Το SportPortal2014.blogspot.gr ανοίγει το φάκελο "Στέφαν Γιόβετιτς"! Τι πρέπει να περιμένει από αυτόν ο Ολυμπιακός, σε τι κατάσταση βρίσκεται και σε ποια θέση μπορεί να δώσει σημαντικές λύσεις στην Ελλάδα! Αναλυτικό σχόλιο και για Μπιανκόν!
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Για την καριέρα του Στέφαν Γιόβετις δεν έχουμε να πούμε πολλά. Έχει περάσει από όλα τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης κι αν διέθετε μεγαλύτερη ταχύτητα και (κυρίως) δεν "άνθιζε" σε μία εποχή που οι δεύτεροι επιθετικοί... χάθηκαν εξαιτίας της κυριαρχίας του 4-3-3 και του 4-2-3-1, πιθανότατα θα είχε πετύχει περισσότερα πράγματα. Σε αντίθεση με όσα γράφτηκαν τελευταία, ουσιαστικά δε λογιζόταν ποτέ ως φορ. Ο ρόλος που του ταίριαζε ανέκαθεν ήταν αυτού του περιφερειακού επιθετικού σε συστήματα με δυάδα στην κορυφή, δηλαδή είτε 4-4-2 είτε 3-5-2. Έχει χρησιμοποιηθεί και χωρίς ταίρι, αλλά είναι ξεκάθαρο πως απέδιδε καλύτερα όταν είχε στήριγμα, αφού έτσι κι αλλιώς από την αρχή της καριέρας του δούλευε σε αυτό το τακτικό πλαίσιο. Σε γενικές γραμμές κάτι τέτοιο ισχύει και στις μέρες μας...
Αντιμετώπισε πολλά σοβαρά προβλήματα τραυματισμών στην καριέρα του. Τα τελευταία χρόνια δεν κατάφερνε να αντέξει για μεγάλα χρονικά διαστήματα στο τέμπο της Bundesliga, με συνέπεια να μένει συχνά εκτός αγωνιστικών υποχρεώσεων. Πέρσι ήταν αξιοπρεπής στην τραγική ομάδα της Χέρτα, ωστόσο μετά το πρόβλημα που πέρασε το καλοκαίρι, η φυσική κατάστασή του είναι ακόμα χειρότερη. Θα χρειαστεί σημαντικό χρόνο για να επανέλθει τόσο από άποψης αντοχών, όσο κι αγωνιστικού ρυθμού...
Ένα από τα κύρια προτερήματά του ακόμα και σε αυτήν τη φάση της καριέρας του, αποτελεί η επιθυμία του να παίρνει πρωτοβουλίες στον αγωνιστικό χώρο. Δεν "κρύβεται" και θέλει να ηγείται της ομάδας του. Όσο έχει δυνάμεις, πραγματοποιεί τρομερές κινήσεις μακριά από τη μπάλα τόσο εντός περιοχής, όσο και για να ξεμαρκαριστεί περιφερειακά και να αποτελέσει στήριγμα κάποιου συμπαίκτη του στο passing game. Ταιριάζει σε σύνολα που παίζουν συνδυαστικό ποδόσφαιρο, ενώ του αρέσει να παίζει με μία επαφή και να χρησιμοποιεί ενός τύπου "τακουνάκι" με εξωτερικό φάλτσο. Φυσικά και θα ήταν μία αποτελεσματική λύση για τις στημένες φάσεις, ενώ τα γεμίσματα κι οι σέντρες του είναι συνήθως επικίνδυνες κι ιδιαίτερα τεχνικές...
Ο γεννημένος στις 2 Νοεμβρίου του 1989 άσος προσπαθεί να απειλεί συνεχώς με το δεξί του. Διαθέτει τρομερά τελειώματα και πραγματικά μπορεί σκοράρει από οποιαδήποτε θέση, υπό κάθε είδους πίεση. Επίσης, αν και δεν έχει κάποιο αξιοπρόσεκτο ύψος (1,83μ.) κι άλμα, οι κεφαλιές του είναι μόνιμα εύστοχες, είτε όταν προορίζονται για τροφοδότηση άλλου παίκτη, είτε για την εστία. Πλέον δε ντριμπλάρει συχνά. Χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο όπλο μονάχα κοντά στην αντίπαλη περιοχή προκειμένου να δημιουργήσει χώρο για να εκτελέσει. Μην περιμένετε να τον δείτε να πετά τη μπάλα μπροστά και να αποφεύγει τους αντιπάλους του με ταχύτητα. Αυτό πιθανότατα δεν το έκανε ποτέ, πόσο μάλλον τώρα. Η ντρίμπλα του στηρίζεται στα τεχνικά χαρακτηριστικά του κι από τα σωματικά προσόντα του χρησιμοποιεί μόνο την ευκινησία του σε τέτοιου είδους φάσεις. Η τεχνική κατάρτισή του είναι top για τα ελληνικά δεδομένα και σε συνδυασμό με την ποδοσφαιρική οξυδέρκεια και τη διορατικότητα που χαρακτηρίζουν το παιχνίδι του, μπορούν να τον καταστήσουν πάρα πολύ δύσκολο πρόβλημα για κάθε αμυντικό έστω και σε αυτό το στάδιο της καριέρας του...
