Το SportPortal2014.blogspot.gr περνά από... ακτίνες "Χ" το νέο προπονητή του Παναθηναϊκού, Ντιέγο Αλόνσο και βάζει τέλος στα ψέματα "δημοσιογράφων" και μη! Η πορεία του στους πάγκους, η τακτική φιλοσοφία που υποστηρίζει και το μεγάλο (πραγματικά πολύ μεγάλο) ερωτηματικό γύρω από αυτόν το "γάμο"!
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Από τη στιγμή που ο Γιάννης Αλαφούζος δεν αποφασίζει να αποσυρθεί από τα διοικητικά δρώμενα, ο Παναθηναϊκός είναι καταδικασμένος να ρίχνει συνεχώς... ζαριές. Πέραν των όσων έχει "καταφέρει" αυτός ο άνθρωπος από την ημέρα που ανέλαβε τις τύχες της Π.Α.Ε., την παρούσα χρονική στιγμή έχει αφήσει ένα ολόκληρο αγωνιστικό τμήμα στην τύχη του. Το τριφύλλι υπολειτουργεί όλα αυτά τα χρόνια, καθώς δε διαθέτει αρκετά κι ικανά στελέχη γύρω από την ποδοσφαιρική ομάδα, με συνέπεια να πέφτει το βάρος σε έναν άνθρωπο (διαφορετικά κατά καιρούς) για όλα τα ζητήματα. Καλώς ή κακώς, οι κυπελλούχοι Ελλάδας δε μπορούν να φέρουν προπονητές από το εξωτερικό που βρίσκονται σε "καλή" φάση στην καριέρα τους, διότι δε διαθέτουν τους ανθρώπους και την οργάνωση να κυνηγήσουν τέτοιους είδους κινήσεις...
Παρά τη ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ καχυποψία, όντως έγινε σοβαρή προσπάθεια για τον Σάρρι, ωστόσο εξ αρχής ακουγόταν ως... αστεία όσα λέγονταν περί σημαντικών πιθανοτήτων συμφωνίας. Ο Ιταλός ανήκει στο κορυφαίο επίπεδο του ευρωπαϊκού στερεώματος και δεν υπήρχε περίπτωση να έρθει στην Ελλάδα πριν αντιληφθεί πως έχει διαγραφεί οριστικά από τις λίστες των top συλλόγων της Ευρώπης. Βέβαια, ακόμα κι ολοκληρωνόταν το θαύμα κι ερχόταν στη χώρα μας, κατά πάσα πιθανότητα δε θα κατάφερνε να υλοποιήσει τους στόχους του, γιατί θα συναντούσε ένα οργανόγραμμα που αποτελείται από λίγα κι ως επί το πλείστον ανίκανα άτομα. Ο Γιάννης Αλαφούζος πρέπει να εξαφανιστεί από την παναθηναϊκή επικαιρότητα το συντομότερο δυνατό, διότι πολύ απλά μόνο κατά τύχη θα μπορέσει να οδηγήσει τον οργανισμό σε κάποια επιτυχία...
Πάμε τώρα να μιλήσουμε αναλυτικά για τον Ντιέγο Αλόνσο. Αρχικά, συγκέντρωσα κάποιες δηλώσεις του από διάφορες συνεντεύξεις που έχει δώσει παλιότερα, προκειμένου σιγά-σιγά να καταλάβουμε ποιος είναι γενικότερα ο τρόπος σκέψης του γύρω από το επάγγελμα που ακολουθεί...
"Οι προπονητές έχουν πάντα μια κληρονομιά από τον προηγούμενο προπονητή. Εκεί πρέπει να ξέρουμε τι λειτούργησε καλά για να το διατηρήσουμε. Δε μπορείς να καταστρέψεις τα πάντα, γιατί υπάρχουν πολύ χρήσιμα πράγματα από πριν"...
"Πρώτα πρέπει να δουλέψουμε και να πείσουμε τα εργαλεία (δηλ. τους παίκτες). Θα έχουμε αποτυχίες ή επιτυχίες, αλλά θα χτίσουμε για να είμαστε κυρίαρχοι από κάθε άποψη"...
"Το πόσο χρόνο χρειαζόμαστε ώστε να πετύχουμε αυτό που θέλουμε, θα εξαρτηθεί από την ικανότητά μας"...
"Η εμπειρία μου σε διάφορα μέρη με έχει κάνει πιο ευέλικτο. Η προσαρμογή είναι πιο γρήγορη"...
