Το SportPortal2014.blogspot.gr σκιαγραφεί το αγωνιστικό πορτραίτο του σπουδαίου Ρομπέρτο Περέιρα και του άλλοτε βασικού κίπερ της Λάτσιο Θωμά Στρακόσια, οι οποίοι επιλέχθηκαν από τον Ματίας Αλμέιδα για την ενίσχυση της Α.Ε.Κ.!
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Ο Ρομπέρτο Μασιμιλιάνο Περέιρα γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου του 1991 στο Σαν Μιγκέλ του Τουκουμάν. Σε πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες της Καδέτες του Σαν Μαρτίν και το 2008 εντάχθηκε στους νέους της Ρίβερ Πλέιτ. Στους άντρες προωθήθηκε μετά από ένα χρόνο κι άρχισε να παίρνει χρόνο συμμετοχής ως βασικός από το Νοέμβριο του 2009. Αφού μονιμοποιήθηκε στην ενδεκάδα παίζοντας κυρίως ως εξτρέμ, με τις εμφανίσεις του κατάφερε να προσελκύσει ευρωπαϊκά βλέμματα. Τελικά επέλεξε να πάει στην Ουντινέζε, η οποία προσέφερε στον αργεντίνικο σύλλογο 2.000.000 ευρώ για την αγορά του...
Στην Ιταλία άρχισε να προσαρμόζεται μετά τα Χριστούγεννα του 2011. Ο τότε προπονητής του Φραντσέσκο Γκουιντολίν άρχισε να τον χρησιμοποιεί στο δεξί άκρο του 3-5-2, ωστόσο γρήγορα κατάλαβε πως μπορούσε να προσφέρει και στον άξονα. Τις επόμενες δύο σεζόν τοποθετήθηκε σχεδόν αποκλειστικά στο κέντρο κι αποτέλεσε έναν εκ των κορυφαίων παικτών της ομάδας του. Αποτέλεσμα; Το καλοκαίρι του 2014 η Γιουβέντους προχώρησε στην απόκτησή του ως δανεικό με "ενοίκιο" 1.500.000 ευρώ! Στο σύνολο του Αλέγκρι ήταν τόσο εξαιρετικός, που η "Μεγάλη Κυρία" αποφάσισε άμεσα να ενεργοποιήσει τη ρήτρα των 15.000.000 ευρώ! Σε εκείνο το σημείο η ατυχία τού χτύπησε την πόρτα, καθώς αντιμετώπισε πολλά μυϊκά προβλήματα τραυματισμών. Έμεινε εκτός βασικών πλάνων και μετά από δύο χρονιές με ένα νταμπλ, ένα ιταλικό τρεμπλ και συμμετοχή στον τελικό του Champions League (2015), πωλήθηκε στη Γουότφορντ έναντι 13.500.000 ευρώ...
Στην Premier League ξεκίνησε με εντυπωσιακές εμφανίσεις, ωστόσο στάθηκε ξανά άτυχος. Περίπου στα μέσα της παρθενικής παρουσίας του εκεί, τραυματίστηκε σοβαρά στο γόνατο κι έμεινε εκτός δράσης για σχεδόν εφτά μήνες. Κατάφερε να επιστρέψει δυνατός και τις επόμενες σεζόν σπάνια έχανε τη θέση του από τη βασική ενδεκάδα. Η Γουότφορντ έχει κοινή ιδιοκτησία με την Ουντινέζε. Μετά τον υποβιβασμό της πρώτης το 2020, ο Περέιρα επέστρεψε στην ιταλική ομάδα με σκοπό να ηγηθεί ξανά των προσπάθειών της. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων ήταν αναντικατάστατος για τέσσερα χρόνια σε ένα club επιπέδου Serie A. Πέρσι το καλοκαίρι καθυστέρησε να ανανεώσει το συμβόλαιό του, καθώς προσπάθησε να βρει κάτι καλύτερο (ακούστηκε ότι ενδιαφέρθηκε μέχρι κι η Ίντερ για την απόκτησή του). Τελικά παρέμεινε κι η ώρα του αποχαιρετισμού ήρθε φέτος. Φυσικά, το νέο απόκτημα της Α.Ε.Κ. έχει αγωνιστεί 19 φορές με τη φανέλα της Εθνικής Αργεντινής, ενώ είχε παρουσίες και με τους νέους της. Με τους άντρες έχει πετύχει δύο γκολ, ενώ ήταν μέλος δύο αποστολών τους σε Κόπα Αμέρικα (2015, 2019)...
