαπάνησε 500.000 ευρώ για να αγοράσει το 80% των δικαιωμάτων του, ενώ η Σάντος διατήρησε και 15% ποσοστό μεταπώλησης. Οι Πορτογάλοι είχαν καταστρώσει ένα ειδικό πλάνο αξιοποίησής του, εντάσσοντάς τον αρχικά στη δεύτερη ομάδα τους. Μετά το πρώτο εξάμηνο περίπου έγινε μόνιμο μέλος της πρώτης και τη δεύτερη σεζόν ήταν βασικός. Το δίκτυο της Μάντσεστερ Σίτι εντόπισε το νέο άσο του Ολυμπιακού και μέσω της Τρουά τον έκανε δικό του έναντι 3,5 εκ. ευρώ το περσινό καλοκαίρι. Ο Πορόσο δεν ήταν ακριβώς αναντικατάστατος στο γαλλικό club και παρά το θετικό ξεκίνημά του σε προσωπικό επίπεδο, από ένα σημείο και μετά λογιζόταν κυρίως ως εναλλακτική λύση. Το καλό για τον ίδιο είναι ότι δεν έχασε τη θέση του στην Εθνική ομάδα και συμμετείχε κανονικά στην αποστολή της στο πρόσφατο Μουντιάλ (έπαιξε βασικός σε ένα ματς και μπήκε ως αλλαγή σε ένα ακόμα). Είναι διεθνής με όλα τα κλιμάκια του Εκουαδόρ και μέσω του Ολυμπιακού θα στοχεύσει να μονιμοποιηθεί στους άντρες, καθώς τελευταία δε βρισκόταν στα πλάνα του Φέλιξ Σάντσεθ (ανέλαβε μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο)...
Ο χαρακτήρας του Πορόσο διαφέρει από όσα... προϊδεάζει η φυσιογνωμία του. Πρόκειται για ένα πολύ ήρεμο κι εργατικό παιδί, που όπως είναι φυσιολογικό προσπαθεί να βρει τα πατήματά του τόσο αγωνιστικά, όσο και πνευματικά. Είναι ένας κλασικός κεντρικός αμυντικός και δε μπορεί να δοκιμαστεί σε κάποια άλλη θέση. Στην Τρουά δούλεψε ως επί το πλείστον σε φιλοσοφίες που στηρίζονταν σε συστήματα με τριάδα στην άμυνα, τακτική συνθήκη που τον προόριζε για την κάλυψη του ρόλου του δεξιού στόπερ. Προς το παρόν τακτικά δεν παίρνει απόλυτα ικανοποιητικό βαθμό. Για παράδειγμα, ''κολλάει'' σε φάσεις που επιχειρείται τεχνητό offside. Ταιριάζει περισσότερο σε σύνολα που προτιμούν μια πιο συντηρητική τακτική και διαθέτουν οργανωμένη αμυντική λειτουργία...