"Πρέπει να βρεις το σωστό μέτρο για να μπορέσεις να γίνεις καλύτερος. Όταν φτάνεις σε ένα νέο κλαμπ, δε μπορείς να καταστρέψεις τον εαυτό σου. Πρέπει να χτίσεις, να δεις τι υπάρχει. Υπάρχουν πολύ ικανοί άνθρωποι, που μπορούν να σε βελτιώσουν"...
"Ο Λουίς Αραγονές ήταν ίσως η πιο σημαντική περίπτωση στην καριέρα μου. Πάντα συμπεριφερόταν υπέροχα μαζί μου. Ήταν πάντα πολύ ευγενικός κι ανοιχτός σε οτιδήποτε μπορούσαμε να ανταλλάξουμε. Ο προπονητής που με σημάδεψε περισσότερο ήταν αυτός που είχα στα 21 μου. Ονομαζόταν Χούλιο Ρίβας κι είναι Ουρουγουανός. Χάρη σε εκείνον είπα ότι θέλω να γίνω προπονητής. Στη συνέχεια έμαθα πολλά για τη μεθοδολογία από τον Ράφα Μπενίτεθ, πέρα από αμέτρητους άλλους που με βοήθησαν σε όλη μου την καριέρα"...
"Τα πάθη μου είναι το ποδόσφαιρο κι η οικογένειά μου. Εκεί περνάει όλος ο χρόνος μου. Η ηγεσία είναι ένα άλλο θεμελιώδες κομμάτι. Αποτελεί κίνητρο"...
"Ποτέ δεν ξέρεις ποια λεπτομέρεια σε κάνει να κερδίζεις, οπότε πρέπει να τα φροντίζεις όλα για να κάνουμε ο ένας τον άλλο καλύτερο. Καταλαβαίνω την πίεση που υπάρχει, αλλά το παίρνω με πολύ καλό τρόπο. Το παίρνω πάντα υπέρ μου"...
"Όταν είμαι χωρίς δουλειά, ζω στη Μαδρίτη. Σε αυτό το διάστημα εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία για βελτίωση των γνώσεών μου, αλλά και για να μελετήσω γλώσσες. Όταν επιλέγω να ενταχθώ σε ένα σύλλογο, πέρα από το μέγεθός του, αυτό που επεξεργάζομαι περισσότερο είναι η ιεραρχία των ποδοσφαιριστών που υπάρχουν, προκειμένου να διαπιστώσω αν θα μας επιτρέψει να αναπτυχθούμε και να γίνουμε μια ομάδα με τα χαρακτηριστικά που θέλουμε"...
"Κατάλαβα ότι αυτό ήταν το πάθος μου. Μου αρέσει η προπόνηση πολύ περισσότερο από το να παίζω. Μου άρεσε πολύ να παίζω, αλλά απολαμβάνω την προπόνηση πολύ περισσότερο"...
"Πάντα σκέφτομαι πώς να κερδίσω ξανά. Είναι αλήθεια ότι αυτό δεν εγγυάται την επιτυχία, ωστόσο είναι ο τρόπος μου να κατανοήσω αυτό το επάγγελμα. Αυτή θα είναι μια φιλοσοφία που θα με συνοδεύει πάντα ως προπονητή"...
"Έχω εμμονή με την καλή προετοιμασία. Το πιο σημαντικό πράγμα στο ποδόσφαιρο είναι η προετοιμασία για τη νίκη. Δεν έχει να κάνει μόνο με μια λέξη, αλλά με μια φιλοσοφία"...
"Ήμουν ένας προπονητής που είχε την τύχη να γίνει ποδοσφαιριστής. Στα 21 μου συνειδητοποίησα ότι ήθελα να προπονήσω και πως το μέλλον μου είναι να γίνω προπονητής"...
Ο νέος προπονητής του Παναθηναϊκού γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο στις 6 Απριλίου του 1975. Το ντεμπούτο του ως ποδοσφαιριστής έγινε στη Μπέλα Βίστα, στην οποία έμεινε τέσσερα χρόνια και πανηγύρισε ένα πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας. Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε Αργεντινή, Ισπανία (η μεταγραφή του στη Βαλένθια ήταν μία από τις ακριβότερες της εποχής), Μεξικό και Κίνα. Το 2002 βγήκε πρώτος σκόρερ της ισπανικής Segunda División, πρωταγωνιστώντας στην άνοδο της Ατλέτικο Μαδρίτης. Φυσικά, ανά περιόδους υπήρξε μέλος και της Εθνικής Ουρουγουάης. Ως προπονητής άρχισε να δουλεύει το 2011. Το πρώτο του βήμα ήταν ίδιο με αυτό της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής (βλ. Μπέλα Βίστα), ενώ ακολούθησαν τα περάσματά του από τις Γκουαρανί, Πενιαρόλ κι Ολίμπια...
