Ο Ολυμπιακός επικράτησε της Παρτιζάν μετά από ένα συγκλονιστικό παιχνίδι κι ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr τους λόγους της ερυθρόλευκης επιστροφής στις επιτυχίες!
Η πρώτη "διαβολοβδομάδα" της σεζόν ολοκληρώθηκε με θετικό τρόπο για τον Ολυμπιακό. Έπειτα από μία αναμέτρηση με δραματικό φινάλε και νικητή στην παράταση, οι νταμπλούχοι Ελλάδας επιβλήθηκαν της Παρτιζάν στο Σ.Ε.Φ. κι άφησαν πίσω τους τις δύο συνεχόμενες ήττες από Μπαρτσελόνα (εντός) κι Αρμάνι Μιλάνο (εκτός). Η μονομαχία κόντρα στο σύνολο του Ζέλικο Ομπράντοβιτς επιφύλασσε δυνατές συγκινήσεις, ενώ αγωνιστικά και τακτικά μάς πρόσφερε... μπόλικα ενδιαφέροντα πράγματα! Πάμε να δούμε τις σημειώσεις μας από το ματς...
Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε με "2-3" offenses, με τους Γουόκαπ-Παπανικολάου να βρίσκονται στην περιφέρεια και στην πρώτη περίπτωση ο Αμερικανός άσος να παίζει pick n' roll με τον Φαλ (παρθενική συμμετοχή φέτος στη βασική πεντάδα) και στη δεύτερη να γίνεται το ίδιο, όμως με τον ερυθρόλευκο αρχηγό να παίρνει άμεσα τη μπάλα στην κορυφή και να την εισάγει στον Γάλλο σέντερ εντός ζωγραφιστού για εκτέλεση ή δημιουργία του (έψαξε τα κοψίματα). Ο έμπειρος ψηλός τροφοδοτήθηκε χαμηλά και μέσω αρχικής συνεργασίας του περιφερειακά με τον Κάνααν (έπαιρνε κάποιο "pin down" για να βγει στον άξονα), ο οποίος επίσης πάσαρε γρήγορα μετά το pick...
Ο κόουτς Μπαρτζώκας στήριξε πολύ το επιθετικό πλάνο του στην αρχή του αγώνα στους Γουόκαπ, Παπανικολάου και Φαλ. Οι τρεις τους συνεργάστηκαν και μετά από "Figure-8" που... έστρωσε το δρόμο για "Spain" pick n' roll με πασέρ τον Αμερικανό, σκρίνερ το Γάλλο, "σύρτη" τον Παπανικολάου και κατάληξη πάσα στη ρακέτα (με καθεστώς ένας "μέσα" και τέσσερις "έξω"). Ο Φαλ έγινε... πασέρ κι εκτός της γραμμής των 6,75μ. με στόχο να "διαβάσει" κάθε miss match που προέκυπτε από κάποιο switch των Σέρβων. Φυσικά, το ντουέτο των Γουόκαπ-Φαλ συνεργάστηκε και σε καταστάσεις "2vs2" στα άκρα κι ως εναλλακτική εξέλιξη σε περίπτωση που δεν ήταν αποδοτικό το αρχικό πλάνο επίθεσης...
Επιχειρήθηκε η ανάμειξη του Καμίνσκι σε όσες περισσότερες δράσεις με σκρινς μακριά από τη μπάλα, με τον Πίτερς να αποτελεί το στόχο της πάσας του Γουόκαπ (ο έμπειρος PF έβγαινε στην περιφέρεια για μακρινό σουτ ή παραγωγή ρήγματος μέσω close out). Φυσικά, για ακόμα μία φορά υπήρχε ξεκάθαρη στόχευση για όσο το δυνατόν μεγαλύτερες... ματιές στο ανοιχτό γήπεδο, κατεύθυνση που είναι αναγκασμένος να ακολουθήσει συχνότερα φέτος ο Ολυμπιακός βάσει της δόμησης του τωρινού ρόστερ του. Θυμηθείτε απλά πόσο διαφορετική ήταν η εικόνα του κατά τη διάρκεια του πρώτου δεκαλέπτου, όταν και μπόρεσε να βρει πόντους με αυτόν τον τρόπο ή μέσω των σωστών εκτελέσεών του από την περιφέρεια (στο πρώτο ημίχρονο οι γηπεδούχοι σούταραν εξαιρετικά)...