Το κύριο χαρακτηριστικό του ''πακέτου'' του έχει να κάνει με τη δύναμη και τον όγκο του. Διαθέτει φοβερά σωματικά προσόντα κι ύψος (1,92μ.). Δεν είναι ιδιαίτερα αλτικός, επιδιώκει την επαφή και τον προσωπική μονομαχία και πάντα αποτελεί υπολογίσιμο αντίπαλο στα μαρκαρίσματα. Σε αυτόν τον τομέα ''επιβιώνει'' καλύτερα σε καταστάσεις που περιμένει κάποιο γέμισμα κι όχι στο ''1vs1'' με επιθετικό που έχει τη μπάλα στα πόδια. Για αυτού του τύπου του στόπερ, δεν είναι τόσο αργός ή δυσκίνητος, αλλά καταλαβαίνετε ότι δε γίνεται να ανταποκριθεί σταθερά όταν μαρκάρει σε ανοιχτούς χώρους. Το τάκλιν του είναι αποτελεσματικό σε πολλές περιπτώσεις, καθώς τον βοηθούν πολύ τα μακριά πόδια του. Θέλει να βγαίνει πρώτος και να προλαβαίνει την τροφοδότηση του φορ, ωστόσο δεν τον βοηθά η ταχύτητα κι η απειρία του. Ακόμα υστερεί στην κάλυψη των χώρων και στο ''διάβασμα'' των φάσεων, κάτι που είναι απόλυτα δικαιολογημένο μιας κι έχουμε να κάνουμε με ένα σχετικά νεαρό αμυντικό. Αν θέλει να αναπτυχθεί ατομικά, από εδώ και πέρα πρέπει να μάθει να λειτουργεί περισσότερο με καθαρό μυαλό και να αποφεύγει ορισμένες ''άτσαλες'' ή ''χαζές'' αντιδράσεις κοντά στο τέρμα που υπερασπίζεται. Για παράδειγμα, υπάρχουν στιγμές που υποπίπτει σε μερικά αχρείαστα φάουλ γύρω από την περιοχή της ομάδας του ή δεν προσέχει τις απομακρύνσεις του. Μην αναφερθώ στο πόσο ''εύκολα'' δέχεται κάρτες, γιατί δε θέλω να εστιάσετε τόσο στις αδυναμίες που αφορούν κυρίως το πνευματικό κομμάτι, αφού ξαναλέω ότι πρόκειται για νεαρό ποδοσφαιριστή...
Δε διαθέτει κάποια ξεχωριστή τεχνική κατάρτιση και δε νιώθει πάντα άνετα έχοντας τη μπάλα στα πόδια. Παρόλα αυτά, προσπαθεί να βελτιωθεί και σταδιακά παίρνει περισσότερες επιθετικές πρωτοβουλίες είτε δοκιμάζοντας προωθημένες/διαγώνιες μεταβιβάσεις, είτε επιχειρώντας ατομικά ανεβάσματα. Θα βοηθήσει στις εναέριες μονομαχίες τόσο αμυντικά, όσο και στις επιθετικές στημένες φάσεις. Από πλευράς φυσικής κατάστασης δεν πρέπει να τον φοβάστε, ενώ παράλληλα δεν έχει αντιμετωπίσει κανένα σοβαρό τραυματισμό στη μέχρι τώρα καριέρα του...
Μετά την απόκτηση του Φρέιρε είχαμε επισημάνει την ανάγκη απόκτησης ενός ακόμα κεντρικού αμυντικού, ο οποίος ουσιαστικά θα προσέδιδε στοιχεία στην άμυνα του Ολυμπιακού που απουσιάζουν από το ρεπερτόριο του Αργεντινού. Προσωπικά, ''φοβόμουν'' ότι ο Μαρτίνεθ θα επιμείνει στις ιδέες του και θα επιλέξει στόπερ με τεχνικές αρετές, αφού όπως είχαμε πει στο άρθρο ανάλυσης της φιλοσοφίας του, η επιθετική τακτική του περιλαμβάνει πολλά plays με γεμίσματα από το πίσω μέρος του γηπέδου. Τελικά, ο Ισπανός κόουτς μάς... άκουσε κι άναψε το πράσινο φως για το δανεισμό του Πορόσο από την Τρουά. Με τη δύναμη και τον όγκο του ο διεθνής με τον Εκουαδόρ άσος θα αποτελέσει την αμυντική ''ασπίδα'' του Φρέιρε, αρκεί άπαντες να συνειδητοποιήσουν δύο πράγματα: Πρώτον, έχουμε να κάνουμε με έναν ποδοσφαιριστή που δεν είναι έτοιμος σε απόλυτο βαθμό και δεύτερον, ανταπεξέρχεται καλύτερα σε συνθήκες που η ομάδα του παίζει αμυντικά. Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πλέον έχουν μαζευτεί αρκετά ''στοιχήματα'' στο ερυθρόλευκο κέντρο της άμυνας, κάτι που δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμο για τα μέλη του αγωνιστικού τμήματος. Ο Πορόσο έχει τρομερά περιθώρια εξέλιξης κι ο Ολυμπιακός οφείλει να τα εξαντλήσει, δείχνοντας εμπιστοσύνη, υπομονή κι επιμονή μαζί του και γνωρίζοντας πως σίγουρα δε θα καλύψει απόλυτα όσα λείπουν από τον Φρέιρε (βλ. ταχύτητα)...
Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί γεννήθηκε στις 25 Ιουνίου του 1993 στην Κασαμπλάνκα. Στα 16 του πήρε την απόφαση να ασχοληθεί σοβαρά με το ποδόσφαιρο, αν κι αρχικά είχε αναγκαστεί να κάνει άλλες δουλειές για να βοηθήσει την οικογένειά του να επιβιώσει. Εντάχθηκε στις ακαδημίες της Ιτιχάντ Λάλα Μεριέμ κι έπειτα σε αυτές της Ρασίνγκ Κασαμπλάνκα. Μετά από δανεισμούς του σε συλλόγους της τρίτης κατηγορίας της χώρας του επέστρεψε στο club έχοντας το ρόλο του αριστερού μπακ! Σταδιακά προωθούταν κι αφού πανηγύρισε την άνοδο στην κορυφαία λίγκα όντας πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος, πήρε μεταγραφή για τη Μπερκάν τον Ιούλιο του 2017 έναντι 1,9 εκ. ευρώ! Κατέκτησε το κύπελλο και μετά από ένα χρόνο πωλήθηκε στην κινεζική Χεμπέι σε σχεδόν τριπλάσια τιμή από εκείνη της αγοράς του (περίπου έξι εκατομμύρια ευρώ)! Εκεί είχε συμπαίκτες τους Μασεράνο και Λαβέτσι, αλλά δεν προσαρμόστηκε κι έπειτα από δώδεκα μήνες επέστρεψε στο Μαρόκο. Η Γουϊντάντ τον δανείστηκε για έξι μήνες και τον έκανε ολοκληρωτικά δικό της περίπου στα τέλη του 2020, όταν κι έμεινε ελεύθερος από τη Χεμπέι. Με τη φανέλα της κατέκτησε το πρωτάθλημα και βγήκε πρώτος σκόρερ του. Τότε αποφάσισε να ''εξαργυρώσει'' τις συγκεκριμένες επιτυχίες και για πρώτη φορά στην καριέρα του ήρθε στην Ευρώπη. Συμφώνησε με την τουρκική Χατάισπορ και μέχρι να αποχωρήσει εξαιτίας του δολοφονικού σεισμού του Φεβρουαρίου (η ομάδα του αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα) είχε προλάβει να σημειώσει 26 γκολ σε 55 εμφανίσεις. Ολοκλήρωσε την περασμένη σεζόν με την Αλ Σαντ από το Κατάρ. Είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Μαρόκου, έχει κατακτήσει δύο Copa Africa (το πρώτο ''back to back'' στην ιστορία της διοργάνωσης), έχει αγωνιστεί σε ένα Μουντιάλ (του 2018), ενώ έχει φορέσει και το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Δεν ήταν μέλος της αποστολής που έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του πρόσφατου Παγκοσμίου Κυπέλλου και πλέον έχει να κληθεί από το καλοκαίρι του 2022...
