Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr τη σημαντική νίκη του Ολυμπιακού επί της Μακάμπι Τ.Α. στη Σερβία!
Στα νικηφόρα αποτελέσματα επέστρεψε ο Ολυμπιακός! Οι ερυθρόλευκοι έμειναν όρθιοι παρά τα προβλήματα τραυματισμών κομβικών παικτών τους κι εκμεταλλεύτηκαν τη χρονική συγκυρία που αντιμετώπισαν τη Μακάμπι Τ.Α., η οποία είχε να αντιμετωπίσει και την απουσία του Μπόλντγουιν. Η ελληνική ομάδα έφτασε στο 4-3 το ρεκόρ της, ουσιαστικά κάλυψε την ήττα-σοκ από τη Μπασκόνια στο Σ.Ε.Φ. και πλέον ετοιμάζεται να υποδεχθεί τον ανεβασμένο Ερυθρό Αστέρα του Γιάννη Σφαιρόπουλου με στόχο να αφήσει πίσω της όσα βίωσε το προηγούμενο διάστημα...
Πάμε να δούμε τι κρατήσαμε από τη μάχη του Βελιγραδίου, λίγο πριν το τέλος της πρώτης αγωνιστικής της "διαβολοβδομάδας"...
Στο πρώτο ημίχρονο ο Ολυμπιακός δοκίμασε επιθετικά:
- "Figure-8" στην περιφέρεια, που κατέληγε σε τροφοδότηση του Κάνααν και στη συνέχεια σε "staggered screens" στο πλάι για τον Παπανικολάου (το ίδιο έγινε με τους δύο παίκτες σε αντίθετους ρόλους). Εφόσον δεν προέκυπτε κάποιο ρήγμα μέσω των συγκεκριμένων δράσεων, η μπάλα πήγαινε στον Φαλ στο ζωγραφιστό...
- "Screen the screener" play με τον Πίτερς σε ρόλο πρωταγωνιστή και τον Παπανικολάου να συμμετέχει στη δράση και να "κόβει" προς τη ρακέτα. Η αρχική επιλογή εκτυλίχθηκε κι ως εισαγωγική ιδέα, που κατέληγε σε "Figure-8" στην περιφέρεια...
- "Τάισμα" του Φαλ στη ρακέτα, με στόχο να εκμεταλλευτεί τη διαφορά ύψους που έχει με τον Νίμπο...
- "Spain" pick n' roll με τον Γουόκαπ σε ρόλο balhandler και τον Κάνααν ή τον Πίτερς να λειτουργουν σα... σύρτες και να βγαίνουν στον άξονα για να πάρουν τη μπάλα. Για τον Αμερικανό SG αναπτύχθηκε κι "1-3-1" διάταξη με τον Πίτερς να σκρινάρει στη μπάλα και τον Φαλ να μένει χαμηλά. "Spain" εκτελέστηκε κι ως... δόλωμα για να τρέξει "2vs2" επίθεση με τους Κάνααν-Πίτερς...
- Αναζήτηση παραγωγής πόντων στο transition...
- Κεντρικό pick n' roll του Γουόκαπ με τον Φαλ, αφού πρώτα είχαν γίνει "staggered screens" για τον Μπραζντέικις στην αριστερή πλευρά με διττό σκοπό. Πρώτον, για να αποτελέσει στήριγμα του έμπειρου PG και δεύτερον, για να βγει στην κορυφή και να δημιουργήσει ρήγμα μέσω close out εφόσον χρειαστεί. Κεντρική συνεργασία των βασικών "1" και "5" των ερυθρόλευκων προέκυψε και μετά από "figure-8" με παράλληλο κάθετο κόψιμο προς τη ρακέτα του Κάνααν...
- Συνεχόμενα screens χαμηλά μεταξύ τριών παικτών, ώστε κάποιος (Μπραζντέικις ή Γουόκαπ/αναμείχθηκε κι ο Πίτερς, κάνοντας τελικά κίνηση προς την περιφέρεια) να τροφοδοτηθεί κοντά στο καλάθι ή στο τρίποντο από τον Φαλ που είχε ρόλο δημιουργού από το high post...
- Τριγωνική δράση από τους Γουόκαπ, Κάνααν και Πίτερς στο αριστερό "φτερό", που κατέληγε σε "Spain" pick n' roll δράση...
- "1-3-1" με κεντρικό pick n' roll του Γουόκαπ με τον Σίκμα και τον Πίτερς να βγαίνει προς την περιφέρεια είτε για να σουτάρει από μακριά, είτε για να προκαλέσει ρήγμα στους Ισραηλινούς με close out...
