Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr το "break" του Ολυμπιακού στο Ο.Α.Κ.Α. και τη συνέχεια της σειράς των τελικών της Α1!
Έχοντας τον απόλυτο έλεγχο στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, ο Ολυμπιακός "έσπασε" την έδρα του Παναθηναϊκού στο πρώτο ματς της σειράς και πήρε προβάδισμα στη μάχη των τελικών. Οι κυπελλούχοι Ελλάδας εμφανίστηκαν έτοιμοι να διεκδικήσουν στο έπακρο τις πιθανότητές τους στο ζευγάρι κι εκμεταλλεύτηκαν πλήρως την κατάσταση των πρωταθλητών Ευρώπης, οι οποίοι μετά το Βερολίνο δείχνουν να έχουν "αδειάσει" πνευματικά...
Για ακόμα μία φορά φέτος στο συγκεκριμένο ματσάρισμα, ο κόουτς Μπαρτζώκας παρουσίασε ένα πολύ διαβασμένο σύνολο. Η απουσία του Φαλ είναι αναντικατάστατη, διότι μιλάμε για τον πιθανότατα πιο κομβικό παίκτη του ερυθρόλευκου ρόστερ. Ο Γάλλος προσφέρει τις "γνωστές" λύσεις στην επίθεση με τα τελειώματα και τη δημιουργία του, όμως παράλληλα αποτελεί κι ένα τρομερό αμυντικό εργαλείο στις συνθήκες που οι Πειραιώτες ενεργοποιούν την άμυνα με "αλλαγές" (την έχουμε δει αμέτρητες φορές και κόντρα στο τριφύλλι). Ο αυξημένος ρόλος του εξαιρετικού Μιλουτίνοφ πλέον αποτελεί μονόδρομο για τον Έλληνα τεχνικό, ο οποίος αυτήν τη φορά ξεκίνησε την αναμέτρηση με τον Σέρβο να μένει πίσω στις κεντρικές δράσεις του Ναν. Ο Αμερικανός σκόρερ βρέθηκε σε πάρα πολύ κακό βράδυ αν και σημείωσε ξανά διψήφιο αριθμό πόντων, αφού δε μπόρεσε να εκμεταλλευτεί το καλό midrange shot που διαθέτει κόντρα στη συγκεκριμένη αντιμετώπιση των φιλοξενούμενων. Επιπλέον, απέναντι στον Σλούκα είδαμε ξανά "switching" στον άξονα, με τον "Μίλου" να βγαίνει στην πρώτη ζώνη άμυνας ή να προκύπτει ακόμα και τριπλή "αλλαγή" στα "Spain" pick n' rolls του M.V.P. του Final Four...
Το τεχνικό σταφ των νικητών προχώρησε στη συγκεκριμένη μεταβολή μετά την απουσία του Φαλ σε ό,τι έχει να κάνει με το αμυντικό κομμάτι, αλλά για ακόμα μία φορά εστίασε την προσοχή του στην προσπάθεια εύρεσης αδυναμιών στην πράσινη άμυνα, η οποία είναι μία από τις καλύτερες (αν όχι η καλύτερη) της Ευρώπης. Ο κόουτς Μπαρτζώκας έβαλε στο... στόχαστρο παίκτες όπως ο Μήτογλου (μέσω καταστάσεων που τον αναγκάζουν να βγει εκτός ρακέτας), ο Ναν (με ανάμειξή του σε plays που πρέπει να "αλλάξει" ή να ολοκληρώσει περιστροφή), ο Σλούκας (ακόμα και με "1vs1" επιθέσεις) κι ο Λεσόρ (με post ups κυρίως του Μιλουτίνοφ). Ο Ολυμπιακός βρήκε λύσεις χάρη στον προπονητή του και μπόρεσε να πάρει τη νίκη, παρότι η άμυνά του δεν έπιασε τα στάνταρ που την έχουμε συνηθίσει...
Ο Παναθηναϊκός ήταν φανερά ανέτοιμος σε όλους τους τομείς. Έστω και καθυστερημένα, ο κόουτς Αταμάν επιχείρησε να βρει λύσεις, ωστόσο τόσο ο ίδιος, όσο κι οι παίκτες του ήταν εκτός κλίματος. Το κακό είναι ότι οι περισσότεροι γνώριζαν πως θα συμβεί κάτι τέτοιο, διότι στο εσωτερικό της ομάδας υπάρχει ένα είδος "αδειάσματος" μετά το θρίαμβο στο Βερολίνο. Είναι τρομερά δύσκολο για έναν οργανισμό να επανέλθει στο 100% μετά από μία τέτοια ιστορική επιτυχία και για αυτόν το λόγο θεωρώ ότι η εικόνα του πρώτου τελικού ήταν απόλυτα αναμενόμενη...
Οι πρωταθλητές Ευρώπης χρειάζονταν να... φάνε ένα ισχυρό "χαστούκι", προκειμένου να ανακτήσουν την αγωνιστική σοβαρότητά τους στο φινάλε της σεζόν. Το ερώτημα είναι πόσο γρήγορα η συγκεκριμένη... ανάκτηση θα επέλθει στον απόλυτο βαθμό, ιδιαίτερα κόντρα σε έναν Ολυμπιακό που δε βρίσκεται στην κατάσταση Φεβρουαρίου-Μαρτίου, ωστόσο έχει μεγαλύτερη ανάγκη την κατάκτηση του τρίτου συνεχόμενου πρωταθλήματος. Το παιχνίδι της Παρασκευής θα "δείξει" πολλά πράγματα...