Πριν αρχίσω να αναπτύσσω τις σκέψεις μου για έναν εκ των αγαπημένων μου παικτών του ιταλικού πρωταθλήματος τα τελευταία χρόνια, θα ήθελα να επισημάνω κάτι. Εμείς εδώ θα προσπαθήσουμε να αποτυπώσουμε όσο καλύτερα γίνεται την ΠΑΡΟΥΣΑ αγωνιστική κατάσταση του Περέιρα κι όχι αυτήν που βρισκόταν πριν 5-6 χρόνια. Κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουμε, ότι για την αξιολόγηση ενός παίκτη δεν έχει καμία αξία να στεκόμαστε έντονα στο τι έκανε αρκετά χρόνια πριν. Το ζήτημα είναι να αντιληφθούμε πώς είναι τώρα και με ποιον τρόπο τα παρόντα χαρακτηριστικά του θα ενταχθούν στην τακτική φιλοσοφία της ομάδας που τον αποκτά...
Ο 33χρονος άσος έχει χρησιμοποιηθεί σε σχεδόν όλες τις θέσεις. Δεν τον έχουμε δει μόνο ως τερματοφύλακα, στόπερ κι ακραίο μπακ με τετράδα στην άμυνα (ως full μπακ σε 3-5-2 ή 3-4-3 έχει παίξει πολλές φορές). Την περασμένη σεζόν χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως δεύτερος επιθετικός, πίσω ή δίπλα από τον φορ. Γενικά, η καλύτερη περίοδος της καριέρας του ήταν όταν αγωνιζόταν ως "box to box" χαφ, αλλά πλέον νομίζω ότι του ταιριάζει περισσότερο να κινείται μεσοεπιθετικά στον άξονα. Τακτικά είναι απολαυστικός. Διαθέτει εξαιρετικές κι έγκαιρες κινήσεις μεταξύ των ζωνών και των κενών χώρων και μπορεί να υποστηρίξει με μεγάλη ευχέρεια οποιοδήποτε ρόλο. Είναι από τους παίκτες που έχουν τα χαρακτηριστικά και την ποδοσφαιρική οξυδέρκεια να προσφέρουν τόσο σε σύνολα που παίζουν πιο παθητικά, όσο και σε εκείνα που θέλουν να έχουν τη συντριπτική κατοχή της μπάλας...
Ο Περέιρα είναι ένας ποδοσφαιριστής που πνευματικά πέρασε από πολλά στάδια όλα αυτά τα χρόνια. Αρχικά, ήθελε να είναι πρωταγωνιστής και να ηγείται, ωστόσο στη συνέχεια πείστηκε πως για να σταδιοδρομήσει στο κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο, θα πρέπει να αποδεχθεί λιγότερο "φανταχτερούς" ρόλους. Αν θα έπρεπε να τον χαρακτηρίσω κάπως, θα έλεγα ότι ήταν ένα "ποιοτικό πολυεργαλείο", το οποίο από ένα σημείο και μετά μετατράπηκε πλήρως σε έναν παίκτη ομάδας. Δουλεύει πολύ, βάζει το ομαδικό συμφέρον πάνω από το δικό του και εισακούει στις εντολές και τα "θέλω" των προπονητών του. Είναι μία σοβαρή κι ηγετική προσωπικότητα εντός αποδυτηρίων (δεν είναι τυχαίο πως έγινε αρχηγός στην Ουντινέζε) κι ένας χαρακτήρας που βοηθά το σύνολο και σε εξωαγωνιστικά θέματα...
