Το SportPortal2014.blogspot.gr αναλύει το scouting report του Σαμέτ Ακαϊντίν, ενώ σχολιάζει και την απόκτηση του Δημήτρη Λημνιού!
Ο Σαμέτ Ακαϊντίν γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου του 1994 στην Τραπεζούντα. Η ποδοσφαιρική διαδρομή του ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής των Ιντμανοτσάγκι, Τράμπζονσπορ και Μπόλουσπορ. Υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο με την Άρινσπορ το 2013 και στη συνέχεια είχε μία πολυετή παρουσία στις μικρές κατηγορίες της Τουρκίας με τις φανέλες των Σανκακτέπε, Σανλιούρφασπορ, Κετσιορενγκουτσού κι Αδάνα Ντεμίρσπορ. Με την τελευταία πανηγύρισε την άνοδο ως πρωταθλητής στην κορυφαία λίγκα της πατρίδας του το 2021 και μαζί της κατάφερε να αναδειχθεί σε όλα τα επίπεδα. Μετά από 1,5 χρόνο συνεχόμενων καλών εμφανίσεων η Φενέρμπαχτσε προσέφερε 3,7 εκ. ευρώ για την αγορά του. Έγινε άμεσα βασικός και πανηγύρισε την κατάκτηση του κυπέλλου, ωστόσο οι δαπανηρές μεταγραφές του καλοκαιριού στη θέση του και μερικές πολύ άσχημες παρουσίες του όποτε χρησιμοποιήθηκε, τον οδήγησαν στην πόρτα της εξόδου. Είναι διεθνής με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του από το Νοέμβριο του 2022 κι από τότε που ανέλαβε τις τύχες του ο Βιντσέντζο Μοντέλα (συνεργάστηκε μαζί του στην Αδάνα), είναι βασικό στέλεχος...
Ο Ακαϊντίν είναι ένα παιδί που άργησε να αναδειχθεί. Είχε υπομονή να περιμένει την ευκαιρία του και δεν τα παράτησε ποτέ. Από εκεί που θεωρούταν ως μία από τις πιο εμβληματικές μορφές των μικρών κατηγοριών της Τουρκίας, έφτασε να αγωνιστεί στην Εθνική και σε μία από τις μεγαλύτερες ομάδες της χώρας του. Τα τελευταία 2,5 χρόνια ουσιαστικά τα έχει ζήσει όλα και δεν ήταν εύκολο να διαχειριστεί συναισθηματικά μία τόσο απότομη κι άμεση αλλαγή επιπέδου. Πρόκειται για μαχητικό κι ομαδικό παίκτη, που όμως εκτός αγωνιστικού χώρου μιλά κι εκφράζεται σπάνια. Νιώθει καλύτερα όταν δεν έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και λειτουργεί ως χρήσιμο "εργαλείο" για τον προπονητή του...
Στην καριέρα του έχει χρησιμοποιηθεί σχεδόν αποκλειστικά ως κεντρικός αμυντικός. Είναι δεξιοπόδαρος, άρα αντιλαμβάνεστε πως του ταιριάζει καλύτερα ο ρόλος του δεξιού στόπερ. Παρότι σε λίγους μήνες "κλείνει" τα 30 του χρόνια, δε μπορεί να λογίζεται ως μία περίπτωση ποδοσφαιριστή με πλούσια εμπειρία και παραστάσεις από το υψηλό επίπεδο, αφού όπως είπαμε μέχρι πριν 2,5 χρόνια δεν είχε αγωνιστεί ούτε στην πρώτη κατηγορία της Τουρκίας. Χρόνο με το χρόνο βελτιωνόταν στο τακτικό κομμάτι, ωστόσο ακόμα δε θεωρείται "top" στο συγκεκριμένο τομέα...
