Ο Jimmy Jump καταγράφει στο SportPortal2014.blogspot.gr τους λόγους της αγωνιστικής βελτίωσης του Παναθηναϊκού! Η εκμάθηση της φιλοσοφίας Αταμάν, η... εμφάνιση ρόλων, οι πυλώνες κι οι επόμενοι στόχοι!
Μετά από κάμποσα χρόνια το ελληνικό μπάσκετ βίωσε ξανά πώς είναι να κάνεις το απόλυτο σε μία "διαβολοβδομάδα" Ευρωλίγκας! Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός ολοκλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους με τέσσερα στα τέσσερα και πλέον κοιτάζουν τη συνέχεια της διοργάνωσης με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Φυσικά, τίποτα δε μπορεί να θεωρηθεί βέβαιο σε τούτο το σημείο της σεζόν, ωστόσο αμφότεροι έχουν κάθε δικαίωμα να θεωρούν το εαυτό τους σοβαρό ανταγωνιστή για τις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας, παρότι έχουν πολλή δουλειά να κάνουν ενόψει της συνέχειας...
Την Τετάρτη τα είπαμε για τον Ολυμπιακό, οπότε τώρα είναι η σειρά του Παναθηναϊκού. Με εφτά νίκες στις τελευταίες οχτώ αναμετρήσεις σε Ελλάδα κι Ευρώπη και κυρίως λόγω της αισθητής αγωνιστικής βελτίωσης που παρουσιάζει η ομάδα μετά την εντός έδρας ήττα από τη Μακάμπι Τ.Α., ο πράσινος οργανισμός αρχίζει να πιστεύει ειλικρινά στο πρότζεκτ που σχεδιάστηκε το καλοκαίρι. Ο δύσκολος δρόμος της υπομονής αποδίδει καρπούς σιγά-σιγά, αλλά άπαντες πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η διαδρομή βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο. Ο επιθυμητός προορισμός απέχει σημαντικά προς το παρόν, όμως η απόσταση μικραίνει όσο περνούν οι εβδομάδες...
"Άρχισε να είσαι τώρα αυτό που θα γίνεις μετά", είχε πει κάποτε ο Ουίλιαμ Τζέιμς (πρωτοπόρος Αμερικανός φιλόσοφος του 19ου αιώνα). Η συγκεκριμένη φράση θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του προπονητικού σταδίου που "περπατά" ο Παναθηναϊκός εδώ και περίπου ένα μήνα. Αν και πολλά φαίνονται και με γυμνό μάτι, πάμε να αναλύσουμε τους πραγματικούς λόγους που οδήγησαν στην αγωνιστική άνοδο του τριφυλλιού και τις κομβικές κινήσεις του Αταμάν...
Κατά τη γνώμη μου, η βελτίωση του Παναθηναϊκού είναι αποτέλεσμα δύο γεγονότων, που αργά ή γρήγορα ήταν σχεδόν βέβαιο πως θα προέκυπταν. Αρχικά, ο κόουτς και το τεχνικό επιτελείο έχουν προχωρήσει σε ένα πρώτο ξεκαθάρισμα των ρόλων και πλέον είναι εμφανές ότι κάθε παίκτης εντάσσεται σε ένα πλαίσιο που ευνοεί την ανάπτυξη των δυνατοτήτων του. Προσωπικά, θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό αυτό το βήμα για κάθε ομάδα κι ένα στοιχείο που είναι τρομερά υποτιμημένο από τους περισσότερους. Ειδικά για τη φετινή version των πράσινων, η συγκεκριμένη πτυχή θα κρίνει πάρα πολλά, καθώς το ρόστερ δεν υστερεί ούτε ποιοτικά, ούτε αριθμητικά (όταν επιστρέψουν οι τραυματίες). Αν κι είναι βέβαιο ότι θα παρουσιαστούν μεταβολές στο rotation με την πάροδο του χρόνου, γενικά πιστεύω πως έχει ήδη βρεθεί μία "νόρμα", η οποία χρειάζεται 1-2... ενέσεις φρεσκάδας από μέλη που δε φαίνονται να υπολογίζονται προς το παρόν...
