O Jimmy Jump αρθρογραφεί στο SportPortal2014.blogspot.gr για τον ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ θρίαμβο του Ολυμπιακού, που βίωσε τη μεγαλύτερη στιγμή του, πρωταγωνιστώντας σε μία ιστορία που ζήλευε και το καλύτερο σενάριο ταινίας του... Χόλιγουντ!
Το ζήσαμε κι αυτό! Αν κι έγινε μέσω της νεοσύστατης διοργάνωσης της U.E.F.A. και μέσω του ευρωπαϊκού κυπέλλου με την τρίτη μεγαλύτερη δυναμικότητα, η Ελλάδα πανηγυρίζει την παρθενική ευρωκούπα της σε συλλογικό επίπεδο! Ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε το όνειρο των οπαδών του, κατακτώντας το Conference League μέσα στο γήπεδο της Α.Ε.Κ. μετά από έναν αγωνιώδη τελικό κόντρα στη Φιορεντίνα!
Μετά από αυτές τις στιγμές έχεις να πεις τόσα πολλά, μα παράλληλα και τόσα λίγα. Ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε ένα θρίαμβο, που θα θυμόμαστε για πάντα. Εδώ πράγματι δεν πρέπει να... χωράνε οπαδικά. Η επιτυχία του είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και μόνο ως τέτοια οφείλουμε να την αντιμετωπίζουμε άπαντες. Πάνω από όλους κι από όλα έχουμε να κάνουμε με μία εκπλήρωση αιώνιου απωθημένου, έστω κι αν ξανατονίζω πως πρόκειται για μία διοργάνωση που δεν έχει σε καμία περίπτωση τη βαρύτητα του Champions ή και του Europa League...
Όσα βίωσε ο οργανισμός την τελευταία διετία κι ο τρόπος που έφτασε στον απόλυτο θρίαμβο αποτελούν μία ιστορία, η οποία κατά τη γνώμη μου δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το καλύτερο σενάριο ταινίας του... Χόλιγουντ! Αμέτρητες αλλαγές προπονητών, συνεχείς μεταβολές πλάνων, άπειρες μεταγραφές-αποχωρήσεις κι εντέλει... ευρωπαϊκή κούπα συνέθεσαν ένα σκηνικό που πραγματικά δυσκολεύομαι να θυμηθώ αν έχει υπάρξει ανάλογο στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική ιστορία. Όλο αυτό ήταν ένα "παραμύθι", ειδικά αν αναλογιστούμε τι ακριβώς συνέβη τους τελευταίους μήνες...
Όπως είχα γράψει και πρόσφατα, η διοίκηση του Ολυμπιακού λειτούργησε τον περασμένο Φλεβάρη λες κι είχε βάλει πραγματικά στόχο την κατάκτηση του Conference League, προσλαμβάνοντας έναν προπονητή με τη φιλοσοφία του Μεντιλίμπαρ. Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να διαχειρίζεται δύσκολες κι οριακές καταστάσεις, είναι φτιαγμένος να διαχειρίζεται νοκ-άουτ και τελικούς. Το απέδειξε από την αρχή ως το τέλος κι απόλυτα δίκαια το όνομά του θα γράφεται με "χρυσά" γράμματα στην ιστορία του συλλόγου. Στον τελικό διάβασε τέλεια την τακτική της Φιορεντίνα μετά το πρώτο ημίχρονο (οι Ιταλοί "φοβήθηκαν" να αναπτυχθούν με πάσες απέναντι στο εξαιρετικό ερυθρόλευκο pressing), δίνοντας "βάθος" στην άμυνά του για να αποκρούσει τα πάμπολλα αντίπαλα γεμίσματα. Σταδιακά η ελληνική ομάδα επέβαλλε το ρυθμό της και πήγε το παιχνίδι εκεί που ήθελε, φτάνοντας εντέλει στη νίκη...
Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους για αυτό το μοναδικό επίτευγμα. Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν πρέπει να χάσει ακόμα μία ευκαιρία. Όλοι πρέπει να αποκτήσουν υψηλότερα κίνητρα από την επιτυχία του Ολυμπιακού και παράλληλα οι ίδιοι οι Πειραιώτες να βάλουν νέους στόχους. Πραγματικά, μόνο καλό θα κάνει η συγκεκριμένη επιτυχία, αρκεί οι άνθρωποι που κινούν τα νήματα στα κορυφαία ελληνικά clubs να αντιληφθούν την προοπτική που υπάρχει. Κατά τη γνώμη μου, αργά ή γρήγορα θα ξαναδούμε σύλλογό μας να διεκδικεί την κούπα στο Conference League, αρκεί οι ιδιοκτήτες να κοιτάξουν το δάσος κι όχι το δέντρο...