Στην Πατσούκα πήγε το Δεκέμβριο του 2014. Οι πρώτες του παρουσίες στα πρωταθλήματα του Μεξικού δεν ήταν οι καλύτερες, καθότι το σύνολό του αντιμετώπιζε προβλήματα στο αμυντικό κομμάτι. Ουσιαστικά κατάφερε να φέρει την ομάδα στα... τακτικά μέτρα του μετά από ένα χρόνο δουλειάς. Έφτασε ως την κατάκτηση του Κλαουσούρα του 2016, επικρατώντας σε διπλούς τελικούς της πρωτοπόρου Μοντερέι, ενώ έχασε το κύπελλο κόντρα στην Τίγρες λίγες μέρες αργότερα. Στο Απερτούρα που ακολουθούσε η Πατσούκα έπαιξε και πάλι όμορφο ποδόσφαιρο, ωστόσο γνώρισε αποκλεισμό-σοκ στα προημιτελικά από την έβδομη Νεκάξα. Τότε πολλοί είπαν ότι ο Αλόνσο έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στο Τσάμπιονς Λιγκ της Κεντρικής και Βόρειας Αμερικής, κάτι που έγινε και στη συνέχεια στο επόμενο Κλαουσούρα...
Μάλλον οι... προτεραιότητες μοιράστηκαν σωστά, αφού τον Απρίλη του 2017 ήρθε ο κορυφαίος τίτλος της ποδοσφαιρικής ηπείρου μετά από δύο σκληρούς τελικούς κόντρα στην Τίγρες! Μετά τη συγκεκριμένη επιτυχία η... συνταγή άρχισε να χαλάει, αν και σημειώθηκε ανταγωνιστική παρουσία στο Μουντιάλ Συλλόγων (δύσκολος αποκλεισμός στα ημιτελικά από τη Γκρέμιο και νίκη στο μικρό τελικό απέναντι στην Αλ Τζαζίρα). Ακολούθησε ήττα στον τελικό του Κυπέλλου από τη Μοντερέι και μετά από τη μη εξασφάλιση της συμμετοχής στα προημιτελικά του Κλαουσούρα του 2018, ήρθε το τέλος της συνεργασίας των δύο πλευρών (διήρκησε περίπου 3,5 χρόνια)...
Ο νέος προπονητής του τριφυλλιού δεν άργησε να βρει τη νέα του δουλειά, καθώς συμφώνησε άμεσα με τη Μοντερέι. Η πορεία του ξεκίνησε με το... αριστερό, αφού η ομάδα του έχασε το Σούπερ Καπ από τη Νεκάξα. Ακολούθησε νέα ήττα στον τελικό του Κυπέλλου από την Κρουζ Αζούλ, η οποία του έβαλε "στοπ" και στα ημιτελικά του πρωταθλήματος Απερτούρα. Στο Κλαουσούρα που ακολούθησε ο Αλόνσο παρουσίασε ένα βελτιωμένο σύνολο, ωστόσο όσο περνούσε ο καιρός το βάρος έπεφτε ολοένα και περισσότερο στο Τσάμπιονς Λιγκ. Όπως και στην Πατσούκα, ο Ουρουγουανός τεχνικός κατέκτησε το τρόπαιο κόντρα στην Τίγρες και για δεύτερη φορά στην καριέρα του κατάφερε να φτάσει στην κορυφή της Κεντρικής και Βόρειας Αμερικής (ο πρώτος προπονητής που πέτυχε κάτι τέτοιο)! Λίγες μέρες αργότερα η συγκεκριμένη ομάδα πήρε εκδίκηση στα ημιτελικά του Κλαουσούρα, όμως ο σημαντικότερος τίτλος είχε βαφτεί μπλε. Στα τέλη του Σεπτέμβρη του 2019 το συμβόλαιο του κόουτς ολοκληρώθηκε εξαιτίας της μέτριας πορείας στο πρωτάθλημα...