- Play που προέβλεπε τη δημιουργία του Σίκμα από το high post και περιλάμβανε screens και κοψίματα μερικών εκ των υπολοίπων της πεντάδας κοντά στο καλάθι...
- "Α-set" ως εισαγωγική διάταξη (Μπραζντέικις-Σίκμα στη μέση του "Α"), γρήγορη εναλλαγή στην περιφέρεια και κατάληξη της μπάλα στον Γκος, για να δημιουργήσει ή να εκτελέσει εκείνος από τον άξονα. Με τον Αμερικανό γκαρντ αναπτύχθηκε και "Spain" και "1-3-1" ως αρχική παράταξη, με στόχο και πάλι τη δημιουργία χώρου για "figure-8" με ταχύτητα στην περιφέρεια. Σε αυτό το πλαίσιο είχε κομβικό ρόλο ο Μπραζντέικις, καθώς, αν και ξεκινούσε κοντά στο καλάθι, ανάλογα με το είδος play που δοκιμαζόταν κάθε φορά, στη συνέχεια κινούταν προς τα έξω, όντας το "σκαλοπάτι" για να πάει η μπάλα στον πασέρ που έπρεπε...
- "2vs2" φάση για τους Γκος-Πίτερς στο πλάι κι ενώ πρώτα είχε αναμειχθεί κι ο Λούντζης, κάνοντας screen μακριά από τη μπάλα. Ακριβώς ίδια ιδέα δοκιμάστηκε και με τους δύο κοντούς να ανταλλάσσουν ρόλους και την set offense να καταλήγει ουσιαστικά σε "2-3" διάταξη και στο ενδιάμεσο τον Φαλ να ψάχνει την πάσα από τον άξονα (περίπου στο ύψος της γραμμής των βολών). Ο Γάλλος σέντερ ως γνωστόν παίρνει αρκετές φορές θέση στο high post, καθώς είναι εξαιρετικός δημιουργός. Τον είδαμε σε αυτόν το ρόλο, ακόμα κι όταν ο τελικός στόχος της επίθεσης ήταν να επιτεθεί ο Γκος από το low post κόντρα σε κάποιον πιο κοντό παίκτη της Μακάμπι...
Η Μακάμπι Τ.Α. κινήθηκε στο τακτικό μοτίβο που έχουμε συνηθίσει να τη βλέπουμε από πέρσι. Στην άμυνα τα προβλήματά της παραμένουν σημαντικά και για να υπάρξουν πραγματικές πιθανότητες επίτευξης μίας καλύτερης πορείας από την περσινή, επιβάλλεται να βελτιωθεί άμεσα κι όχι μέσω πρόσκαιρων τακτικών προσαρμογών. Στην επίθεση, το σύνολο του κόουτς Κάτας στήριξε πολλά στον Μπράουν, ωστόσο ο πρώην παίκτης της Ούνιξ Καζάν δε μπόρεσε να σηκώσει μόνος του το βάρος εκτελεστικά μετά την ξαφνική απουσία του Μπόλντγουιν. Όπως συνηθίζουν να κάνουν, οι Ισραηλινοί δοκίμασαν πολλά διπλά ball screens για τον ηγέτη τους, που κατέληγαν σε δράσεις του μέσω "1-3-1" διάταξης, "2vs2" επιθέσεων στις άκρες, "2-3" και σε "καθαρά" ή "Spain" pick n' rolls με ή χωρίς κοψίματα από τη baseline. Φυσικά, έψαξαν το γρήγορο σκορ είτε στο transition, είτε με άμεσες εκτελέσεις, ωστόσο ο Ολυμπιακός δεν τους επέτρεψε να τα καταφέρουν...
Όσο περνούσε η ώρα, η Μακάμπι προσπαθούσε να επιβάλλει το ρυθμό της, πραγματοποιώντας ορισμένες μεταβολές στο τακτικό πλαίσιό της σε σχέση με το πώς ξεκίνησε τον αγώνα. Αμυντικά έβαλε τον Κλίβελαντ στην κορυφή απέναντι στον κύριο ballhandler της ερυθρόλευκης πλευράς και... ξετρύπωσε τη "2-2-1" διάταξη με πίεση σε όλο το γήπεδο, ώστε να παίξει με την υπομονή και την ψυχραιμία των κοντών της ελληνικής ομάδας. Επιπλέον, στο επιθετικό κομμάτι έγινε προσπάθεια να "διαβαστούν" καλύτερα ορισμένες πτυχές, είτε με τροφοδοτήσεις του Κόλσον χαμηλά (όταν έπαιζε ως "3"), είτε με pop outs του Σόρκιν, προκειμένου ο Φαλ να βγει ψηλά...