Ο Αργεντινός μέσος είναι δεξιοπόδαρος, όμως χρησιμοποιεί αξιόπιστα ως ένα βαθμό και το αριστερό του. Διαθέτει καλές επαφές της μπάλας ακόμα και με πλάτη προς την αντίπαλη εστία, είναι ψύχραιμος, θέλει να παίζει ομαδικά και πάντα ως πρώτη σκέψη έχει την προώθηση του παιχνιδιού. Δε θα έλεγα ότι δεν είναι απλός στις ενέργειές του, ωστόσο του αρέσει να δοκιμάζει ντρίμπλες κι ατομικές προσπάθειες. Η τεχνική του κατάρτιση είναι πάρα πολύ καλή, επομένως είναι λογικό να επιδιώκει να την εκμεταλλευτεί, όχι όμως όσο το έκανε παλιότερα. Πλέον, όταν προσπαθεί να περάσει έναν αντίπαλο, στηρίζεται περισσότερο στο τεχνικό κομμάτι των επαφών του, στη "φαντασία" και την ευκινησία του κορμού του (με το πέρασμα των χρόνων έχει μειωθεί, αλλά παραμένει "OK") και λιγότερο στην ταχύτητα και το γρήγορο πρώτο βήμα. Άλλωστε, ποτέ δε θεωρούταν τρομερά γρήγορος για το ρυθμό που παιζόταν το άθλημα στην Ιταλία και την Αγγλία, πόσο μάλλον τώρα που βαδίζει στο 34ο έτος της ηλικίας του (η μονιμοποίησή του στη θέση του επιτελικού μέσου-δεύτερου επιθετικού δεν είναι τυχαία κι έχει να κάνει και με τους χρόνους του στο transition όταν αγωνιζόταν ως "8"). Πάντως στην Ελλάδα θεωρώ ότι θα μπορέσει να μας χαρίσει ορισμένες ωραίες φάσεις και να αυξήσει τον αριθμό των ατομικών του προσπαθειών, ακόμα και "κουβαλώντας" τη μπάλα από το πίσω μέρος του γηπέδου...
Λατρεύει τις πρωτοβουλίες. Δεν "κρύβεται" στον αγωνιστικό χώρο, κινείται συνεχώς κι επιδιώκει ενεργά να συμμετέχει στην επιθετική λειτουργία της ομάδας του. Όπως αναφέραμε παραπάνω, είναι ένας παίκτης που ταιριάζει τόσο σε αμυντικογενή σύνολα, όσα και σε πιο επιθετικές τακτικές. Σε μία φιλοσοφία που στηρίζεται στο σωστό κι εύστοχο passing game, o Περέιρα συνεισφέρει όχι μόνο μέσω των ποιοτικών μεταβιβάσεών του ("ψάχνει" τις κάθετες πάσες, ξέρει πότε πρέπει να παίξει απλά και πότε πιο "ρισκαδόρικα", δε σηκώνει πολλές φορές τη μπάλα από το έδαφος), αλλά και με τις εξαιρετικές τοποθετήσεις που παίρνει στους κενούς χώρους και στο ύψος της ζώνης που επιχειρείται η ανάπτυξη. "Βλέπει" γήπεδο και με την παρουσία του η Α.Ε.Κ. θα βελτιωθεί άμεσα στην κυκλοφορία της μπάλς. Θα τον δείτε να δοκιμάζει μακρινές ή διαγώνιες πάσες κυρίως σε καταστάσεις transition ή "αλλαγής παιχνιδιού", ενώ οι σέντρες του είναι συνήθως τεχνικές. Τελευταία δεν εκτελούσε πολλές στημένες φάσεις στο Ούντινε, ωστόσο έχει την ικανότητα να το κάνει (ειδικά κόρνερ και πλάγιες εκτελέσεις φάουλ). Λόγω της φύσης των θέσεων που χρησιμοποιείται, "πατάει" πολλές φορές στην αντίπαλη περιοχή και κατά καιρούς έχει σημειώσει αξιοπρόσεκτο αριθμό γκολ. Τα τελειώματά του δεν είναι πάντα ικανοποιητικά (κάποιες φορές υστερούν σε δύναμη), ωστόσο έχει την ποιότητα να προσφέρει και σε αυτόν τον τομέα σε ένα πρωτάθλημα με τη δυναμική του ελληνικού...