Ενώ βρισκόταν στο καλύτερο σημείο της προπονητικής καριέρας του και το έργο του άρχισε να μελετάται από ευρωπαϊκούς συλλόγους, ο Αλόνσο έχασε το δρόμο του. Οι επιλογές του δεν ήταν ορθές, γιατί επέλεξε πρωταθλήματα κι ομάδες με απαιτήσεις κι αγωνιστικό στυλ που εκείνος δε μπορούσε να υποστηρίξει τακτικά και πνευματικά. Αρχικά, συμφώνησε με την Ίντερ Μαϊάμι, η οποία μόλις είχε δημιουργηθεί από τον Ντέιβιντ Μπέκαμ και θα αγωνιζόταν για πρώτη φορά στη λίγκα του M.L.S.. Παρότι διέθετε έναν εκ των μεγαλύτερων προϋπολογισμών, ο Ουρουγουανός δε μπόρεσε σε κανένα σημείο να μεταδώσει τη φιλοσοφία του στους παίκτες του. Η ομάδα κατετάγη δέκατη (ξεπέρασε μόλις τέσσερις αντιπάλους στη βαθμολογία) και στις αρχές του 2021 έλυσε τη συνεργασία μαζί του...
Στη συνέχεια έμεινε για περίπου ένα χρόνο εκτός πάγκων, ωστόσο οι κακές αποφάσεις του συνεχίστηκαν. Το Γενάρη του 2022 ανέλαβε τις τύχες της Εθνικής Ουρουγουάης, αντικαθιστώντας τον Όσκαρ Ταμπάρες μετά από 15 χρόνια παρουσίας του. Αν και συνέβαλλε τα μέγιστα στην ανατροπή που σημειώθηκε τις τελευταίες αγωνιστικές των προκριματικών του Μουντιάλ (έκανε το απόλυτο στο φινάλε με 4Χ4), ήταν ολοφάνερο ότι το ρόστερ που είχε στα χέρια του εκείνη την περίοδο δε μπορούσε να παίξει το ποδόσφαιρο που επιθυμεί. Πριν την έναρξη της διοργάνωσης του Κατάρ έκανε δηλώσεις μέχρι και για... κατάκτηση της κούπας, όμως η παρέα των Σουάρες-Καβάνι αποκλείστηκε (έστω κι άδικα εξαιτίας λανθασμένων διαιτητικών αποφάσεων στο ματς με την Πορτογαλία) στους ομίλους από την ισόβαθμη Νότια Κορέα. Οι οπαδοί τον κατηγόρησαν για την "αδυναμία" του να επιβληθεί των μεγάλων ονομάτων και για την επιμονή του σε αυτά, παρότι βρίσκονταν σε ποδοσφαιρικά προχωρημένη ηλικία...
Η Ομοσπονδία της πατρίδας του δεν τον απέλυσε, αλλά ο Αλόνσο πήρε την απόφαση να εργαστεί ξανά σε συλλόγους. Παραιτήθηκε το Φλεβάρη του 2023 κι άρχισε για πρώτη φορά στην καριέρα του να ψάχνει την ευρωπαϊκή προοπτική. Η πρόταση ήρθε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, όμως κι αυτήν τη φορά το πρότζεκτ δεν ταίριαζε με τη φιλοσοφία και την ιδιοσυγκρασία του. Η Σεβίλλη βρισκόταν σε κατάσταση αποσύνθεσης μετά τον καλοκαιρινό σχεδιασμό των Όρτα-Μεντιλίμπαρ και κυρίως δε διέθετε το ρόστερ που θα "επέτρεπε" στον Ουρουγουανό κόουτς να ακολουθήσει την αγαπημένη του συνταγή. Μετά από δύο μήνες απολύθηκε, έχοντας νίκες μόνο στο Κύπελλο κόντρα σε αντιπάλους από χαμηλότερα πρωταθλήματα, μία τέταρτη θέση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ (κόντρα σε Άρσεναλ, Αϊντχόφεν και Λανς) και το χειρότερο ρεκόρ προπονητή στην ιστορία της La Liga (οχτώ μη νικηφόρα παιχνίδια). Μπορεί οι παίκτες να τάχθηκαν στο πλευρό του (ο Ράκιτιτς όντως έχει δηλώσει πως μαζί του οι Ανδαλουσιάνοι έπαιξαν το καλύτερο ποδόσφαιρο των τελευταίων ετών) και το αρνητικό σερί να πραγματοποιήθηκε εντός ενός πολύ δύσκολου προγράμματος, όμως η αποτυχία του Αλόνσο ήταν τρομακτική...