Δεν έχει τη δύναμη, την ένταση και τη σκληράδα του παρελθόντος και πλέον επηρεάζεται από τα έντονα μαρκαρίσματα. Παρόλα αυτά, οι υποδοχές του παραμένουν εξαιρετικές και ξέρει να "παίρνει" φάουλ. Πάντα ήθελε να κινείται περιφερειακά, ωστόσο η συγκεκριμένη ροπή του δεν αποτελούσε μόνο προσωπική πρωτοβουλία του. Πολλοί προπονητές ήθελαν να τον βλέπουν κι εκτός περιοχής, καθώς είναι ψύχραιμος, ιδιαίτερα ικανός στις κάθετες πάσες και "βλέπει" γήπεδο. Γενικά, παρότι η ποιότητα κι οι ανάγκες της θέσης του "απαιτούσαν" ατομικές ενέργειες, εκείνος πάντα προσπαθούσε να είναι ομαδικός. Επιπλέον, μπορεί να μην ήταν ο προωθημένος που μάρκαρε ή πίεζε με μεγάλη αποτελεσματικότητα και σταθερή επιθυμία, όμως δεν ήταν κι επιθετικός που παραμελούσε τελείως τα όποια αμυντικά καθήκοντά του...
Μετά από "φανταχτερές'' κινήσεις των ελληνικών ομάδων, προσωπικά προσπαθώ να κρίνω τις μεταγραφές βάσει του χαρακτήρα και της νοοτροπίας των παικτών που αποφασίζουν να έρθουν στην Ελλάδα μετά από μία σημαντική καριέρα στο κορυφαίο επίπεδο. Ο Γιόβετιτς είναι ένα εξαιρετικό παιδί κι από πλευράς συμπεριφοράς δεν έχει καμία σχέση π.χ. με τον Χάμες. Να είστε βέβαιοι ότι θα δώσει το 100% για όσο τον κρατούν οι δυνάμεις του, απλά δεν ξέρω πόσες θα είναι αυτές...
Κατά τη γνώμη μου, του ταιριάζει ο ρόλος πίσω από τον επιθετικό. Έχοντας τρομερή ποιότητα και νοοτροπία νικητή δε νομίζω πως θα έρθει χωρίς κίνητρο, απλά πρέπει να δούμε πόσο θα αντέξει τόσο ο οργανισμός του, όσο κι ο Ολυμπιακός να τον περιμένει. Φυσικά, κομβικό ρόλο θα παίξει κι η διαχείριση που θα τύχει από τον Μαρτίνεθ. Αγωνιστικά, δε θα έλεγα ότι ταιριάζει στο πλάνο του, όμως παράλληλα δε θεωρώ κι ιδιαίτερα πιθανό σενάριο ο Ισπανός κόουτς να κάνει στην άκρη έναν τόσο ποιοτικό ποδοσφαιριστή...
Λίγα λόγια και για τον Μπιανκόν...
Ο Ζουλιάν Μπιανκόν γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου του 2000 στην περιοχή "Φρέζου" της Γαλλίας. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από πολύ μικρή ηλικία, καθώς στα έξι του εντάχθηκε στις ακαδημίες της Μαξιμουάζ. Αργότερα μετακόμισε σε αυτές της Σεν Ραφαέλ και το 2015 συμφώνησε με τους ανθρώπους της Μονακό! Στην πρώτη ομάδα της τελευταίας εντάχθηκε το καλοκαίρι του 2018 υπό τις οδηγίες του Τιερί Ανρί, ωστόσο γρήγορα έμεινε εκτός πλάνων. Μετά την παρθενική επαγγελματική του χρονιά δόθηκε δανεικός για δύο χρόνια (η μονοετής συμφωνία ανανεώθηκε στο τέλος της) στη Σερκλ Μπριζ. Με τις εμφανίσεις του στο Βέλγιο έγινε περισσότερο γνωστός ακόμα και στη χώρα του, με αποτέλεσμα η Τρουά να τον αγοράσει από τους Μονεγάσκους έναντι 2,5 εκατομμυρίων ευρώ! Η επένδυσή της αποδείχθηκε κάτι παραπάνω από εξαιρετική, αφού πέρσι η Νότιγχαμ Φόρεστ τον έκανε δικό της, προσφέροντας τα τετραπλάσια χρήματα!