To νέο απόκτημα του Ολυμπιακού έχει χρησιμοποιηθεί τόσο ως κεντρικός φορ, όσο κι ως εξτρέμ (κυρίως από τα δεξιά, ώστε να συγκλίνει και να απειλεί με το ''καλό'' του αριστερό). Κατά τη γνώμη μου αποδίδει καλύτερα ως ''φουνταριστός'', ωστόσο θα έβλεπα θετικά και τη δεύτερη προοπτική, ειδικά σε ένα σύστημα όπως αυτό του Μαρτίνεθ. Όπως είχαμε αναφέρει στο άρθρο ανάλυσης της φιλοσοφίας του Ισπανού κόουτς, το πλάνο επιθετικής ανάπτυξης που έχει περιλαμβάνει πτυχές, στις οποίες οι εξτρέμ κινούνται δίπλα στον επιθετικό κι ουσιαστικά λειτουργούν ως δεύτεροι ''κυνηγοί''. Για παράδειγμα, στην Εσπανιόλ κάπως έτσι αγωνιζόταν ως Μπρέθγουεϊτ κι ο Ελ Κααμπί θα μπορούσε να ακολουθήσει τα ίδια μονοπάτια υπό προϋποθέσεις. Τακτικά πάντως να είστε σίγουροι, ότι δεν είναι πίσω, παρότι δεν έχει δουλέψει με πολλούς σπουδαίους προπονητές. Οι κινήσεις του μακριά από τη μπάλα κι ειδικότερα όταν αποφασίζει να τρέξει στην πλάτη της άμυνας ή να γίνει αποδέκτης κάποιας σέντρας είναι υποδειγματικές. Πρόκειται για απίστευτα έξυπνο παίκτη, με αξιοπρόσεκτο ένστικτο σκόρερ. Η παραγωγικότητά του στηρίζεται στις τοποθετήσεις του κι όχι σταθερά στην ποιότητα των τελειωμάτων του. Όπως είναι φυσιολογικό, υπάρχουν στιγμές που δίνει μεγαλύτερη σημασία από όση πρέπει στα νούμερά του, όμως γενικά είναι ομαδικός και με σωστή νοοτροπία. Παλεύει για κάθε μπάλα και προσπαθεί να εκτελεί τα αμυντικά καθήκοντά του μέχρι να τον... προδώσουν οι δυνάμεις του. Παίζει ''καθαρά'', είναι ψύχραιμος κι αποτελεί πρότυπο αθλητή εντός γηπέδου. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο, πως δεν έχει αποβληθεί ποτέ στην καριέρα του κι έχει δεχθεί μόλις εφτά κίτρινες κάρτες. Παράδειγμα ήρεμης δύναμης και σοβαρής προσωπικότητας εντός αποδυτηρίων, αν και προσωπικά θα ήθελα να τον δω να παίρνει περισσότερες πρωτοβουλίες στον αγωνιστικό χώρο...
Μπορεί να παίξει με πλάτη στο τέρμα, έχει την ικανότητα να υποδεχθεί και να τη ''σπάσει'' στα πλάγια (του αρέσει να κινείται περιφερειακά), ωστόσο θα δυσκολευτεί απέναντι σε σκληρούς κι αποτελεσματικούς αμυντικούς. Είναι καλύτερος, όταν... ξεγλιστρά από το αντίπαλο μαρκάρισμα, δοκιμάζοντας άμεσα ντρίμπλα με το που θα πάρει την κατοχή. Σε τέτοιου τύπου φάσεις στηρίζεται στην ταχύτητα, την οξυδέρκεια και την ευκινησία που διαθέτει. Γενικά πάντως δεν πάει πολύ στο ''1vs1'', ενώ ως εξτρέμ δε σεντράρει σχεδόν καθόλου. Προτιμά να πασάρει και να κινείται αμέσως στον κενό χώρο για το ''1-2''. Οι τεχνικές αρετές του δεν είναι ''top'', αλλά είναι κάτι παραπάνω από ενδιαφέρουσες για τα ελληνικά δεδομένα. Βέβαια, περισσότερο βολεύεται στο ανοιχτό γήπεδο και τρέχοντας με ένταση στο transition...