Κατά καιρούς έχει χρησιμοποιήσει το 4-4-2 ή συστήματα με τρεις κεντρικούς αμυντικούς, ωστόσο το αγαπημένο του σύστημα είναι το 4-2-3-1 που μπορεί να μετατραπεί και σε 4-3-3 με "τρίγωνο" στον άξονα. Στο δικό του πλάνο αυτός ο σχηματισμός παίρνει διαφορετικές μορφές, ανάλογα με τον τρόπο που αμύνεται-πρεσάρει οργανωμένα και του τύπου σετ επίθεσης...
Είναι λάτρης της σωστής προετοιμασίας των αγώνων. Διαβάζει πολύ τον αντίπαλο κι ανά καιρούς δεν έχει διστάσει να προβεί σε προσαρμογές προκειμένου να πάρει το αποτέλεσμα που θέλει. Για παράδειγμα, τον έχουμε δει να δοκιμάζει ένα 4-2-3-1 με κάποιο μπακ να είναι ουσιαστικά κεντρικός αμυντικός και κάποιον πλάγιο μεσοεπιθετικό να είναι αμυντικογενής, με στόχο ο σχηματισμός να γίνεται εύκολα 5-3-2 σε φάση άμυνας. Οι ομάδες του είναι οργανωμένες. Δουλεύει πολύ πάνω στο κομμάτι της ανάπτυξης στο transition και της άμεσης δημιουργίας, ωστόσο ζητά από τους παίκτες του να έχουν εκείνοι την κατοχή και τον έλεγχο...
Η αλήθεια είναι ότι το πλάνο του δεν περιλαμβάνει ρηξικέλευθες προτάσεις στην επιθετική τακτική. Το δικό του 4-2-3-1 μετατρέπεται σε 3-4-2-1 κατά τη διάρκεια οργανωμένης επίθεσης, όπου το "6άρι" πηγαίνει ενδιάμεσα στους δύο κεντρικούς αμυντικούς, αυτοί "ανοίγονται" δεξιά κι αριστερά του κι οι έτεροι κεντρικοί χαφ έρχονται μπροστά τους. Επιπλέον, ανάλογο σχήμα επιλέγεται με τη μεταφορά ενός εκ των δύο πιο προωθημένων μέσων στο δεξί ή το αριστερό άκρο της άμυνας (ανάλογα με το χώρο που καλύπτουν) και την ανάλογη μετακίνηση των στόπερς ώστε να δημιουργηθεί τριάδα. Ο 49χρονος κόουτς "αγαπά" τα χαφ που είναι καλοί με τη μπάλα στα πόδια, μπορούν να ανταλλάσσουν ρόλους στην ανάπτυξη και καλύπτουν έγκαιρα τους χώρους όταν προβλέπεται να ανοιχτούν στα πλάγια...
Μέσω του συγκεκριμένου πλαισίου ο Αλόνσο προσπαθεί να... στρώσει το δρόμο κυρίως για την παραγωγή συνεργασιών στα πλάγια. Οι εξτρέμ του πρέπει να αποδίδουν τόσο παίζοντας κεντρικά (τύπου Μπερνάρντ φέτος) ή δίπλα στον επιθετικό, όσο και ξεκινώντας από τη γραμμή του άουτ. Οι ακραίοι μπακ κινούνται κι εξωτερικά κι εσωτερικά, αρκεί να διαθέτουν επιθετικές αρετές. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο Ουρουγουανός τεχνικός ζητά από τον έναν πλάγιο αμυντικό να μείνει χαμηλά στο γήπεδο ακόμα και στο πλαίσιο του 3-4-2-1 που αναφέραμε παραπάνω, με στόχο να προκύψει υπεραριθμία στη μία πλευρά (με την παράλληλη μετατόπιση προς τα εκεί του "8" και του "10") και να αφεθεί περισσότερος χώρος στην απέναντι για τον πλάγιο μεσοεπιθετικό ή και για τον έτερο μπακ που είναι ψηλότερα στο γήπεδο. Τέτοιου είδους επιλογή δοκιμάζεται και στις περιπτώσεις που ένας εξτρέμ χρησιμοποιείται ουσιαστικά ως δεύτερος φορ...