Όταν μπήκε ο Λαρεντζάκης στο παρκέ (με αρχικό "χαμήλωμα" της πεντάδας, καθώς αντικατέστησε τον Πίτερς), εκτελέστηκε "elevator screen" για εκείνον ως... δόλωμα στην αρχή μίας επίθεσης. Ο "Λάρι" έπαιξε για κάμποση ώρα στο πλευρό του Γκος, του οποίου η επιστροφή ήταν άκρως σημαντική έστω κι αν ήταν ανέτοιμος...
Από την Παρτιζάν είδαμε αρχικά "1-4" διάταξη με τη μπάλα να καταλήγει στο "φτερό" στον Πάντερ για "2vs2" επίθεση με τον Καμίνσκι. Το συγκεκριμένο "play" λειτούργησε κι ως εισαγωγική διάταξη, όπου τελικά εκτελέστηκε "τριγωνάκι" στον αριστερό διάδρομο από τους δύο Αμερικανούς και τον Σμάιλαγκιτς (ο τελευταίος πέρασε τη μπάλα χαμηλά στο νεοφερμένο σέντερ κι εκείνος την έβγαλε ξανά έξω στον Πάντερ που είχε πάρει το flare screen). Παρόμοια ιδέα του Ζοτς είδαμε και με τον Αβράμοβιτς (είχε καίριο ρόλο στην άμυνα, πιέζοντας τον Γουόκαπ) να αντικαθιστά τον Σμάιλαγκιτς ή με τους Γιάραμαζ, Άντζουσιτς και Λιντέι στη δεύτερη περίοδο...
Οι φιλοξενούμενοι επιδίωξαν να "χτυπήσουν" τους σέντερς των ερυθρόλευκων με τα pick n' pops του Καμίνσκι, ο οποίος για τα δεδομένα της ετοιμότητάς του στο στυλ που παίζεται το παιχνίδι στην Ευρώπη, τα πήγε αρκετά καλά κι αμυντικά στο low post. Επιπλέον, παρουσίασαν μία "A-set" offense, όπου ο ballhandler πήρε ball screen από τον επιτιθέμενο που μάρκαρε ο Πίτερς κι η δεύτερη επιλογή έκανε flare στον Νάναλι. Αυτή η ιδέα δημιούργησε διπλή ευκαιρία εκτέλεσης για την Παρτιζάν, ενώ εκτυλίχθηκε και με τον Αμερικανό σουτέρ να βγαίνει για σκριν στον Αβράμοβιτς, ωστόσο τελικά να κατευθύνεται στη γωνία και να δέχεται νέο σκριν στην αδύνατη πλευρά από τον Λιντέι την ώρα που εκτελούνταν pick n' pop στην περιφέρεια με τον Καμίνσκι...
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έψαξε αρκετά το match-up του Λιντέι με τον Πίτερς. Γενικότερα, είχε βάλει στο επιθετικό στόχαστρό του τον έμπειρο forward των νταμπλούχων Ελλάδας, καθώς αναμειγνυόταν σε επιθέσεις τόσο όταν οι γηπεδούχοι "άλλαζαν" συνεχώς, όσο και σε plays που τον έφερναν να αμυνθεί σε close out κατάσταση (π.χ. είδαμε τον Λιντέι να βγαίνει στο πλάι μέσω "1-4" διάταξης, σε φάσεις που ο Ντοζίερ ήταν ballhandler κι αποσυμπίεζε τον Πάντερ)...
Ο καλύτερος προπονητής στην ιστορία του αθλήματος στην Ευρώπη προσπαθεί να βρει τον "Έξουμ 2023-24" στο πρόσωπο του Ντοζίερ. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρει στο βαθμό που... εκτόξευσε τον Αυστραλό πέρσι, όμως αυτή είναι η πρόθεσή του όπως φαίνεται. Βλέπουμε τον πρώην NBAer να έχει αρκετή ώρα τη μπάλα στα χέρια και να αποφασίζει για το πού θα μετακινηθεί το κέντρο βάρους της εκάστοτε κατοχής, όντας προς το παρόν (λογικά) ανέτοιμος να ανταπεξέλθει πλήρως στα καθήκοντά του. Θα έχει πολύ ενδιαφέρον η πορεία του και το αν θα μονιμοποιηθεί σε έναν τέτοιο ρόλο...
Εκτός των όσων αναφέραμε παραπάνω, με τον Ντόζιερ κεφαλή, είδαμε "Spain" pick n' roll, όπου ο Νάναλι (κάποια στιγμή πήρε και "staggered" screens) ή ο Άντζουσιτς (έκανε μπόλικη ζημιά με το σουτ του κι ο Ζέλικο ζήτησε το σκοράρισμά του και με on ball δράσεις του)... σύρθηκαν από το ύψος της γραμμής των βολών προς την αριστερή πλευρά στην περιφέρεια. Οι Σέρβοι στήριξαν σημαντικό μέρος του playobook τους στους δύο έμπειρους πλάγιούς του κι ειδικότερα στον Αμερικανό SG-SF, που εντέλει ήταν κι αυτός που πέτυχε το καθοριστικό τρίποντο που οδήγησε την αναμέτρηση στην παράταση...
Η Παρτιζάν αντιμετώπισε με "under" τον Γουόκαπ, επιλογή που ήταν λογική παρότι ο πρώην παίκτης της Ζαλγκίρις σούταρε καλά τις πρώτες τρεις αγωνιστικές. Η επιτυχία της συγκεκριμένης τακτικής επηρέασε τον Αμερικανό, ο οποίος δε μπόρεσε να φιλτράρει ορθά τις συνθήκες και δοκίμασε την αποτελεσματικότητά του από το τρίποντο περισσότερο από όσο θα έπρεπε. Ανάλογη... πρόβλεψη υπήρχε και για τον Γκος, με τον κόουτς Μπαρτζώκα να "απαντά" και στις δύο περιπτώσεις με τον αναμενόμενο τρόπο (διπλά screens) και τον πρωταθλητή Ευρώπης με τη Ρεάλ Μαδρίτης να δίνει μερικές λύσεις και με το ικανοποιητικό mindrange shot ή floater που διαθέτει. Όσον αφορά τον αμυντικό τομέα των γηπεδούχων, δεν είδαμε κάτι τόσο διαφορετικό σε σχέση με όσα είχαμε συνηθίσει να εκτυλίσσονται τα τελευταία χρόνια εκτός από μία παράμετρο. Η προσπάθεια άρνηση κάθε πάσας περιφερειακά και στο low post ήταν "εκεί", ωστόσο αυτήν τη φορά με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αποφυγή των switches σε χρόνους που δεν επιβάλλεται. Προσωπικά, στο δεύτερο μέρος δεν περίμενα μία τέτοια επιλογή από τους γηπεδούχους, αφού ο προπονητής τους μας έχει συνηθίσει να δοκιμάζει αλλαγές όταν θέλει να ανατρέψει ένα σκορ ή να αλλάξει το ρυθμό μιας αναμέτρησης...