Οι πάσες του δεν είναι πάντα προσεκτικές. Θέλει να αποτελέσει μέλος συνεργασιών, παίζοντας ''σίγουρα''. Δε δοκιμάζει πολλές κάθετες μεταβιβάσεις, ούτε σηκώνει εύκολα τη μπάλα από το έδαφος. ''Βλέπει'' γήπεδο και συνήθως είναι άμεσος κι έγκαιρος στις τροφοδοτήσεις του. Όπως αναφέραμε παραπάνω, τα τελειώματά του (στηρίζονται κυρίως στην τεχνική) δε διακρίνονται από σταθερότητα κι ο μεγάλος αριθμός τερμάτων είναι ως επί το πλείστον αποτέλεσμα των εξαιρετικών τοποθετήσεών του εντός περιοχής. Του αρέσει να εκτελεί με μία επαφή, ενώ πρέπει να περιμένετε κι εύστοχα αριστερά πλασέ με εσωτερικό φάλτσο από δεξιά. Ικανοποιητικός εκτελεστής πέναλτι, όπου επιλέγει συχνά να ''σκάψει'' τη μπάλα...
Πρεσάρει συνεχώς κι είναι ικανότατος στα κλεψίματα. Δε βγάζει πάντα ένταση, αλλά μεταμορφώνεται σε αυτό το κομμάτι όταν παρακολουθεί από μακριά να δημιουργούνται συνθήκες για παραγωγή απειλής. Τότε ξαφνικά... ξυπνά και τρέχει να προλάβει να πάρει σωστή θέση στο αντίπαλο κουτί. Δεν έχει περάσει κάποιο σοβαρό τραυματισμό στη μέχρι τώρα καριέρα του και χαρακτηρίζεται από την εξαιρετική φυσική του κατάσταση. Φυσικά, θα χρειαστεί σημαντικό χρόνο για να ανακτήσει το ρυθμό και τις αντοχές του, επειδή δεν ανήκε σε σύλλογο και δεν έχει ακολουθήσει κάποιο βασικό στάδιο προετοιμασίας. Έχουμε και πιο δυνατούς φορ από εκείνον, η αλτικότητά του δεν είναι τρομερή και βλέπει τον κόσμο από τα 182 εκατοστά. Πάντως, αν έρθει με το κεφάλι σε επαφή με τη μπάλα, να είστε σίγουροι πως η προσπάθειά του θα είναι... επικίνδυνη για την εστία ή εύστοχη για το συμπαίκτη του!
''Εννοείται, ότι υπάρχουν συστήματα που περιλαμβάνουν το ''8'' και το ''10'' στα πλάγια (εκεί είναι το επίκεντρο της δημιουργίας), ακόμα κι εναλλάσσοντας θέσεις με τους εξτρέμ. Αυτοί απαιτούνται να ανταπεξέρχονται κι ως δεύτεροι επιθετικοί, καθώς στις σετ καταστάσεις κινούνται πολύ κοντά στον κεντρικό επιθετικό και παράλληλα είναι συνεχώς έτοιμοι να κάνουν ξαφνική κίνηση στο χώρο για να υποδεχθούν κάποια μπαλιά από το πίσω μέρος του γηπέδου. Η συγκεκριμένη επιλογή προϋποθέτει την ύπαρξη επιθετικογενών ακραίων μπακ, προκειμένου να δίνεται ''πλάτος'' στην ανάπτυξη και να προκύπτουν ρήγματα κι από τα πλάγια. Τέλος, ο φορ βγαίνει αρκετά εκτός περιοχής (πηγαίνει στα πλάγια συχνότερα από το συνηθισμένο), ωστόσο ο νέος προπονητής του Ολυμπιακού πρωτίστως κοιτά να είναι ιδιαίτερα ικανός στο σκοράρισμα''...