Επιπλέον, είναι ξεκάθαρη η ανάπτυξη περισσότερων αυτοματισμών και στις δύο πλευρές του παρκέ. Άπαντες αρχίζουν να αφομοιώνουν τις σκέψεις του τεχνικού σταφ, τη φιλοσοφία και τα "θέλω" του προπονητή και κυρίως τον τρόπο που σκέφτεται κι ενεργεί ο συμπαίκτης τους μέσα στο παρκέ. Όποιος ισχυρίζεται ότι ο Παναθηναϊκός έχει "χημεία" σε απόλυτο βαθμό είτε λέει ψέματα, είτε είναι άσχετος με το άθλημα, ωστόσο μετά από 2,5 μήνες δουλειάς και κοινής συνύπαρξης, μερικά δικαιολογημένα προβλήματα του ξεκινήματος έχουν αρχίσει να ελαττώνονται...
Στις 22 Ιουνίου γράφαμε στο άρθρο ανάλυσης της φιλοσοφίας του νέου τεχνικού των πράσινων:
"Επειδή η συμφωνία με τον Τούρκο προπονητή είναι γνωστή εδώ και μήνες, έχουν ήδη ειπωθεί πολλά για εκείνον. Αν και μιλάμε για έναν εκ των πιο πετυχημένων τεχνικών των τελευταίων ετών στην Ευρωλίγκα, ελάχιστοι έχουν επικεντρωθεί στις πτυχές της τακτικής φιλοσοφίας του. Ανέκαθεν, το μπάσκετ που πρέσβευαν τα σύνολά του στηριζόταν στην ορθή λειτουργία της επίθεσης. Ο κόουτς θέλει γκαρντς και ''3άρια'' που είναι ικανά τόσο στη δημιουργία όσο και στην εκτέλεση, ενώ του αρέσουν τα small ball σχήματα και φυσικά η περιφερειακή απειλή από όσο τι δυνατόν περισσότερους παίκτες της πεντάδας. Λόγω της συγκεκριμένης ροπής του στη στελέχωση των ρόστερ και της δουλειάς του στην προπόνηση, οι ομάδες του χαρακτηρίζονται για το σωστό τους spacing στο μισό γήπεδο και για τον αυξημένο αριθμό ασίστς που καταγράφουν...
Στις σετ καταστάσεις, οι φίλοι του Παναθηναϊκού θα πρέπει να περιμένουν να δουν πολύ pick n' roll μέσω αρκετών εισαγωγικών-τελικών plays. Εφόσον βρει τους κοντούς που ταιριάζουν στα ''θέλω'' του, θα αναπτυχθούν επιθέσεις με άμεσα ball screens, ''Α-set'' ή ''2-3'' διατάξεις, ''Spain'' και κλασικά pick n' rolls. Επιπρόσθετα, μεγάλο μέρος του playbook περιλαμβάνει δράσεις (π.χ. ''1-4'') για off ball εκτελέσεις των σουτέρ. Θυμηθείτε για παράδειγμα πόσες φορές είδαμε τα τελευταία χρόνια τον Μπομπουά να βγαίνει στο ''φτερό'' μετά από κάποιο screen και να σουτάρει ή να αναπτύσσει συνεργασία με τον ψηλό. Πάντως ένα πράγμα πρέπει να κρατήσετε στο μυαλό σας: Το επιθετικό πλαίσιο της νέας version του τριφυλλιού θα περιέχει πολλές ελευθερίες για τους περιφερειακούς ηγέτες. Αν είναι ικανοί να παίρνουν τις σωστές αποφάσεις και τους αρέσει η λέξη ''πρωτοβουλία'', τότε έχουν πολλές ελπίδες να κάνουν ''step up'' υπό τις οδηγίες του πρώην ''καπετάνιου'' της Εφές...