Ο Αλόνσο είναι ένας προπονητής που του αρέσει το pressing ψηλά. Διαθέτει εξαιρετικές ιδέες πάνω σε αυτό, τις οποίες δουλεύει μέσω της προσαρμογής του 4-2-3-1 σε 4-4-2 και πάντα με εργαλείο το "man to man". Ο επιτελικός μέσος ανεβαίνει στο πλάι του φορ και μαζί πιέζουν τους κεντρικούς αμυντικούς της άλλης πλευράς, με τον πρώην καθοδηγητή της Σεβίλλης συνήθως να χρησιμοποιεί τους εξτρέμ του για παγίδες σε επιλεγμένους στόχους. Ο Παναθηναϊκός της νέας σεζόν σίγουρα θα παρουσιάσει "φρέσκιες" ιδέες στο συγκεκριμένο κομμάτι, αν και θα πρέπει να ξεκαθαριστεί κάτι: Η φιλοσοφία του νέου του κόουτς προβλέπει αρκετό πρεσάρισμα ψηλά, όχι όμως στο βαθμό που βλέπουμε από την Α.Ε.Κ. του Αλμέιδα. Τα σύνολα του Αλόνσο επιλέγουν να αμυνθούν και πιο χαμηλά ανά διαστήματα, ασκώντας την πίεσή τους και στα όρια της μεσαίας γραμμής. Σε αυτήν περίπτωση το 4-2-3-1 γίνεται "καθαρό" 4-1-4-1, με τους πλάγιους μεσοεπιθετικούς να κλείνουν μαζί με τους προωθημένους μέσους τον άξονα. Με λίγα λόγια, είτε σε φάση επίθεσης, είτε σε φάση άμυνας θα δείτε τους επιθετικογενείς ακραίους να συγκλίνουν αρκετά προς τα μέσα...
Άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία της φιλοσοφίας του Αλόνσο; Οι ομάδες του δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στις στημένες φάσεις. Θα τον δείτε να δίνει εντολή για γέμισμα ακόμα κι από σημεία που είναι μακρινά από την αντίπαλη περιοχή. Επιπλέον, στα αμυντικά στημένα επιλέγεται σχεδόν αποκλειστικά "ζώνη" στα μαρκαρίσματα...
Οι δημοσιογράφοι που ανήκουν στο payroll της Π.Α.Ε. έχουν μεταφέρει στον κόσμο της ομάδας ΞΑΝΑ αμέτρητα ψέματα. Επειδή η πορεία της καριέρας τους μοιάζει ως ένα βαθμό, το επικοινωνιακό επιτελείο του Αλαφούζου προσπαθεί να μας πείσει πως ο Αλόνσο είναι ένας νέος "Αλμέιδα", κάνοντας μάλιστα αναφορές για ομοιότητές του και στο τακτικό κομμάτι! Αν και δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς κερδίζει η μία πλευρά μέσω της συγκεκριμένης σύγκρισης (ο Αργεντινός κόουτς δεν είναι δα και... Γκουαρντιόλα), είναι αλήθεια πως υπάρχουν κοινά σημεία μεταξύ τους, αλλά σε καμία περίπτωση στο βαθμό που τονίζεται από τους σύγχρονους "τουλούμπες"-"νεκροθάφτες"...
Ο Αλόνσο είναι ένας προπονητής που προσωπικά μου αρέσει. Δε διαθέτει ιδέες που θα συναρπάσουν όσον αφορά το κομμάτι της ποικιλίας συνεργασιών, ωστόσο πάντα προσπαθεί να δημιουργήσει οργανωμένα σύνολα, με ξεκάθαρη στόχευση και γνώση του αντιπάλου. Το πλάνο του έχει μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας όταν έχει στα χέρια του παίκτες με ένταση και ταχύτητα κι αυτό είναι κάτι που "πλήρωσε" τόσο στην Ουρουγουάη, όσο και στη Σεβίλλη. Την παρούσα χρονική στιγμή κάτι ανάλογο συμβαίνει και στον Παναθηναϊκό, οπότε είτε θα προχωρήσει σε αναδόμηση κυρίως της μεσαίας γραμμής, είτε θα αναγκαστεί να δουλέψει πάνω σε ένα στυλ παιχνιδιού που δε μπορεί να υποστηρίξει από πολλές πλευρές. Επειδή είναι επικοινωνιακός κι ειλικρινής, θεωρώ πως θα γίνει γρήγορα συμπαθής από την πλειονότητα των ανθρώπων που θα συνεργαστεί, ωστόσο όπως καταλαβαίνετε δε θα αρκέσει αυτό. Τέλος, προσθέστε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν επαγγελματία με ελάχιστες σεζόν πρωταθλητισμού στις... πλάτες του και με μία προσωπικότητα που δεν έχει δείξει ικανή να ανταπεξέλθει σε καθεστώς πίεσης...
