O Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr το ντέρμπι του Σ.Ε.Φ. και τη μεταγραφή του Κέντρικ Ναν στον Παναθηναϊκό!
Ο Παναθηναϊκός ήταν ο νικητής του τρίτου φετινού ραντεβού των "αιωνίων". Οι πράσινοι απέδρασαν με το διπλό από το Σ.Ε.Φ., επικρατώντας ενός Ολυμπιακού που όσο περνά ο καιρός πέφτει σε αγωνιστικές... παγίδες που περίμεναν οι περισσότεροι βάσει των επιλογών του προπονητή του στη μεταγραφική αγορά. Εκεί που ο προβληματισμός αυξανόταν (δικαιολογημένα), ο οργανισμός του τριφυλλιού κοιτάζει πιο αισιόδοξα τη δύσκολη συνέχεια, καθώς εκτός της νίκης στο Φάληρο, ολοκληρώθηκε κι η προσθήκη του Κέντρικ Ναν, ο οποίος απασχόλησε έντονα και τους ερυθρόλευκους τους τελευταίους μήνες. Όπως καταλαβαίνετε, η περίσταση απαιτεί σχόλιο κι ανάλυση...
Η χθεσινοβραδινή αναμέτρηση σημαδεύτηκε κυρίως από έναν παράγοντα. Ποιος ήταν αυτός; Η προσαρμογή του κόουτς Αταμάν στις τακτικές ανάγκες του αγώνα και κυρίως στα στοιχεία που βοηθούν την ομάδα του να ανταποκριθεί σε τέτοιου είδους αναμετρήσεις την παρούσα χρονική περίοδο. Για πρώτη φορά φέτος ο Τούρκος προπονητής παρουσίασε ένα σύνολο με ξεκάθαρους ρόλους, στόχευση και πλάνο, δεδομένο που αν αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα κι αναπτυχθεί στη συνέχεια, θα δώσει το πάνω χέρι στον Παναθηναϊκό στα ελληνικά ντέρμπι. Αν δεν προκύψουν μεταβολές στα ρόστερ, υπάρχει διαφορά ποιότητας μεταξύ των δύο αντιπάλων, απλά ο Ολυμπιακός είναι περισσότερο έτοιμος και δουλεμένος μέχρι στιγμής...
Τι είδαμε από τους νικητές; Aρχικά, ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Τουρκίας αποφάσισε να κατανέμει ορθότερα το rotation, ξεκινώντας τους Γκραντ-Γκάι στη backcourt και κρατώντας τον Σλούκα στον πάγκο. Η απουσία του Βιλντόσα και το κλίμα που επικράτησε στην επιστροφή του Έλληνα γκαρντ στο Σ.Ε.Φ. ουσιαστικά "έστρωσαν" το δρόμο για να δοκιμαστεί κάτι τέτοιο, ωστόσο αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Οι δύο Αμερικανοί λειτούργησαν ορθά, αφού ο πρώην σουτέρ της Μπαντάλονα σήκωσε το βάρος των αρχικών επιθέσεων μέσω καταστάσεων που του ταιριάζουν ("staggered" screens στο πλάι, on ball δράσεις με κεντρικά ή "Spain" pick n' rolls κλπ.), ενώ ο περσινός M.V.P. του EuroCup επιχείρησε όσο το δυνατόν λιγότερες επιθετικές ενέργειες κι εστίασε τις προσπάθειές του στην αναχαίτιση του Κάνααν. Στον αμυντικό τομέα κι ο Γκάι ήταν αρκετά συνεπής πάνω στον Γουόκαπ κι απέδειξε όσα λέγαμε για αυτόν το καλοκαίρι, όταν κάμποσοι αναλυτές τον συνέκριναν με τον Φριντέτ (δεν είναι top στο μαρκάρισμα, αλλά τέτοιου είδους συγκρίσεις ήταν αστείες)...
Φυσικά, το "κλειδί" της πράσινης επικράτησης ήταν η αποφυγή των πολλών λαθών στις σετ καταστάσεις που θα οδηγούσαν τον Ολυμπιακό σε παραγωγή πόντων στο transition κι οι καλές τοποθετήσεις των ψηλών στις μάχες των ριμπάουντς και στο low post απέναντι στους Μιλουτίνοφ-Φαλ. Το δεύτερο πράσινο κεκτημένο ήταν αποτέλεσμα της προσαρμογής που παρουσίασε ο Αταμάν κι αφορά την κοινή συνύπαρξη των Χουάντσο, Μήτογλου και Λεσόρ στην πεντάδα. Κι οι τρεις ήταν εξαιρετικοί, με τον Έλληνα διεθνή να είναι τρομερός και στην επίθεση κι ουσιαστικά να κρίνει την αναμέτρηση στο φινάλε. Βάσει του τρόπου που στελεχώθηκαν οι νταμπλούχοι το σκοράρισμα κι η δημιουργία των δύο "δεινοσαύρων", αλλά κι οι εύκολοι πόντοι στο ανοιχτό γήπεδο κρίνονται απαραίτητοι για την ανταγωνιστικότητά τους απέναντι σε ποιοτικά σύνολα, επομένως από τη στιγμή που το τριφύλλι αντέδρασε τακτικά, ανατροπές θα προέκυπταν είτε με κάποιο απίθανο ποσοστό πίσω από τη γραμμή του τριπόντου, είτε με... hero balls παικτών όπως ο Γκος (έδειξε ικανός να ηγηθεί, όμως και πάλι οι φιλοξενούμενοι "απάντησαν", βάζοντας τον Χουάντσο πάνω του)...