Εκτός του δημιουργικού ταλέντου του, ο Περέιρα είναι ένας μέσος που βοηθά πολύ και στο αμυντικό σκέλος. Μπορεί να μην έχει τις αντοχές, την ενέργεια, τη δύναμη και την αθλητικότητα του παρελθόντος, ωστόσο εξακολουθεί να τοποθετείται σωστά πίσω από τη μπάλα, να καλύπτει καλά τους χώρους ευθύνης του και να πρεσάρει-μαρκάρει αξιόπιστα όποτε υπάρχει ανάλογη τακτική εντολή. Βρίσκει τον τρόπο να "παράγει" κλεψίματα σε χώρους που μπορεί να επιτευχθεί άμεση απειλή προς την αντίπαλη εστία. Κρατήστε το αυτό, ακόμα κι αν δε "βγάζει" την ένταση και την επιθετικότητα των πρώτων χρόνων του στην Ευρώπη. Γενικά, δε χρησιμοποιεί πολύ το τάκλιν του, ούτε σε αυτήν τη φάση της καριέρας του είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός στις μονομαχίες που έχουν επαφή και χρειάζεται σκληράδα. Έχει ξεπεράσει πλήρως τους 1-2 σοβαρούς τραυματισμούς της καριέρας του και μετά από ένα σχετικά σύντομο διάστημα έντονων προπονήσεων, πιστεύω ότι δε θα έχει προβλήματα φυσικής κατάστασης. Το ύψος του είναι 1,82μ. και συνδυάζεται με ένα μέτριο άλμα, οπότε μην περιμένετε πολλά στο ψηλό παιχνίδι...
Δε χωρά καμία αμφιβολία, ότι η απόκτηση του Περέιρα από την Α.Ε.Κ. είναι μία από τις σημαντικότερες κινήσεις των τελευταίων ετών στο ελληνικό πρωτάθλημα. Προσωπικά, του τρέφω μεγάλη ποδοσφαιρική αγάπη και πάντα ήθελα να τον δω στα μέρη μας. Στα χαρτιά η συγκεκριμένη προσθήκη μοιάζει ιδανική για την Ένωση, καθώς μπορεί να τη βελτιώσει όταν επιτίθεται σε σετ καταστάσεις απέναντι σε πολυπρόσωπες κι οργανωμένες άμυνες (την τελευταία διετία έχουν εντοπιστεί δυσκολίες εδώ) και το "πακέτο" της ταιριάζει στο στυλ παιχνιδιού του Αλμέιδα. Ο κόουτς θα συνεχίσει να δουλεύει πάνω σε μία τακτική που βασίζεται πολύ στο έντονο pressing ψηλά, κομμάτι που περιέχεται στο αγωνιστικό "πακέτο" του πρώην άσου της Ουντινέζε. Όπως καταλαβαίνετε, ο κάποτε διεθνής Αργεντινός μοιάζει να έχει όλα τα φόντα να αντικαταστήσει επάξια τον Σέρχιο Αραούχο, αρκεί να αξιολογηθεί βάσει της παρούσας ατομικής του κατάστασης (δεν είναι ποδοσφαιρικός "σολίστ", αλλά μέλος μίας ομαδικής λειτουργίας) και να έρθει στη χώρα μας με κίνητρο. Για το πρώτο δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος πως θα συμβεί, για το δεύτερο θεωρώ ότι η συνύπαρξή του με τον Ματίας δεν αφήνει πολλά περιθώρια εφησυχασμού του...
Ένας τραυματισμός του Μαρκέτι, άνοιξε το δρόμο για την καθιέρωση. Το ντεμπούτο του μάλιστα έγινε σε ένα εκτός έδρας ντέρμπι κόντρα στη Μίλαν, όπου παρότι ήρθε η ήττα με 2-0, ο ίδιος ήταν εντυπωσιακός. Από το Φλεβάρη του 2017 αποφασίστηκε να του δοθούν τα γάντια του βασικού, ενώ συμφώνησε για νέα ανανέωση του συμβολαίου του. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους πανηγύρισε και τον πρώτο του τίτλο έχοντας σημαντικό ρόλο (ήταν μέλος του ρόστερ και στο κερδισμένο κύπελλο του 2013), καθώς η Λάτσιο επικράτησε της Γιουβέντους στον τελικό του Σούπερ Καπ με 3-2. Ήταν βασικός και στην πορεία μέχρι την κατάκτηση του κυπέλλου της επόμενης σεζόν, όπως και στη νέα επικράτηση επί της "Μεγάλης Κυρίας" σε τελικό Σούπερ Καπ το Δεκέμβριο του 2019...
