Ο Jimmy Jump στέκεται στο μοναδικό κομμάτι που δεν τον κάνει να νιώθει... χαζός κι αναλύει όλα όσα είδαμε στα δύο ματς της Α.Ε.Κ. με τη Ντιναμό Ζάγκρεμπ και την ευρωπαϊκή συνέχεια της Ένωσης!
''Για όλα όσα έγιναν τις προηγούμενες μέρες δε θέλω να σχολιάσω κάτι. Για ακόμα μία φορά πρωταγωνιστούν μία συνεχόμενη υποκρισία, απόψεις εκτός τόπου και χρόνου κι ένας λαός που φαίνεται να μην ξέρει καν τι του γίνεται, δυστυχώς όχι μόνο σε αυτόν τον τομέα. Αφήστε τις... βαρύγδουπες αναλύσεις, ενημερωθείτε κατάλληλα και κυρίως προσπαθήστε να αλλάξετε τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς σας, προκειμένου να βελτιώσουμε τη νοοτροπία σημαντικού ποσοστού των συνανθρώπων μας. Ας δώσουμε μεγαλύτερο βάρος στην εκπαίδευση των παιδιών μας, γιατί από εκεί ξεκινούν όλα. Κανένα κράτος, καμία κυβέρνηση και κανένα κόμμα δε θα πάψει να εκτελεί τα ''θέλω'' των εντολέων τους. Εμείς πρέπει να πάψουμε να παράγουμε ''εργαλεία'' του συστήματος, ''ήρωες'' και χρήσιμους ηλίθιους''...
Με αυτές τις γραμμές είχα ολοκληρώσει ένα άρθρο μου πριν από λίγες μέρες. Δε χρειάζεται να επαναλαμβανόμαστε συνέχεια, ας περιμένουμε τις εξελίξεις κι ο καθένας θα πάρει τις απαντήσεις του. Εδώ δεν καταγράφουμε γελοίες υπερβολές μεταφυσικής προέλευσης, ούτε θα γίνουμε πιόνια προπαγάνδας. Ας μείνουμε στο αγωνιστικό κομμάτι, γιατί εκεί νιώθουμε λιγότερο... χαζοί!
Μετά τη σπουδαία πρόκριση του Παναθηναϊκού επί της Μαρσέιγ, το ελληνικό ποδόσφαιρο ετοιμάζεται να δει και δεύτερη ομάδα του στα Playoffs του Champions League. Η νταμπλούχος Α.Ε.Κ. επιβεβαίωσε τα προγνωστικά κι απέκλεισε τη Ντιναμό Ζάγκρεμπ μετά από μία αξέχαστη (κυρίως για κακούς, αλλά και για καλούς λόγους) σειρά αγώνων. Ο επικός τρόπος που ήρθε η ισοφάριση και το κροατικό νοκ-άουτ χθες βράδυ στην ''Opap Arena'' σκόρπισε θύελλα ενθουσιασμού στον κιτρινόμαυρο οργανισμό, ο οποίος πλέον ετοιμάζεται για τα δύο παιχνίδια με την Αντβέρπ, όπου και πάλι οι πιθανότητες είναι υπέρ του...