Ελέω διοίκησης, την παρούσα χρονική στιγμή η κατάσταση στο νέο του σύλλογο μυρίζει... μπαρούτι, επομένως καταλαβαίνετε πως οι τωρινές προβλέψεις δε γίνεται να είναι ευοίωνες για το μέλλον του. Πάντως ξεκαθαρίζω, ότι τακτικά μου αρέσει και δεν έχει καμία σχέση με ανθρώπους που όταν ήρθαν στο σύλλογο δεν ήταν προπονητές (βλ. Πογιάτος, Φάμπρι, Μπόλονι, Τερίμ κλπ.)...
ΥΓ. Όπως έχω τονίσει πολλές φορές κατά το παρελθόν, κατά τη γνώμη μου το οργανόγραμμα μιας ποδοσφαιρικής ομάδας στην Ελλάδα πρέπει να γίνεται με τον εξής τρόπο:
1) Ο ιδιοκτήτης πρέπει να επιλέγει έναν άνθρωπο ή μία ομάδα ανθρώπων που έχουν περάσει από το σύλλογο κι έχουν εμπλουτίσει τις γνώσεις τους γύρω από το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Αυτός ή αυτοί θα αναλάβουν να βρουν τον επαγγελματία που θα εργαστεί ως τεχνικός διευθυντής...
2) Ο τεχνικός διευθυντής σε συνεργασία με τον ή τους αθλητικούς προϊσταμένους του, βρίσκει έναν προπονητή με φιλοσοφία που ταιριάζει στο προηγούμενο τακτικό καθεστώς και στα χαρακτηριστικά του ρόστερ που υπάρχει ήδη, προκειμένου να αποφευχθεί το τακτικό μπάχαλο ή μια ολική ανοικοδόμηση του δυναμικού...
3) Ο προπονητής εξαντλεί το συμβόλαιό του, αρκεί να μην παρατηρηθούν ενέργειες που είναι αδύνατο να γίνουν αποδεκτές...
Ακόμα και στην επιλογή του Γιοβάνοβιτς, ο Παναθηναϊκός κινήθηκε εντελώς τυχαία και χωρίς κανένα συγκεκριμένο πλάνο. Τότε η τύχη τού χαμογέλασε, ωστόσο δε συνέβη του ίδιο με τον Τερίμ, που εκτός όλων των άλλων, επιλέχθηκε από τον ίδιο τον Αλαφούζο που δεν έχει ιδέα από ποδόσφαιρο. Αυτήν τη φορά ο Αλόνσο επιλέχθηκε από τον Παπαδημητρίου, ο οποίος καλώς ή κακώς έχει μεγαλύτερη γνώση του αθλήματος από τον ιδιοκτήτη. Κατά κάποιον τρόπο σημειώθηκε βελτίωση όσον αφορά την οργάνωση, ωστόσο όπως ανέλυσα και παραπάνω προσωπικά διατηρώ επιφυλάξεις σε αρκετά αγωνιστικά θέματα όσον αφορά την επιλογή του Ουρουγουανού. Προσωπικά, έχω αναφέρει ότι έτρεφα σεβασμό στον τρόπο δουλειάς, τις ικανότητες και τις ιδέες του τεχνικού διευθυντή των πράσινων, ωστόσο τελευταία έχω αλλάξει γνώμη ως ένα βαθμό. Για ποιο λόγο; Δε νομίζω πως έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόλυση του Ιβάν το Δεκέμβριο, όμως ήταν τραγικό να παραμείνει μετά την πρόσληψη Τερίμ. Με εκείνη την κίνηση η ιδιοκτησία ουσιαστικά έδειξε να μην υπολογίζει τη γνώμη του για ένα ζήτημα που έπρεπε να απασχολεί μόνο εκείνον. Από επαγγελματική αξιοπρέπεια θα έπρεπε να παραιτηθεί, δεν το έκανε κι ακολούθησε μία στάση "δημοσιοϋπαλληλικού" χαρακτήρα...