Μετά την ανάπαυλα οι πρωταθλητές της Αδριατικής Λίγκας κατάφεραν να ανατρέψουν το σκορ και να χτίσουν διψήφια διαφορά, καταφεύγοντας σε πιο "απλές" καταστάσεις. Ο Πάντερ πήρε σχεδόν αποκλειστικά την αρμοδιότητα του ballhandler και συνεργάστηκε με τους Λιντέι και Σμάιλαγκιτις (πιθανότατα θα είχε εξελιχθεί διαφορετικά το ματς αν παρέμενε παραπάνω λεπτά στο παρκέ), προκειμένου αν δε βρει προσωπική εκτέλεση, να ψάξει τα pick n' pops και με τους δύο ή πιθανές τροφοδοτήσεις του Αμερικανού ψηλού χαμηλά μετά από ερυθρόλευκο switch. Το σύνολο του Ζοτς ήταν εξαιρετικό στο να μεταφέρει τη μπάλα από μέσα προς τα έξω, όταν τα μέλη της frontcourt δε μπορούσαν να εκτελέσουν φάσεις από το ζωγραφιστό...
Αξιοσημείωτα στατιστικά:
Ολυμπιακός: 50% δίπ., 30,6% τρ. (περισσότερες εκτελέσεις τριπόντου), 33/36 βολές, 20+18 ριμπ., 17-13 ασ.-λ., 10 κλ.
Παρτιζάν: 58,3% δίπ., 41,% τρ., 22/27 βολές, 21+10 ριμπ., 17-18 ασ.-λ., 8 κλ.
Γουόκαπ 11π. με 2/4 δίπ., 1/8 τρ., 4/4 βολές, 2+1 ριμπ., 4-3 ασ.-λ., 3 κλ., 4 φάουλ κατά, 3 κερδ. φάουλ, 7 PIR, +8 στο "+/-" σε 37:16
Γκος 9π. με 2/9 δίπ., 1/4 τρ., 1 επιθ. ριμπ., 3-0 ασ.-λ., 1 κλ., 4 φάουλ κατά, 2 κερδ. φάουλ, 1 PIR, +8 στο "+/-" σε 31:09
Λαρεντζάκης 19π. με 2/4 δίπ., 2/6 τρ., 9/9 βολές, 2+1 ριμπ., 1-0 ασ.-λ., 3 κλ., 6 κερδ. φάουλ, 23 PIR, +14 (μόνο ο Μιλουτίνοφ είχε ίσο κι από τις δύο ομάδες) στο "+/-" σε 22:00
Παπανικολάου 10π. με 1/2 δίπ., 2/5 τρ., 5+2 ριμπ., 2-2 ασ.-λ., 1 κλ., 3 κερδ. φάουλ, 15 PIR, +9 στο "+/-" σε 39:35
Μιλουτίνοφ 16π. με 2/4 δίπ., 12/14 βολές, 2+5 ριμπ., 2-1 ασ.-λ., 0 φάουλ κατά, 10 κερδ. φάουλ, 30 PIR, +14 στο "+/-" σε 25:25
Λιντέι 18π. με 4/7 δίπ., 1/3 τρ., 7/7 βολές, 4+1 ριμπ., 4-2 ασ.-λ., 4 κλ., 5 φάουλ κατά, 5 κερδ. φάουλ, 24 PIR, -5 στο "+/-" σε 41:29
Πάντερ 17π. με 6/11 δίπ., 0/3 τρ., 5/6 βολές, 5 αμ. ριμπ., 2-3 ασ.-λ., 2 κλ., 15 PIR, +3 στο "+/-" σε 36:31
Σμάιλαγκιτς 16π. με 3/4 δίπ., 3/3 τρ., 1 αμ. ριμπ., 1-0 ασ.-λ., 1 κλ., 5 φάουλ κατά, 5 κερδ. φάουλ, 17 PIR, +9 στο "+/-" σε 15:47
Νάναλι 12π. με 3/5 δίπ., 2/4 τρ., 3 αμ. ριμπ., 2-1 ασ.-λ., 1 κλ., 12 PIR, -7 στο "+/-" σε 34:18
Εκεί που όλα έδειχναν ότι η Παρτιζάν θα έριχνε στα... σχοινιά τον Ολυμπιακό, ο κόουτς Μπαρτζώκας επανέφερε ένα σχήμα που είχαμε δει στα πρώτα λεπτά του παιχνιδιού, δοκιμάζοντας τον Παπανικολάου στο "4" (έκανε σπουδαία δουλειά ως-ο τρόπος που έβαζε το κορμί του μπροστά από τα αντίπαλα PFs, προκειμένου να μην τροφοδοτηθούν χαμηλά ήταν υποδειγματικός) και παίζοντας με τρία γκαρντς στην περιφέρεια (Γουόκαπ-Γκος-Λαρεντζάκης/ο Κάνααν ήταν εκτός πνεύματος αγώνα στο δεύτερο ημίχρονο, παρότι ο κόουτς τού έδωσε φάσεις στην επίθεση). Οι γηπεδούχοι έγιναν πιο επιθετικοί, έβαλαν δυνατότερα το κορμί και τα χέρια τους στις μονομαχίες κι εντέλει έφτασαν στην ανατροπή χάρη και στο... hero ball που είδαμε επιθετικά...