Προσωπικά επέλεξα να μη σχολιάσουμε όσα έγιναν στο Ζάγκρεμπ και περίμενα το χθεσινό ματς, προκειμένου να κάνουμε ένα συνολικό σχόλιο. Αν δούμε λίγο ''ψυχρά'' τα δεδομένα, η εικόνα που παρουσίασε η Α.Ε.Κ. σε αυτά τα δύο ενενηντάλεπτα δεν πρέπει να θεωρείται απρόσμενη. Όσοι παρακολούθησαν την περσινή προσπάθεια των κιτρινόμαυρων, θα γνωρίζουν ότι η φιλοσοφία κι ο τρόπος παιχνιδιού της Ένωσης βασίζεται εν πολλοίς στην πίεση και τη συνεχή κινητικότητα των παικτών της κοντά στην αντίπαλη εστία. Για να γίνει αποδοτική, η συγκεκριμένη τακτική επιλογή χρειάζεται ένταση, ενέργεια, top φυσική κατάσταση και ταχύτητα από τα ''εργαλεία'' της, στοιχεία που σε αυτό το στάδιο της σεζόν είναι δύσκολο να υπάρξουν στο 100%. Έχοντας να διαχειριστεί αυτήν την πραγματικότητα, ο Ματίας Αλμέιδα επέλεξε πολύ ορθά να ''θυσιάσει'' συγκεκριμένα διαστήματα των αγώνων και να ρίξει τις... ζαριές του όποτε κρινόταν απαραίτητο, πιστεύοντας ότι οι ποδοσφαιριστές του θα μπορούσαν να αγωνιστούν όπως θέλει για 40-45 λεπτά την παρούσα χρονική στιγμή. Στην Κροατία η Α.Ε.Κ. έπαιξε σε πιο χαμηλό τέμπο από αυτό που την έχουμε συνηθίσει στο πρώτο ημίχρονο κι ανέβασε στροφές στο δεύτερο όπου έφτασε στην ανατροπή. Στη Νέα Φιλαδέλφεια ξεκίνησε πιο δυνατά, έπειτα έριξε το ρυθμό της και φόρτσαρε ξανά λίγο πριν μείνει πίσω στο σκορ με 0-2. Στη συνέχεια ήταν κακή, ωστόσο στο φινάλε πίεσε όπως μας έχει συνηθίσει, λόγω της φρεσκάδας των Αραούχο-Γκατσίνοβιτς που μπήκαν ως αλλαγή. Όπως φαίνεται, το ''πλούσιο'' από λύσεις κιτρινόμαυρο ρόστερ θα κάνει τη διαφορά και φέτος κι αναμφίβολα θα αποτελέσει ξανά σημαντική παράμετρο στο πλάνο του τεχνικού σταφ...
Η Α.Ε.Κ. κι ο προπονητής της είχαν ανάγκη να βιώσουν αυτήν τη διαδικασία, με τις δύο αναμετρήσεις να τους καθιστούν πιο έμπειρους ενόψει της συνέχειας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Κατά τη γνώμη μου, ο τρόπος που ο Αλμέιδα θα παρατάξει την ομάδα του στο Champions ή το Europa League αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ερωτηματικά της φετινής ποδοσφαιρικής σεζόν, επειδή στην Ελλάδα δεν έχουμε ξαναδεί ομάδες με τέτοιου είδους φιλοσοφία. Είτε στη μία είτε στην άλλη διοργάνωση, οι νταμπλούχοι λογικά θα αντιμετωπίσουν πολύ πιο ανώτερα σύνολα από αυτό της Ντιναμό και θα βρεθούν σε ένα τρομερά δύσκολο δίλημμα. Θα παραμείνουν ''πιστοί'' στις αρχές τους πιέζοντας με ένταση σε όλο το γήπεδο κι αλλάζοντας συνεχώς θέσεις τους προωθημένους παίκτες του σε σετ καταστάσεις ή θα προτιμήσουν μία πιο παθητική τακτική εξαιτίας της ποιότητας των αντιπάλων; Κι οι δύο κατευθύνσεις περιέχουν ρίσκο, η πρώτη για ευνόητους λόγους (είδαμε για παράδειγμα πόσο επικίνδυνοι ήταν οι Κροάτες, όταν ''έσπαγαν'' το πρώτο στάδιο πίεσης) κι η δεύτερη επειδή το συγκεκριμένο σύνολο δεν έχει μάθει να λειτουργεί έτσι (θυμηθείτε τι έγινε μέχρι το 45' στο Ζάγκρεμπ). Όπως καταλαβαίνετε θα έχουμε να πούμε πολλά το επόμενο διάστημα...