Στην Αγγλία τα πράγματα δεν κύλησαν καλά σε προσωπικό επίπεδο. Αρχικά δεν υπολογιζόταν στα βασικά πλάνα του νεοφώτιστου συλλόγου και το φθινόπωρο υπέστη ένα σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο! Έμεινε εκτός δράσης μέχρι το φινάλε της περιόδου και φέτος αγωνίστηκε μία φορά με την U-19. Τέλος, είναι διεθνής μόνο με τους Νέους της πατρίδας του...
O 23χρονος άσος έχει χρησιμοποιηθεί σε όλους τους ρόλους της αμυντικής γραμμής. Είναι δεξιοπόδαρος και κατά τη γνώμη μου οι θέσεις που του ταιριάζουν περισσότερο είναι αυτή του δεξιού μπακ σε τετράδα κι εκείνη του πλάγιου στόπερ σε τριάδα. Πρόκειται για παιδί που δίνει το 100% των δυνάμεών του σε κάθε αναμέτρηση και πάνω από όλα βάζει το καλό της ομάδας. Είναι μαχητικός, δε φοβάται την επαφή κι είναι πιεστικότατος (κι ορισμένες φορές σκληρός) στο μαρκάρισμά του. "Βγάζει" ένταση στον αγωνιστικό χώρο και μέχρι να φύγει από την Τρουά, βρισκόταν σε top επίπεδο φυσικής κατάστασης...
Μπορεί να μη διαθέτει το πιο... γλυκό δεξί που έχουμε δει στα ελληνικά γήπεδα, ωστόσο θέλει να συνεισφέρει στον επιθετικό τομέα όχι μόνο με τα ανεβάσματά του, αλλά και με τις μεταβιβάσεις ή τις σέντρες του. Επιπλέον, διαθέτει ικανοποιητικές υποδοχές, αν και μην περιμένετε να δείτε ένα μπακ που ντριμπλάρει συχνά. Εκεί που υπολείπεται σε σημαντικό βαθμό είναι το κομμάτι της τακτικής. Ενώ σε γενικές γραμμές είναι αποτελεσματικός στις "1vs1" μονομαχίες, υπάρχουν στιγμές που δεν έχει τις κατάλληλες αντιδράσεις σε καταστάσεις οργανωμένης αμυντικής λειτουργίας. Οι αντίπαλοί του φεύγουν... εύκολα στην πλάτη του, με συνέπεια να προκαλούνται μεγάλα προβλήματα για την εστία που υπερασπίζεται. Μέχρι πριν κάποιους μήνες ήταν αρκετά γρήγορος (και με τη μπάλα στα πόδια), ευκίνητος, δυνατός κι αλτικός. Το τελευταίο προσόν του τον καθιστούσε αξιόλογη λύση και στις μάχες "αέρος" (το ύψος του είναι 1,87μ.)...
Αν η συγκεκριμένη μεταγραφή γινόταν πέρσι τέτοιον καιρό, πιθανότατα θα έλεγα ότι ο Ολυμπιακός απέκτησε έναν εξαιρετικό μπακ, ένα κορυφαίο αμυντικό "εργαλείο" για τις ανάγκες του ελληνικού πρωταθλήματος. Φέτος, δε μπορώ να πω το ίδιο, διότι ο Μπιανκόν απέχει από τους αγωνιστικούς χώρους σχεδόν ένα χρόνο και κανένας δε γνωρίζει σε τι κατάσταση βρίσκεται. Η περίπτωσή του μοιάζει πάρα πολύ με αυτήν του Ρίτσαρντς, επομένως οι ερυθρόλευκοι χρειάζεται να επιδείξουν τρομερή υπομονή μαζί του...
Τη στιγμή που γράφονται τούτες οι γραμμές, δεν έχει ξεκαθαριστεί το καθεστώς απόκτησής του. Αν ο Γάλλος δεν ήρθε στον Πειραιά με μικρής διάρκειας συμβόλαιο, η απόκτησή του θα είχε μία λογική. Σε διαφορετική περίπτωση, όποιος τη χαρακτηρίσει κάτι άλλο πέραν από "ρίσκο" και "διευκόλυνση", είναι άσχετος ή... στημένος!