Μετά το ξέσπασμα της πανδημίας δεν έδειξε το ίδιο αγωνιστικό πρόσωπο. Σε μία περίοδο που ολοένα και περισσότερα top ευρωπαϊκά clubs ενδιαφέρονταν για την απόκτησή του, ο 29χρονος άσος έριξε τα στάνταρ της απόδοσής του. Έχασε τη θέση του στους Ρωμαίους και σα να μην έφτανε αυτό, άρχισε να αντιμετωπίζει και προβλήματα τραυματισμών. Ξανακέρδισε την εμπιστοσύνη της Λάτσιο περίπου στα μέσα της σεζόν 2021-22, ωστόσο μετά τη λήξη εκείνου του πρωταθλήματος αποφάσισε να αποχωρήσει. Συμφώνησε με τη Μπρέντφορντ, αλλά ποτέ δεν κέρδισε την εμπιστοσύνη του Τόμας Φρανκ. Σε δύο χρόνια κατέγραψε συνολικά μόλις έξι συμμετοχές, εκ των οποίων μόνο οι δύο ήταν σε αγώνα Premier League (στη μία μπήκε ως αλλαγή εξαιτίας τραυματισμού του Φλέκεν). Ίσως η βρετανική εμπειρία του να κυλούσε διαφορετικά, αν δεν αντιμετώπιζε έντονες ενοχλήσεις στον αστράγαλο κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών του εκεί. Είναι διεθνής με όλα τα κλιμάκια της Εθνικής Αλβανίας και στο φετινό EURO ήταν ο βασικός της τερματοφύλακας...
Ο Στρακόσια βλέπει τον κόσμο από τα 193 εκατοστά. Το συγκεκριμένο μεγάλο μέγεθος συνδυάζεται με ένα ικανοποιητικό άνοιγμα χεριών και με έναν αρκετά ευκίνητο κορμό. Όταν έφτασε σε σημείο να θεωρείται ένας εκ των καλύτερων τερματοφυλάκων της Ιταλίας η ταχύτητα, το άλμα κι η ευλυγισία του ξεχώριζαν, ωστόσο από ένα σημείο και μετά άρχισε να έχει λίγο πιο αργές αντιδράσεις. Σε μερικές περιπτώσεις αυτή η μεταβολή φάνηκε και στους αγώνες του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, αν και γενικότερα κατέγραψε πολύ καλές εμφανίσεις στα γήπεδα της Γερμανίας...
Θεωρείται ξεκάθαρα γκολκίπερ "γραμμής". Τι εννοούμε με αυτό; Παρά τη μείωση της ταχύτητας των κινήσεών του σε σχέση με το παρελθόν, εξακολουθεί να ανταποκρίνεται σε απειλές που τον βρίσκουν τοποθετούμενο στην εστία. Η δυνατή πλευρά του είναι δεξιά, όμως να ξέρετε ότι έχει δουλέψει σημαντικά και το αριστερό χέρι του. Το μοναδικό "ελάττωμα" που δεν έχει περιορίσει ακόμα και τώρα, έχει να κάνει με τη ροπή του να μη διώχνει τη μπάλα πάντα πλάγια...
Γενικότερα διαβάζει σωστά τις φάσεις. Δεν είναι "vocal" και τον διακρίνει μια ηρεμία. Κάποιοι προπονητές προτιμούν πιο "φωνακλάδες" τερματοφύλακες, προκειμένου να κρατούν σε εγρήγορση τους αμυντικούς, στοιχείο που ο διεθνής Αλβανός δεν το έχει σε μεγάλο βαθμό. Ένα από τα μεγαλύτερα μειονεκτήματά του όλα αυτά τα χρόνια αφορά τον τομέα των εξόδων. Υπάρχουν στιγμές που μένει παραπάνω από το κανονικό στην εστία του τόσο σε φάσεις που "γεννώνται" από σέντρα, όσο και σε περιπτώσεις που πρέπει να βγει ψηλά για κάποιο τετ-α-τετ ή για να διώξει τη μπάλα. Επίσης, θα τον δείτε να χρησιμοποιεί έντονα τις γροθιές του και να μη μπλοκάρει, όταν επιχειρεί να αντιμετωπίσει γέμισμα...
Μετά τα πρώτα επαγγελματικά χρόνια του, ο 29χρονος άσος παρουσίασε αξιοσημείωτη βελτίωση στις μεταβιβάσεις του. Πλέον, θεωρείται κάτι παραπάνω από αξιόλογος τερματοφύλακας με τη μπάλα στα πόδια. Επειδή είναι δεξιοπόδαρος, ίσως θα χρειαστεί να προσέξει περισσότερο το αριστερό του, διότι υπάρχουν στιγμές που πρέπει να χρησιμοποιήσει κι αυτό. Η ποιότητα των χτυπημάτων του κι η ψυχραιμία που τον διακρίνει, μεταφέρουν μία ηρεμία στους συμπαίκτες του κατά τη διάρκεια του passing game...
Προσωπικά, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αυτό το παιδί δε μπόρεσε να κάνει το βήμα παραπάνω στην καριέρα του κι έφτασε στο σημείο να μην παίρνει χρόνο συμμετοχής σε μία ομάδα της Premier League που δεν ανήκει στο κορυφαίο επίπεδο. Κάποτε ο Στρακόσια θεωρούταν ένας εκ των πιο ανερχόμενων τερματοφυλάκων της Ευρώπης, ωστόσο είναι αλήθεια πως η απόδοσή του "έπεσε" από ένα σημείο και μετά. Ο λόγος; Αρχικά, νομίζω ότι τον επηρέασε το γεγονός της μη μεταγραφής του. Ίσως να "μπερδεύτηκε" εσωτερικά από τα πολλά δημοσιεύματα της εποχής και να περίμενε να έρθει κάτι σπουδαιότερο από τη Λάτσιο, που εντέλει δεν ήρθε. Δεύτερη αιτία έχει να κάνει σίγουρα με τους διάφορους τραυματισμούς που αποκόμισε ανά καιρούς. Μετά από αυτούς έχασε μέρος της "πλαστικότητας" των κινήσεών του κι οι αντιδράσεις του δεν παρέμειναν το ίδιο γρήγορες. Μέσα σε όλα προσθέστε ότι ουσιαστικά έχει μείνει κι ανενεργός στις τρεις από τις τέσσερις τελευταίες σεζόν της καριέρας του και θα καταλάβετε γιατί έφτασε σε αυτό το σημείο...
Ο Στρακόσια είναι ένας παίκτης που σε αυτήν τη φάση της καριέρας του θέλει να βρει ένα περιβάλλον που θα τον αγαπήσει και θα τον εμπιστευτεί, ακόμα και σε περιόδους που τα όποια μειονεκτήματά του κάνουν... αισθητή την παρουσία τους. Έχει ανάγκη μια τέτοια ομάδα κι η Α.Ε.Κ. δεν ξέρω αν είναι αυτή από τη στιγμή που πριν λίγες μέρες απέκτησε και τον Μπρινιόλι στη θέση του. Αν η Ένωση τον εμπιστευτεί, δεν υπάρχει περίπτωση να μη νιώσει σιγουριά και σταθερότητα μαζί του στο μέλλον. Άλλωστε μην ξεγελιέστε, εξακολουθεί να είναι ένας πολύ καλός τερματοφύλακας. Έχει πολλά θετικά στοιχεία στο ρεπερτόριό του κι ορισμένες αδυναμίες, οι οποίες πιθανότατα να περιοριστούν μέσω συνεχόμενων συμμετοχών κι ανάκτησης του χαμένου αγωνιστικού ρυθμού. Παρότι κι ο έτερος νεοφερμένος κίπερ προέρχεται από απραξία (έστω και μικρότερη), προσωπικά στο ξεκίνημα θα έδινα το... χρίσμα του βασικού στον Στρακόσια, γιατί θεωρώ πως σε πρώτη φάση είναι αναγκαίο να νιώσει σημαντικός...