Ο Jimmy Jump αναλύει τους Έβανς, Βιλντόσα και Ντόρσεϊ και προσπαθεί να "μαντέψει" την επόμενη μέρα του ρόστερ του Ολυμπιακού μετά την απόκτησή τους!
Οι μεταγραφικές... μηχανές στο χώρο του μπάσκετ έχουν πάρει φωτιά, καθώς μετά την ηχηρή κίνηση του Παναθηναϊκού με τον Λορέντζο Μπράουν, ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε ή είναι πολύ κοντά στην απόκτηση τριών παικτών. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ επέστρεψε στον Πειραιά μετά από δύο σεζόν σε Η.Π.Α. και Τουρκία, ο Κίναν Έβανς έφτασε σε νέα συμφωνία με τη διοίκηση εξαιτίας του σοβαρού τραυματισμού που αποκόμισε στα λιθουανικά Playoffs με τη Ζαλγκίρις, ενώ ο Λούκα Βιλντόσα περιμένει να μείνει ελεύθερος προκειμένου να ενταχθεί στους ερυθρόλευκους. To rebuilding στη γραμμή των γκαρντς των κυπελλούχων Ελλάδας είναι πλέον γεγονός, οπότε είναι η κατάλληλη ώρα να καταθέσουμε τις πρώτες σκέψεις μας γύρω από το νέο πρότζεκτ που οραματίζεται ο Γιώργος Μπαρτζώκας...
Η συμφωνία με τον Κίναν Έβανς (1,91μ./23-08-1996) ολοκληρώθηκε στις αρχές της περασμένης άνοιξης και μάλιστα συμπεριλάμβανε όρους που προέβλεπαν ιδιαίτερα υψηλές οικονομικές αποδοχές για τον παίκτη. Ο Ολυμπιακός δικαιολογημένα είχε φτάσει στο σημείο να του προσφέρει τότε περίπου 1,8 εκ. ευρώ, αλλά επίσης δικαιολογημένα προχώρησε σε αναπροσαρμογή του deal μετά το σοβαρό τραυματισμό του λίγο πριν τη λήξη της σεζόν. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Αμερικανός αντιμετωπίζει για δεύτερη σερί χρονιά σοβαρό πρόβλημα, οπότε είναι λογικό η ελληνική πλευρά πλέον να μη νιώθει τόσο σίγουρη για την επιλογή της. Τα νέα στοιχεία της συμφωνίας είναι εξαιρετικά, διότι ο παίκτης θα έχει την ευκαιρία να αποδείξει ότι επέστρεψε στο 100%, κάτι που αν συμβεί θα σηματοδοτήσει την ανανέωση της συνεργασίας για δύο ακόμα έτη και μάλιστα με επταψήφιο αριθμό αποδοχών...
Στα χαρτιά και βάσει των όσων έχουμε δει από εκείνον στα γήπεδα της Ευρωλίγκα, ο Έβανς ήταν ακριβώς ο παίκτης που έλειπε από τη backcourt του Ολυμπιακού. Είναι τρομερός στη μακρινή εκτέλεση, μπορεί να σκοράρει μετά από ντρίμπλα κι επιπλέον ήταν ένας εκ των αποτελεσματικότερων παικτών στις "1vs1" καταστάσεις. Στη... σούμα προσθέστε ότι μιλάμε για ένα γκαρντ που έχει το πνευματικό υπόβαθρο να πάρει σημαντικά σουτ στο φινάλε κρίσιμων αναμετρήσεων (ερωτηματικό το αν θα μπορέσει να ηγηθεί και σε ένα πιο πιεστικό περιβάλλον). Η επιστροφή μετά τον πρώτο σοβαρό τραυματισμό του συνδυάστηκε με μια ροπή του να αποφεύγει τις επαφές και το μεγάλο αριθμό διεισδύσεων. Φέτος επέλεγε περισσότερο εκτελέσεις μέσης απόστασης ή πίσω από τη γραμμή του τριπόντου, ωστόσο σταδιακά έδειχνε να διώχνει το... φόβο και να πατάει περισσότερο ζωγραφιστό...
Ο Έβανς ουσιαστικά μονιμοποιήθηκε στη θέση του PG στο Κάουνας, διότι στη Μακάμπι ή στις προηγούμενες ομάδες του σε χαμηλότερο επίπεδο, λειτουργούσε κυρίως ως combo guard κι έπαιρνε αρκετά λεπτά στο "2". Το ίδιο μπορεί να κάνει και τώρα, καθώς είναι ικανός να συνεισφέρει επιθετικά παίζοντας μακριά από τη μπάλα, αλλά και μη όντας ο βασικός ballhandler. Δεν είναι ο ορισμός του pick n' roll PG. Φυσικά και μπορεί να δημιουργήσει μέσω τέτοιων δράσεων, πασάροντας από μέσα προς τα έξω ή στις γωνίες μετά από διείσδυση, ωστόσο γενικά δε χαρακτηρίζεται ως "pass-first". Αντιμετωπίζει προβλήματα όταν η αντίπαλη άμυνα επιλέγει επιθετική προσέγγιση στα picks του, ωστόσο με την πάροδο του χρόνου παρουσιάζει βελτίωση εδώ. Έχει αξιόπιστο χειρισμό και dribbling, όμως υπάρχουν πιο ταχυδυναμικά γκαρντς από εκείνον στην Ευρωλίγκα...
Εκτός των επιθετικών δεξιοτήτων που απουσίαζαν και θα έφερνε στην ερυθρόλευκη backcourt και της συμβατότητάς του με τα υπόλοιπα μέλη της (βλ. Γουόκαπ-Γκος-Ντόρσεϊ), ο Έβανς θεωρούταν το κατάλληλο fit για το σύνολο του κόουτς Μπαρτζώκα και για το γενικότερο τρόπο αγωνιστικής σκέψης του. Καταρχάς, πρόκειται για ένα σχετικά καλό αμυντικό (μαρκάρει καλύτερα on ball, παράγει κλεψίματα που οδηγούν σε transition επίθεση, αντιμετωπίζει προβλήματα στα κοψίματα μακριά από τη μπάλα ή στο low post, αλλά είναι αξιόπιστος στις περιστροφές και τις καλύψεις). Επιπλέον, είναι παίκτης-ομάδας κι η νοοτροπία του δε μοιάζει με αυτήν που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε από τους Αμερικανούς σταρς της διοργάνωσης. Πιστεύω, ότι πνευματικά θα ενταχθεί άμεσα στο νέο του περιβάλλον και θα μπορέσει να αποκτήσει κώδικες επικοινωνίας με τον προπονητή του σχετικά γρήγορα...
Όλα αυτά που αναφέραμε παραπάνω και σχετίζονται με το αγωνιστικό τομέα, αποτελούν συμπεράσματα των όσων είδαμε από τον Έβανς τη σεζόν που μόλις ολοκληρώθηκε, αλλά και γενικότερα στη μέχρι τώρα καριέρα του. Κανένας δε μπορεί να γνωρίζει πώς θα επιστρέψει μετά από ένα δεύτερο σοβαρό τραυματισμό, οπότε είναι παρακινδυνευμένο να προβλέψουμε ποια θα είναι τα ακριβή αγωνιστικά χαρακτηριστικά του Αμερικανού όταν θα είναι ξανά υγιής. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι ο κόουτς Μπαρτζώκας είχε βρει έναν παίκτη που ταίριαζε με τη φιλοσοφία του και παράλληλα θα κάλυπτε ένα βασικό κενό του ρόστερ. Κατά τη γνώμη μου, ο Ολυμπιακός έπραξε ορθά τόσο αποφασίζοντας να τον κρατήσει με αναπροσαρμογή όρων, όσο και προσθέτοντας έναν ακόμα παίκτη για "κάλυψη"...
Και το όνομα αυτού του παίκτη; Λούκα Βιλντόσα κύριοι! Τα σενάρια επιστημονικής φαντασίας για κάποιους έγιναν πραγματικότητα, καθώς ο Αργεντινός άσος (1,91μ./11-08-1995) έλυσε τη συνεργασία του με τον Παναθηναϊκό και συμφώνησε με τον Ολυμπιακό. Αρχικά, πάμε να δούμε τι έγραφα πέρσι λίγο μετά την επισημοποίηση της μεταγραφής του στους πράσινους...
"... Επειδή διαθέτει εξαιρετική ποιότητα κι ηγετικό υπόβαθρο, θα είναι προσωπική του αποτυχία αν δε γίνει ένας εκ των κορυφαίων point guards της Ευρώπης...
Φέτος παρουσίασε μία πιο ώριμη version του εαυτού του, εξέλιξη που είναι αναμφίβολα σημαντική, καθώς αυτό είναι το ''κλειδί'' για τη συνέχεια της καριέρας του. Αν κι η απόκτησή του ολοκληρώθηκε πριν τη συμφωνία με κάποιο προπονητή, τα αγωνιστικά του χαρακτηριστικά ταιριάζουν απόλυτα με τα ''θέλω'' του Αταμάν. Ο Τούρκος κόουτς επιθυμεί να διαθέτει PGs που εκτός της δημιουργίας, είναι ικανοί και στην εκτέλεση. Τα συγκεκριμένα στοιχεία πρωταγωνιστούν στο ρεπερτόριο του Βιλντόσα, ο οποίος παράλληλα μπορεί να λειτουργήσει ως combo guard, όντας αποτελεσματικός τόσο με τη μπάλα στα χέρια, όσο και παίζοντας μακριά από αυτή...
Το νέο απόκτημα του τριφυλλιού εκτελεί με κάθε τρόπο. Είναι εξαιρετικός στις ''1vs1'' καταστάσεις, αφού διαθέτει πολύ καλό ball handling και dribbling (θα κερδίσει κι αρκετά φάουλ). Δεν είναι λάτρης της επαφής και για αυτό θα τον δείτε περισσότερο να ολοκληρώνει τις φάσεις περιφερειακά. Ως main ballhandler αποτελεί απειλή σουτάροντας μετά από ντρίμπλα (και με midrange), ενώ μπορεί να λειτουργήσει παίζοντας κι ''off ball'', διότι έχει ικανότητα να σκοράρει εκτελώντας μετά από κάποιο flare screen ή στημένος. Φέτος τα νούμερά του στο δίποντο δεν ήταν ανάλογα της ποιότητάς του, συνέπεια που ''παράγεται'' από το όχι σταθερά ικανοποιητικό shot selection του. Όπως αναφέραμε παραπάνω φέτος παρουσιάστηκε αγωνιστικά πιο ώριμος σε σχέση με το παρελθόν, όμως έχει ακόμα πολλή δουλειά να κάνει. Το ίδιο ισχύει και για το κομμάτι της δημιουργίας, όπου σε περίπτωση που μειώσει τα λάθη του, θα ανέβει αυτόματα επίπεδο...
Φυσικά, ο Βιλντόσα είναι ένας γκαρντ που είναι κίνδυνος-θάνατος στο transition. Δε θα είναι λίγες οι φορές που θα ξεκινήσει ο ίδιος μία επίθεση στο ανοιχτό γήπεδο, μετατρέποντας μία καλή άμυνα σε ευκαιρία για εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό. Προσωπικά, θεωρώ ότι είναι υποτιμημένος αμυντικός. Όταν είναι πνευματικά έτοιμος, παρουσιάζεται αρκετά ανταγωνιστικός, παλεύοντας κάθε φάση. Μπορεί να κλέψει μπάλες και βάζει έξυπνα τα χέρια του στις διεκδικήσεις. Βέβαια, θα υπάρξουν στιγμές που θα... χαθεί στις περιστροφές και τις καλύψεις ή δε θα ακολουθήσει κάποιο κόψιμο του αντιπάλου του μακριά από τη μπάλα. Θα μπορούσε να ήταν καλύτερος στον τομέα των ριμπάουντς"...
Παρότι τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του Λούκα έμοιαζαν έτοιμα να "εκραγούν" σε ένα επιθετικό πλαίσιο σαν αυτό που εφαρμόζει ο Εργκίν Αταμάν, τελικά συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Ο -σχεδόν- 29χρονος άσος δεν κέρδισε σε κανένα σημείο την εμπιστοσύνη του Τούρκου προπονητή, δε μπόρεσε να φανεί αποτελεσματικός μη όντας βασικό στέλεχος της πράσινης backcourt κι εντέλει έφυγε άδοξα σε προσωπικό επίπεδο από το Ο.Α.Κ.Α.. Κατά τη γνώμη μου, οι ευθύνες για την αποτυχία του συγκεκριμένου "γάμου" είναι μοιρασμένες, καθώς από τη μία το πράσινο τεχνικό σταφ "παράτησε" γρήγορα την όποια προσπάθεια αξιοποίησης του παίκτη κι από την άλλη ο Αργεντινός (δε δημιούργησε ποτέ πρόβλημα στο εσωτερικό της ομάδας, ούτε διαπληκτίστηκε με κανέναν) δεν προσπάθησε να ανατρέψει τα δεδομένα παρουσιάζοντας ένα άλλο πρόσωπο πνευματικά και σωματικά. Ίσως να μιλούσαμε διαφορετικά, αν δεν είχε τραυματιστεί την εποχή που ήταν νοκ-άουτ κι ο Σλούκας, ωστόσο είναι συχνό φαινόμενο να "βγάζει" αρκετά προβλήματα τραυματισμών κατά τη διάρκεια της σεζόν. Η μόνη ατυχία επομένως συναντάται στο timing...
Προσωπικά, εξακολουθώ να πιστεύω πως ο Βιλντόσα έχει το ποιοτικό υπόβαθρο και την "πάστα" να γίνει ένας εκ των καλύτερων γκαρντς της Ευρωλίγκα. Μέχρι σήμερα δε με έχει δικαιώσει και πιθανότατα η ευκαιρία που του προσφέρει ο Ολυμπιακός να είναι η τελευταία για να το κάνει. Γενικά, το "πακέτο" του μοιάζει ως ένα βαθμό με αυτό του Έβανς, οπότε αν υπολογίσουμε κι όσα προσφέρει η αγορά σε αυτό το σημείο, η επιλογή του κόουτς Μπαρτζώκα δεν είναι παράλογη. Παρόλα αυτά, για να προσφέρει αγωνιστικά οφέλη, ο Έλληνας τεχνικός θα πρέπει να δείξει απόλυτη εμπιστοσύνη στον παίκτη και να αλλάξει μερικά "πιστεύω" του. Για παράδειγμα, έχει αποδειχθεί ότι ο Βιλντόσα θέλει σημαντικό χρόνο και μπάλες για να αποδώσει, κάτι που στον Πειραιά δεν πρόκειται να συμβεί αν ισχύσει ξανά η πρόσφατη κατάσταση. Επίσης, έχει την ανάγκη να νιώσει σημαντικός κι απαραίτητος για να προσφέρει σε σταθερή βάση, ενώ δεν είναι από τους τύπους που θα κινήσουν... γη κι ουρανό για να αλλάξουν μία δυσάρεστη κατάσταση. Οι ερυθρόλευκοι δεν είχαν παίκτη τέτοιας ποιότητας στα γκαρντς πέρσι και στο ξεκίνημα θα υπάρξουν στιγμές που θα νιώσουν δικαιωμένοι για την επιλογή τους, ωστόσο η αξιολόγηση θα γίνει στο τέλος του δρόμου και για να έχει θετικό πρόσημο, πρέπει το ρίσκο να συνδυαστεί με κινήσεις που οι πρωταγωνιστές δεν έχουν δείξει να τις "αγαπάνε" μέχρι στιγμής...
Από τις τρεις περιπτώσεις, αυτή του Τάιλερ Ντόρσεϊ (1,96μ./18-02-1996) είναι η πιο γνωστή στους φίλους των Πειραιωτών. Ο διεθνής γκαρντ επέστρεψε στην ομάδα που πιθανότατα πραγματοποίησε τις καλύτερες εμφανίσεις στην καριέρα του, για να αντικαταστήσει τον Κάνααν και για να τονώσει τον αριθμό των ελληνικών διαβατηρίων...
Όπως είχα γράψει και το καλοκαίρι του 2022 (σε αντίθεση με τα φερέφωνα της διοίκησης), προσωπικά πιστεύω πως ο Ντόρσεϊ είναι καλύτερος παίκτης από τον Κάνααν. Από τη στιγμή που έκρινα ως "υποβάθμιση" την τότε αντικατάσταση, τώρα δε μπορώ να μη θεωρώ ως "αναβάθμιση" τον ερχομό του. Στο μοναδικό κομμάτι που υστερεί ο πρώην άσος της Φενέρ έχει να κάνει με την πνευματική σταθερότητα, ωστόσο θεωρώ ότι από εδώ και πέρα θα παρουσιάσει κάποια βελτίωση...
Ο Ντόρσεϊ έχει αποδείξει ότι μπορεί να συνεισφέρει στο αγωνιστικό πλαίσιο του Ολυμπιακού των τελευταίων ετών. Θα φέρει περιφερειακή εκτέλεση μέσω off ball δράσεων, αλλά κι ατομικών ενεργειών και μία "OK" συμπεριφορά στο αμυντικό σκέλος ειδικά αμυνόμενος πάνω στη μπάλα. Το ζήτημα είναι να βελτιωθεί περεταίρω και σταδιακά να αποκτήσει ηγετικό ρόλο. Στην περίπτωσή του πολλά θα εξαρτηθούν από την υπόλοιπη στελέχωση της backcourt και της θέσης του "SF", καθώς όπως και για τον Βιλντόσα, ο ομογενής άσος χρειάζεται χρόνο και μπάλες για να ξεδιπλώσει το ταλέντο του...
Ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε το μεγαλύτερο κομμάτι των προσθηκών και πλέον εστιάζει την προσοχή του σε τρία μέτωπα. Αρχικά, άπαντες περιμένουν πώς θα καταλήξει η υπόθεση του Σάσα Βεζένκοφ, για τον οποίο υπάρχει έντονο ενδιαφέρον από τις δύο κορυφαίες ελληνικές δυνάμεις. Έπειτα, ο κόουτς Μπαρτζώκας ψάχνει παίκτη που θα αγωνίζεται στο "3" (λείπει η αθλητικότητα από τα forwards), ωστόσο ακόμα δε νομίζω πως έχει κατασταλάξει. Πιθανότατα, η επιλογή θα γίνει αφού ξεκαθαρίσει το μέλλον του νέου άσου των Ράπτορς. Τέλος, εφόσον γίνει ακόμα μία προσθήκη ξένου παίκτη, είναι λογικό να υπάρξουν κι αποχωρήσεις, αφού οικονομικά κι αγωνιστικά θεωρώ δύσκολο να υπάρχουν δέκα (έντεκα με τον Μπραζντέικις) μη Έλληνες στο ρόστερ. Φανταστείτε τι έχει να γίνει με τους χρόνους, αν αποκτηθεί κι ο Βεζένκοφ. Αν θέλετε τη γνώμη μου, πιστεύω πως οι κυπελλούχοι Ελλάδας θα πάρουν ακόμα έναν παίκτη πρώτου επιπέδου κι αν αυτός δεν είναι ο Σάσα, τότε πιθανότατα θα δρομολογηθεί μία αποχώρηση...
Πάντως, ανεξάρτητα από το τι θα γίνει από εδώ και πέρα στο μεταγραφικό τοπίο, είναι ξεκάθαρο ότι ο Ολυμπιακός αλλάζει στάτους οικονομικά. Όπως είχε διαφανεί και πέρσι, πλέον είναι ΨΕΥΤΗΣ όποιος μιλά για "μικρά μπάτζετ" κλπ., αφού οι ερυθρόλευκοι έχουν ήδη εκτοξεύσει τον προϋπολογισμό τους. Αγωνιστικά, θεωρώ ότι ο κόουτς Μπαρτζώκας θα παραμείνει πιστός στις αρχές του κι απλά θα εμπλουτίσει τις δεξιότητες του ρόστερ του, εκμεταλλευόμενος πλήρως την επιθυμία των ιδιοκτητών για τέλος της εποχής του λεγόμενου "my way". Στο μέλλον θα αποδειχθεί αν όλα αυτά είναι αρκετά, διότι στο μπάσκετ δεν αρκούν μόνο μερικές "φανταχτερές" κινήσεις για να φτάσεις στην κορυφή...
ΥΓ. Επειδή διαβάζω κι ακούω άπειρες ανακρίβειες σχετικά με τον Ντόρσεϊ. Τέτοιον καιρό πέρσι, Παναθηναϊκός κι Ολυμπιακός ήθελαν να τον αποκτήσουν σε περίπτωση αποχώρησής του από τη Φενέρμπαχτσε. Τότε ο παίκτης υπέγραψε προσύμφωνο με το τριφύλλι το οποίο είχε ισχύ μέχρι τις 31/12 και προέβλεπε τριετή συμφωνία με συνολικές "καθαρές" αποδοχές περίπου 5 εκ. ευρώ. Οι Τούρκοι δεν τον άφησαν να αποχωρήσει ούτε όταν τους προσφέρθηκαν λεφτά ως "buy-out". Τον Ιανουάριο ο Ντόρσεϊ χτύπησε ξανά την πόρτα των πράσινων, η διοίκηση ήθελε να τον κάνει δικό της, ωστόσο ο Αταμάν επέλεξε να μείνει με το ίδιο ρόστερ, κίνηση για την οποία δικαιώθηκε. Ο 28χρονος SG επανήλθε την άνοιξη, όμως η παραμονή του Ναν κι η ανάγκη εύρεσης PG (βλ. Μπράουν) δεν άφηναν περιθώρια για κάτι παραπάνω. Ο Ολυμπιακός εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση και τον έκανε δικό του σχετικά εύκολα, με ένα συμβόλαιο ανάλογο με αυτό του προσυμφώνου του Ντόρσεϊ με τον Παναθηναϊκό πέρσι...