Εφόσον υπάρξει υπομονή μέχρι να φτάσει στο 100% της φυσικής του κατάστασης, ο Ελ Κααμπί έχει όλες τις προδιαγραφές να αποτελέσει ιδανικό ''fit'' για τον Ολυμπιακό, είτε παίζοντας ως winger, είτε ως επιθετικός. Διαθέτει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που αρέσουν στον Ισπανό κόουτς και ταιριάζουν απόλυτα στον τρόπο ανάπτυξης που προτιμά να έχουν τα σύνολά του. Κατά τη γνώμη μου, μέχρι τώρα είναι η καλύτερη μεταγραφή των ερυθρόλευκων το φετινό καλοκαίρι, αρκεί να πλαισιωθεί με έναν ακόμα φορ με διαφορετικά στοιχεία. Αυτός πρέπει να είναι πιο ''βαρύς'' και δυνατός, ώστε να μπορεί και να παίξει στο πλάι του και να προσφέρει διαφορετικές λύσεις σε ματς που οι Πειραιώτες θα δυσκολεύονται να απειλήσουν κόντρα σε κλειστές άμυνες...
Λίγα λόγια για τον Σωτήρη...
Ο Ολυμπιακός κατάφερε να ενισχύσει και το ελληνικό στοιχείο του ρόστερ του, φτάνοντας σε συμφωνία με τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας για το δανεισμό του Σωτήρη Αλεξανδρόπουλου. Για το διεθνή χαφ δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, αφού οι περισσότεροι τον θυμάστε από την πορεία του στον Παναθηναϊκό. Δε χωρά καμία αμφιβολία, ότι πρόκειται για το κορυφαίο ταλέντο του ελληνικού ποδοσφαίρου τα τελευταία χρόνια (μαζί με τον Κωνσταντέλια), επειδή τα χαρακτηριστικά που διαθέτει αποτελούν μία τέλεια βάση για να εξελιχθεί σε ποδοσφαιριστή top πρωταθλήματος...
Παρόλα αυτά, την παρούσα χρονική στιγμή η συγκεκριμένη επιδίωξη αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός. Ο Σωτήρης απογοήτευσε τους ανθρώπους της πορτογαλικής ομάδας, οι οποίοι πολύ γρήγορα κατάλαβαν πως βρίσκεται πίσω σε βασικότατα πράγματα. Κανένας δε γνωρίζει ποια θέση τού ταιριάζει στο σύγχρονο ποδόσφαιρο και με ποιον τρόπο μπορεί να εκτιναχθεί το σπάνιο ταλέντο του. Ενώ είναι τεχνίτης, προς το παρόν (;) η χρησιμοποίησή του στο ''6'' είναι τεράστιο ρίσκο, αφού δεν έχει σταθερά ικανοποιητικές επαφές. Είναι τρομερός με τη μπάλα στα πόδια όταν πραγματοποιεί ατομικές ενέργειες, αλλά υστερεί απελπιστικά στον τομέα της απόφασης...
Κατά τη γνώμη μου ο 22χρονος άσος είναι κομμένος και ραμμένος να καλύψει είτε τη θέση του δεξιού κεντρικού μέσου σε συστήματα με τρεις κεντρικούς αμυντικούς, είτε του ''box to box'' δεξιού χαφ σε τρίγωνα της μεσαίας γραμμής συνόλων με ΑΜΥΝΤΙΚΟΓΕΝΗ προσανατολισμό. Από τη στιγμή που επέλεξε να γυρίσει στην Ελλάδα κι υπήρχε ενδιαφέρον, δεν καταλαβαίνω για ποιο ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ λόγο δε μετακινήθηκε στην Α.Ε.Κ., καθώς το τακτικό πλάνο του Αλμέιδα ταιριάζει απόλυτα στα δυνατά του σημεία. Δε νομίζω πως πρόκειται για επιλογή των Μαρτίνεθ-Κορδόν, ωστόσο εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να μπορέσουν να τον αξιοποιήσουν, ώστε να επιστρέψει πιο έτοιμος σε κάποιο κορυφαίο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα...