Ο Jimmy Jump αρθρογραφεί για τη μεγάλη πρόκριση του Παναθηναϊκού επί της Μαρσέιγ, ενώ σκιαγραφεί και το αγωνιστικό πορτραίτο του Γουίλιαν Αράο στο SportPortal2014.blogspot.gr!
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Την πιο αξέχαστη νύχτα της σύγχρονης εποχής του συλλόγου χάρισε στους φίλους του χθες το βράδυ ο Παναθηναϊκός. Το τριφύλλι κατάφερε να ''επιβιώσει'' στην... κόλαση της Μασσαλίας και πέτυχε μία σημαντική πρόκριση απέναντι σε έναν ιστορικό σύλλογο. Πλέον, απομένει μόνο ένα βήμα για την επιστροφή στους ομίλους του Champions League, ωστόσο παρά τη δεδομένη ραγδαία βελτίωση των πράσινων και της ξεχωριστής σημασίας του αποτελέσματος στη Γαλλία, η Μπράγκα πιθανότατα θα αποτελέσει ακόμα υψηλότερο εμπόδιο από τη Μαρσέιγ...
Η αναμέτρηση του Βελοντρόμ κύλησε περίπου όπως είχαμε προβλέψει στην ανάλυσή μας μετά το 1-0 της Λεωφόρου. Οι γηπεδούχοι ''έβγαλαν'' μεγαλύτερη ένταση και πίεσαν με στόχευση ψηλά, προκειμένου να κλέψουν μπάλες κοντά στην περιοχή του τρομερού Μπρινιόλι και παράλληλα να δυσκολέψουν το passing game της ελληνικής ομάδας. Σε αντίθεση με όσα πιστεύουν οι περισσότεροι, η Μαρσέιγ δεν έγινε παθητική στο δεύτερο μέρος, αλλά ουσιαστικά λειτουργούσε με αυτήν τη φιλοσοφία από την έναρξη του αγώνα. Το πρεσάρισμά της δεν άρχιζε άμεσα πάνω στους στόπερς ή τον τερματοφύλακα, αλλά ενεργοποιούταν στη δεύτερη ζώνη της πράσινης ανάπτυξης. Βλέποντας την κατηφόρα του πρώτου μέρους, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς αποφάσισε να διαφοροποιήσει λίγο τις τοποθετήσεις των Πέρεθ-Βιλένα όταν είχαν την κατοχή ο Γεντβάι ή ο Μάγκνουσον και σε συνδυασμό με τη σταδιακή είσοδο των Παλάσιος, Μπερνάρντ, Ιωαννίδη και Τσέριν βοήθησε τους παίκτες του να επιβάλλουν το ρυθμό τους κι εντέλει να φτάσουν στο πολυπόθητο τέρμα έστω και στο φινάλε του ενενηνταλέπτου...
Δε χωρά καμία αμφιβολία, ότι ο Παναθηναϊκός είχε ''τύχη'', αν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε έτσι κάποιο σπουδαίο ματς ενός τερματοφύλακα ή ορισμένων αμυντικών όπως ο Βαγιαννίδης (κανένας δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμα την προοπτική που έχει αυτό το παιδί). Παρόλα αυτά, αν δούμε εντελώς ψυχρά τα πράγματα, ήταν καλύτερος ή ισάξιος της αντιπάλου του στα τρία από τέσσερα ημίχρονα των δύο αγώνων και στην παράταση του επαναληπτικού δε ζορίστηκε όσο περίμεναν οι περισσότεροι. Δεν είναι ακόμα έτοιμος να πρωταγωνιστήσει απέναντι σε τέτοιους αντιπάλους, ωστόσο εμπειρίες όπως η χθεσινοβραδινή επιταχύνουν την πρόοδο. Η πρόκριση επί της Μαρσέιγ απλά πιστοποίησε τη νέα άνοδο του προγράμματος που εμπνεύστηκε ο Γιοβάνοβιτς το καλοκαίρι του 2021, το οποίο κατά τη γνώμη μου δεν έχει πιάσει ''ταβάνι''. Ο οργανισμός έχει τεράστια ανάγκη να βιώσει νύχτες που αρμόζουν στο μέγεθός του, όμως παρότι οι έξαλλοι πανηγυρισμοί είναι απόλυτα δικαιολογημένοι, άπαντες πρέπει να συνεχίσουν να επιδιώκουν την ανάπτυξη. Ο Παναθηναϊκός πλησιάζει στην επιστροφή του, δεν την έχει ολοκληρώσει προς το παρόν...
Φάκελος ''Γουίλιαν Αράο''
Ο Γουίλιαν Αράο γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1992 στο Σάο Πάουλο της Βραζιλίας. Αφού είχε ένα πέρασμα κι από τα τμήματα υποδομής του ιστορικού συλλόγου της γενέτειράς του, μετακινήθηκε στις ακαδημίες της Κορίνθιανς μέσω της οποίας ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά. Στις αρχές του 2012 έγινε μέλος της πρώτης ομάδας (πανηγύρισε την κατάκτηση του Copa Libertadores, του Παγκόσμιου Κυπέλλου Συλλόγων και του Σούπερ Καπ Λατινικής Αμερικής) και την επόμενη σεζόν δόθηκε δανεικός στην Πορτουγκέσα. Επέστρεψε και παραχωρήθηκε ξανά με το ίδιο καθεστώς στη Σαπεκοένσε της δεύτερης κατηγορίας. Εκεί δεν πήρε το χρόνο συμμετοχής που περίμενε και για το φινάλε του 2014 επέλεξε να πάει δανεικός στην Ατλέτικο Γκοϊανιένσε...
Η πορεία του στην Κορίνθιανς ολοκληρώθηκε μετά το τέλος του τρίτου δανεισμού του. Τότε αποφάσισε να αποδεχθεί την πρόταση της Μποταφόγκο και να ξαναπαίξει στη βραζιλιάνικη Série B. Ο Αράο δικαιώθηκε απόλυτα για τη συγκεκριμένη επιλογή του, καθώς ήταν εξαιρετικός, κατέκτησε το πρωτάθλημα και μόλις ένα χρόνο μετά πήρε μεταγραφή στη Φλαμένγκο! Σε 6,5 χρόνια πρόλαβε να φορέσει τη φανέλα της μόλις... 304 φορές, να γίνει αρχηγός της και να πανηγυρίσει οχτώ τίτλους (δύο Copa Libertadores, δύο Σούπερ Καπς Λατινικής Αμερικής, δύο πρωταθλήματα, ένα κύπελλο και δύο βραζιλιάνικα Σούπερ Καπς)! Πέρσι, μετά από εισήγηση του σπουδαίου Ζόρζε Ζέσους (συνεργάστηκαν στη ''Φλα''), συμφώνησε με τη Φενέρμπαχτσε κι ήρθε στην Ευρώπη για πρώτη φορά στην καριέρα του. Οι Τούρκοι έδωσαν 3.000.000 ευρώ για να τον αποκτήσουν, ωστόσο η επένδυσή τους αποδείχθηκε σωστή, αφού ο έμπειρος χαφ ήταν βασικός στέλεχός τους και συνεισέφερε στην κατάκτηση του τουρκικού κυπέλλου. Επειδή ήταν προσωπική επιλογή του Ζέσους κι εξαιτίας των συζητήσεων του κόουτς με άλλους συλλόγους ενώ δούλευε στη Φενέρ, ο Αράο αποδοκιμάστηκε σε ορισμένα ματς από τους φιλάθλους της και για αυτόν το λόγο αποφάσισε να αποχωρήσει άμεσα. Τέλος, έχει καταγράψει μία συμμετοχή με την Εθνική Βραζιλίας πριν από 6,5 χρόνια, σε ένα φιλικό αγώνα απέναντι στην Κολομβία...
Το νέο απόκτημα του Παναθηναϊκού είναι ηγέτης. Κάποιες φορές χάνει την ψυχραιμία του εξαιτίας του έντονου ταμπεραμέντου που τον διακρίνει, ωστόσο όλες οι ομάδες χρειάζονται τέτοιες προσωπικότητες στις τάξεις τους. Δεν είναι ο πιο εύκολος χαρακτήρας εκεί έξω κι ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς πρέπει να τον διαχειριστεί ανάλογα. Αγωνίζεται με περίσσιο πάθος κι όσο έχει αντοχές, κινείται κι επιδιώκει να παίρνει πρωτοβουλίες συνεχώς. Του αρέσει η ευθύνη και μόνο έτσι μπορεί να λειτουργήσει 100% εντός γηπέδου. Είναι δεξιοπόδαρος κι η βασική θέση του είναι αυτή του αμυντικού μέσου. Έχει χρησιμοποιηθεί κι ως στόπερ, ενώ υπό προϋποθέσεις μπορεί να αποδώσει κι ως αμυντικογενές ''8άρι'', περίπου όπως κινούταν ο Κουρμπέλης δίπλα στον Πέρεθ πέρσι. Ουσιαστικά είναι ''deep-lying playmaker'' από τη θέση ''6''. Τι σημαίνει αυτό; Ότι πρόκειται για έναν αμυντικό μέσο που όταν παίρνει τη μπάλα πρώτα προσπαθεί να δημιουργήσει από το πίσω μέρος του γηπέδου με κάθετες, μακρινές ή διαγώνιες μεταβιβάσεις κι έπειτα να πασάρει παράλληλα. Η συγκεκριμένη ικανότητά του θα κάνει άμεσα τη διαφορά στο ελληνικό πρωτάθλημα και σίγουρα απουσίαζε ως ένα βαθμό από την ομάδα του. Η συνύπαρξή του με έναν προπονητή σαν τον Ζέσους τον ανέπτυξε τακτικά σε υπερθετικό βαθμό. Όσα έμαθε από τις οδηγίες του ήρθαν να προστεθούν στην τρομερή ποδοσφαιρική οξυδέρκεια που διαθέτει και πλέον βρίσκεται σε θέση να καλύπτει υποδειγματικά τους κενούς χώρους και να επιβάλλει το ρυθμό του στον άξονα...
Όπως αναφέραμε παραπάνω, ο Αράο έχει ξεχωριστό ταλέντο στην πάσα και τη δημιουργία. Ταιριάζει απόλυτα σε σύνολα που θέλουν να έχουν μεγάλο ποσοστό της κατοχής και μπορεί να υποστηρίξει ποδόσφαιρο με επιθετικές συνεργασίες. Δε θέλει να κρατά πολύ τη μπάλα και θα τον δείτε να πασάρει συχνά με μία επαφή. Τεχνικά βρίσκεται σε ικανοποιητικότατο επίπεδο για τις ανάγκες της θέσης του κι εφόσον το κρίνει απαραίτητο, δε θα διστάσει να δοκιμάσει κάποια ατομική ενέργεια. Παλαιότερα έπαιρνε περισσότερα ρίσκα με τη ντρίμπλα του, αλλά πλέον τα έχει περιορίσει. Προσέξτε! Είπαμε ''περιορίσει'', όχι μηδενίσει... Επίσης, έχει εμπιστοσύνη στο δεξί του και σουτάρει σε κάθε ευκαιρία, στηριζόμενος στη δύναμη του χτυπήματός του. Επειδή κινείται χαμηλά στο γήπεδο, δεν πατά περιοχή όσο θα ήθελε, όμως είναι ιδιαίτερα απειλητικός στις στημένες φάσεις. Παίρνει έξυπνες τοποθετήσεις μέσα στην περιοχή κι εκμεταλλεύεται πλήρως τον όγκο, το άλμα και το ύψος του (1,81μ.). Να ξέρετε, είναι τρομερά επικίνδυνος όταν κινείται προς το πρώτο δοκάρι, είτε επιχειρώντας τελική με κεφαλιά, είτε κάνοντας επαφή με στόχο κάποιο συμπαίκτη του στο δεύτερο...
Ο Αράο αποτελεί δημιουργικό ''6άρι'', ωστόσο αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι ικανός και στον τομέα του μαρκαρίσματος. Μπορεί να μην είναι ταχύτατος (είναι λίγο πιο γρήγορος κι ευκίνητος από τον Πέρεθ) και να αντιμετωπίζει μερικά προβλήματα σε ανοιχτούς χώρους, ωστόσο είναι πιεστικότατος στις ''1vs1'' μονομαχίες εδάφους. Κάποιος ακούγοντας ''Βραζιλιάνος αμυντικός μέσος'' θα νομίζει πως πρόκειται για... δαντελένιο χαφ, όμως δεν υπολείπεται σε σκληράδα, επιθετικότητα και δύναμη. Επιπρόσθετα, διαθέτει αποτελεσματικότατο τάκλιν και παράγει κλεψίματα κι άμεσες ανακτήσεις της κατοχής στο ύψος του άξονα. Εκεί που συναντώνται τα μεγαλύτερα ερωτηματικά της περίπτωσής του αφορούν τον τομέα της φυσικής κατάστασης. Προέρχεται από συνεχόμενες ''γεμάτες'' σεζόν σε Βραζιλία και Τουρκία, ωστόσο πέρσι παρουσίασε μία κάμψη σε αυτό το σκέλος. Πιθανότατα ''ευθύνεται'' η αλλαγή καλενταριού (στην πατρίδα του οι επίσημες υποχρεώσεις ξεκινούν στις αρχές κάθε χρονιάς κι ολοκληρώνονται στο τέλος της), αφού ουσιαστικά αγωνιζόταν συνεχόμενα για 1,5 χρόνο, ενώ κι ο ρυθμός της ελληνικής Super League 1 είναι συνήθως αργός, άρα λογικά δε θα αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα. Το ιατρικό δελτίο του είναι σταθερά ''καθαρό''...
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς ενήργησε όπως ακριβώς περίμενα. Λόγω της παρουσίας ενός ''6αριού'' με τα χαρακτηριστικά του Πέρεθ, πολλοί ίσως επιθυμούσαν προσθήκη διαφορετικού τύπου παίκτη σε αυτήν τη θέση, ωστόσο ο έμπειρος κόουτς επέλεξε έναν αμυντικό μέσο που θα μπορεί να υποστηρίξει τη φιλοσοφία του και παράλληλα θα βελτιώσει το τριφύλλι σε τομείς που υστερούσε. Ο Αράο θα αποτελέσει ένα νέο πόλο δημιουργίας για τον Παναθηναϊκό και χάρη στη δεδομένη ικανότητά του στις μεταβιβάσεις από το πίσω μέρος του γηπέδου, θα ανοίξει νέους δρόμους επιθετικής ανάπτυξης για τους πράσινους. Παράλληλα, θα τους τονώσει σε επίπεδο προσωπικοτήτων εντός κι εκτός αγωνιστικού χώρου. Θεωρώ, ότι ένας τέτοιος χαρακτήρας πάντα βρίσκει κίνητρα, οπότε αν βρεθεί σε ''ΟΚ'' φυσική κατάσταση, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα κάνει τη διαφορά...