Το αμυντικό πλάνο του Ολυμπιακού δεν έκρυβε ιδιαίτερες εκπλήξεις. Άρνηση κάθε πάσας εντός κι εκτός της γραμμής των 6,75μ., με τον Γουόκαπ να κάνει για πολλοστή φορά τη διαφορά με την πίεσή του στην περιφέρεια (δυσκολεύει απίστευτα τα αντίπαλα γκαρντς, όταν προσπαθούν να βρεθούν με τους συμπαίκτες τους). Όπως γίνεται σχεδόν πάντα, οι τυπικά φιλοξενούμενοι δε φοβήθηκαν να δοκιμάσουν ξανά "switching" στην άμυνά τους, όμως προτίμησαν να το αποφύγουν όσο γίνεται περισσότερο, προκειμένου να μην πιεστεί ο Φαλ (στα κεντρικά pick n' rolls της Μακάμπι "επέτρεπε" το midrange shot, μένοντας πίσω-ο Μπλατ βρήκε ματιές προς το ερυθρόλευκο καλάθι με αυτόν τον τρόπο). Η Μακάμπι έγινε πιεστικότερη στο δεύτερο μέρος (αποφάσισε να παίξει "under" και τον Γουόκαπ/επέλεξε με μεγαλύτερη διάρκεια ψηλά σχήματα με τον Κόλσον ή του Γουέμπ στο "3" και τους Ριβέρο-Σόρκιν μαζί στο "4" και το "5"), ενώ παράλληλα προσπάθησε να αποσυμπιέσει τον Μπράουν επιθετικά, δίνοντας μερικές μπάλες στον Μπλατ. Παρόλα αυτά, ο Αμερικανός άσος παρέμενε άστοχος, πέφτοντας σε μία παγίδα που δε μας έχει συνηθίσει τελευταία σε τόσο μεγάλο βαθμό. Ποια είναι αυτή; Η αναζήτηση ρυθμού μέσω του σκοραρίσματος κι όχι με δημιουργία...
Ο Ολυμπιακός βρήκε ηρεμία βάζοντας τη μπάλα στον Φαλ και λειτουργώντας με ψυχραιμία κάθε φορά που η ομάδα του λαού πλησίαζε στο σκορ. Ο κόουτς Μπαρτζώκας διάβασε απόλυτα εύστοχα τις αδυναμίες της αντιπάλου του, οι οποίες έχουν να κάνουν κυρίως με το αμυντικό κομμάτι. Οι ερυθρόλευκοι γνώριζαν εξ αρχής τη δυσκολία της Μακάμπι να αμυνθεί με συνέπεια και σταθερότητα στα κοψίματα, τις περιστροφές και τις καλύψεις και μέσω plays που κυριαρχούσε η συνεχής κυκλοφορία της μπάλας και τα screens μακριά από τη μπάλα, βρήκαν τους απαραίτητους πόντους για να φτάσουν στη νίκη...
Το τελευταίο διάστημα και μετά την πλήρη επιστροφή του Φαλ, βλέπουμε σταδιακά να μονιμοποιούνται ορισμένα στοιχεία που προβλέπαμε ότι θα πρωταγωνιστήσουν στο φετινό Ολυμπιακό από το περασμένο καλοκαίρι. Βάσει σχεδιασμού, οι νταμπλούχοι Ελλάδας οφείλουν να αναζητήσουν διαφορετικούς τρόπους δημιουργίας κι εκτέλεσης σε σχέση με την προηγούμενη διετία, διατηρώντας το στοιχείο της καλής και γρήγορης κυκλοφορίας της μπάλας με παράλληλη ορθή εκτέλεση των "βασικών". Ο κόουτς Μπαρτζώκας στελέχωσε την ομάδα του κατά τέτοιον τρόπο, ώστε οι ψηλοί του να πρωταγωνιστούν σε μεγάλο μέρος του επιθετικού playobook όχι μόνο παίρνοντας τη μπάλα στο low post, αλλά και πασάροντας από το high. Όπως αναφέραμε παραπάνω, η αδυναμία της Μακάμπι στον έλεγχο των κινήσεων μακριά από τη μπάλα έδωσε την ευκαιρία στους περσινούς φιναλίστ να δουν την πρόοδό τους πάνω στις μεταβολές που δοκιμάζονται φέτος, επομένως όσα είδαμε σε μεγάλο μέρος του παιχνιδιού της Σερβίας ίσως να αποτελούν... σκηνή από τα προσεχώς! Περιμένουμε με ανυπομονησία και τρομερό ενδιαφέρον τη συνέχεια...