Οι απουσίες των ΜακΚίσικ, Μπραζντέικις και Σίκμα κι οι δύο συνεχόμενες ήττες οδήγησαν τον Γιώργο Μπαρτζώκα σε μερική μεταβολή των πλάνων του. Είδαμε να εκτελούνται νέες δράσεις που είχαν ως σκοπό την παραγωγή κόντρα σε συγκεκριμένες αδυναμίες του αντιπάλου, αλλά περισσότερο την "προστασία" παικτών όπως ο Γουόκαπ ή ο Μιλουτίνοφ. Για τον τελευταίο βλέπουμε στα τελευταία παιχνίδια να κυριαρχεί μία διαφορετική ροπή σε σχέση με τους αρχικούς αγώνες της σεζόν, καθώς ο Σέρβος πλέον τροφοδοτείται περισσότερο στη ρακέτα και κινείται λιγότερο περιφερειακά από όπου είναι εξίσου εξαιρετικό δημιουργός. Η σταδιακή επιστροφή του Φαλ έχει παίξει ρόλο σε αυτό, διότι ο πρώην ψηλός της ΤΣΣΚΑ Μόσχας έχει το χρόνο να πάρει ανάσες, άρα και να αντέξει παραπάνω τις επαφές...
Κακά τα ψέματα και παρά τη σημαντική νίκη, η χθεσινή εικόνα των ερυθρόλευκων δεν ήταν πολύ κοντινή σε όσα βλέπαμε από εκείνους την προηγούμενη διετία, αφού η επικράτησή τους προέκυψε κυρίως μέσω ατομικών ενεργειών κι αυταπάρνησης. Παρόλα αυτά, όπως έχουμε πει στις προηγούμενες επικοινωνίες μας ΚΑΙ το σύνολο του Γιώργου Μπαρτζώκα χρειάζεται χρόνο, ενώ το χθεσινό ματς ήταν ειδικών συνθηκών. Από εδώ και πέρα θα χρειαστεί διαχείριση κι ωριμότητα των καταστάσεων που θα προκύψουν, διότι μερικά καλά ή κακά αποτελέσματα σε ιδιαίτερα ματς ίσως να επηρεάσουν τη γνώμη αρκετών χωρίς λόγο. Υπομονή...
ΥΓ. Δε μπορώ να καταλάβω, για ποιους λόγους οι άνθρωποι κι ο ελεγχόμενος τύπος του Ολυμπιακού δεν παραδέχονται, ότι οι ερυθρόλευκοι έχουν εξαιρετική αντιμετώπιση από τη διοργάνωση σε όλους τους τομείς τα τελευταία (αρκετά) χρόνια. Η χθεσινή διαιτησία στο Σ.Ε.Φ. θύμισε σε όλους τι εξακολουθεί να ισχύει και τίποτα παραπάνω...