Η "πρώτη ύλη" του Ακαϊντίν είναι σίγουρα ενδιαφέρουσα. Αν και μιλάμε για έναν παίκτη που βλέπει τον κόσμο από τα 190εκ., ο κορμός του είναι αρκετά ευκίνητος. Επιπλέον, για το ύψος του (για το ύψος του επαναλαμβάνω, όχι γενικά) δεν είναι τόσο αργός. Η επιθετικότητα που βγάζει στο μαρκάρισμά του συνδυάζεται με μία ικανοποιητική τεχνική κατάρτιση για τις ανάγκες της θέσης του. Δεν είναι "Μάγκνουσον", όμως με τη μπάλα στα πόδια συνήθως λειτουργεί ψύχραιμα κι εφόσον έχει το ελεύθερο από το τεχνικό σταφ, θέλει να δοκιμάζει το δεξί του σε μακρινές ή διαγώνιες μεταβιβάσεις (δε νομίζω ότι θα τον δούμε να αναπτύσσει ατομικές ενέργειες στα μέρη μας, αν και στην Αδάνα το έκανε σε ορισμένες περιπτώσεις)...
Στις "1vs1" μονομαχίες τα πηγαίνει σχετικά καλά. Όπως αναφέραμε παραπάνω, επιδιώκει να είναι επιθετικός στο μαρκάρισμά του, μπαίνει δυνατά στις διεκδικήσεις και δε φοβάται την επαφή όντας πολύ δυνατός. "Βγάζει" πάθος κι ένταση στις κινήσεις του, αρκεί να νιώθει εμπιστοσύνη από το περιβάλλον του. Του αρέσει να βγαίνει πρώτος στη μπάλα και να χρησιμοποιεί ένα είδος προβολής με το δεξί του για να ανακόψει την τροφοδότηση του επιθετικού, όμως η συγκεκριμένη ροπή του δε χαρακτηρίζεται από οξυδέρκεια σε μερικές περιπτώσεις. Φυσικά κι αντιμετωπίζει δυσκολίες σε φάσεις που αναγκάζεται να αναχαιτίσει έναν αντίπαλό του σε ανοιχτούς χώρους, ωστόσο δεν ισχύει το ίδιο όταν προσπαθεί να ανακόψει όντας μέλος οργανωμένης και συμπαγούς άμυνας. Χρησιμοποιεί συχνά το τάκλιν του, αλλά όχι πάντα στο σωστό timing. Δε διαθέτει το... εντυπωσιακότερο άλμα του πλανήτη και για αυτόν το λόγο θα υπάρξουν στιγμές που δε θα εκμεταλλευτεί το ύψος του στον αέρα όσο θα έπρεπε. Παρόλα αυτά και για να μην είμαστε υπερβολικοί, θα αποτελέσει αποτελεσματικότερη επιλογή από πολλούς νέους συμπαίκτες του στην ίδια θέση στο συγκεκριμένο τομέα. Η φυσική του κατάσταση είναι εξαιρετική για τα ελληνικά δεδομένα, ενώ δεν έχει αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα τραυματισμών στη μέχρι τώρα καριέρα του...
Πάμε τώρα και στα αρνητικά της περίπτωσής του. Εκτός των ελλείψεων που παρατηρούνται στο τακτικό του υπόβαθρο, ο Ακαϊντίν δεν έχει καταφέρει να περιορίσει τα λάθη του. Εδώ θα έλεγα ταιριάζει πάρα πολύ με τον Γεντβάι. Μπορεί σε μία αναμέτρηση να είναι ένας από τους καλύτερους του αγωνιστικού χώρου, ωστόσο σε κάποιο σημείο να κάνει ένα απίστευτα επιπόλαιο λάθος που εξαιτίας της ιδιαιτερότητας της θέσης του δε μπορεί να διορθωθεί εύκολα. Τι είδους λάθους μπορεί να είναι αυτό; Για παράδειγμα, να χάσει τον έλεγχο της μπάλας χωρίς ιδιαίτερη πίεση, να μην πασάρει εύστοχα ή να εγκαταλείψει το χώρο ευθύνης του πολύ ρισκαδόρικα και να μην προλάβει να επιστρέψει έγκαιρα. Επίσης, πολλές φορές είναι τρομερά απρόσεκτος εντός περιοχής, με συνέπεια να υποπίπτει σε πέναλτι...