Για τους νικητές της χθεσινής βραδιάς, τα κέρδη θα είναι περισσότερα αν το τεχνικό σταφ τους αναγνωρίσει ορισμένα πράγματα και αντιμετωπίσει όσα διαδραματίστηκαν με ωριμότητα κι ειλικρίνεια. Η... πυξίδα που έψαχναν απεγνωσμένα στον πράσινο οργανισμό βρέθηκε στο Φάληρο κι ο δρόμος που θα δώσει την ευκαιρία στο ρόστερ να κρύψει τις ελλείψεις του σχηματίστηκε. Θα είναι τεράστιο ρίσκο να επιλεχθεί μία διαφορετική τακτική διαδρομή, ακόμα κι αν η φιλοσοφία του καθοδηγητή διαφέρει σημαντικά από εκείνη...
Η ανάγκη μονιμοποίησης σχημάτων με τους Χουάντσο, Μήτογλου και Λεσόρ στην πεντάδα και μεγαλύτερης χρησιμοποίησης του Μαντζούκα έγινε εντονότερη μετά τις τελευταίες μεταγραφικές εξελίξεις. Ο Κέντρικ Ναν αποφάσισε να περάσει τον Ατλαντικό για χάρη του Παναθηναϊκού, ο οποίος εντάσσει στο ρόστερ του ένα γκαρντ με σπουδαίο ποιοτικό υπόβαθρο κι αδιαμφισβήτητο επιθετικό ταλέντο...
Τι είδους παίκτης είναι ο Αμερικανός (03-08-1995/1,91μ); Καταρχάς, μιλάμε για έναν "κοντό" που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κυρίως ως "2", αλλά υπό συνθήκες κι ως PG. Σκοράρει με κάθε τρόπο, αφού είναι αποτελεσματικός σουτέρ τόσο από θέση, όσο και μετά από ντρίμπλα κι έξοδο από flare screens από ενδιάμεση ή μακρινή απόσταση. Επίσης, παρά το σοβαρό τραυματισμό του τη σεζόν 2021-22, εξακολουθεί να διαθέτει γρήγορο πρώτο βήμα που συνδυάζεται με εξαιρετικό ballhandling. Δε θα έλεγα ότι δεν είναι ικανός δημιουργός μέσω pick n' rolls, ωστόσο ειδικά στην αρχή θα δυσκολευτεί να καταγράψει σταθερά πολλές ασίστς και λίγα λάθη στη EuroLeague. Το ίδιο ισχύει και για το σκοράρισμα με επαφή. Αμυντικά, όλα κρίνονται από τη διάθεσή του. Εφόσον πειστεί ότι πρέπει να συνεισφέρει και σε αυτόν τον τομέα αν θέλει να πρωταγωνιστήσει στα ευρωπαϊκά μέρη, θεωρώ πως θα ανταποκριθεί ως ένα βαθμό. Όπως είναι κατανοητό, θα χρειαστεί σημαντικό χρόνο να προσαρμοστεί και μέχρι να συμβεί αυτό, πιθανότατα να γίνει στόχος από τους αντίπαλους προπονητές στο μισό γήπεδο. Και στο επιθετικό κομμάτι θα δυσκολευτεί, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα... επιβιώσει χάρη στο ταλέντο του μέχρι να "εκπαιδευτεί" και να αποκτήσει "reads"...
Ο Ναν έχει όλα τα φόντα να εξελιχθεί σε έναν πραγματικά πολύ καλό παίκτη για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, αρκεί να παρουσιαστεί προσηλωμένος κι ώριμος πνευματικά. Το "πακέτο" του ταιριάζει απόλυτα στο πλαίσιο επιθετικής λειτουργίας που αρέσει στο νέο του προπονητή, αφού έχει παιχνίδι με τη μπάλα στα χέρια. Αν θέλει να αντλήσει οφέλη γρήγορα από το νέο του παίκτη, ο κόουτς Αταμάν πρέπει να του δώσει ευθύνες κυρίως στο εκτελεστικό κομμάτι στο ξεκίνημα και σταδιακά να τον βοηθήσει να βελτιώσει τις αποφάσεις του για να υπολογίζεται κι ως δημιουργική λύση από τις αντίπαλες άμυνες...
Αυτή είναι η θετική πλευρά της μεταγραφής. Φυσικά, υπάρχουν και μερικά ερωτηματικά που έχουν να κάνουν κυρίως με το κατά πόσον απαραίτητη ήταν μία τέτοιου είδους κίνηση από το τριφύλλι βάσει των αναγκών του ρόστερ του. Η έλλειψη σπουδαίου περιφερειακού αμυντικού παραμένει, ενώ στα... χαρτιά τα χαρακτηριστικά του Ναν συναντώνται στο δίδυμο Βιλντόσα-Γκάι και δεν καλύπτουν τις αδυναμίες του Σλούκα παίζοντας στο πλευρό του. Εκτός των όσων αναφέραμε παραπάνω σχετικά με την αναγκαιότητα ταυτόχρονης χρησιμοποίησης των Χουάντσο, Μήτογλου και Λεσόρ και της ενεργοποίησης του Μαντζούκα, πλέον ο Εργκίν Αταμάν οφείλει να κατανείμει ξανά τους ρόλους στη backourt χωρίς να "θυσιάσει" κάποια καλοκαιρινή προσθήκη. Θα τα καταφέρει, δημιουργώντας παράλληλα ένα πλαίσιο ισορροπίας και στις δύο πλευρές του παρκέ που θα ανταποκρίνεται στο στυλ παιχνιδιού που του αρέσει επιθετικά (τρεις ικανοί χειριστές, πολλά ball και flare screens, πρωτοβουλίες από τα γκαρντς); Οι απαντήσεις θα δοθούν στο παρκέ σύντομα...