Πού συναντάται το μεγαλύτερο αγωνιστικό ερωτηματικό γύρω από τον κόουτς της Εθνικής Τουρκίας; Μα φυσικά στον τομέα της άμυνας... Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι ο Αταμάν κατάφερε να φτάσει στην κορυφή, όταν μπόρεσε να συνδυάσει τις ιδέες του στην επίθεση με μία πλήρως λειτουργική άμυνα. Οι περισσότεροι μπορεί να στέκονται στο πολύ όμορφο μπάσκετ που έπαιζε επιθετικά η Εφές των προηγούμενων χρόνων, ωστόσο ελάχιστοι έχουν αντιληφθεί πως η τουρκική ομάδα ήταν άκρως αποτελεσματική και στην αναχαίτιση"...
Από τα πρώτα φιλικά του Σεπτεμβρίου ήταν ξεκάθαρο, ότι ο κόουτς Αταμάν θα προσπαθούσε να αναπτύξει τη φιλοσοφία του και στον Παναθηναϊκό, ακολουθώντας τον αγαπημένο του τακτικό δρόμο. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι πράσινοι γκαρντς αναπτύσσουν plays με τις κατευθύνσεις που αναφέραμε τότε. Αυτοί έκριναν, αυτοί κρίνουν κι αυτοί θα κρίνουν εν πολλοίς τα επίπεδα αποτελεσματικότητας του τριφυλλιού στις σετ καταστάσεις, αφού το μοντέλο του Τούρκου τεχνικού ευνοεί το παιχνίδι κοντών με ικανότητα στη δημιουργία και την εκτέλεση. Φυσικά, υπάρχουν κι ορισμένες... πινελιές, που προσωπικά δεν περίμενα να δοκιμαστούν σε τόσο μεγάλο βαθμό. Για παράδειγμα, το επιθετικό playbook περιλαμβάνει δράσεις για εκμετάλλευση του Μήτογλου στο low post (ανάλογες ιδέες δοκιμάζονταν και για τον Παπαπέτρου, αλλά και για τον Λεσόρ), συνθήκη που ουσιαστικά δρομολόγησε το εκτελεστικό step up και την απόκτηση τρομερής ψυχολογίας εκ μέρους του διεθνή άσου. Πλέον, ο Ντίνος λογίζεται ως ένας εκ των κορυφαίων PFs της λίγκας απόλυτα δικαιολογημένα...
Φυσικά, μεγάλη ανάλυση σηκώνει κι ο τρόπος που ο Αταμάν προσπαθεί να αντλήσει όσο το δυνατόν περισσότερα οφέλη από την περιφέρειά του. Καταρχάς, σε αντίθεση με όσα βλέπαμε στις αρχές, ο Σλούκας εντάσσεται στην επίθεση με ένα λιγότερο πιεστικό και κουραστικό τρόπο, είτε παίρνοντας τη μπάλα στο δεύτερο μισό του παρκέ "γλιτώνοντας" το... κουβάλημά της από τη μία πλευρά στην άλλη, είτε λαμβάνοντας μαρκαρίσματα που του επιτρέπουν να "αποθηκεύσει" ενέργεια ενόψει των κρίσιμων κατοχών. Η συγκεκριμένη επιδίωξη έγινε πραγματικότητα τις τελευταίες εβδομάδες κυρίως λόγω της χρησιμοποίησης και της προσαρμογής του Γκραντ στο ρόλο που ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να έχει βάσει στελέχωσης της backcourt. Όπως είχαμε τονίσει όταν ανακοινώθηκε η απόκτησή του, ο Αμερικανός άσος σίγουρα διαθέτει ποιότητα να ανταπεξέλθει στις ανάγκες της Eυρωλίγκα, όμως για να μπορέσει να μονιμοποιηθεί σε αυτήν θα έπρεπε να αλλάξει το στυλ παιχνιδιού του και να φανεί αποτελεσματικός σε αποστολές που δεν είχε συνηθίσει να λαμβάνει στο κατώτερο επίπεδο ή απέτυχε να υποστηρίξει στην Αρμάνι Μιλάνο πριν λίγα χρόνια. Ο περσινός M.V.P. του EuroCup έχει αποδεχθεί έναν πιο passive ρόλο, περιορίζοντας της ατομικές ενέργειες επιθετικά και στηρίζοντας το παιχνίδι του στη δημιουργία και την ανάληψη αμυντικών αποστολών. Αν συνεχίσει έτσι, θα εξελιχθεί σε μία εκ των πολυτιμότερων μονάδων του ρόστερ, γιατί τα χαρακτηριστικά του ταιριάζουν απόλυτα με εκείνα όλων των υπόλοιπων γκαρντς...