Όπως είχαμε τονίσει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ο Παναθηναϊκός δεν προσέθεσε στο δυναμικό του κάποιον aggressive κεντρικό αμυντικό. Ούτε ο Γεντβάι, ούτε ο Πάλμερ-Μπράουν θεωρούνται τέτοιοι, επομένως ήταν αναγκαίο να αποκτηθεί αυτού του στυλ παίκτης τον Ιανουάριο, προκειμένου ο Σένκεφελντ να μην επωμίζεται όλο το συγκεκριμένο βάρος. Ο Ακαϊντίν διαθέτει αυτά τα χαρακτηριστικά, οπότε με μια πρώτη ματιά η επιλογή του μπορεί να θεωρηθεί ορθολογική από πλευράς χαρακτηριστικών. Παρόλα αυτά, το τριφύλλι όφειλε να βρει μία πιο ενδεδειγμένη λύση από τον Τούρκο, ειδικά σε αυτή τη φάση της καριέρας του. Ο διεθνής στόπερ προέρχεται από μία δύσκολη περίοδο στη Φενέρμπαχτσε, όπου ο κόσμος κι ο τύπος της ομάδας ασκούσε σκληρή κριτική εναντίον του. Επιπλέον, παρά τους τραυματισμούς βασικών παικτών, άπαντες επιδίωξαν την απομάκρυνσή του, με συνέπεια να αντιμετωπίσει μία απίστευτα δύσκολη κατάσταση, την οποία δε μπορούσε να διαχειριστεί...
Οι πράσινοι μπορούν να αισιοδοξούν μόνο λόγω της παρουσίας του Φατίχ Τερίμ στον πάγκο τους (εξάλλου σε αυτόν ανήκει η εισήγηση της απόκτησής του). Ο έμπειρος τεχνικός, εκτός άλλων, είναι μετρ στην ψυχολογία κι αυτός είναι ο τομέας που ο Ακαϊντίν θέλει "βοήθεια" την παρούσα χρονική στιγμή. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα διεθνή παίκτη, ο οποίος έχει κι ένα επιπρόσθετο κίνητρο, που δεν είναι άλλο από την παραμονή του στις κλήσεις της Εθνικής Τουρκίας ενόψει EURO 2024...
Τέλος, θα ήθελα να σημειώσω ορισμένα πράγματα και για τον Δημήτρη Λημνιό. Ο Έλληνας μεσοεπιθετικός θα επιδιώξει να πετύχει το restart στην καριέρα του μέσω του Παναθηναϊκού, ωστόσο θα χρειαστεί πάρα πολύ χρόνο για να επανέλθει στα στάνταρ του. Εξαιτίας του σοβαρού τραυματισμού του στο γόνατο και της διαχείρισής του από την Κολωνία (δεν υπολογιζόταν από τον προπονητή του), αυτήν τη στιγμή βρίσκεται πίσω από πλευράς ρυθμού κι αντοχών. Επειδή θεωρώ ότι αργά ή γρήγορα θα καταφέρει να καλύψει το χαμένο έδαφος από πλευράς φυσικής κατάστασης κλπ., προσωπικά προβληματίζομαι περισσότερο για κάτι άλλο. Οι περισσότεροι γνωρίζεται τα αγωνιστικά-τεχνικά χαρακτηριστικά του. Μιλάμε για έναν εξτρέμ που δε στηρίζεται στην τεχνική κατάρτισή του, που οι αρετές του ταιριάζουν περισσότερο σε σύνολα που ψάχνουν την παραγωγή στο transition. Επιπλέον, ανέκαθεν τα πήγαινε καλύτερα παίζοντας δεξιά και με πλάτος (αν κι ο ίδιος πιστεύει το αντίθετο) κι όχι αριστερά με "ανάποδο" πόδι. Αυτού του είδους οι μεσοεπιθετικοί δεν αρέσουν στον Τερίμ, ο οποίος είναι βέβαιο πως είτε άμεσα, είτε σε βάθος χρόνου θα αναζητήσει διαφορετικού τύπου πλάγιο για την ομάδα του. Περιμένω με ανυπομονησία να δω τον τρόπο που ο Τούρκος κόουτς θα διαχειριστεί τον Λημνιό, ειδικά αν δεν προκύψει μεταγραφή στη θέση του από την αγορά του Ιανουαρίου...