Και μιας και πιάσαμε την άμυνα, εδώ τα πράγματα κυλούν απρόσμενα καλά μέχρι στιγμής, αν και πρέπει να δούμε περισσότερες φορές το τριφύλλι εκτός έδρας για να βγάλουμε χρησιμότερα συμπεράσματα. Παρά την απουσία του εξυπνότερου αμυντικού του ρόστερ (βλ. Χουάντσο) και του πάντα χρήσιμου Παπαπέτρου και παρότι η αδυναμία στην εξασφάλιση του αμυντικού ριμπάουντ παραμένει ("πληγή" που μειώνει και την αύξηση πόντων στο transition), ο Παναθηναϊκούς κινείται σε ικανοποιητικούς ρυθμούς αμυντικά. Εκτός του Γκραντ κι η παρουσία του Γκριγκόνις κρίνεται κομβική για αυτήν την εξέλιξη, διότι ο Λιθουανός προσφέρει λύσεις και στις δύο πλευρές του παρκέ και καλύπτει ως ένα βαθμό την έλλειψη πλαγίου με "3nD" ικανότητα. Βάσει του... ιστορικού του κόουτς Αταμάν, εφόσον επιτευχθεί σταθερότητα σε αυτόν τον τομέα, οι πράσινοι θα φανούν σίγουρα ανταγωνιστικοί απέναντι σε κάθε αντίπαλο...
Ακόμα ο Παναθηναϊκός δεν είναι έτοιμος. Δε θα μου φανεί παράξενος ο ερχομός μερικών άσχημων βραδιών στο άμεσο μέλλον, καθώς δεν έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα. Παρόλα αυτά, η αρχή έγινε και το μόνο που απομένει είναι να υπάρξει ταπεινότητα και ψυχραιμία, προκειμένου να στεφθεί από επιτυχία και το δεύτερο "πρέπει" της σεζόν σε αγωνιστικό επίπεδο, που δεν είναι άλλο από την απόκτηση σταθερότητας. Η ένταξη κι η προσαρμογή του Ναν, η αύξηση των απαιτήσεων προς το πρόσωπο του Βιλντόσα κι ο τρόπος που θα επιστρέψουν Παπαπέτρου και Χουάντσο στη δράση αποτελούν τα νέα στοιχήματα για τον Αταμάν και τους συνεργάτες του. Αν κερδηθούν, τότε το Ο.Α.Κ.Α. θα δει το καμάρι του να πρωταγωνιστεί και να διεκδικεί τους στόχους του ως το φινάλε. Αν όχι, το σύνολο θα βαδίσει στα μονοπάτια της... στασιμότητας κι αργά ή γρήγορα θα βιώσει ξανά την περισυλλογή. Το φως στην άκρη του τούνελ αρχίζει να... αχνοφαίνεται, η ελπίδα επέστρεψε, αλλά η ανηφόρα συνεχίζεται...